Zapewne \u017cycie ludzkie nie mia\u0142oby barwy i smaku, gdyby nie stanowi\u0142o amplitudy osi\u0105gni\u0119\u0107 i pora\u017cek. A im \u00f3w zakres waha\u0144 wi\u0119kszy – tym \u017cycie uzna\u0107 wypada za ciekawsze i pe\u0142niejsze.
\nRelatywno\u015b\u0107 i subiektywizm wybor\u00f3w i ocen sprawiaj\u0105 jednak cz\u0119sto, \u017ce co innego my, a co innego inni traktuj\u0105 jako nasz sukces czy przegran\u0105. Jest bowiem wiele miar warto\u015bci.<\/p>\n
Za moje g\u0142\u00f3wne osi\u0105gni\u0119cie uwa\u017cam czterna\u015bcie napisanych ksi\u0105\u017cek, przy czym jedena\u015bcie zosta\u0142o ju\u017c wydanych, dwunasta jest w druku, a dwie oczekuj\u0105 na wydawc\u0119. Moje pisarstwo odczuwam jako sukces w dw\u00f3ch zw\u0142aszcza aspektach: gdy my\u015bl\u0119 o tym, \u017ce kiedy m\u00f3j czas ju\u017c przeminie – ono zostanie, a moje opracowania \u015bwiadczy\u0107 b\u0119d\u0105 o wielko\u015bci i odkrywczosci tw\u00f3rczej artyst\u00f3w, o kt\u00f3rych pisa\u0142am i s\u0142u\u017cy\u0107 moim nast\u0119pcom.<\/p>\n
I tak\u017ce wtedy odczuwam pisarstwo moje jako sukces – to nader cz\u0119sto i coraz cz\u0119\u015bciej si\u0142 zdarza – gdy nowo poznani ludzie m\u00f3wi\u0105 mi, \u017ce znaj\u0105 mnie od dawna, czytali bowiem moje ksi\u0105\u017cki, albo maj\u0105 je nawet w swoich prywatnych bibliotekach, albo te\u017c z moich ksia\u017cek uczyli si\u0119 podczas studi\u00f3w. \u015awiadomo\u015b\u0107 po\u017cyteczno\u015bci \u017cycia i przetrwania poza \u015bmier\u0107 musi by\u015b \u015bwiadomo\u015bci\u0105 sukcesu (je\u015bli tylko zdo\u0142a si\u0119 zapomnie\u0107 o niesko\u0144czono\u015bci czasu i przestrzeni, wobec kt\u00f3rej wszystko zatraca sw\u0105 warto\u015b\u0107 i sens).<\/p>\n
Najdotkliwsza pora\u017cka, jak zwykle wielkie przegrane, jest znacznie bardziej spektakularna ni\u017c sukces. To utracona szansa na zbudowanie osobnego gmachu muzeum sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej Che\u0142mie.
\nOd 1972 r., kiedy to Kajetan Sosnowski powo\u0142a\u0142 do \u017cycia “Galeri\u0119 72”, pocz\u0105tkowo razem z nim, a ju\u017c od 1973 r. sama prowadz\u0119 t\u0119 galeri\u0119.<\/p>\n
Podporz\u0105dkowa\u0142am j\u0105 koncepcji stworzenia kolekcji muzealnej i wedle tych samych kryteri\u00f3w, na jakich opar\u0142am podstawow\u0105 moj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 “Polska awangarda malarska 1945-1970. Szanse i mity”, gromadzi\u0142am zbiory sztuki polskiej typuj\u0105c do zakupu dzie\u0142a z pracowni wybranych artyst\u00f3w. Od 1985 r. zacz\u0119\u0142am te\u017c gromadzic prace tw\u00f3rc\u00f3w zagranicznych.<\/p>\n
<\/p>\n
W braku dewiz pos\u0142u\u017cy\u0142 mi do tego celu doroczny plener, kt\u00f3ry prowadzi\u0142am w Bia\u0142owie\u017cy i przenios\u0142am go do Okuninki k. Che\u0142ma podporz\u0105dkowuj\u0105c che\u0142mskiemu Muzeum Okr\u0119gowemu.<\/p>\n
