{"id":16506,"date":"2013-11-28T14:37:01","date_gmt":"2013-11-28T13:37:01","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=16506"},"modified":"2020-09-01T13:11:03","modified_gmt":"2020-09-01T12:11:03","slug":"taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury","title":{"rendered":"Pawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia"},"content":{"rendered":"

M\u0142ody dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko [\u041f\u0430\u0432\u0430\u043b \u041f\u0440\u044f\u0436\u043a\u043e] jest jednym z pierwszych bia\u0142oruskich autor\u00f3w, kt\u00f3rzy ju\u017c na pocz\u0105tku ubieg\u0142ej dekady zacz\u0119li pisa\u0107 nowy dramat (ten rodzaj dramaturgii pojawi\u0142 si\u0119 w pa\u0144stwach proradzieckich w latach 90.). Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wywar\u0142a zasadniczy wp\u0142yw na now\u0105 dramaturgi\u0119 rosyjsk\u0105 i wsp\u00f3\u0142czesne formy sceniczne.<\/p>\n

\"Pawa\u0142<\/a>
Pawa\u0142 Pria\u017cko, archiwum prywatne (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y Czasu Kultury)<\/figcaption><\/figure>\n

W 2010 roku spektakl wed\u0142ug jego skandalicznej sztuki \u017bycie jest pi\u0119kne<\/em> [\u0416\u0438\u0437\u043d\u044c \u0443\u0434\u0430\u043b\u0430\u0441\u044c] w re\u017cyserii Michai\u0142a Ugarowa [\u041c\u0438\u0445\u0430\u0438\u043b \u0423\u0433\u0430\u0440\u043e\u0432] i Marata Gaca\u0142owa [\u041c\u0430\u0440\u0430\u0442 \u0413\u0430\u0446\u0430\u043b\u043e\u0432] (Teatr.doc i Centrum Re\u017cyserii i Dramaturgii w Moskwie) otrzyma\u0142 w Moskwie nagrod\u0119 specjaln\u0105 presti\u017cowej pa\u0144stwowej Z\u0142otej Maski [\u0417\u043e\u043b\u043e\u0442\u0430\u044f \u041c\u0430\u0441\u043a\u0430]. Podczas jej wr\u0119czenia Anatolij Smielianski, docent historii sztuki, profesor i rektor Szko\u0142y-Studia MCHAT, dobre dziesi\u0119\u0107 minut t\u0142umaczy\u0142, dlaczego nagrodzono akurat skandaliczn\u0105 sztuk\u0119 Pria\u017cki, kt\u00f3ra wywo\u0142a\u0142a tak burzliwe spory i dyskusje. \u201eWsp\u00f3\u0142czesny teatr rosyjski usi\u0142uje odwzorowa\u0107 masowy styl \u017cycia, kt\u00f3ry jako cz\u0142owiek mieszkaj\u0105cy w centrum miasta i spaceruj\u0105cy wieczorem po Patriarszych Prudach obserwuj\u0119 bardzo starannie \u2013 powiedzia\u0142 Smielianski. \u2013 Nie chc\u0119 ocenia\u0107 tego zjawiska jako czego\u015b niepokoj\u0105cego czy z\u0142ego. Czechow powiedzia\u0142by, \u017ce to diagnoza. Diagnoza wystawiona po mistrzowsku i \u015bwiadcz\u0105ca o doskona\u0142ym s\u0142uchu\u201d.[1]<\/sup><\/a> W 2012 roku tekst Pria\u017cki Niedobra dziewczynka otrzyma\u0142 nagrod\u0119 specjaln\u0105 (\u201eNajlepsza sztuka\u201d) projektu Nowa sztuka na festiwalu Z\u0142ota Maska.<\/p>\n

Dzisiaj w rosyjskiej przestrzeni teatralnej nie tylko bada si\u0119 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Paw\u0142a Pria\u017cki (literaturoznawcy, teatroznawcy), ale te\u017c m\u00f3wi o fenomenie \u201eteatru Pria\u017cki\u201d, co znaczy, \u017ce dramaturg zaproponowa\u0142 teatrowi sztuki wymagaj\u0105ce odr\u0119bnego, specjalnego j\u0119zyka scenicznego. Najwyra\u017aniej wida\u0107 to w pracach tandemu Pria\u017cko-Wo\u0142kostrie\u0142ow. Dmitrij Wo\u0142kostrie\u0142ow [\u0414\u043c\u0438\u0442\u0440\u0438\u0439 \u0412\u043e\u043b\u043a\u043e\u0441\u0442\u0440\u0435\u043b\u043e\u0432], m\u0142ody petersburski re\u017cyser, nazywa sztuki Pria\u017cki tekstami, kt\u00f3re \u2013 jako re\u017cyser \u2013 musi rozkodowywa\u0107, to znaczy odpowiednio przek\u0142ada\u0107 na znaki sceniczne. S\u0105dz\u0119 (i zdanie moje podzielaj\u0105 liczni eksperci), \u017ce udaje mu si\u0119 to jak nikomu innemu.<\/p>\n

