{"id":28058,"date":"2015-02-11T00:00:20","date_gmt":"2015-02-10T23:00:20","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=28058"},"modified":"2020-09-01T13:04:39","modified_gmt":"2020-09-01T12:04:39","slug":"wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura","title":{"rendered":"Laptop, gitara, partytura"},"content":{"rendered":"

Po wybornym dla polskiej muzyki roku 2013<\/a>, tak\u017ce 2014 obfitowa\u0142 w satysfakcjonuj\u0105c\u0105 liczb\u0119 znakomitych krajowych wydawnictw. Bez zb\u0119dnego przed\u0142u\u017cania zapraszam wi\u0119c wszystkich na ich subiektywny przegl\u0105d. O niekt\u00f3rych albumach, kt\u00f3re nie za\u0142apa\u0142y si\u0119 do czo\u0142owej trzydziestki, a wyda\u0142y mi si\u0119 zbyt wa\u017cne, by zupe\u0142nie je pomin\u0105\u0107, wspominam r\u00f3wnie\u017c w poni\u017cszych notkach. Przy miejscach 30-21 dla ka\u017cdej z rekomendowanych p\u0142yt wyszczeg\u00f3lni\u0142em za\u015b po jednym, reprezentatywnym dla niej utworze. Przyjemnej audiolektury!<\/p>\n

\"Grafika<\/a>
Grafika aut. Justyny Ciesielskiej (\u017ar\u00f3d\u0142o: archiwum autora)<\/figcaption><\/figure>\n

\u0141awka rezerwowych:
\n<\/strong>30. Fair Weather Friends \u2013 Hurricane Days<\/em> (Fill This Up<\/a>)<\/em>
\n29. Skalpel \u2013 Transit<\/em> (Sound Garden<\/a><\/em>)
\n28. Pablopavo i ludziki \u2013 Polor<\/em> (Dancingowa Piosenka Mi\u0142osna<\/a><\/em>)
\n27. Merkabah \u2013 Moloch<\/em> (The King<\/a><\/em>)
\n26. Mi\u0105\u017csz \u2013 Stop GMO<\/em> (Granice<\/a><\/em>)
\n25. Hubert Zemler \u2013 Gostak & Doshes<\/em> (Variations on a theme by\u2026 \u2013 Figure 7<\/a><\/em>)
\n24. Gaba Kulka \u2013 The Escapist<\/em> (Wielkie wra\u017cenie<\/a><\/em>)
\n23. Pustki \u2013 Safari<\/em> (Pok\u00f3j<\/a><\/em>)
\n22. Pure Phase Ensemble 3 \u2013 Live At Space Fest!<\/em> (Frankie Voodoo<\/a><\/em>)
\n21. Baaba \u2013 Easter Christmas<\/em> (R\u0119ce Zm\u0119czone I Pot Na Czole<\/a><\/em>)<\/em><\/strong><\/p>\n

20. Kr\u00f3l \u2013 Nielot<\/em><\/strong>
\nSolowy materia\u0142 by\u0142ego cz\u0142onka enigmatycznej grupy UL\/KR<\/a> powinien zadowoli\u0107 wszystkich sympatyk\u00f3w poetyckiego, wzruszaj\u0105cego rozliczania si\u0119 ze swoimi my\u015blami, l\u0119kami i wspomnieniami spod znaku, a, niech b\u0119dzie, chocia\u017cby Katarzyny Nosowskiej. I cho\u0107 wokalistka Hey jest w tej specyficznej nastrojowo\u015bci niepodrabialna<\/a> i momentami wydaje si\u0119, \u017ce B\u0142a\u017cej Kr\u00f3l ju\u017c za chwil\u0119 wpadnie w sid\u0142a pretensjonalno\u015bci, swoj\u0105 szczero\u015bci\u0105 i, sam nie wiem, jakim\u015b podsk\u00f3rnym, generowanym przez niego smutkiem, udaje mu si\u0119 rozczuli\u0107 s\u0142uchacza na tyle, \u017ce ten, z g\u0142ow\u0105 zwieszon\u0105 w d\u00f3\u0142, jak zahipnotyzowany ws\u0142uchuje si\u0119 z aprobat\u0105 w minimalistyczne melodie. A tak uduchowionych i przejmuj\u0105cych utwor\u00f3w jak Szczeni\u0119<\/a><\/em>, Powoli<\/a> <\/em>czy Wczoraj<\/a> <\/em>mo\u017cna przecie\u017c s\u0142ucha\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. \u00a0<\/strong><\/p>\n

