<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Magazyn O.pl</title>
	<atom:link href="https://ownetic.com//tag/wheeler-winstona-dixon/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://ownetic.com/magazyn</link>
	<description>Magazine</description>
	<lastBuildDate>Wed, 04 Nov 2020 13:17:47 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=5.9.10</generator>
	<item>
		<title>Sposoby widzenia</title>
		<link>https://ownetic.com/magazyn/2018/sposoby-widzenia-wheeler-winston-dixon-gwendolyn-audrey-foster</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Zuzanna Sokołowska]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 12 Apr 2018 23:00:11 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Artykuły]]></category>
		<category><![CDATA[BWA Katowice]]></category>
		<category><![CDATA[Gwendolyn Audrey Foster]]></category>
		<category><![CDATA[Wheeler Winstona Dixon]]></category>
		<category><![CDATA[Witold Stypa]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://ownetic.com/magazyn/?p=45897</guid>

					<description><![CDATA[W katowickim BWA powoli dobiega końca wystawa dwóch amerykańskich twórców video artu – Gwendolyn Audrey Foster oraz Wheeler’a Winstona Dixona. Nazwiska te znane są nie tylko historykom sztuki, ale także, o ile nie przede wszystkim, filmoznawcom i krytykom filmowym – Foster i Dixon są autorami kultowego już przewodnika po międzynarodowej historii kina A Short History of Film, którego pierwsze wydanie obchodzi w tym roku okrągłą, dziesiątą rocznicę. Na <em>New Video Works</em> można obejrzeć ponad kilkadziesiąt prac wideo pary artystów, eksperymentujących z obrazem, kolorem i formą. Ich filmy są różne, osobne, nie poddające się tak łatwo klasyfikacji. Dixon i Foster nie narzucają bowiem jednoznacznej interpretacji swojej twórczości, pozwalając na dowolne skojarzenia i myśli – na naturalne, bezpośrednie doświadczenie. Swoje realizacje zostawiają samymi sobie, by stały się przedmiotem intelektualnej i wizualnej kontemplacji.]]></description>
		
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