Co jest tak szczeg\u00f3lnego w poszukiwaniach Paw\u0142a Pria\u017cki? Jak pracuje z j\u0119zykiem i form\u0105 dramaturgiczn\u0105? I czym r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 jego sztuki od tekst\u00f3w?<\/p>\n

Fenomen Pria\u017cki: od sztuk do tekst\u00f3w<\/strong><\/strong><\/p>\n

Pierwsza sztuka Pria\u017cki datowana jest na 2004 rok (og\u00f3\u0142em napisa\u0142 ich ok. 30), ale sam dramaturg odcina si\u0119 od swoich wczesnych dokona\u0144. Co zreszt\u0105 ca\u0142kiem zrozumia\u0142e. Z jednej strony, by\u0142y one \u201epoligonami\u201d, na kt\u00f3rych poszukiwa\u0142 sposob\u00f3w pracy z tematem codzienno\u015bci, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej stanie si\u0119 dla niego tak wa\u017cny. Z drugiej \u2013 wczesne sztuki zasadniczo si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0105 od tekst\u00f3w powstaj\u0105cych obecnie. Pria\u017cko pracuje w nich ze swoimi osobistymi prze\u017cyciami i wykorzystuje fakty autobiograficzne (np. w S\u0142o\u0144cu Arkadii [\u0421\u043e\u043b\u043d\u0446\u0435 \u0410\u0440\u043a\u0430\u0434\u0438\u0438] albo T\u0119czy w moim domu<\/em> [\u0420\u0430\u0434\u0443\u0433\u0430 \u0432 \u0442\u0432\u043e\u0435\u043c \u0434\u043e\u043c\u0435]), co praktycznie zanika w jego p\u00f3\u017aniejszych utworach. Czasem z autora, kt\u00f3ry zagl\u0105da w g\u0142\u0105b siebie, Pawa\u0142 zmienia si\u0119 w obserwatora zdystansowanego wobec siebie, patrz\u0105cego na zewn\u0105trz. W wywiadzie m\u00f3wi: \u201eNa razie nie wydaj\u0119 si\u0119 sobie szczeg\u00f3lnie ciekawy. Jak w takim razie mia\u0142bym by\u0107 ciekawy dla innych? Wok\u00f3\u0142 mnie dziej\u0105 si\u0119, jak my\u015bl\u0119, rzeczy znacznie ciekawsze\u201d[2]<\/sup><\/a>.<\/p>\n

Mimo \u017ce rosyjscy krytycy (np. Pawa\u0142 Rudniew) praktycznie natychmiast dostrzegli i docenili Pria\u017ck\u0119, \u015brodowisko teatralne d\u0142ugo nie mog\u0142o go zaakceptowa\u0107. Prze\u0142omowa \u2013 zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem artystycznym, jak i presti\u017cowym \u2013 sta\u0142a si\u0119 sztuka Majtki <\/em>[\u0422\u0440\u0443\u0441\u044b], napisana w roku 2006 i wystawiona w Sankt Petersburgu przez Iwana Wyrypajewa i w Moskwie przez Jelen\u0119 Niewie\u017cyn\u0119. P\u00f3\u017aniej w tek\u015bcie W\u0142a\u015bciciel kawiarni<\/em> [\u0425\u043e\u0437\u044f\u0438\u043d \u043a\u043e\u0444\u0435\u0439\u043d\u0438] Pria\u017cko ustami swojego bohatera podzi\u0119kuje Wyrypajewowi za to, \u017ce ten w 2007 roku wystawi\u0142 Majtki<\/em> \u201ei w ten spos\u00f3b poniek\u0105d mnie wspar\u0142, nieco rozreklamowa\u0142. Podzieli\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 swoj\u0105 s\u0142aw\u0105, umieszczaj\u0105c swoje nazwisko obok mojego\u201d.<\/p>\n

Majtki<\/em> to historia Niny, dziewczyny mieszkaj\u0105cej na peryferyjnym blokowisku; jej pasj\u0105 jest kolekcjonowanie majtek. Z pocz\u0105tku mo\u017ce si\u0119 to wydawa\u0107 zabawne: Nina ma tych majtek mn\u00f3stwo i czasem jakie\u015b znikaj\u0105 podczas suszenia na balkonie; dziewczyna pisze w\u00f3wczas skarg\u0119 do dzielnicowego. Tymczasem s\u0105siedzi, wysiaduj\u0105cy pod blokiem, kln\u0105 na ni\u0105 i plotkuj\u0105. Dramaturgia sztuki ujawnia si\u0119 ju\u017c w po\u0142owie akcji, a jeszcze dobitniej w finale, kiedy heretyczka Nina zostaje spalona na stosie. Pria\u017cko pisze wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 tragedi\u0119, w kt\u00f3rej obiektem kultu i fetyszem s\u0105 zwyk\u0142e majtki, jednak \u2013 jak to w klasycznej tragedii \u2013 bohaterka zap\u0142aci \u017cyciem za swoj\u0105 pasj\u0119 i wiar\u0119.<\/p>\n