19. Hatti Vatti \u2013 Worship Nothing<\/em>
\n<\/strong>Naprawd\u0119 trudno pisa\u0107 mi o drugim po Algebrze<\/a><\/em> d\u0142ugograju Piotra Kali\u0144skiego bez filmowych skojarze\u0144. Podj\u0119ta przez autora rozdrobniona narracja, w kt\u00f3rej zderzaj\u0105 si\u0119 dub, future garage czy junk, a do tego na featuringach co chwil\u0119 pojawiaj\u0105 si\u0119 nowi go\u015bcie, okaza\u0142aby si\u0119, jak podejrzewam, znakomitym alternatywnym soundtrackiem do filmu Chungking Express <\/em>Wong Kar-Waia (i muzycznie, i konceptualnie), obrazuj\u0105c samotno\u015b\u0107, zmienno\u015b\u0107 i metropolitaln\u0105 pustk\u0119 w blasku bij\u0105cych z ok\u0142adki neon\u00f3w. Muzycznie na wyr\u00f3\u017cnienie z pewno\u015bci\u0105 zas\u0142uguje oparte na po\u0142amanym, futurystycznym bicie Tokyo<\/a><\/em>, niepokoj\u0105ce 72 Dub<\/a> <\/em>oraz koj\u0105ce, cho\u0107 tytu\u0142 sugeruje co innego, Struggle<\/a><\/em> z popisowymi, odrealnionymi wokalizami Sary Brylewskiej. Swoj\u0105 drog\u0105, czy komu\u015b ok\u0142adka tej p\u0142yty r\u00f3wnie\u017c kojarzy si\u0119 ze wsp\u00f3ln\u0105 scen\u0105 Edwarda Nortona i Emmy Stone z doskona\u0142ego, ubieg\u0142orocznego Birdmana<\/em>?<\/p>\n

18. Jazzpospolita \u2013 Jazzpo!<\/em>
\n<\/strong>Jazzpospolit\u0105 zachwyci\u0142em si\u0119 dobre trzy i p\u00f3\u0142 roku temu podczas znakomitego koncertu kolektywu na gdy\u0144skim Open\u2019erze. Niewerbalne porozumienie pomi\u0119dzy wszystkimi cz\u0142onkami kwartetu (show zdecydowanie krad\u0142<\/em> Micha\u0142 Za\u0142\u0119ski na klawiszach) wywindowa\u0142o wtedy zesp\u00f3\u0142 do mojego \u015bcis\u0142ego top 5 tamtej edycji. Tymczasem wszystkie kolejne albumy grupy mia\u0142y si\u0119 do tego dionizyjskiego wyst\u0119pu tak, jak doktor Jekyll do pana Hyde\u2019a, jak Bruce Banner do Hulka, jak\u2026, a, niewa\u017cne. Koncertowa werwa ust\u0119powa\u0142a na nich miejsca artyku\u0142owanym przez muzyk\u00f3w w pierwszej kolejno\u015bci pok\u0142adom wra\u017cliwo\u015bci (mo\u017ce poza pierwsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 utworu Tribute to Aerobit<\/a><\/em>) \u2013 naturalnie podszytych znakomitym warsztatem \u2013 i tak te\u017c jest tym razem. Wystarczy ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 tylko w melancholijne Opary<\/a><\/em>, minimalistyczne Jedno jab\u0142ko mniej<\/a><\/em>, rozczulaj\u0105cy Topniej\u0105cy \u015bnieg<\/a><\/em>, post-rockowe, kojarz\u0105ce si\u0119 nieco z dokonaniami szwajcarskiego The Evpatoria Report<\/a>, Dobrze jest mie\u0107 odznak\u0119<\/a><\/em> czy przebojowe w tym kontek\u015bcie Balkony<\/a><\/em>. A to przecie\u017c wy\u0142\u0105cznie highlighty. Najprawdopodobniej, nowe \u2013 po Almost Splendid<\/em> z 2010 roku \u2013 opus magnum warszawskiej grupy.<\/strong><\/p>\n

