Komentarze do: Po pierwsze: uzdrowienie architektury https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury Magazine Tue, 01 Sep 2020 11:42:37 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.10 Autor: Sted https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury/comment-page-1#comment-20712 Sat, 08 Feb 2014 10:53:40 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=15520#comment-20712 To niech pan Architekt sobie Cracovie odkupi, wyremontuje, zakonserwuje i szanuje przez kolejne lata, a nie opowiada głodne kawałki o ochronie paskudnego pudła. Cała ta jego wypowiedź z daleka śmierdzi tekstem sponsorowanym przez konkurencję, której nie w smak kolejne sklepy w tym miejscu.

]]> Autor: Ona https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury/comment-page-1#comment-20670 Wed, 05 Feb 2014 18:31:34 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=15520#comment-20670 Genialny człowiek, zawsze jak go słucham staram sie uczyć czegoś nowego. Wielki szacun dla Pana, Panie Romualdzie.

]]> Autor: HO https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury/comment-page-1#comment-20661 Wed, 05 Feb 2014 00:38:06 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=15520#comment-20661 architekt wielki ROMUALD… temu Panu już podziękujemy!

]]> Autor: Jakub https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury/comment-page-1#comment-20658 Tue, 04 Feb 2014 19:29:11 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=15520#comment-20658 W odpowiedzi do ja.

A mi się podoba :) ale może ja się nie znam :)

]]> Autor: ja https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury/comment-page-1#comment-19815 Sat, 07 Dec 2013 22:42:35 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=15520#comment-19815 Ale to, co mówi, ma sens. Szkoda, że do tego projektuje…

]]> Autor: ja https://ownetic.com/magazyn/2013/romuald-loegler-po-pierwsze-uzdrowienie-architektury/comment-page-1#comment-19794 Sat, 07 Dec 2013 01:15:25 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=15520#comment-19794 Pragmatyzm? Dopasowanie do otoczenia? Wolne żarty! Chodzę do tzw. Opery Krakowskiej – salka na ledwie jakieś 500 miejsc, przez co nie ma sensu robić żadnych większych spektakli (ponad tysiąc to minimum), pod głębokimi balkonami, które zacieniają z pół parteru, w ogóle nie da się słuchać – a tak skopać akustykę w tak małym wnętrzu to już osiągnięcie! (ale pan Loegler ma wprawę – udało mu się to wcześniej w Filharmonii Łódzkiej, więc jest specjalistą). Strażak tego nie chce odebrać, bo za mało wyjść i opróżnienie sali (z tych 500 osób…) trwa w nieskończoność, sale ćwiczeniowe i garderoby są za małe – muzycy się w nich nie mieszczą. Może już zainstalowano gniazdka w kanale orkiestrowym, bo jakoś projektant nie pomyślał, że dzisiaj już nie gra się przy świeczkach… w związku z czym grano przy walających się po podłodze przedłużaczach. Jedna zaleta, że jak cię krew zaleje, to i tak nie będzie widać, bo wszystko jest i tak krwistoczerwone, co szczególnie w toaletach robi iście upiorne wrażenie.
Oczywiście, wiem, że warunki były kretyńskie (konieczność zachowania budynku starej ujeżdżalni), ale… na tym właśnie polega talent i inwencja architekta, żeby temu zaradzić. I właśnie tego zabrakło. Wyszedł prymitywny budynek, bez żadnego pomysłu, jak sobie poradzić z przestrzenią, więc wdrażający wszystkie jej ograniczenia, jeszcze popsuty akustycznie i, niestety, estetycznie też, bo to czerwone pudełko wygląda z jednej strony idiotycznie nawet w tym miejscu Krakowa, a z drugiej – superbanalnie. Zresztą nudne i przestarzałe już w momencie projektowania. Prawdę mówiąc – mnie byłoby wstyd coś takiego pokazać publicznie. Nie tylko budować.
W ten sposób właśnie Kraków ostatecznie na kilka pokoleń stracił szansę na posiadanie teatru operowego. Dziękujemy, mistrzu.

]]>