Komentarze do: Kwintesencja dobrego kina?

Autor: zadowolona

zadowolona — Mon, 10 May 2010 16:01:19 +0000

Zgadzam sie tylko z jedna krytyka zawarta w tym artykule: film Campion jest nudna opowiastka dla dwunastolatek, postaci sa egzaltowane, aktorzy nieporadni. Wielkie rozczarowanie. Autorka nie wspomniala np. “Precious”, filmu genialnego, a takze np. “A single man”, filmu bardzo udanego. Organizacja byla jaka byla, bo byla zaloba i byl wybuch wulkanu. Czepianie sie jest w tym wypadku zenujace.

Autor: Małgośka

Małgośka — Mon, 10 May 2010 10:57:05 +0000

Przyłączę się do głosów, że autorka raczej “zlała” brzydko mówiąc temat. Nie wiem czy to brak czasu czy brak zastanowienia za tym stoi. Pewnie jak inni podpowiadają: brak czasu na obejrzenie filmów i budowanie na “małej próbie” jednej wielkiej czarnej opinii. A naprawdę da się tutaj wymienić filmy bardzo udane!

Autor: mi

mi — Tue, 04 May 2010 16:52:53 +0000

zastanawiam się ile filmów podczas festiwalu widziała autorka tekstu (który jak mniemam ma być tekstem przekrojowym, refleksją po), skoro nie znalazła ani jednego filmu, o którym można by napisać coś ponad stwierdzenie “film dość udany”? a może to kwestia pechowych wyborów, które mnie, jako uczestnika, też nie ominęły. nie winię jednak za to organizatorów, tylko wychodzę z sali (co w tym roku też mi się zdarzyło) i biegnę na inny film, który może okazać się strzałem w przysłowiową dziesiątkę. i takich strzałów na tegorocznej edycji festiwalu nie zabrakło. piękny, wzruszający i głęboki “Away from Her”, doskonały “Single Man”, udana sekcja nordycka. szkoda spotkań z twórcami, które często są jedną z największych atrakcji każdego festiwalu (i przyciągają widzów), ale ich nieobecność w Krakowie nie powinna podlegać tak krytycznej dyskusji. wiadomo dlaczego ich nie było, a informowanie o zmianach powinno się raczej zapisać jako pozytyw: przynajmniej nikt nie stał pod salą w oczekiwaniu i napięciu.

Autor: Kri

Kri — Thu, 29 Apr 2010 18:28:54 +0000

OFF Camera to ponad 9 sekcji w tym “konkurs główny” i projekcje w ponad 9 salach kinowych (większych, mniejszych, czasami wygodnych a czasami nie). Oczywiście nie o liczby tu chodzi, ani licytowanie się, która sala jest bardziej przystosowana do pokazów. W ramach tegorocznego festiwalu na pewno można było zobaczyć wiele filmów i właściwie jeśli ktoś chciał zaznaczyć mocno swoją obecność na nim to musiał zrezygnować praktycznie ze swoich dotychczasowych obowiązków. Szkoda zetem, ze autorka tekstu ograniczyły się jedynie do 4 tekstów i samych wad festiwalu.
Rzeczywiście jeśli chodzi o organizację festiwalu to można by tak wymieniać i doszukiwać się, ale przecież nie to jest tutaj priorytetem. Opóźnienie festiwalu o trzy dni wydaje mi się, że nie powinno podlegać dyskusji. Chyba nikomu nie trzeba przypominać czym kierowali się organizatorzy podejmując taką decyzję. Podobnie jeśli chodzi o zaplanowane wizyty twórców… To, że spotkań z twórcami było mniej przecież nie wynikało, z tego, że nie zostały one zorganizowane. Na pewne zdarzenia, siły natury nie mamy wpływu. I można by pokusić się o stwierdzenie, ze pod tym względem była to pechowa edycja.
Jeśli chodzi o filmy to festiwal (dla mnie osobiście) pokazał kino z jednej strony subtelne, bardzo osobiste a jednocześnie mocne i poruszające. Oczywiście zdarzały się nietrafione seanse, ale z pewnością można było odnaleźć filmy, które angażują, wstrząsają i odkrywają to co jest najtrudniejsze – prawdziwe emocje. Pisząc to mam na myśli głównie jeden film: Precious. Prawdziwa, brutalna historia opowiedziana naturalnie z nutką humoru i optymizmu.
Pośród wielu filmów, które były dostępne w 9 sekcjach można było odkryć wiele ciekawych, pięknych i dobrze opowiedzianych historii chociażby: Away from her, A single man, Douchbag, Easier with Practice.
Myślę, że warto wspomnieć i o tych udanych pokazach, z których wychodzimy z jakimś doświadczeniem.