17. Behemoth \u2013 The Satanist<\/em><\/strong>
\nMimo \u017ce zdecydowanie nie jest to p\u0142yta skierowana do wszystkich, ba, trudu zrozumienia jej kunsztu wielu nie podejmie si\u0119 ju\u017c wy\u0142\u0105cznie przez to, czyjego jest autorstwa, kontrowersyjny zesp\u00f3\u0142 nagra\u0142 by\u0107 mo\u017ce najlepszy materia\u0142 w ca\u0142ej swej dwudziestotrzyletniej historii, materia\u0142, kt\u00f3ry nawet na pitchforku doczeka\u0142 si\u0119<\/a> noty 8.2\/10. Nergal, opr\u00f3cz standardowej palety eksploatowanych przez siebie zazwyczaj \u015brodk\u00f3w, intryguje tu te\u017c niepokoj\u0105cymi gombrowiczowskimi melodeklamacjami w stylu Davida Tibeta (In The Absence Ov Light<\/a><\/em>), a same utwory imponuj\u0105 nieustannymi wewn\u0119trznymi zrywami. Przy okazji warto doda\u0107, \u017ce polscy sympatycy ci\u0119\u017ckiego grania<\/em> nie mieli w zesz\u0142ym roku na co narzeka\u0107. Bardzo dobry materia\u0142 w swojej dzia\u0142ce<\/em> wyda\u0142y te\u017c m.in. takie grupy, jak Furia<\/a> (Nocel<\/em>), Vader<\/a> (Tibi Et Igni<\/em>), Kriegsmachine<\/a> (Enemy Of Man<\/em>), Thaw<\/a> (Earth Ground<\/em>) czy Odraza<\/a> (Esperalem Tkane<\/em>), a to przecie\u017c tylko najg\u0142o\u015bniejsze z premier. Wracaj\u0105c za\u015b do The Satanist<\/em>, sp\u00f3jrzcie tylko na og\u00f3lno\u015bwiatowy ranking<\/a> zesz\u0142orocznych p\u0142yt na portalu rateyourmusic. Prawda, \u017ce przyjemnie popatrze\u0107?<\/p>\n

16. Artur Rojek \u2013 Sk\u0142adam si\u0119 z ci\u0105g\u0142ych powt\u00f3rze\u0144<\/em>
\n<\/strong>Solowy debiut ex-lidera Myslovitz, a dzi\u015b, przede wszystkim, organizatora katowickiego OFF Festivalu, pocz\u0105tkowo nieco mnie rozczarowa\u0142 \u2013 po zapowiedziach liczy\u0142em na odwa\u017cniejszy nacisk na eksperymenty, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem glitchu. Niemniej, po kilku dok\u0142adniejszych ods\u0142uchach tej p\u0142yty, wra\u017cliwo\u015b\u0107 artysty po raz kolejny wzi\u0119\u0142a g\u00f3r\u0119 nad jak\u0105kolwiek analityk\u0105. I cho\u0107 najwi\u0119kszymi hitami, co zrozumia\u0142e, okaza\u0142y si\u0119 Beksa<\/a><\/em> i Syreny<\/a><\/em>, tak moim faworytem zosta\u0142 szalenie introspekcyjny, ekshibicjonistyczny wr\u0119cz w swej szczero\u015bci Kot i pelikan<\/a><\/em>. Polecam. Swoj\u0105 drog\u0105, czy to nie niesamowite, \u017ce Rojek tak swobodnie i umiej\u0119tnie lawiruje pomi\u0119dzy corocznym undergroundowo-eksperymentalnym eventem, swoist\u0105 estetyczn\u0105 drog\u0105 \u015brodka, czyli list\u0105 przeboj\u00f3w tr\u00f3jki i g\u0142\u00f3wnymi mediami (a to wr\u0119czanie nagr\u00f3d na Fryderykach, a to wyst\u0119p w programie Kuby Wojew\u00f3dzkiego)?<\/p>\n