Pawa\u0142 Rudniew m\u00f3wi o tej sztuce nast\u0119puj\u0105co: \u201ePasza Pra\u017ako pisze o moralnych granicach epoki konsumpcjonizmu. Majtki<\/em> to nie tylko metafora realizacji najskrytszych pragnie\u0144, poniek\u0105d kwintesencja supermarketu, ale dla Pria\u017cki r\u00f3wnie\u017c symbol duchowego uniesienia, jakkolwiek mo\u017ce zdawa\u0107 si\u0119 to \u015bmieszne. Nasza epoka zmiksowa\u0142a duchowo\u015b\u0107 i materializm w skomplikowany koktajl, a w \u015bwiecie wirtualnym zar\u00f3wno duch, jak i materia s\u0105 pozbawione wagi i jakiegokolwiek wyrazu \u2013 i Pria\u017cko w manii Niny, w manii nabywania i kolekcjonowania majtek dostrzega pasj\u0119 niemal religijn\u0105, i pragnienie pi\u0119kna, i prawo do indywidualizmu, i rys m\u0119cze\u0144stwa, i wzlot ducha, za co rozjuszony t\u0142um krzy\u017cuje Nin\u0119 i pali j\u0105 na stosie jak now\u0105 Joann\u0119 d\u2019Arc\u201d[3]<\/sup><\/a>.<\/p>\n

Sztuka napisana zosta\u0142a w formie tradycyjnych dialog\u00f3w; didaskalia graj\u0105 tu rol\u0119 poboczn\u0105, wyja\u015bniaj\u0105c\u0105. Pria\u017cko mistrzowsko wykorzystuje ch\u00f3r, recytatywy i patetyczne monologi, odsy\u0142aj\u0105ce do formy klasycznej tragedii. Stosuje absolutnie naturalistyczne s\u0142ownictwo: postaci m\u00f3wi\u0105 bez cenzury, co daje ich bardzo dok\u0142adn\u0105 charakterystyk\u0119. W\u0142a\u015bnie poprzez przeniesienie \u201eniskiej\u201d tre\u015bci codzienno\u015bci w wysok\u0105 form\u0119 tragedii klasycznej Pria\u017cko tworzy nowe znaczenia.<\/p>\n

Kolejna charakterystyczna dla jego tw\u00f3rczo\u015bci sztuka to \u017bycie jest pi\u0119kne<\/em> (2008), wystawiona w dwu teatrach: Teatr.doc (re\u017c. Michai\u0142 Ugarow i Marat Gaca\u0142ow) i Praktyka<\/em> (re\u017c. Wiktor A\u0142fierow i Eduard Bojakow). To w\u0142a\u015bnie spektakl Teatr.doc zdoby\u0142 nagrod\u0119 festiwalu Z\u0142ota Maska.<\/p>\n

Akcja jest nieskomplikowana. Uczennice starszych klas Lena i And\u017cela sypiaj\u0105 ze swoimi nauczycielami wuefu, Aleksiejem i jego bratem Wadimem. Aleksiej kocha Len\u0119 i nawet si\u0119 z ni\u0105 \u017ceni; Lena natomiast kocha Wadima i zdradza z nim Aleksieja. Centralnym zdarzeniem jest w sztuce \u015blub Leny i Aleksieja, podczas kt\u00f3rego bohaterowie pij\u0105 ju\u017c w urz\u0119dzie, a potem, s\u0142uchaj\u0105c Wierki Sierdiuczki, r\u00f3wnie\u017c w drodze do domu. Ostatecznie Lena wo\u0142a: \u201eNajgorszy \u015blub, jaki widzia\u0142am. I jeszcze, kurwa, m\u00f3j w\u0142asny. Do dupy z takim pocz\u0105tkiem, musimy si\u0119 rozwie\u015b\u0107\u201d. I trzy miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej, jak opowiada w finale sztuki And\u017cela, Lena i Aleksiej faktycznie si\u0119 rozwodz\u0105, ale te\u017c wszyscy uk\u0142adaj\u0105 sobie \u017cycie: \u201eWadim pracuje na bazarze, sprzedaje p\u0142yty CD i DVD. Codziennie przesiadujemy u niego z Len\u0105. A Losza wstawia okna po mieszkaniach\u2026\u201d.<\/p>\n

