{"id":15016,"date":"2013-09-06T00:00:36","date_gmt":"2013-09-05T23:00:36","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=15016"},"modified":"2021-01-12T14:53:23","modified_gmt":"2021-01-12T13:53:23","slug":"maciej-stasiowski-za-murem-wzmacniaczy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/maciej-stasiowski-za-murem-wzmacniaczy","title":{"rendered":"Za murem wzmacniaczy"},"content":{"rendered":"

<\/strong>Z ty\u0142\u00f3w wielkiej sceny mBanku, w trakcie unisono dono\u015bnych d\u017awi\u0119k\u00f3w gitar i kanonad b\u0119bn\u00f3w Godspeed You! Black Emperor \u2013 gwiazdy drugiego wieczoru tegorocznej edycji OFF Festivalu \u2013 dobiega\u0142y odg\u0142osy pr\u00f3b japo\u0144skich post-punkowc\u00f3w z Zeni Geva. Wolne, spokojne pasa\u017ce Kanadyjczyk\u00f3w zag\u0142uszone zosta\u0142y wybuchami jazgotliwych efekt\u00f3w gitarowych. Pr\u00f3ba techniczna skrad\u0142a wiecz\u00f3r. \u201eJupitery\u201d, a wi\u0119c zespo\u0142y takie jak The Smashing Pumpkins i My Bloody Valentine, wyros\u0142y na estetyce lat 90. \u2013 g\u0142o\u015bnej, dynamicznej produkcji, sztucznym podbijaniu d\u017awi\u0119ku (wystarczy pos\u0142ucha\u0107 miksu Roy\u2019a Thomasa Bakera albumu Zeitgeist<\/em> The Smashing Pumpkins albo Butcha Viga, odpowiedzialnego za brudny i prze\u0142adowany gitarami Siamese Dream<\/em>). G\u0142o\u015bno\u015b\u0107 jest w ich przypadku inherentnym elementem stylu, kt\u00f3ry producent pr\u00f3buje odtworzy\u0107 na p\u0142ycie, za\u015b scenograf zilustrowa\u0107 na scenie \u015bcian\u0105 atrap wzmacniaczy. Wszystko to nie pozbawione jest gara\u017cowo-imprezowego uroku, przes\u0142aniaj\u0105cego nieraz mniej \u201emuskularne\u201d produkcje.<\/p>\n

\"Scena<\/a>
Scena mBanku na OFF Festivalu (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe OFF Festivalu)<\/figcaption><\/figure>\n

Na festiwalu by\u0142o du\u017co biegania od sceny do sceny. Koncerty niemal zachodzi\u0142y na siebie. Ju\u017c w trakcie bis\u00f3w trzeba by\u0142o kierowa\u0107 kroki w stron\u0119 kolejnego wyst\u0119pu, by zaj\u0105\u0107 miejsce relatywnie blisko sceny. Przestrzeni w namiocie nie brakowa\u0142o, jednak arty\u015bci graj\u0105cy na Scenie Eksperymentalnej zazwyczaj solowo b\u0105d\u017a w duecie, postawili na duszn\u0105 i intymn\u0105 atmosfer\u0119, do uchwycenia kt\u00f3rej potrzebna by\u0142a r\u00f3wnie\u017c fizyczna blisko\u015b\u0107. Wyst\u0119py Sama Amidona, Buke and Gase i UL\/KR (w odr\u00f3\u017cnieniu od tamtych ten ostatni odby\u0142 si\u0119 na Scenie Le\u015bnej) kontrapunktowane by\u0142y przez elektroniczne zak\u0142\u00f3cenia i szepty. O ich sile nie stanowi\u0142a liczebno\u015b\u0107 zespo\u0142u czy wielko\u015b\u0107 sceny. Nie chodzi\u0142o nawet o nurt \u2013 folkowy \u015bpiew z Appalach\u00f3w, mroczne elektro czy kanciaste zestawienia g\u0142osu i g\u0142o\u015bnego buczenia. Amidon, UL\/KR oraz Buke and Gase nale\u017c\u0105 do pokolenia \u201eelektro-akustycznego\u201d, muzyki laptopowej, w kt\u00f3rej nawet szmery i sprz\u0119\u017cenia s\u0105 na tyle istotne i rytmiczne, \u017ce warto je wyeksponowa\u0107. Butch\u00f3w Vig\u00f3w zast\u0105pili producenci pokroju Valgeira Sigur\u00f0ssona \u2013 za\u0142o\u017cyciela Bedroom Community oraz producenta I See the Sign <\/em>Amidona, odpowiedzialnego tak\u017ce za Vespertine<\/em> Bj\u00f6rk \u2013 album, kt\u00f3ry wielu artyst\u00f3w oswoi\u0142 z t\u0105 elektroniczn\u0105 cisz\u0105. Niezale\u017cnie, czy mowa o duecie z Gorzowa Wielkopolskiego (UL\/KR), tandemie z Brooklynu (Buke and Gase) balansuj\u0105cego na granicy spokoju i rabanu, czy o sennej muzyce Sama Amidona \u2013 mniej spektakularne, a bardziej kameralne wyst\u0119py na OFF Festivalu by\u0142y jak zaproszenie. Zaproszenie do miejsca ukrytego za \u201ezapor\u0105 wzmacniaczy\u201d.<\/p>\n