15. Daniel Spaleniak \u2013 Dreamers<\/em>
\n<\/strong>Tak jak pisa\u0142em w nie tak dawnej recenzji tego albumu: \u201eWp\u0142yw muzyki Devendry Banharta, Kurta Vile\u2019a czy grupy Grizzly Bear na kszta\u0142t Dreamers <\/em>wydaje si\u0119 do\u015b\u0107 oczywisty, ale nie determinuje charakteru p\u0142yty na tyle, by zniwelowa\u0107 zar\u00f3wno autora wk\u0142ad w\u0142asny, jak i unosz\u0105ce si\u0119 nad ca\u0142o\u015bci\u0105 niedopowiedzenie. I za to du\u017cy plus. Spaleniak brzmi tu momentami jak rasowy, w\u0119druj\u0105cy po zamglonych wrzosowiskach Skandynaw (stereotypy, stereotypy), by ju\u017c po chwili nurza\u0107 si\u0119 w intymno\u015bci i wyrachowanym minimalizmie spod znaku, no niech b\u0119dzie, The xx\u201d. Chc\u0105c dowie\u015b\u0107 prawdziwo\u015bci powy\u017cszych s\u0142\u00f3w, za\u0142\u0105czam dwa reprezentatywne utwory \u2013 My Name Is Wind<\/a> <\/em>i House On Fire<\/a><\/em>.<\/p>\n

14. We Draw A \u2013 Moments<\/em><\/strong>
\nMoments<\/em> jest znamienitym prezentem dla wszystkich s\u0142uchaczy st\u0119sknionych za ciep\u0142em i przebojowo\u015bci\u0105 bij\u0105cymi z nagra\u0144 takich grup, jak Kamp!<\/a>, Rebeka<\/a>, Last Blush<\/a>, Fuka Lata<\/a> czy The KDMS<\/a>, czyli umownego polskiego (w ostatnim przypadku polsko-angielskiego) electropopowego panteonu z ostatnich lat. Wszystkich pomini\u0119tych w tej wyliczance przepraszam. I cho\u0107 wielu zarzuca wspomnianym zespo\u0142om pewien hermetyzm i ci\u0105g\u0142e kalkowanie sprawdzonych rozwi\u0105za\u0144, czy ma to tak naprawd\u0119 jakie\u015b znaczenie, je\u015bli te piosenki z za\u0142o\u017cenia maj\u0105 by\u0107 po prostu ultraprzyjemne, umilaj\u0105c odliczanie do wakacji? Mimo \u017ce na trackli\u015bcie Moment\u00f3w<\/em> zdarzaj\u0105 si\u0119 pewne przestoje, przebojowe Reflect<\/a><\/em> czy urzekaj\u0105co przybieraj\u0105ce na ornamentach Jumbo Love<\/a><\/em> powinny\u00a0 wystarczy\u0107 tu za ca\u0142y komentarz.<\/p>\n

13. Julia Marcell \u2013 Sentiments<\/em>
\n<\/strong>Po przebojowym June<\/em>, kt\u00f3re w 2011 roku ju\u017c definitywnie wywindowa\u0142o Juli\u0119 G\u00f3rniewicz do \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wki polskich artystek zajmuj\u0105cych si\u0119 tzw. art popem \u2013 przypomnijmy sobie chocia\u017cby to<\/a> i to<\/a> nagranie \u2013 tym razem Marcell postawi\u0142a na drapie\u017cniejsze, flirtuj\u0105ce wr\u0119cz z gara\u017cowym rockiem brzmienie, nie zapominaj\u0105c jednak r\u00f3wnie\u017c o b\u0142ogich melodiach (na trackli\u015bcie znajdziemy kilka delikatniejszych kompozycji). Przebojowy singiel (Manners<\/a><\/em>), ozdobiony jeszcze imponuj\u0105cym teledyskiem, wydaje si\u0119 tu dla wspomnianego dualizmu nagraniem najbardziej reprezentatywnym; nagraniem przepe\u0142nionym wewn\u0119trzn\u0105 dynamik\u0105, zderzaniem gatunk\u00f3w, wywo\u0142uj\u0105cymi ciarki kulminacjami i popisowymi wokalizami. Ale i inne utwory jako\u015b bardzo \u2013 no dobrze, mo\u017ce troszeczk\u0119 \u2013 od niego nie odstaj\u0105: szczeg\u00f3lnie polecam energiczne Teacher\u2019s<\/a><\/em>, melancholijne Piggy Blonde<\/a> <\/em>oraz relaksacyjne North Pole<\/em>. Pojawiaj\u0105ce si\u0119 z wielu stron por\u00f3wnania zesz\u0142orocznego wcielenia G\u00f3rniewicz do postaci Polly Jean Harvey nie s\u0105 wi\u0119c wcale oderwane od rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n

