https://ownetic.com/magazyn Magazine Tue, 25 Sep 2018 08:52:47 +0000 pl-PL hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.10 https://ownetic.com/magazyn/2018/usmiech-marcello-matteo-garrone-dogman https://ownetic.com/magazyn/2018/usmiech-marcello-matteo-garrone-dogman#comments Tue, 25 Sep 2018 23:00:55 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=47044 https://ownetic.com/magazyn/2018/usmiech-marcello-matteo-garrone-dogman/feed 2 https://ownetic.com/magazyn/2018/dziedzictwo-hereditary-upadek-domu-grahamow Mon, 23 Jul 2018 12:21:05 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=46670 Dziedzictwo. Hereditary to horror ulepiony z artystycznej gliny, gdzie strach jest pochodną wewnętrznych demonów. Ostatnie lata świadczą wręcz o eksplozji eklektyczności gatunku, wspominając choćby poruszający kwestie współczesnego rasizmu Uciekaj! Jordana Peele’a, opowiadającego o ciężkim procesie żałoby australijskiego Babadooka Jennifer Kent czy ubranego w polityczne aluzje To przychodzi po zmroku Treya Edwarda Shultsa. Debiut Ariego Astera już jest wymieniany w tym zacnym gronie, głównie za sprawą błyskotliwej reżyserii, nośności podjętego tematu i odtwórczyni roli pierwszoplanowej. Toni Collette, nieoczywista królowa krzyku, jak zdążyła ją ochrzcić zachodnia prasa, faktycznie daje tu popis niebywałych aktorskich umiejętności. Scenopisarsko postać Annie to prawdziwy slalom gigant: stany depresyjne obok wybuchów furii, ciepłe matczyne gesty przecinane werbalnym okrucieństwem, ciosy otrzymywane i ciosy zadawane, szepty i krzyki. Collette nie tylko bezbłędnie wchodzi w każdy fabularny zakręt, lecz nadaje nagłym przemianom swojej bohaterki płynności i wiarygodności, czyniąc emocjonalne kolaże całkowicie koherentnymi. Branża już wieszczy drugą oscarową nominację aktorki – bynajmniej nie na wyrost.]]> https://ownetic.com/magazyn/2018/pojutrze-david-cage-detroit-become-human Mon, 02 Jul 2018 09:36:21 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=46513 Blade Runnera oznaczonym rokiem 2049, android K tułał się po świecie przyszłości w poszukiwaniu odpowiedzi na arcyludzkie pytanie: „Kim jestem?”. Akcja Detroit. Become Human, najnowszej gry Davida Cage’a, ma miejsce lekko ponad dekadę wcześniej i kładzie nacisk na „wybudzenie” androidów z nie-emocjonalnych i nie-świadomych maszyn. Zanim bracia i siostry K pójdą tropem wyroczni delfickiej, czeka ich chrzest cierpienia.]]> https://ownetic.com/magazyn/2018/rozstania-i-powroty-pawel-pawlikowski-zimna-wojna https://ownetic.com/magazyn/2018/rozstania-i-powroty-pawel-pawlikowski-zimna-wojna#comments Wed, 20 Jun 2018 23:00:15 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=46457 https://ownetic.com/magazyn/2018/rozstania-i-powroty-pawel-pawlikowski-zimna-wojna/feed 2 https://ownetic.com/magazyn/2018/perfekcyjna-niedoskonalosc-bloober-team-observer Tue, 10 Apr 2018 23:00:16 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=45881 Layers of Fear poszło za ciosem i zeszłorocznym Observerem potwierdziło klasę na arenie międzynarodowej. Wychodząc od ikonicznych wizji światów przyszłości polscy developerzy stworzyli pełnoprawną, angażującą cyberpunkową nowelę, która nie drepcze bezwiednie po śladach wielkich poprzedników, tylko wytycza własną ścieżkę.]]