Komentarze do: Jaką kulturą przyciągnąć kasę do Krakowa?

Autor: Dorota

Dorota — Tue, 03 Feb 2009 00:10:33 +0000

Ja bym powiedziała tak: jaka większość taka kultura. Wystarczy spojrzeć na TV, co tam się dzieje? Jaki jest program? Taki, który trafia do szerokiego grona a ludzie głupieją i zadowala ich byle co. To się promuje, co trafia nie do garstki tylko do mas. A mass media nas zmieniają.
Wiadomo: ktoś się na coś zgadza albo nie, ale zgadzają się na podstawie badań rynku, badań potrzeb ludzi. I znów potrzeby zmieniają się dzięki promocji.

A jeśli chodzi o wianki to czy to takie złe? To jak z filmem: czasami chcemy rozrywki, po to by się wyluzować, czasami sztuki, historii, dramatu – by pomyśleć.
To czy rozrywka jest dobra czy zła, to czy sztuka jest dobra czy zła to kolejne pytanie.

Autor: Aleksander Braun

Aleksander Braun — Wed, 28 Jan 2009 12:28:49 +0000

Pani Agnieszka Kwiecień poruszyła bardzo istotny temat. Krakowscy radni – nie od dziś – są w swoim mniemaniu wielcy i wyjątkowi. Do głowy im nie przyjdzie, że jest cały zakres problemów, których nie znają i nie rozumieją. W trakcie trwania kadencji stopniowo dociera do nich, że jednak nic sensownego nie stworzą. Żeby przynajmniej potrafili odtwarzać sprawdzone schematy. Ale nie! Ot, wystarczy im gremialne maczanie zielska w mętnej wodzie przy blasku fleszy, łycha pomidorowej w naprędce skleconym straganie na Rynku, swojackie poklepywanie lizusów i dumna postawa w Magistracie. Zadawala ich humbuk kulturowy rodem z zatęchłego, galicyjskiego jarmarku gminnego, który już mierził inteligencję w XIX stuleci. A wszystko w (podobno) Królewskim a Stołecznym Mieście Krakowie XXI wieku!
Kultura i sztuka są dla radnych pojęciami obcymi.
Czego radni się boją? Przyznania do ciasnoty umysłowej, polegającej m.in. na uleganiu dogmatowi i mitowi wolnego rynku. W dodatku kompleksy i indolencja paraliżują ich poczynania.
Marka Krakowa budowała się przez stulecia. Przetrwa również i tych radnych.

“Aby zdobyć wielkość, człowiek musi tworzyć, a nie odtwarzać” (Antoine de Saint-Exupéry). Musi zatem podejmować ryzyko i odpowiedzialność… jak artysta.

Czyż nie jest dziwne, że ludzie tak chętnie rozprawiają o wspieraniu sztuki, a tak niechętnie wspierają ją finansowo?

Zapraszam Panią Agnieszkę Kwiecień do wymiany myśli:http://a-braun.blog.onet.pl/

Autor: Shigaraki

Shigaraki — Mon, 26 Jan 2009 12:54:42 +0000

Przeczytałem tekst pani A Kwiecień i zrobiło mi się nieprzyjemnie. I gniewnie, i smutno, i trochę śmiesznie. Że tzw “władni” czyli urzędnicy, radni, nawet rząd, parlament czy inne instytucje które o naszym życiu “decydują” niczego nie rozumieją, i działają źle i głupio, to jest jasne, i nie ma sensu o tym gadać.
Jako publicysta z praktyką od r 1972 nie mogę jednak pogodzić się z publicystycznymi postawami takimi, jaką zaprezentowała pani Autorka w tekście który komentuję.
Z tekstu właściwie nie wynika, o co Autorce chodzi, nie wiem, czego Autorka pragnie a co ją oburza i czemu się sprzeciwia. nie wiem, co proponuje.
Co gorsze, marzenia, by kulturą przyciągać “kasę” do Krakowa, czy gdziekolwiek, wydają mi się absurdalne. Tak niedorzeczne i absurdalne, ze śmieszne i straszne jednocześnie. To co, miasto potrzebuje, jak się Autorka była łaskawa wyrazić, kasy, no to co zrobimy? “Zróbmy se wysokom kulturkie i zaraz kasa będzie”? Chora idea, nie warta przytoczenia ani nawet polemiki. Nikt, kto wie “jak to działa”, nie myśli w ten sposób.
I jeszcze jedno, na koniec, uwaga techniczna. Sposób w jaki Autorka i niektórzy respondenci i “polemiści” używają przecinków zadziwił mnie i mocno rozbawił.
Shigaraki

Autor: qwerty

qwerty — Sat, 24 Jan 2009 21:22:44 +0000

politycy boją się kultury ???

Autor: Edyta Jarkiewicz

Edyta Jarkiewicz — Thu, 15 Jan 2009 11:05:09 +0000

Trzeba wychowywać przyszłych np. radnych ale niestety wtedy, kiedy mają 10 lat. Brak nam takiego programu na przyszłość. Zawsze była duża rozbieżność między światem kultury a człowiekiem, który nawet chciałby ale brakuje mu niezakłamanej wiedzy i otwartości, czyli narzędzi aby sztukę poczuć i zrozumieć (lub nie zrozumieć, ale to bez wewnętrznej walki ze swoim ego zaakceptować).
Trzeba podnieść kulturę, tolerancję, zaufanie dla sztuki, otwartość milionów ludzi. To zadanie trudne i kosztowne, i potrzebni są ludzie, którzy taki program umocują w państwie. Szczerze to utopia.
Mamy straty w kulturze, których chyba nigdy nie odpracujemy.
A może ludzie związani z kulturą też są winni, bo troszkę pogardzają tymi, którzy sztukę dopiero poznają (a ci na wszelki wypadek wolą się asekurować i mówią, że ich to nie interesuje, i że jest to nieopłacalne).

Autor: Klavier

Klavier — Thu, 15 Jan 2009 09:37:38 +0000

hahaha, dobre, dobre… nie ma renesansu kultury bez wielkich umysłów, takich jak… w renesansie

Autor: Adrian Leverkuhn

Adrian Leverkuhn — Mon, 12 Jan 2009 21:54:16 +0000

Rada dla wszystkich przyszłych petentów: odpowiedz sobie najpierw na pytanie czy Twoją imprezę, wystawę, koncert, festiwal itp. można przedstawić jako, mogące przyciągnąć turystę na piwo do Krakowa? Poważnie: podobno Kraków przestaje być miejscem najlepszych w Europie libacji – radni siwieją… Optymistycznie: może to zapowiedź renesansu kultury w mieście?…