12. We Will Fail \u2013 Verstorung<\/em>
\n<\/strong>W ci\u0105gu ostatnich dwunastu miesi\u0119cy wydano w Polsce kilka naprawd\u0119 intryguj\u0105cych nagra\u0144 techno. \u017beby nie by\u0142o nieporozumie\u0144; nie mam tu na my\u015bli prymitywnych r\u0105banek, z jakimi szerszej publiczno\u015bci ten jak\u017ce szlachetny gatunek wci\u0105\u017c niestety cz\u0119sto si\u0119 kojarzy. Mowa tu, bardzo upraszczaj\u0105c, o przestrzennych, dopieszczonych produkcyjnie eksperymentach z d\u017awi\u0119kiem (opartych np. na r\u00f3wnoleg\u0142ej eksploracji kilku rozwibrowanych, przenikaj\u0105cych si\u0119 warstw b\u0105d\u017a te\u017c na inteligentnej ingerencji w tzw. widmo d\u017awi\u0119ku czy faz\u0119 ataku), bazuj\u0105cych oczywi\u015bcie na powtarzalnym rytmie. W tej kategorii moim tegorocznym faworytem okaza\u0142o si\u0119 duszne, mroczne, industrialne monstrum<\/a> <\/em>autorstwa Aleksandry Grunholz, non stop przyozdabiane jeszcze ambientem i drone\u2019ami. Je\u015bli b\u0119dziecie mieli kiedy\u015b okazj\u0119, koniecznie wybierzcie si\u0119 na koncert wspomnianej artystki \u2013 na festiwalu Tauron Nowa Muzyka 2014, w enigmatycznej przestrzeni sceny Carbon Atlantis, prezentowa\u0142a si\u0119 ona niesamowicie. Z innych pokrewnych We Will Fail zesz\u0142orocznych d\u0142ugograj\u00f3w, rekomenduj\u0119 przede wszystkim N00W<\/a><\/em> (tu tylko fragment) RSS B0YS (brzmi\u0105ce, jakby perkusj\u0119 obrabiali tu nadmiernie pobudzeni spece od batucady<\/a>), Untune<\/a><\/em> Zamilskiej oraz wariackiego Demona techno w okularach<\/a><\/em> Wojciecha Kucharczyka. Ci arty\u015bci to ju\u017c naprawd\u0119 nasz znak firmowy za granic\u0105.<\/strong><\/p>\n

11. The Kurws \u2013 Wszystko co sta\u0142e rozp\u0142ywa si\u0119 w powietrzu<\/em><\/strong>
\nZawsze mia\u0142em problem z nazw\u0105 tego zespo\u0142u, kt\u00f3ra skutecznie odwraca\u0142a moj\u0105 uwag\u0119 od samej muzyki, ale w ubieg\u0142ym roku pierwiastkiem artystycznym panowie wreszcie definitywnie przebili si\u0119 przez wszystkie moje wewn\u0119trzne opory. Ha\u0142a\u015bliwe eksperymenty, flirt z atonalno\u015bci\u0105, free-jazzowe szale\u0144stwo i punkowy prymitywizm sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 bowiem w przypadku Wszystko co sta\u0142e\u2026<\/em> na bogat\u0105, zr\u00f3\u017cnicowan\u0105 wewn\u0119trznie d\u017awi\u0119kow\u0105 zawiesin\u0119, kt\u00f3ra obrazuje niezwykle szerokie horyzonty cz\u0142onk\u00f3w kapeli, pogrywaj\u0105cych sobie na wiele sposob\u00f3w z recepcj\u0105 s\u0142uchacza. Odrobin\u0119 przypomina mi to wr\u0119cz (co \u0142agodniejsze) d\u017awi\u0119kowe prowokacje Johna Zorna (zw\u0142aszcza w Tasiemcu niejadku<\/a><\/em> czy Torsjach<\/a><\/em>, skontrastowanych bardzo szybko przebojowymi: Stref\u0105 Euro<\/a> <\/em>i Z\u0142\u0105 bajk\u0105<\/a><\/em>).<\/p>\n

