{"id":22792,"date":"2014-06-26T19:00:05","date_gmt":"2014-06-26T18:00:05","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=22792"},"modified":"2021-01-12T14:22:25","modified_gmt":"2021-01-12T13:22:25","slug":"ryszard-w-kluszczynski-marta-wroblewska-w-strone-postczlowieka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2014\/ryszard-w-kluszczynski-marta-wroblewska-w-strone-postczlowieka","title":{"rendered":"W stron\u0119 postcz\u0142owieka?"},"content":{"rendered":"

Obecn\u0105 wystaw\u0105 trzech tuz\u00f3w w dziedzinie kreacji z pogranicza sztuki i nauki: Billa Vorna, Stelarca i Kena Feingolda, projekt Art+Science Meeting, realizowany przez gda\u0144skie CSW \u0141a\u017ania, wkroczy\u0142 w czwarty rok cyklu wystaw, spotka\u0144, konferencji i warsztat\u00f3w, kt\u00f3rych fundamentalnym celem jest stworzenie platformy wymiany zainteresowa\u0144 oraz sprzyjania realizacji wsp\u00f3lnych projekt\u00f3w pomi\u0119dzy artystami, naukowcami i badaczami zar\u00f3wno historii sztuki, jak i nauki oraz technologii. Z kuratorem projektu \u2013 profesorem Ryszardem W. Kluszczy\u0144skim \u2013 mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 porozmawia\u0107 o genezie Art+Science, jego kolejnych edycjach, a tak\u017ce planach na przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n

\"Stelarc,<\/a>
Stelarc, \u201eMi\u0119so, metal i kod: Rozchwiane chimery\u201d, wernisa\u017c wystawy w ramach Art+Science Meeting 2014, Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej \u0141a\u017ania w Gda\u0144sku, \u0141a\u017ania 1, fot. Krzysztof Mi\u0119kus (\u017ar\u00f3d\u0142o: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci CSW \u0141a\u017ania w Gda\u0144sku)<\/figcaption><\/figure>\n

Marta Wr\u00f3blewska: Cofnijmy si\u0119 zatem do pocz\u0105tku \u2013 do \u017ar\u00f3de\u0142 idei kuratorskiej oraz fenomenu eksploatowania w\u0105tku sztuki po\u0142\u0105czonej z nauk\u0105 w kontek\u015bcie kreacji artystycznej, rozwoju i obiegu tego rodzaju sztuki. <\/strong><\/p>\n

Ryszard W. Kluszczy\u0144ski:<\/strong> Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce tego typu praktyki, w ramach paradygmatu nowych medi\u00f3w, zainicjowa\u0142 jeszcze w latach 40. i 50. XX wieku, m.in. w postaci niszowego czasopisma \u201eLeonardo\u201d, Frank Malina \u2013 artysta-naukowiec, kt\u00f3ry zainteresowa\u0142 si\u0119 sztuk\u0105 i zacz\u0105\u0142 uprawia\u0107 sztuk\u0119, przenosz\u0105c do swoich praktyk artystycznych cz\u0119\u015b\u0107 swoich kwalifikacji i zainteresowa\u0144 naukowych. Z drugiej strony by\u0142 Gy\u00f6rgy Kepes,<\/em> artysta, kt\u00f3ry trafiwszy w \u015brodowisko naukowe, zacz\u0105\u0142 tworzy\u0107 sztuk\u0119 opart\u0105 na dialogu z tym \u015brodowiskiem, dialogu z nauk\u0105. Wraz z nastaniem nowego stulecia zacz\u0119\u0142o pojawia\u0107 si\u0119 coraz wi\u0119cej prac, kt\u00f3re w interesuj\u0105cy spos\u00f3b przekracza\u0142y granice, wyznaczane nawet przez te swobodnie definiowane pola sztuki w ko\u0144cu XX wieku, jakimi by\u0142y pluralizm proces\u00f3w artystycznych, transmedialno\u015b\u0107, a co za tym idzie, prze\u0142amywanie dominuj\u0105cych kod\u00f3w i paradygmat\u00f3w okre\u015blaj\u0105cych pole praktyk artystycznych. W\u0142a\u015bnie w wyniku tego procesu demonta\u017cu granic najpierw wewn\u0105trzartystycznych, potem zewn\u0105trzartystycznych, sztuka z ogromn\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 zanurzy\u0142a si\u0119 w kr\u0105g problematyki spo\u0142ecznej, politycznej ju\u017c w latach 80. ubieg\u0142ego wieku. Uprawia\u0142o si\u0119 sztuk\u0119 nie po to, \u017ceby tworzy\u0107 pi\u0119kne formy, ale po to, \u017ceby sk\u0142oni\u0107 kogo\u015b do zmiany sposobu my\u015blenia. Zwi\u0105zki pomi\u0119dzy sztuk\u0105 i nauk\u0105 w gruncie rzeczy s\u0105 rozwini\u0119ciem tej postawy.<\/p>\n