{"id":14226,"date":"2013-07-22T00:00:38","date_gmt":"2013-07-21T23:00:38","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=14226"},"modified":"2021-01-12T14:55:23","modified_gmt":"2021-01-12T13:55:23","slug":"kamila-lesniak-unie-secesje-kapitulacje-open-city","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/kamila-lesniak-unie-secesje-kapitulacje-open-city","title":{"rendered":"Unie, secesje, kapitulacje"},"content":{"rendered":"

Pi\u0105ta edycja lubelskiego Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej Open City \/ Otwarte Miasto podobnie jak poprzednie, a mo\u017ce nawet bardziej dobitnie, odwo\u0142uje si\u0119 do to\u017csamo\u015bci miejsca. Przewodnia idea, wyra\u017cona przez kuratork\u0119 And\u0119 Rottenberg w ha\u015ble \u201eUNI-JA\/UNI-ON\u201d, zwraca uwag\u0119 na geopolityczne po\u0142o\u017cenie miasta, wi\u0105\u017c\u0105c ze sob\u0105 dwa punkty w historii \u2013 Uni\u0119 Lubelsk\u0105 oraz Uni\u0119 Europejsk\u0105. Tym samym do \u017cycia powo\u0142any zostaje przedziwny konglomerat to\u017csamo\u015bci, rewia polskich bol\u0105czek, schizofreniczna sytuacja, w kt\u00f3rej przywi\u0105zanie do tradycji i sentyment do utopii miesza si\u0119 z niech\u0119ci\u0105 do totalistycznych program\u00f3w. W oku tego palimpsestu znale\u017ali si\u0119 arty\u015bci z kilkunastu kraj\u00f3w, kt\u00f3rym analogiczne problemy, przyjmuj\u0105ce cz\u0119sto szersze oblicza, takie jak nacjonalizm, globalizacja, dyskryminacja, ale te\u017c integracja, nie s\u0105 obce \u2013 i oboj\u0119tne. Repertuar nazwisk jest imponuj\u0105cy, od tych ju\u017c uznanych, takich jak Leon Tarasewicz, Miros\u0142aw Ba\u0142ka, Egle Rakauskaite, Pedro Cabrita Reis, Pawe\u0142 Althamer, Colin Ardley, po \u015bwietnie zapowiadaj\u0105cych si\u0119 m\u0142odych, by wymieni\u0107 chocia\u017cby Ann\u0119 Molsk\u0105, Flo Kasearu, Mykol\u0119 Rydnyia, Marin\u0119 Naprushkin\u0119 czy kolektyw Slavs & Tatars. Co ciekawe, w tym roku artystom towarzyszyli tak\u017ce dwaj krytycy, Wiktor Misiano z Rosji oraz Julian Heynen z Niemiec.<\/p>\n

\"Kaplica<\/a>
Kaplica \u015aw. Tr\u00f3jcy, Zamek Lubelski. Instalacja artystyczna Leona Tarasewicza “Unia”, fot. Wojtek Kornet (\u017ar\u00f3d\u0142o: mat. prasowe organizatora)<\/figcaption><\/figure>\n

Przekraczaj\u0105c granice?<\/strong><\/p>\n

Bazuj\u0105ce na oczywistych skojarzeniach, ale zarazem wyraziste has\u0142o programowe okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 nie lada wyzwaniem, nie tylko dla artyst\u00f3w, ale tak\u017ce dla odbiorc\u00f3w. Wyzwaniem tym wi\u0119kszym, \u017ce ujawni\u0142o r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 swoich znacze\u0144 na wielu p\u0142aszczyznach refleksji o festiwalu, a tak\u017ce o sztuce w przestrzeni publicznej w og\u00f3le. Zdecydowanie nakre\u015blona koncepcja kuratorska pozwala patrze\u0107 na poczynania artyst\u00f3w przez pryzmat ich zaanga\u017cowania w zdefiniowan\u0105 uprzednio tematyk\u0119. Oceny mog\u0105 by\u0107 zr\u00f3\u017cnicowane, poniewa\u017c charakterystyczne dla tego typu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 spektrum publiczno\u015bci jest szerokie (obok tzw. specjalist\u00f3w od kultury czy, po prostu, bywalc\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju kulturalnych imprez, obejmuje tak\u017ce mieszka\u0144c\u00f3w i turyst\u00f3w). Ci pierwsi, w zale\u017cno\u015bci od tego, czy dane miejsce jest im bliskie czy te\u017c nie, mog\u0105 wchodzi\u0107 w podw\u00f3jne role \u2013 obok pasjonat\u00f3w s\u0105 te\u017c przecie\u017c widzami zadomowionymi lub obcymi \u2013 co ma wp\u0142yw na wydawane s\u0105dy. Przy okazji przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 obliczonych na okre\u015blon\u0105 przestrze\u0144, jej topografi\u0119 i spo\u0142eczne uwarunkowania, pojawia si\u0119 zatem nieodparta potrzeba zwr\u00f3cenia uwagi na indywidualny punkt widzenia. Ma znaczenie fakt, \u017ce kurator oraz arty\u015bci reprezentuj\u0105 spojrzenie z pewnego dystansu. Wpisane w has\u0142o tegorocznej edycji festiwalu widmo podzia\u0142\u00f3w zyskuje wi\u0119c dodatkowy sens. Tym bardziej, \u017ce sztuka w przestrzeni publicznej \u2013 sztuka, kt\u00f3ra aspiruje do \u201eotwierania miasta\u201d \u2013 to nie plenerowa galeria, istotna jest tutaj r\u00f3wnie\u017c ca\u0142a sie\u0107 pozaartystycznych relacji. Warto zatem przyjrze\u0107 si\u0119 nie tylko powsta\u0142ym pracom, ale te\u017c postawom kuratorsko-artystycznego zespo\u0142u i rozmaitym aspektom odbioru. To truizm, ale sztuka publiczna jest wymagaj\u0105ca \u2013 realizacja \u0142atwo mo\u017ce obr\u00f3ci\u0107 si\u0119 przeciwko tw\u00f3rcy, tak samo jak koncepcja przeciwko kuratorowi. Niekt\u00f3re realizacje i dzia\u0142ania uwypuklaj\u0105 bowiem rozd\u017awi\u0119k pomi\u0119dzy odbiorem a d\u0105\u017ceniami artyst\u00f3w, owocuj\u0105cy podejrzliwo\u015bci\u0105, a nawet wrogo\u015bci\u0105 widz\u00f3w, podczas gdy inne s\u0105 szans\u0105 na zmian\u0119 nieufno\u015bci w zainteresowanie, daj\u0105 nadziej\u0119 na mi\u0119dzy\u015brodowiskow\u0105 integracj\u0119. Aby prace mog\u0142y zej\u015b\u0107 z piedesta\u0142u i zafunkcjonowa\u0107 w przestrzeni, potrzebna jest jednak du\u017ca \u015bwiadomo\u015b\u0107 spo\u0142ecznego tworzywa.<\/p>\n