![\"William](\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/william-ford-picnic-hanging-rock.jpg\" "\\"William")
<\/a>Na pierwszy rzut oka kontrast jest oczywisty \u2013 rudawe bloki skalne, pomarszczona kora drzew, owady, ptaki i chroniona cienkim p\u0142\u00f3tnem i koronkami bia\u0142a sk\u00f3ra dziewcz\u0105t. Dla kina, kt\u00f3re jest wielkim eskapistycznym medium, to temat r\u00f3wnie podniecaj\u0105cy jak dla pisarzy, poet\u00f3w czy tw\u00f3rc\u00f3w teatru.<\/p>\n
Tragiczne zdarzenie pod Wisz\u0105c\u0105 Ska\u0142\u0105 daje pocz\u0105tek procesowi poszukiwania prawdy. Jednak\u017ce prawdy o \u015bwiecie nie da si\u0119 wypowiedzie\u0107 w\u00a0paru zdaniach czy obrazach. Trzeba zaryzykowa\u0107, by my\u015ble\u0107 niezgodnie z\u00a0regu\u0142ami u\u015bwi\u0119conymi tradycj\u0105 i stan\u0105\u0107 w opozycji do \u015bwiata takiego, jakim jest lub wydaje nam si\u0119, \u017ce jest. \u201eMy\u015blenie lateralne\u201d by\u0142oby w takiej sytuacji najskuteczniejsze, ale to nie takie proste. Eduardo de Bono po\u015bwi\u0119ci\u0142 temu zagadnieniu setki stron.<\/p>\n
Prawda jest \u201eczasem przysz\u0142ym\u201d, <\/em>mo\u017cliwo\u015bci\u0105 tego, co mo\u017ce si\u0119 dopiero pojawi\u0107 i co zostanie ujawnione w postaci wiedzy. W tym miejscu odwo\u0142uj\u0119 si\u0119 do francuskiego filozofa i pisarza Alaina Badiou[1]<\/sup><\/a>.<\/p>\n Ju\u017c w pierwszych minutach filmu s\u0142yszymy to wa\u017cne zdanie, kt\u00f3re zapada nam na d\u0142ugo w pami\u0119\u0107: \u201eTo, co widzimy i kim si\u0119 stajemy, jest snem jedynie, snem \u015bnionym we \u015bnie\u201d.<\/p>\n Miranda, pi\u0119kno\u015b\u0107 przypominaj\u0105ca anio\u0142a Botticellego, jest nie tylko symbolem \u0142atwej \u015bmierci pi\u0119kna, ale jest r\u00f3wnocze\u015bnie symbolem jego nie\u015bmiertelno\u015bci. Bo chocia\u017c \u201ewszystko zaczyna si\u0119 i ko\u0144czy w odpowiednim czasie i miejscu\u201d \u2013 jak m\u00f3wi dziewczyna na chwil\u0119 przed znikni\u0119ciem \u2013 to jednak ani pocz\u0105tku, ani ko\u0144ca pi\u0119kna nie da si\u0119 przypisa\u0107 konkretnemu wymiarowi.<\/p>\n Pi\u0119kno jest jakby w zbiorze[2]<\/sup><\/a>, kt\u00f3ry si\u0119 nie wyczerpuje. Ono pojawia si\u0119 spontanicznie i jest zawsze nowo\u015bci\u0105.<\/p>\n \u201eGranice mego j\u0119zyka s\u0105 granicami mego \u015bwiata\u201d \u2013 napisa\u0142 Ludwig Wittgenstein. St\u0105d i bezradno\u015b\u0107, gdy chcemy opisa\u0107 pi\u0119kno s\u0142owami, k\u0142opot szczeg\u00f3lny, gdy akceptujemy utrwalon\u0105 w podr\u0119cznikach historii estetyki definicj\u0119 \u015bw. Tomasza z Akwinu.<\/p>\n Pomy\u015bla\u0142em sobie, \u017ce to niemo\u017cliwe, by bohaterowie filmu Petera Weira, wychowani w duchu epoki wiktoria\u0144skiej, nie byli przes\u0105dni. Ludzie przes\u0105dni s\u0105 najcz\u0119\u015bciej bierni. Zwykle jako pierwsi umieraj\u0105 ci, kt\u00f3rzy podejmuj\u0105 ryzyko.<\/p>\n Spo\u015br\u00f3d czterech dziewcz\u0105t, kt\u00f3re wybra\u0142y si\u0119 na przechadzk\u0119, \u017ceby \u201ezmierzy\u0107 czo\u0142o ska\u0142y\u201d, dwie zgin\u0119\u0142y bez \u015bladu, jedna odnalaz\u0142a si\u0119 po tygodniu, za\u015b czwarta w szoku powr\u00f3ci\u0142a jeszcze tego samego popo\u0142udnia. Obydwie, jako ewentualni \u015bwiadkowie, okaza\u0142y si\u0119 nieprzydatne, poniewa\u017c prze\u017cywa\u0142y traum\u0119.