> https://ownetic.com/magazyn/2018/rownia-pochyla-happy-end-michael-haneke Thu, 15 Mar 2018 23:00:10 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=45652 Happy End na zeszłorocznym festiwalu w Cannes wyczekiwany był jak manna z nieba. Michael Haneke, słusznie stawiany obok Ingmara Bergmana w kanonie największych twórców kina, miał przemówić na temat palącego problemu emigracji wojennej, zgarniając przy okazji trzecią Złota Palmę. Jednak świeżo po premierze pojawiły się głosy rozczarowania, z wolna formujące się w posępną konkluzję: mistrz zrobił „ledwie” dobry film, a oczekiwaną egzegezę trwającej obecnie wędrówki ludów zastąpiła artystyczna niemoc. Zabrakło nawet przyzwoitej kontrowersji, choćby takiej, jaką na polu literatury wywołał Michel Houellebecq zbliżoną tematycznie Uległością.]]> https://ownetic.com/magazyn/2018/what-remains-of-edith-finch-historie-rodzinne Sun, 04 Mar 2018 23:00:23 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=45515 What Remains of Edith Finch, owoc pracy małego (wbrew nazwie) studia Giant Sparrow, w odróżnieniu od Ostatniej rodziny przybiera konwencję elegijną, posługuje się innym, bardziej konfesyjnym językiem.]]> https://ownetic.com/magazyn/2018/sebastian-pytel-smietnik-wielkiego-miasta-the-florida-project Tue, 16 Jan 2018 23:00:53 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=45125 https://ownetic.com/magazyn/2017/zywe-rzezby-sebastian-pytel-lukasz-ronduda-serce-milosci Tue, 12 Dec 2017 10:00:23 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=44758 Performer o Oskarze Dawickim, książka o awangardzie w polskiej sztuce lat 70. i zredagowana z Jakubem Majmurkiem Kino-sztuka o kinematograficznym zwrocie w polskiej sztuce współczesnej – można powiedzieć, że był Pan wręcz predestynowany do realizacji scenariusza Roberta Bolesto o Wojciechu Bąkowskim i Zuzannie Bartoszek.]]> https://ownetic.com/magazyn/2017/ucieczka-do-przodu-czlowiek-z-magicznym-pudelkiem-bodo-kox Fri, 10 Nov 2017 17:00:42 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=44364 pilota Pirxa (1978), tetralogii Piotra Szulkina (1979–1985) czy zablokowanej przez komunistyczną cenzurę Trzeciej części nocy (1971) Andrzeja Żuławskiego, nasze kino nie ma wielkiego doświadczenia w budowaniu światów przyszłości. Stąd do Człowieka z magicznym pudełkiem, drugiego pełnego metrażu Bodo Koxa, gatunkowo przynależnego do fantastyki naukowej, można było podchodzić z uzasadnioną rezerwą. Tym większą, że fabularny rys rozpina akcję na dwa czasowe plany – Warszawę pod butem Stalina (rok 1952) i Warszawę pod batutą pieniądza i tajnej policji (rok 2030). Przeszłość i przyszłość w pętlę wiąże historia miłosna, zrodzona prawem anomalii na jednym z najwyższych pięter, patrzącego nieruchomo na stolicę, korporacyjnego monumentu. Cóż, jeśli spadać, to z wysoka.]]> https://ownetic.com/magazyn/2017/sebastian-pytel-dobre-klamstwa Wed, 13 Sep 2017 10:00:37 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=43720 Frantz zachowuje gatunkową czystość – to melodramat z krwi i kości: pełen sprzecznych emocji, które targają duszami bohaterów na prawo i lewo, niemożliwych do pogodzenia ról społecznych i przeszłości, nachodzącej długim cieniem na przyszłość. Kontrast między minionym, a teraźniejszym pomysłowo uwypukla korekcja obrazu. Gdy potoczyste anegdoty Adriena na moment przywracają Frantza do życia, czarno-białe obrysy twarzy i rzeczy nabierają wyrazistych barw, jakby ktoś przypomniał im, że istnieją. W końcu jak pisał Gombrowicz, fikcja, która coś zmienia w świecie też staje się rzeczywistością.]]> https://ownetic.com/magazyn/2017/sebastian-pytel-wybawienie Mon, 14 Aug 2017 16:00:54 +0000 https://ownetic.com/magazyn/?p=43298