{"id":12909,"date":"2013-04-17T12:01:12","date_gmt":"2013-04-17T11:01:12","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=12909"},"modified":"2013-04-17T16:24:43","modified_gmt":"2013-04-17T15:24:43","slug":"marcin-adamczak-psy-z-drogowki-wojciech-smarzowski-drogowka-odra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/marcin-adamczak-psy-z-drogowki-wojciech-smarzowski-drogowka-odra","title":{"rendered":"Psy z drog\u00f3wki"},"content":{"rendered":"

W niedawno granym w naszych kinach kryminale rodzimej produkcji pt. S\u0119p <\/em>g\u0142\u00f3wnym protagonist\u0105 by\u0142 oficer wydzia\u0142u wewn\u0119trznego policji, komisarz Wolin \u2013 niepij\u0105cy, niepal\u0105cy i z zasady nieprzeklinaj\u0105cy, w zawsze nieskazitelnej marynarce, mieszkaj\u0105cy w ekskluzywnym warszawskim apartamentowcu, w oknie kt\u00f3rego, na wypadek gdyby widok komisarza znudzi\u0142, tkwi\u0142 skierowany w gwiazdy teleskop. Nasz bohater by\u0142 bowiem z wykszta\u0142cenia astrofizykiem, a do jego pasji nale\u017ca\u0142y tak\u017ce muzyka klasyczna oraz teoria strun, kt\u00f3rej ezoteryczne wzory widnia\u0142y w mieszkaniu na dw\u00f3ch ogromnych, niczym w Auditorium Maximum, tablicach.<\/p>\n

\"Kadr<\/a>
Kadr z filmu \u201eDrog\u00f3wka\u201d, re\u017c. Wojciech Smarzowski (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe Next Film)<\/figcaption><\/figure>\n

Ch\u0119tnie pos\u0142ucha\u0142bym bohater\u00f3w filmu Smarzowskiego ogl\u0105daj\u0105cych S\u0119pa<\/em>. Bo mimo i\u017c reprezentuj\u0105 oni znacznie bardziej prozaiczny wydzia\u0142 (drogowy, a nie wewn\u0119trzny), policjanci z Drog\u00f3wki<\/em> prowadz\u0105 tryb \u017cycia, kt\u00f3rym mogliby zawstydzi\u0107 s\u0142ynnego \u201ez\u0142ego porucznika\u201d z filmu Ferrary. W pocz\u0105tkowych sekwencjach ich praca prezentowana jest w spos\u00f3b brutalny, lecz jednocze\u015bnie w zasadzie niewiele odbiegaj\u0105cy od konwencji filmu kumpelskiego, zaserwowanej w policyjnym sosie i rozpisanej na wi\u0119cej postaci, by troch\u0119 p\u00f3\u017aniej \u2013 do\u015b\u0107 gwa\u0142townie dla widza i dla g\u0142\u00f3wnego bohatera \u2013 w ci\u0105gu jednego skacowanego poranka przeistoczy\u0107 si\u0119 w rasowy thriller.<\/p>\n

Smarzowski po raz czwarty ju\u017c z rz\u0119du prezentuje nam film znakomity, co nie znaczy, \u017ce niewolny od pewnych s\u0142abo\u015bci. Z korzy\u015bci\u0105 dla ca\u0142o\u015bci mo\u017cna by pewnie zrezygnowa\u0107 z dw\u00f3ch w\u0105tpliwych scen-skeczy: jednej zaczerpni\u0119tej i przetworzonej nieco ze \u015awiata wed\u0142ug Garpa<\/em> i drugiej, maj\u0105cej za temat karnacj\u0119 sk\u00f3ry syna rasisty. Pewnie mia\u0142y one zr\u00f3wnowa\u017cy\u0107 powag\u0119 coraz mroczniejszej i wy\u017csze kr\u0119gi zataczaj\u0105cej intrygi, pewnie re\u017cysera bardzo korci\u0142o, \u017ceby zrealizowa\u0107, co tam sobie w skrypcie jako zabawne umy\u015bli\u0142, tyle \u017ce struktur\u0119 drugiej cz\u0119\u015bci nie tyle sceny te r\u00f3wnowa\u017c\u0105, co niepotrzebnie rozbijaj\u0105. Nieco mechaniczne wydaje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c \u015bledztwo prowadzone przez sier\u017canta Kr\u00f3la, sprowadzaj\u0105ce si\u0119 w zasadzie do ogl\u0105dania kolejnych filmik\u00f3w ze zdobytej uprzednio bogatej kolekcji kom\u00f3rek ofiary i pod\u0105\u017cania jak po sznurku tropem kolejnych szanta\u017cowanych wcze\u015bniej przez jego koleg\u00f3w postaci. Wreszcie, kryminalno-polityczna intryga pozostaje mocno konwencjonaln\u0105, u\u0142o\u017con\u0105 z motyw\u00f3w dobrze znanych i wielokrotnie ogl\u0105danych. Akurat od filmowca klasy Smarzowskiego mo\u017cna by oczekiwa\u0107 ciekawszego ukazania czarnych charakter\u00f3w ni\u017c serialowego niemal wizerunku przekupnych i podpitych durni\u00f3w w szlafrokach, w towarzystwie prostytutek rozprawiaj\u0105cych o autostradach, a g\u0142\u00f3wna stawka w ich grze mog\u0142aby by\u0107 nieco bardziej oryginalna ni\u017c ta, kt\u00f3r\u0105 ogl\u0105dali\u015bmy w Bia\u0142ym<\/em> Kie\u015blowskiego.<\/p>\n