Rosyjska krytyczka Marina Dawydowa scharakteryzowa\u0142a bohater\u00f3w jako \u201ejednokom\u00f3rkowce\u201d, a spektakl Ugarowa jako \u201eprawdziwy hymn \u017cycia jednokom\u00f3rkowc\u00f3w. Tak\u0105 wr\u0119cz apoteoz\u0119\u201d[4]<\/sup><\/a>. Oto jak pisze o swojej sztuce sam Pria\u017cko: \u201eZdawa\u0107 si\u0119 mo\u017ce, \u017ce ju\u017c w tytule sztuki zawar\u0142em pewien element ironii. Nic podobnego. W tytule nie ma ani ironii, ani satyry; absolutnie szczerze uwa\u017cam, \u017ce \u017cycie moich bohater\u00f3w \u015bwietnie si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0142o. Po prostu ludzie, o kt\u00f3rych pisz\u0119, patrz\u0105 na \u017cycie nieco inaczej i maj\u0105 odmienne kryteria szcz\u0119\u015bcia czy nieszcz\u0119\u015bcia\u201d[5]<\/sup><\/a>. Z jednej strony, Pawa\u0142 faktycznie wprowadza w \u201esakraln\u0105\u201d przestrze\u0144 sceny postaci, kt\u00f3re mo\u017cna scharakteryzowa\u0107 jako \u201ejednokom\u00f3rkowce\u201d. Z drugiej, jak zauwa\u017cy\u0142 Anatolij Smielianski, wr\u0119czaj\u0105c Z\u0142ot\u0105 Mask\u0119, j\u0119zyk owych postaci, w og\u00f3le spos\u00f3b komunikacji dzisiejszej m\u0142odzie\u017cy i to, w co ostatecznie zmienia si\u0119 \u015blub, zdarza si\u0119 nie tylko w sferze \u201eplanktonu\u201d, ale te\u017c w\u015br\u00f3d \u201ebardziej z\u0142o\u017conych organizm\u00f3w\u201d. W ten spos\u00f3b Pria\u017cko diagnozuje to, co si\u0119 dzieje ze wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 kultur\u0105 i cz\u0142owiekiem w og\u00f3le.<\/p>\n

Forma wci\u0105\u017c jeszcze jest tu \u2013 jak w Majtkach<\/em> \u2013 oparta na tradycyjnych dialogach z niejako drugoplanowymi, opisowymi didaskaliami, na przyk\u0142ad: \u201eLena przegina, wyrywa mu butelk\u0119 z r\u0105k. Wadim u\u015bmiecha si\u0119. And\u017cela te\u017c si\u0119 u\u015bmiecha\u201d albo \u201eLena nie reaguje na te s\u0142owa, pije w\u00f3dk\u0119\u201d. Jednak didaskalia zaczynaj\u0105 ju\u017c pe\u0142ni\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 funkcj\u0119. Pawa\u0142 Rudniew nazywa didaskalia Pria\u017cki \u201emateri\u0105 teatralnego wyobra\u017cenia […] To taki komentarz naukowy badacza, kt\u00f3ry obserwuje i os\u0105dza \u00ab\u017cycie owad\u00f3w\u00bb\u201d[6]<\/sup><\/a>.<\/p>\n

Pomi\u0119dzy \u017bycie jest pi\u0119kne<\/em> a Zamkni\u0119tymi drzwiami<\/em> [\u0417\u0430\u043f\u0435\u0440\u0442\u043e\u0439 \u0434\u0432\u0435\u0440\u044c\u044e] (kolejnym kamieniem milowym w tw\u00f3rczo\u015bci Paw\u0142a Pria\u017cki) powsta\u0142y inne sztuki, mi\u0119dzy innymi Lekki oddech<\/em> i Pole<\/em>. Ale w\u0142a\u015bnie w Zamkni\u0119tych drzwiach<\/em> Pria\u017cko kontynuuje swoje eksperymenty, odchodz\u0105c coraz dalej od tradycyjnej formy dzie\u0142a dramatycznego. Napisane w 2010 roku Zamkni\u0119te drzwi<\/em> zosta\u0142y wystawione przez Dmitrija Wo\u0142kostrie\u0142owa w Sankt Petersburgu w ramach Laboratorium On-Teatr (jak ju\u017c wspomnia\u0142am wy\u017cej, to w\u0142a\u015bnie Wo\u0142kostrie\u0142ow znajdzie potem klucz do celnego przeniesienia tekst\u00f3w Pria\u017cki na scen\u0119).<\/p>\n

Zamkni\u0119te drzwi<\/em> nie maj\u0105 liniowej akcji; zbudowane zosta\u0142y na dwu r\u00f3wnoleg\u0142ych historiach: W centrum<\/em> [\u0412 \u0446\u0435\u043d\u0442\u0440\u0435] i Na peryferiach<\/em>\u00a0 [\u041d\u0430 \u043e\u043a\u0440\u0430\u0438\u043d\u0435]. W pierwszej widzimy niewielki wycinek \u017cycia m\u0142odego ch\u0142opaka, Waliery, pracownika banku, i dziewczyny Nataszy, kt\u00f3ra sprzedaje kaw\u0119 w centrum handlowym. W drugiej obserwujemy w trybie online kilka godzin \u017cycia m\u0142odych ludzi pracuj\u0105cych na peryferiach miasta, w biurze firmy handluj\u0105cej materia\u0142ami budowlanymi.<\/p>\n