Tw\u00f3rcy i krytycy polscy i zagraniczni, doceniaj\u0105c wyj\u0105tkow\u0105 warto\u015b\u0107 artystyczn\u0105 che\u0142mskiej kolekcji, uznali za nieodzown\u0105 potrzeb\u0119 nadania jej autonomii przez uwolnienie jej od traktowania na r\u00f3wni z innymi dzia\u0142ami muzeum, maj\u0105cymi znaczenie tylko regionalne. W 1992 r. Prof. Georg-Karl Pfahler ze Stuttgartu, wraz z mi\u0119dzynarodow\u0105 grup\u0105 tw\u00f3rc\u00f3w pleneru w Okunince wysun\u0119li projekt zbudowania odr\u0119bnego gmachu dla kolekcji i przedstawili go \u00f3wczesnemu Wojewodzie Che\u0142mskiemu Leszkowi Burakowskiemu.<\/p>\n
Prof. Pfahler powierzy\u0142 zebranie dzie\u0142 od artyst\u00f3w i przeprowadzenie aukcji, kt\u00f3re mia\u0142y przynie\u015b\u0107 fundusze niezb\u0119dne dla rozpocz\u0119cia budowy obiektu panu Rudolfowi Grassowi z Kolonii, za\u0142o\u017cycielowi charytatywnej instytucji p.n. PCC (Politischer Club Colonia).<\/p>\n
Arty\u015bci z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w, w tym niemal wszyscy uczestnicy plener\u00f3w w Okunince, oraz kilkudziesi\u0119ciu tw\u00f3rc\u00f3w z Polski, ofiarowali swoje dzie\u0142a na ten cel.<\/p>\n
Grupa kilkunastu wybitnych artyst\u00f3w polskich za\u0142o\u017cy\u0142a Fundacj\u0119 Muzeum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej, kt\u00f3ra zaj\u0105\u0107 si\u0119 mia\u0142a budow\u0105 gmachu po uzyskaniu wp\u0142yw\u00f3w z aukcji od PCC. Odby\u0142y si\u0119 pod has\u0142em zebrania pieni\u0119dzy na budow\u0119 muzeum w Che\u0142mie trzy aukcje: w Kolonii, Stuttgarcie i Hamburgu, kt\u00f3re wedle informacji uzyskanych od p. Grassa przyniosly doch\u00f3d netto 200.000 DM.<\/p>\n
Jednak wyst\u0105pienie Fundacji o przekazanie tej kwoty, by rozpocz\u0105\u0107 budow\u0119, spotyka\u0142y si\u0119 z ustawicznymi unikami p. Grassa i nigdy ani jeden fening nie wp\u0142yn\u0105\u0142 na konto Fundacji.
\nP. Grass nigdy te\u017c nie przekaza\u0142 artystom informacji, czy i za ile zosta\u0142y sprzedane ich dzie\u0142a, a je\u015bli nie zosta\u0142y sprzedane, sk\u0105d mo\u017cna je odebra\u0107.<\/p>\n
Gdy za\u015b na kr\u00f3tko (3 miesi\u0105ce) przed up\u0142ywem okresu przedawnienia sprawy, kt\u00f3re wedle niemieckiego prawa up\u0142ywa po dw\u00f3ch latach, p. Grass otrzyma\u0142 z Fundacji Muzeum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej w Che\u0142mie kolejne pismo z pro\u015bb\u0105 o przekazanie pieni\u0119dzy, poniewa\u017c Fundacja znalaz\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozpocz\u0119cia budowy w dogodnym miejscu i na dogodnych warunkach – p. Grass, pomijaj\u0105c w arogancki spos\u00f3b zar\u00f3wno artyst\u00f3w, od kt\u00f3rych otrzyma\u0142 prace, jak Fundacj\u0119 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Prezydenta m.<\/p>\n
<\/p>\n
Che\u0142ma z propozycj\u0105 budowy tu zamiast muzeum – Niemiecko-Polskiego Centrum Kultury.
