{"id":25732,"date":"2014-10-28T00:00:06","date_gmt":"2014-10-27T23:00:06","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=25732"},"modified":"2021-01-12T09:52:54","modified_gmt":"2021-01-12T08:52:54","slug":"lex-drewinski-klamstwo-powtorzone-tysiac-razy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2014\/lex-drewinski-klamstwo-powtorzone-tysiac-razy","title":{"rendered":"K\u0142amstwo powt\u00f3rzone tysi\u0105c razy"},"content":{"rendered":"

W dzisiejszych czasach trudno wyobrazi\u0107 sobie \u015bwiat bez reklam. Mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce przenikn\u0119\u0142y one ka\u017cd\u0105 dziedzin\u0119 naszego \u017cycia. Ale czy rzeczywi\u015bcie tak jest? Od pocz\u0105tku istnienia wolnego rynku wiele kontrowersji wywo\u0142uje kwestia marketingu w dzia\u0142aniach kulturalnych, a w szczeg\u00f3lno\u015bci w sztukach wizualnych. W ramach cyklu Sztuka (bez) reklamy<\/em> chcieliby\u015bmy poruszy\u0107 ten problem i zastanowi\u0107 si\u0119 nad relacj\u0105 mi\u0119dzy reklam\u0105 a niezale\u017cno\u015bci\u0105 sztuki oraz nad znaczeniem public relations w dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej. O zabranie g\u0142osu poprosili\u015bmy manager\u00f3w kultury, kurator\u00f3w, badaczy oraz artyst\u00f3w, kt\u00f3rym temat reklamy sztuki nie jest obcy. Zapraszamy do lektury!<\/p>\n

Do udzielenia opinii zaprosili\u015bmy Lexa Drewi\u0144skiego \u2013 plakacist\u0119 zwi\u0105zanego ze Stowarzyszeniem Tw\u00f3rc\u00f3w Grafiki U\u017cytkowej.<\/p>\n

\"\u201eNajpi\u0119kniejsi<\/a>
\u201eNajpi\u0119kniejsi Francuzi…\u201d (Berlin, 2007) (dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci Lexa Drewi\u0144skiego)<\/figcaption><\/figure>\n

Reklama i niezale\u017cno\u015b\u0107 sztuki cz\u0119sto wykluczaj\u0105 si\u0119 nawzajem. Gdy sztuka jest reklamowana lub wymaga reklamy, mo\u017ce to oznacza\u0107, \u017ce nie jest z ni\u0105 tak dobrze, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107 (poniewa\u017c nie potrafi si\u0119 sama obroni\u0107) albo \u017ce kto\u015b chce na niej zarobi\u0107. Prawdziwe dzie\u0142o artystyczne to nie kostka margaryny, kt\u00f3r\u0105 trzeba przedstawia\u0107 jako lepsz\u0105 od mas\u0142a. By\u0107 mo\u017ce w przypadku sztuki nale\u017ca\u0142oby s\u0142owo reklama<\/em> zast\u0105pi\u0107 s\u0142owem informacja<\/em>. Dla unaocznienia problemu pos\u0142u\u017c\u0119 si\u0119 przyk\u0142adem reklamy ostatniej trasy koncertowej The Rolling Stones. W przypadku tak popularnych tw\u00f3rc\u00f3w wystarczy\u0142aby informacja: kto, gdzie i kiedy, bez ponownej reklamy zespo\u0142u. W ten spos\u00f3b bowiem krzywdzi si\u0119 debiutuj\u0105ce lub nieznane \u2013 co nie oznacza automatycznie gorsze \u2013 zespo\u0142y muzyczne. Do reklam wielkich gwiazd dok\u0142adamy nie tylko my, p\u0142ac\u0105c za wy\u015brubowane ceny bilet\u00f3w na ich koncerty, ale te\u017c koncerny (oczywi\u015bcie nie bezinteresownie), takie jak na przyk\u0142ad Volkswagen. Wszystko to s\u0142u\u017cy muzykom graj\u0105cym od lat tak samo lub coraz gorzej, stale wzbogacaj\u0105c opraw\u0119, aby widz nie dostrzeg\u0142, \u017ce kamienie<\/em> straci\u0142y sw\u00f3j dawny blask. Stonesi w swoim najlepszym okresie sami krzyczeli ze sceny:<\/p>\n

When I\u2019m watchin\u2019 my TV
\nand a man comes on to tell me
\nhow white my shirts can be.
\nWell he can\u2019t be a man\u201a cause he doesn\u2019t smoke
\nthe same cigarrettes as me.
\nI can\u2019t get no, oh no no no.
\nHey hey hey, that\u2018s what I say.<\/p>\n

(Jagger\/Richard)<\/p><\/blockquote>\n

To mi\u0119dzy innymi dzi\u0119ki reklamie dotychczas ma\u0142o znany pisarz, kt\u00f3rego ksi\u0105\u017cki jeszcze niedawno sprzedawano po dwa z\u0142ote lub przekazywano bezpo\u015brednio na makulatur\u0119, stanie si\u0119 nagle poczytnym autorem.<\/p>\n