Waliera, bohater W centrum<\/em>, niewiele m\u00f3wi, lubi surow\u0105 marchewk\u0119 i nie umawia si\u0119 z dziewczynami, co martwi jego rodzic\u00f3w. \u017beby ich uspokoi\u0107, Waliera proponuje Nataszy za odpowiedni\u0105 op\u0142at\u0105 odegra\u0107 przed rodzin\u0105 romans i nawet poudawa\u0107 ci\u0105\u017c\u0119 (z poduszk\u0105), a potem poinformowa\u0107 o poronieniu. Ta cz\u0119\u015b\u0107 sztuki przyj\u0119\u0142a form\u0119 czystych didaskali\u00f3w: nieliczne kwestie aktor\u00f3w nie maj\u0105 wi\u0119kszego znaczenia i zasadniczo tekst przypomina scenariusz filmowy. \u201eTo nie dramaturg nie potrafi skonstruowa\u0107 dialogu, na odwr\u00f3t \u2013 to bohaterowie nie potrafi\u0105 pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 j\u0119zykiem jako \u015brodkiem komunikacji; j\u0119zyk umiera jako no\u015bnik znacze\u0144 w komunikacji mi\u0119dzyludzkiej\u201d[7]<\/sup><\/a>.<\/p>\n

Didaskalia nie s\u0105 ju\u017c tylko opisem \u2013 raczej realn\u0105, bie\u017c\u0105c\u0105 obecno\u015bci\u0105 autora w tek\u015bcie. Didaskalia komentuj\u0105, wyra\u017caj\u0105 emocje i stosunek autora do tego, co si\u0119 dzieje. Na przyk\u0142ad \u201eo niczym nie my\u015bli\u201d, \u201eczuje si\u0119 zupe\u0142nie komfortowo\u201d. Albo taki opis ca\u0142ego epizodu: \u201eMieszkanie. Waliera jest u siebie w domu, w\u0142\u0105cza telewizor, k\u0142adzie si\u0119 na kanapie i zmienia kana\u0142y. Wybiera co\u015b md\u0142ego w rodzaju wiadomo\u015bci ze \u015bwiata, programu przyrodniczego czy rozrywkowego \u2013 tak, pewnie w\u0142a\u015bnie rozrywk\u0119 \u2013 i jaki\u015b czas ogl\u0105da. Nie \u015bmieje si\u0119. Nie znaczy to, \u017ce program nie jest \u015bmieszny, Waliera widzi i rozumie, \u017ce jest \u015bmieszny, ale jego twarz zostaje nieruchoma. Program nie sk\u0142ania, nie zmusza Waliery do \u015bmiechu. Waliera ogl\u0105da \u015bmieszny program, potem wstaje, wy\u0142\u0105cza telewizor, gasi \u015bwiat\u0142o w pokoju. Jutro do pracy\u201d (Pawa\u0142 Pria\u017cko, Zamkni\u0119te drzwi<\/em>).<\/p>\n

Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce didaskalia musz\u0105 w ca\u0142o\u015bci znale\u017a\u0107 si\u0119 w spektaklu. Nie da si\u0119 z nich zrezygnowa\u0107, s\u0105 jedn\u0105 z postaci i re\u017cyser musi je jako\u015b zaaran\u017cowa\u0107 scenicznie. Na przyk\u0142ad Wo\u0142kostrie\u0142ow wykorzysta\u0142 ekran, na kt\u00f3rym wy\u015bwietla\u0142 epizody opisywane w didaskaliach. Aktorzy siedzieli na scenie i czytali je z notebook\u00f3w, \u015bledz\u0105c jednocze\u015bnie na ekranie \u017cycie swoich postaci \u2013 tych, kt\u00f3re sami grali. Pomi\u0119dzy partiami wystawionymi w tak spokojnym, niespiesznym rytmie, toczy\u0142a si\u0119 druga cz\u0119\u015b\u0107, Na peryferiach, oparta na tradycyjnych dialogach.<\/p>\n

\u201eZamkni\u0119te drzwi<\/em> traktuj\u0105 o do\u015b\u0107 przera\u017caj\u0105cym wsp\u00f3\u0142czesnym zjawisku, a mianowicie o imitacji \u017cycia. O tym, jak udajemy r\u00f3\u017cne formy \u017cycia, jak tracimy motywacj\u0119 do \u017cycia, jak bohaterowie usi\u0142uj\u0105 zewn\u0119trznymi, g\u0142\u0119boko imitacyjnymi formami zas\u0142oni\u0107 pustk\u0119 swojego istnienia\u201d[8]<\/sup><\/a>. I w\u0142a\u015bnie wykorzystanie wideo pomog\u0142o Wo\u0142kostrie\u0142owowi przedstawi\u0107 t\u0119 imitacj\u0119 w spektaklu. Pria\u017cko nie tylko zdiagnozowa\u0142 proces imitacji, ale te\u017c zajrza\u0142 w przysz\u0142o\u015b\u0107. Wprowadzi\u0142 na scen\u0119 nowego bohatera, dla kt\u00f3rego komunikacja jest nadal niezb\u0119dna, ale w innych ju\u017c formach, mo\u017ce po prostu obecno\u015bci, bycia tu\u017c obok, albo te\u017c osi\u0105gni\u0119cia pe\u0142nej samowystarczalno\u015bci. Co ciekawe, p\u00f3\u0142 wieku wcze\u015bniej Jean Paul Sartre napisa\u0142 sztuk\u0119 Za zamkni\u0119tymi drzwiami, w kt\u00f3rej bohaterowie zmuszeni byli do przebywania razem, i wyci\u0105gn\u0105\u0142 wniosek: \u201ePiek\u0142o to inni\u201d. Pria\u017cko niejako podchwytuje t\u0119 my\u015bl i jego bohater, \u017ceby zabezpieczy\u0107 si\u0119 przed takim piek\u0142em Sartre\u2019a, zamyka si\u0119 sam, znajduje spos\u00f3b, \u017ceby publicznie znale\u017a\u0107 si\u0119 we w\u0142asnej autonomicznej przestrzeni.<\/p>\n