\nArty\u015bci wyst\u0105pili z protestem przeciwko u\u017cyciu pieni\u0119dzy ze sprzeda\u017cy ich dzie\u0142 ofiarowanych na rzecz budowy muzeum w Che\u0142mie, na zgo\u0142a inny cel i przeciw umieszczeniu ich prac, przekazanych do kolekcji muzeum che\u0142mskiego, w Centrum Kultury.<\/p>\n
Podpisa\u0142o ten protest ponad stu tw\u00f3rc\u00f3w z dziesi\u0119ciu kraj\u00f3w Europy oraz Kanady i USA. Zosta\u0142 on skierowany do w\u0142adz politycznych Polski i Niemiec m.in. Pani Rity Smssuth, ambasador\u00f3w Polski w Niemczech i Niemiec w Polsce, Ministra Bronis\u0142awa Geremka, Senator\u00f3w Ziemi Che\u0142mskiej, Wojewody etc. Mia\u0142o to miejsce w 1998 r.<\/p>\n
Do dzi\u015b sutuacja z budow\u0105 muzeum nie uleg\u0142a zmianie. Che\u0142m przesta\u0142 by\u015b miastem wojew\u00f3dzkim i jako powiatowe straci\u0142 dotychczasowy presti\u017c i finansowe mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n
Dzi\u015b ju\u017c uzyskanie do 200.000 DM brakuj\u0105cej sumy na doko\u0144czenie budynku muzeum przesta\u0142o by\u0107 realne. Gdyby Fundacja odzyska\u0142a nale\u017cne jej pieni\u0105dze z aukcji wraz z odsetkami za 5 lat mog\u0142aby jedynie wynaj\u0105 na kilkana\u015bcie lat budynek, w kt\u00f3rym znajduje si\u0119 obecnie kolekcja, b\u0105d\u017a te\u017c inny, przekazany jej przez miasto zaadoptowa\u0107 do cel\u00f3w ekspozycyjnych.
\nTymczasem przeciwko p. Grassowi Fundacja z\u0142o\u017cy\u0142a oskar\u017cenie w kolo\u0144skiej prokuraturze i w Kancelarii Adwokackiej w Berlinie.<\/p>\n
Nie b\u0119dzie gmachu muzeum dla zbior\u00f3w che\u0142mskich, cho\u015b s\u0105 one jednymi z najcenniejszych w Polsce, gdy chodzi o sztuk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105. Jest tam Sta\u017cewski i Opa\u0142ka, Nowosielski i Krasi\u0144ski, Fija\u0142kowski i Berdyszak, Gierowski i Stern, Ka\u0142ucki i Fangor: jest Albers, Mack i Lenk (Niemcy), R. Paul Lohse i Max Bill (Szwajcaria), Richard Anuszkiewicz i Sol LeWitt (USA), Carlos Cruz-Diez (Wenezuela), Vasarely i Yves Popet (Francja), Getulio Alviani i Bruno Munari (W\u0142ochy), Janos Fajo i Atilla Kovacs (W\u0119gry), Ad de Keijzer i Evert Hilgemann (Holandia), Opy Zouni i George Lappas (Grecja) etc etc.<\/p>\n
To wielka wygrana m\u00f3c stworzy\u0107 tak \u015bwietn\u0105 kolekcj\u0119. To wielka, spektakularna przegrana nie m\u00f3c dla niej, mimo tak pi\u0119knych perspektyw, zbudowa\u0107 godnego jej gmachu. Ale czy mo\u017ce si\u0119 w \u017cyciu jakiegokolwiek cz\u0142owieka wszystko powie\u015b\u0107?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zapewne \u017cycie ludzkie nie mia\u0142oby barwy i smaku, gdyby nie stanowi\u0142o amplitudy osi\u0105gni\u0119\u0107 i pora\u017cek. A im \u00f3w zakres waha\u0144 wi\u0119kszy – tym \u017cycie uzna\u0107 wypada za ciekawsze i pe\u0142niejsze. Relatywno\u015b\u0107 i subiektywizm wybor\u00f3w i ocen sprawiaj\u0105 jednak cz\u0119sto, \u017ce co innego my, a co innego inni traktuj\u0105 jako nasz sukces czy przegran\u0105. Jest bowiem wiele miar warto\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":99,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[536,849],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[14112],"yoast_head":"\n