A Kołakowski? Przecież jawnie się do tego przyznawał. Podobnie jak Nowosielski (pod koniec życia), który był i Łemkiem i Polakiem.

Pomimo dosyć łatwych do wyłapania (nie tylko przez Lemologów) wątków gnostycznych w twórczości Lema, byłbym b. ostrożny we wrzucaniu go do przepastnej, manichejskiej szufladki. Filozofia przypadku tam się nie zmieści.

Co do “diabelstwa” jeszcze, polecam wrócić do “Człowieka z Marsa”. Nie tylko ze względu na istotny cytat z Pana imiennika i patrona, św. Pawła (zwanego przez niektórych apostołem gnostyków)…

Łączę pozdrowienia :)