Sam Amidon<\/strong><\/p>\n

Amidon spogl\u0105da na publiczno\u015b\u0107. Przytacza anegdot\u0119 o Jimmym Hendrixie, kt\u00f3rego chyba \u017ale zrozumia\u0142. Ukazuj\u0105c si\u0119 muzykowi we \u015bnie, kaza\u0142 Amidonowi nagra\u0107 p\u0142yt\u0119, no w\u0142a\u015bnie, jak\u0105..? G\u0142o\u015bn\u0105? Wiekopomn\u0105? Takie opowie\u015bci odznaczaj\u0105 pono\u0107 ka\u017cdy koncert artysty, zapoznaj\u0105cego s\u0142uchaczy z okoliczno\u015bciami powstania piosenki, interpretacj\u0105 jej tre\u015bci. Muzyk nieraz odmalowuje kompletny pejza\u017c, jak gdyby otwiera\u0142 drzwi do pomieszczenia, po czym gestem r\u0119ki \u2013 uderzeniem w struny \u2013 zaprasza\u0142 do \u015brodka.<\/p>\n

Pochodzi z Vermont. Jego rodzice s\u0105 muzykami, wi\u0119c i dom od wczesnego dzieci\u0144stwa Amidona wype\u0142nia\u0142y melodie: piosenki folkowe, dzieci\u0119ce rymowanki, za\u015bpiewy z Appalach\u00f3w, a nawet ballady o mordercach. Wszystko to przenikn\u0119\u0142o do repertuaru dojrza\u0142ego muzyka, graj\u0105cego na gitarze, banjo, skrzypcach. W trakcie wyst\u0119pu wspomaga\u0142 go Chris Vatalero, maj\u0105cy pod r\u0119k\u0105 laptop, zestaw perkusyjny i rozmaite instrumenty dope\u0142niaj\u0105ce t\u0142a. Przyjaciele graj\u0105cy z Amidonem od lat, wielu z nich z Bedroom Community, wsp\u00f3\u0142odpowiedzialni s\u0105 za jego delikatne, sypialniane brzmienie. Na przedostatnim albumie Shahzad Ismaily przepuszcza\u0142 brzmienie gitary przez syntezator Mooga. Thomas Bartlett (przyjaciel z dzieci\u0144stwa), znany tak\u017ce jako Doveman, wraz z Amidonem zrealizowa\u0142 pierwszy album i zach\u0119ci\u0142 do grania. Wspomniany wcze\u015bniej islandzki producent, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z Bj\u00f6rk i Sigur R\u00f3s, wykreowa\u0142 brzmienie akustycznego zacisza Amidona. Te i inne ciekawe rozwi\u0105zania wype\u0142niaj\u0105 I See the Sign<\/em>. Ch\u0142\u00f3d i surowo\u015b\u0107 aran\u017cacji Nico Muhly\u2019ego rozbrzmiewaj\u0105 echem, niejako sonduj\u0105cym przestrze\u0144 dla emocji.<\/p>\n