<\/p>\n Niewiele wiemy, ale wiemy, \u017ce dost\u0119pna jest nam tylko prawda szcz\u0105tkowa, jakby wci\u0105\u017c dobudowana na nowo\u2026<\/p>\n Kluczow\u0105 scen\u0105 w filmie Weira, intensywnie nasycon\u0105 emocjami, jest ta obrazuj\u0105ca konfrontacj\u0119 ocalonej spod Wisz\u0105cej Ska\u0142y z innymi uczestniczkami pikniku. Scena rozgrywa si\u0119 w czasie lekcji ta\u0144ca. Wybuch agresji poprzedza chwila ciszy. Dochodzi do r\u0119koczyn\u00f3w. Dziewczyna zostaje upokorzona i odrzucona przez kole\u017canki, kt\u00f3re nie mog\u0105 pogodzi\u0107 si\u0119 z\u00a0faktem, \u017ce prze\u017cy\u0142a.<\/p>\n Ta erupcja z\u0142ych emocji ma swoje psychologiczne uzasadnienie. W ekstremalnych okoliczno\u015bciach ujawniaj\u0105 si\u0119 t\u0142umione w pod\u015bwiadomo\u015bci sk\u0142onno\u015bci sadystyczne, \u201ekt\u00f3re bior\u0105 si\u0119 z g\u0142\u0119boko zakorzenionego w ka\u017cdym cz\u0142owieku d\u0105\u017cenia do nico\u015bci, z pragnienia \u015bmierci dla siebie i innych, z instynktu \u2013 jak pisa\u0142 Louis Ferdinand C\u00e9line \u2013 podobnego do niepohamowanej, mi\u0142osnej t\u0119sknoty\u201d[3]<\/sup><\/a><\/span>.<\/p>\n Za\u0142o\u017cywszy \u00e1 priori, \u017ce mo\u017cliwe jest znikni\u0119cie cz\u0142owieka bez \u015bladu, godzimy si\u0119 na stan, kt\u00f3ry w pewnym sensie koresponduje z odkryciem takiej matematycznej sytuacji, w kt\u00f3rej istnieje jeden i tylko jeden punkt niedaj\u0105cy si\u0119 opisa\u0107 w j\u0119zyku tej sytuacji.<\/p>\n Oczywi\u015bcie, pisz\u0105c o sytuacji matematycznej, mam na my\u015bli sytuacj\u0119 ontologiczn\u0105.<\/p>\n Podmiotem zdarzenia pod Wisz\u0105c\u0105 Ska\u0142\u0105 \u2013 chc\u0119 to podkre\u015bli\u0107 \u2013 nie s\u0105 te eteryczne, chocia\u017c z krwi i ko\u015bci, dziewcz\u0119ta i kobiety sprzed wieku, niewinnie \u015bwi\u0119tuj\u0105ce dzie\u0144 \u015bw. Walentego, ale dzie\u0142a sztuki \u2013 proza Lady Lindsay, film Weira, spektakle teatralne i musicalowe, niezliczone recenzje, szkice i\u00a0eseje na ten temat.<\/p>\n Okazuje si\u0119, \u017ce autentyczne albo te\u017c fikcyjne zdarzenie mo\u017ce zapocz\u0105tkowa\u0107 stan, kt\u00f3ry przez Alaina Badiou nazwany zosta\u0142 \u201eprocesem prawdy\u201d. Uczestnictwo w tym procesie nie jest obowi\u0105zkowe. Ale je\u015bli kto\u015b si\u0119 zdecyduje, to musi by\u0107 \u015bwiadomy, \u017ce nie obejdzie si\u0119 bez problem\u00f3w.<\/p>\n \u201eCi\u0119\u017ckie zadanie czeka filozofa (poet\u0119 tym bardziej \u2013 wtr\u0105cenie M. D.), kt\u00f3ry pragnie wyzwoli\u0107 nazwy od prostytuuj\u0105cych je sposob\u00f3w u\u017cycia\u201d \u2013 jak znakomicie pointowa\u0142 w swojej Etyce<\/em> Badiou.<\/p>\n <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n Podmiotem zdarzenia pod Wisz\u0105c\u0105 Ska\u0142\u0105 \u2013 chc\u0119 to podkre\u015bli\u0107 \u2013 nie s\u0105 te eteryczne, chocia\u017c z krwi i ko\u015bci, dziewcz\u0119ta i kobiety sprzed wieku, niewinnie \u015bwi\u0119tuj\u0105ce dzie\u0144 \u015bw. Walentego, ale dzie\u0142a sztuki \u2013 proza Lady Lindsay, film Weira, spektakle teatralne i musicalowe, niezliczone recenzje, szkice i eseje na ten temat.<\/p>\n","protected":false},"author":262,"featured_media":21321,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[377,2856,7321,7339,2855],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[1766],"yoast_head":"\n\n