<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Magazyn O.pl</title>
	<atom:link href="https://ownetic.com//tag/mateusz-okonski/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://ownetic.com/magazyn</link>
	<description>Magazine</description>
	<lastBuildDate>Tue, 01 Sep 2020 11:58:26 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=5.9.10</generator>
	<item>
		<title>Kraków: alfabet reakcyjny #2</title>
		<link>https://ownetic.com/magazyn/2018/martyna-nowicka-krakow-alfabet-reakcyjny-2</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Martyna Nowicka]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 19 Aug 2018 23:00:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Artykuły]]></category>
		<category><![CDATA[Cyryl Polaczek]]></category>
		<category><![CDATA[Grzegorz Siembida]]></category>
		<category><![CDATA[Irena Kalicka]]></category>
		<category><![CDATA[Karolina Jabłońska]]></category>
		<category><![CDATA[Kornel Janczy]]></category>
		<category><![CDATA[Marta Antoniak]]></category>
		<category><![CDATA[Martyna Nowicka]]></category>
		<category><![CDATA[Mateusz Okoński]]></category>
		<category><![CDATA[Michał Zawada]]></category>
		<category><![CDATA[Tomasz Kręcicki]]></category>
		<category><![CDATA[Tomek Baran]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://ownetic.com/magazyn/?p=46815</guid>

					<description><![CDATA[Tekst jest drugą częścią cyklu <em>Alfabet reakcyjny</em>, który zaczął się tradycyjnie, od A i B, czyli Marty Antoniak i Tomka Barana – dwójki artystów, którzy dzielą pracownię. Każde z nich opowiedziało mi o swojej pracy artystycznej, każde też miało za zadanie wskazać mi jednego (dowolnie wybranego) twórcę lub twórczynię z Krakowa, z którymi ich zdaniem powinnam się spotkać – interesowały mnie też uzasadnienia ich wyborów. Te dwa początki otworzyły mi dwie serie spotkań z krakowskimi artystkami i artystami. Jedna linia zaczęła się od Marty Antoniak, druga od Tomka Barana, w każdym kolejnym odcinku będą się one pojawiać obok siebie. Alfabet reakcyjny jest próbą stworzenia aktualnej mapy krakowskiego środowiska: poruszając się po wyznaczonych mi przez artystów ścieżkach patrzę nie tylko na ich prace i poszukiwania artystyczne, ale i na łączące ich relacje.]]></description>
		
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Kiedy boli, to się krzyczy!</title>
		<link>https://ownetic.com/magazyn/2014/piotr-sikora-kiedy-boli-to-sie-krzyczy</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Piotr Sikora]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 03 Apr 2014 23:00:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Rozmowy]]></category>
		<category><![CDATA[Architektura]]></category>
		<category><![CDATA[Cecylia Malik]]></category>
		<category><![CDATA[Helena Husarska]]></category>
		<category><![CDATA[Kraków]]></category>
		<category><![CDATA[Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie]]></category>
		<category><![CDATA[Marek Dunikowski]]></category>
		<category><![CDATA[Mateusz Okoński]]></category>
		<category><![CDATA[Piotr Sikora]]></category>
		<category><![CDATA[Roman Husarski]]></category>
		<category><![CDATA[Sztuki wizualne]]></category>
		<category><![CDATA[Witold Cęckiewicz]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://ownetic.com/magazyn/?p=20912</guid>

					<description><![CDATA[Nie chodzi o to, żeby stawać okoniem do każdej decyzji, ale żeby nie ustępować wobec nacisków pieniądza, nie ustępować w momencie, kiedy mamy monopol jednej grupy działającej na rzecz zniszczenia modernistycznego budynku, który jest istotny. Są przykłady lepszego zarządzania dziedzictwem modernizmu, lepszego radzenia sobie z takimi miejscami – i powinniśmy za nimi podążać, a nie pozwalać na to, żeby pod Wawelem powstawały nam kolejne Sheratony. Potem wszyscy są zdziwieni i pytają, kto na to pozwolił. No my na to pozwoliliśmy!]]></description>
		
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