<\/p>\n

10. Hanimal \u2013 Poetry About The Point<\/em>
\n<\/strong>Najdelikatniej brzmi\u0105cy polski album, z jakim zetkn\u0105\u0142em si\u0119 w ubieg\u0142ym roku. Innymi s\u0142owy, prawdziwa muzyczna uczta dla wra\u017cliwc\u00f3w. Anielskie tekstury Close The Valves<\/a><\/em>, Three Mirrors<\/a>, High Up There<\/a><\/em> czy Bajkitu<\/a><\/em> przywodz\u0105 tu na my\u015bl naj\u0142agodniejsze kompozycje z dorobku chocia\u017cby Priscilli Ahn<\/a>, tyle \u017ce w wykonaniu Hanimal s\u0105 one zdecydowanie bardziej urozmaicone aran\u017cacyjnie. Przy nagraniach wykorzystano bowiem zr\u00f3\u017cnicowane instrumentarium \u2013 od skrzypiec, przez gitary po saksofon. Album ten mo\u017cna by te\u017c potraktowa\u0107 (nawet ok\u0142adka<\/a> jest zaskakuj\u0105co podobna!) jako nasz\u0105 odpowied\u017a na ba\u015bniowe Meshes of Voice<\/a> <\/em>autorstwa Jenny Hval i Susanny. Tyle \u017ce to warszawski kwintet by\u0142 w tym umownym, korespondencyjnym starciu chronologicznie pierwszy.<\/em><\/p>\n

9. Die Flote \u2013 Pizza<\/em>
\n<\/strong>O ile p\u0142yta Z\u0142a wiadomo\u015b\u0107<\/a><\/em>, tak nies\u0142usznie niemal zupe\u0142nie dzi\u015b zapomnianej grupy PRL, w idealnym \u015bwiecie uchodzi\u0142aby w powszechnej \u015bwiadomo\u015bci za polsk\u0105 odpowied\u017a na dokonania Pixies czy Built To Spill, tak Die Flote (no, mo\u017ce leciutko daj\u0105c im fory) \u015bmia\u0142o mo\u017cna okre\u015bli\u0107 jako krakowski Pavement<\/a>, a jednocze\u015bnie jako bie\u017c\u0105cy odpowiednik lekko\u015bci wniesionej w zesz\u0142ym roku do naszego indie popu\/indie rocka przez kapel\u0119 Crab Invasion<\/a>. Kto\u015b nie wierzy? W takim razie pos\u0142uchajcie takich utwor\u00f3w, jak Civil War<\/a><\/em>, Body Song<\/a><\/em> czy So Boring<\/a>.<\/em> Zdecydowanie najprzyjemniejsza (z powsta\u0142ych nad Wis\u0142\u0105) p\u0142yta rockowa ubieg\u0142ego rocku (dope\u0142niaj\u0105c ten suchar<\/em>: pozdrowienia dla popularnego youtubera<\/a>).<\/p>\n