Jeszcze jeden wybitny tekst Pria\u017cki to wystawiony w Moskwie W\u0142a\u015bciciel kawiarni<\/em>. Formalnie \u2013 klasyczny monodram, bez didaskali\u00f3w. Jest to jednak ten wyj\u0105tkowy przypadek, kiedy Pria\u017cko nie tylko opowiada o swoich prze\u017cyciach i dzieli si\u0119 przemy\u015bleniami, ale i sam jest bohaterem tekstu. Monolog zaczyna si\u0119 od s\u0142\u00f3w: \u201eNazywam si\u0119 pawa\u0142 pra\u017ako\u201d. Po otwarciu tekstu w Wordzie zobaczymy mn\u00f3stwo czerwonych i zielonych podkre\u015ble\u0144 \u2013 mn\u00f3stwo b\u0142\u0119d\u00f3w gramatycznych i ortograficznych. Pria\u017cko wyja\u015bnia to pozorne niechlujstwo w dalszej cz\u0119\u015bci monodramu: \u201eTo s\u0105 s\u0105 b\u0142\u0119dy kt\u00f3re robie w po\u015bpiechu my\u015ble\u0119 szybciej ni\u017c pisz\u0119. I sa takie kt\u00f3re robi\u0119 bo nie wiem jak to si\u0119 w\u0142a\u015bciwie pisze. I musz\u0119 potem wyszukiwa\u0107 poprawia\u0107 i wychodzi an to \u017ce chce \u017ceby wygl\u0105da\u0142o lepiej ni\u017c na prawd\u0119 jest. Noto poprawiam. I mo\u017ce wyj\u015bc jeszcze gorzej. Ca\u0142kiem bylejak. Alr to my\u015ble nie problem. B\u0142\u0105d nie b\u0142\u0105d \u017cadna tragedia. Ju\u017c gorzej, jak zaczniesz poprawia\u0107. Bo wtedy zaraz my\u015blisz \u017ceby by\u0142o \u0142\u0105dnie i poprawnie i to \u0142adnie i poprawnie przys\u0142ania ca\u0142y sens\u201d (Pawa\u0142 Pria\u017cko, W\u0142a\u015bciciel kawiarni<\/em>).<\/p>\n

To r\u00f3wnie\u017c przyk\u0142ad tego, jak Pria\u017cko wykorzystuje materi\u0119 tekstu, jak znajduje taki jej ekwiwalent, kt\u00f3ry pozwala tworzy\u0107 sens. Z jednej strony, wyja\u015bnia to w kwestii: \u201e\u0142adnie i poprawnie przys\u0142ania ca\u0142y sens\u201d. Z drugiej, wida\u0107 tu d\u0105\u017cenie do jak najwi\u0119kszego autentyzmu, do precyzyjnego opisu codzienno\u015bci \u2013 bez upi\u0119kszania, bez szlifowania rys i szorstkiej faktury \u2013 do dok\u0142adnego jej odwzorowania.<\/p>\n

Kolejny tekst to \u017bo\u0142nierz<\/em> [\u0421\u043e\u043b\u0434\u0430\u0442], napisany w 2011 roku i sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z dwu zda\u0144, a mianowicie:<\/p>\n

\u201e\u017bo\u0142nierz.
\n\u017bo\u0142nierz wyszed\u0142 na przepustk\u0119. Kiedy mia\u0142 wr\u00f3ci\u0107 do jednostki, nie wr\u00f3ci\u0142.
\nCzerwiec 2011 r.
\nPawa\u0142 p\u201d.<\/p>\n

Pria\u017cko m\u00f3wi, \u017ce do\u015b\u0107 d\u0142ugo pracowa\u0142 nad tym materia\u0142em, szuka\u0142 odpowiedniej formy, uk\u0142ada\u0142 historie i dialogi. Ostatecznie zrozumia\u0142, \u017ce to wszystko na nic i wybra\u0142 lakoniczne rozwi\u0105zanie, kt\u00f3re idealnie wyra\u017ca to, co chcia\u0142 powiedzie\u0107. Nie uwa\u017ca zreszt\u0105, \u017ce wymy\u015bli\u0142 cokolwiek nowego \u2013 po prostu si\u0119 dziwi, \u017ce nikt nie zrobi\u0142 tego wcze\u015bniej. Jeden z ostatnich programowych tekst\u00f3w Pria\u017cki to Jestem wolny<\/em> [\u042f \u0441\u0432\u043e\u0431\u043e\u0434\u0435\u043d], sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z 535 fotografii i 13 podpis\u00f3w do nich. \u201eChcia\u0142em napisa\u0107 o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry nie maj\u0105c wykszta\u0142cenia ani gustu, robi zdj\u0119cia i filmy \u2013 pisze autor w przedmowie. \u2013 O cz\u0142owieku, kt\u00f3rego pracami nigdy nie zainteresuj\u0105 si\u0119 zawodowcy; kt\u00f3ry nie podejrzewa, \u017ce mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 obiektem ironii i kpin. Jest amatorem i dlatego jest wolny\u201d. Gdyby kto\u015b nie wiedzia\u0142, \u017ce autor tego tekstu otrzyma\u0142 kilka presti\u017cowych nagr\u00f3d, m\u00f3g\u0142by pomy\u015ble\u0107, \u017ce to przypadkowe zdj\u0119cia, zrobione przez \u201eniedzielnego fotografa\u201d. Istotny jest sam wyb\u00f3r zar\u00f3wno fotografii, jak i podpis\u00f3w: \u015bwiadczy on o tym, \u017ce Pria\u017cko dok\u0142adnie wiedzia\u0142, jaki efekt chce osi\u0105gn\u0105\u0107. By\u0107 mo\u017ce Jestem wolny nie ma g\u0142\u0119bszego sensu (chocia\u017c, jak dowiod\u0142a publiczna dyskusja nad tekstem w Moskwie w sierpniu 2012 roku, porusza znacznie wi\u0119cej temat\u00f3w, ni\u017c si\u0119 z pozoru wydaje[9]<\/sup><\/a>). Tak czy inaczej Pria\u017cko kolejny raz rozszerzy\u0142 granice rozumienia dramaturgii i teatru.<\/p>\n

\u015awiadczy to o wyra\u017anej tendencji we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015brodowisku teatralnym, nie tylko zreszt\u0105 bia\u0142oruskim czy poradzieckim: dzi\u015b \u015brodowisko to intensywnie si\u0119 zastanawia nad kwesti\u0105 poszukiwania nowych \u015brodk\u00f3w wyrazu, pr\u00f3buje podwa\u017ca\u0107 dotychczasowe zasady i wzorce, rozprawia nie tylko o syntezie formy, lecz tak\u017ce o wzajemnym przenikaniu i wp\u0142ywie rozmaitych form sztuki. A pod tym wzgl\u0119dem bia\u0142oruski dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko jest tw\u00f3rc\u0105 naprawd\u0119 wyj\u0105tkowym.<\/p>\n

***<\/p>\n

T\u0142umaczenie z j\u0119zyka bia\u0142oruskiego: Ma\u0142gorzata Buchalik<\/p>\n

Poka\u017c przypisy<\/span>    (\u21b5 returns to text)<\/p>\n
    \n
  1. A. Smielianski, \u041c\u0443\u0442\u0442\u0435\u0440\u0448\u043f\u0440\u0430\u0445\u0435, Students.ru, http:\/\/news.students.ru\/index.php?newsid=21134 (20.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n
  2. \u0422. \u0410rcimowicz, \u0414\u0438\u0430\u043b\u043e\u0433\u0438 \u0441 \u041f\u0430\u0432\u043b\u043e\u043c \u041f\u0440\u044f\u0436\u043a\u043e: \u201e\u0411\u044b\u0442\u044c \u0442\u0440\u0430\u043d\u0441\u0444\u0435\u0440\u043e\u043c \u0430\u043d\u043e\u043c\u0430\u043b\u0438\u0438 \u043c\u043d\u0435 \u043d\u0435 \u0445\u043e\u0447\u0435\u0442\u0441\u044f\u201d,<\/strong> \u041d\u043e\u0432\u0430\u044f \u042d\u045e\u0440\u043e\u043f\u0430,<\/em> http:\/\/n-europe.eu\/tables\/2011\/11\/16\/dialogi_s_pavlom_pryazhko_byt_transferom_anomalii_mne_ne_khochetsya (20.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n
  3. P. Rudniew, \u201e\u0422\u0440\u0443\u0441\u044b\u201d \u041f\u0430\u0432\u043b\u0430 \u041f\u0440\u044f\u0436\u043a\u043e, \u0414\u0440\u0430\u043c\u0430\u0442\u0443\u0440\u0433\u0438,<\/em> http:\/\/cdr.theatre.ru\/playwrighters\/Pryazgko_P\/9474\/ (21.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n
  4. M. Dawydowa, \u0418\u0437 \u0436\u0438\u0437\u043d\u0438 \u043e\u0434\u043d\u043e\u043a\u043b\u0435\u0442\u043e\u0447\u043d\u044b\u0445, \u0414\u0440\u0430\u043c\u0430\u0442\u0443\u0440\u0433\u0438,<\/em> http:\/\/cdr.theatre.ru\/playwrighters\/Pryazgko_P\/13483\/ (21.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n
  5. P. Pria\u017cko, \u041f\u0420\u0410\u041a\u0422\u0418\u041a\u0410, http:\/\/www.praktikatheatre.ru\/People\/Details\/100 (21.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n
  6. P. Rudniew, \u041f\u0430\u0432\u0435\u043b \u041f\u0440\u044f\u0436\u043a\u043e. \u0417\u0430\u043a\u0440\u044b\u0442\u0430\u044f \u0434\u0432\u0435\u0440\u044c, \u0422\u043e\u043f\u043e\u0441, http:\/\/www.topos.ru\/article\/7237 (21.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n
  7. Ibidem.\u21b5<\/a><\/li>\n
  8. Ibidem.\u21b5<\/a><\/li>\n
  9. \u201e\u042f \u0441\u0432\u043e\u0431\u043e\u0434\u0435\u043d\u201d \u041f\u0430\u0432\u043b\u0430 \u041f\u0440\u044f\u0436\u043a\u043e: \u0434\u0435\u043c\u043e\u043d\u0441\u0442\u0440\u0430\u0446\u0438\u044f \u0438 \u043e\u0431\u0441\u0443\u0436\u0434\u0435\u043d\u0438\u0435, \u0415\u0432\u0440\u043e\u043f\u0435\u0439\u0441\u043a\u043e\u0435 \u043a\u0430\u0444\u0435 \/<\/em> Caf\u00e9 Europ\u00e9en, http:\/\/n-europe.eu\/eurocafe\/lecture\/2012\/09\/07\/ya_svoboden_pavla_pryazhko_demonstratsiya_i_obsuzhdenie (21.05.2013).\u21b5<\/a><\/li>\n<\/ol>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    M\u0142ody dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko [\u041f\u0430\u0432\u0430\u043b \u041f\u0440\u044f\u0436\u043a\u043e] jest jednym z pierwszych bia\u0142oruskich autor\u00f3w, kt\u00f3rzy ju\u017c na pocz\u0105tku ubieg\u0142ej dekady zacz\u0119li pisa\u0107 nowy dramat (ten rodzaj dramaturgii pojawi\u0142 si\u0119 w pa\u0144stwach proradzieckich w latach 90.). Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wywar\u0142a zasadniczy wp\u0142yw na now\u0105 dramaturgi\u0119 rosyjsk\u0105 i wsp\u00f3\u0142czesne formy sceniczne.<\/p>\n","protected":false},"author":355,"featured_media":16507,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[1770,484,2304,7389,659],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[2303],"yoast_head":"\nPawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"M\u0142ody dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko jest jednym z pierwszych bia\u0142oruskich autor\u00f3w,kt\u00f3rzy ju\u017c na pocz\u0105tku ubieg\u0142ej dekady zacz\u0119li pisa\u0107 nowy dramat\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2013\/11\/pawal-priazko-czas-kultury-2013-11-13.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2013\/11\/pawal-priazko-czas-kultury-2013-11-13.jpg\",\"width\":1200,\"height\":900,\"caption\":\"Pawa\u0142 Pria\u017cko, archiwum prywatne (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y Czasu Kultury)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury\",\"name\":\"Pawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2013-11-28T13:37:01+00:00\",\"dateModified\":\"2020-09-01T12:11:03+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/2cb384d4dbf023e9f12f9ae942a938cb\"},\"description\":\"M\u0142ody dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko jest jednym z pierwszych bia\u0142oruskich autor\u00f3w,kt\u00f3rzy ju\u017c na pocz\u0105tku ubieg\u0142ej dekady zacz\u0119li pisa\u0107 nowy dramat\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Pawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/2cb384d4dbf023e9f12f9ae942a938cb\",\"name\":\"Taciana Arcimowicz\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/taciana-arcimowicz\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Pawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia","description":"M\u0142ody dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko jest jednym z pierwszych bia\u0142oruskich autor\u00f3w,kt\u00f3rzy ju\u017c na pocz\u0105tku ubieg\u0142ej dekady zacz\u0119li pisa\u0107 nowy dramat","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2013\/11\/pawal-priazko-czas-kultury-2013-11-13.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2013\/11\/pawal-priazko-czas-kultury-2013-11-13.jpg","width":1200,"height":900,"caption":"Pawa\u0142 Pria\u017cko, archiwum prywatne (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y Czasu Kultury)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury","name":"Pawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#primaryimage"},"datePublished":"2013-11-28T13:37:01+00:00","dateModified":"2020-09-01T12:11:03+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/2cb384d4dbf023e9f12f9ae942a938cb"},"description":"M\u0142ody dramaturg Pawa\u0142 Pria\u017cko jest jednym z pierwszych bia\u0142oruskich autor\u00f3w,kt\u00f3rzy ju\u017c na pocz\u0105tku ubieg\u0142ej dekady zacz\u0119li pisa\u0107 nowy dramat","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2013\/taciana-arcimowicz-pawal-priazko-tekst-jako-momentalna-fotografia-czas-kultury#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Pawa\u0142 Pria\u017cko: tekst jako momentalna fotografia"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/2cb384d4dbf023e9f12f9ae942a938cb","name":"Taciana Arcimowicz","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/taciana-arcimowicz"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16506"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/355"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16506"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16506\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16507"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16506"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16506"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16506"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=16506"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=16506"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}