8. PRO8L3M \u2013 Art Brut<\/em>
\n<\/strong>W pomys\u0142ach takich, jak ten, a mianowicie, w idei oparcia wi\u0119kszo\u015bci podk\u0142ad\u00f3w na \u015bcie\u017ckach z polskich przeboj\u00f3w z lat 70. i 80. (m.in. Aleja gwiazd<\/a><\/em> Zdzis\u0142awy So\u015bnickiej czy Jeste\u015b lekiem na ca\u0142e z\u0142o<\/a> <\/em>Krystyny Pro\u0144ko) \u0142atwo o pretensjonalno\u015b\u0107, ale na szcz\u0119\u015bcie wrze\u015bniowemu mixtape\u2019owi warszawiak\u00f3w do tej jak najdalej. Jest to p\u0142yta, kt\u00f3r\u0105, jak s\u0142usznie pisa\u0142<\/a> Piotr Szwed, godzinami mo\u017cna rozgryza\u0107 zar\u00f3wno z perspektywy literaturoznawczej, jak i z poziomu recepcji kompletnie przygodnej, zachwycaj\u0105c si\u0119 pasj\u0105, jaka bije z niemal ka\u017cdej linijki wypluwanej przez Oskara. Nawet je\u015bli wasz stosunek do hip-hopu jest, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, ambiwalentny, koniecznie dajcie temu materia\u0142owi szans\u0119. Najlepiej w ca\u0142o\u015bci, bo to album w pe\u0142ni konceptualny, ale je\u015bli ju\u017c koniecznie kto\u015b chcia\u0142by zacz\u0105\u0107 na wyrywki, polecam ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 dok\u0142adniej w takie tracki, jak TEB 200-1<\/a><\/em>, \u00a0Posz\u0142a i nie wr\u00f3ci<\/a><\/em>, Ksi\u0119\u017cycowy krok<\/a><\/em> i Pan B\u00f3g Tw\u00f3j<\/a><\/em>. \u00a0<\/strong><\/p>\n

7. Jacaszek & Kwartludium \u2013 Catalogue des arbres<\/em>
\n<\/strong>Kolejny po Trenach<\/em> i Glimmers<\/em> album Jacaszka, kt\u00f3ry na wielu relaksacyjnych playlistach <\/em>powinien zago\u015bci\u0107 na d\u0142u\u017cej. Katalog drzew<\/em>, swoista parafraza messiaenowskiego Katalogu ptak\u00f3w<\/em>, to efekt wsp\u00f3\u0142pracy artysty z kwartetem\u2026 Kwartludium, a jednocze\u015bnie przepi\u0119kna<\/a>, minimalistyczna narracja, w kt\u00f3rej zdobyte technik\u0105 field recordingu d\u017awi\u0119ki natury \u2013 osobliwie tytu\u0142owych drzew \u2013 przeplataj\u0105 si\u0119 z brzmieniem klasycznych instrument\u00f3w. \u00a0W tym autorskim pejza\u017cu d\u017awi\u0119kowym krople spadaj\u0105cego deszczu na r\u00f3wnych zasadach akompaniuj\u0105 wi\u0119c leniwym smyczkowym partiom, a nad niemal ka\u017cd\u0105 kompozycj\u0105 unosi si\u0119 tak charakterystyczna dla dotychczasowych projekt\u00f3w Jacaszka melancholijna aura. Gor\u0105co polecam wszystkim entuzjastom audialnego flirtu \u015bwiata organicznego z muzyczn\u0105 akademi\u0105.<\/p>\n

6. Ten Typ Mes \u2013 Trzeba by\u0142o zosta\u0107 dresiarzem<\/em>
\n<\/strong>Najlepszy polski album hip-hopowy ubieg\u0142ego roku. W pe\u0142ni podpisuj\u0119 si\u0119 tu pod s\u0142owami Kuby Ambro\u017cewskiego: \u201eTak b\u0142yskotliwe kr\u0105\u017cki w ca\u0142ych krajowych anna\u0142ach tego gatunku mo\u017cna policzy\u0107 na palcach obu r\u0105k. Kreatywno\u015b\u0107 beatmaker\u00f3w to jedno, charakterne refreny, kt\u00f3rych w rodzimym rapie olbrzymi deficyt, to drugie. Trzecie \u2013 to sam \u201eMessi\u201d, kt\u00f3ry tek\u015bciarsko gra w osobnej lidze\u201d. Liryczna swoboda Piotra Szmidta, podparta jeszcze znamienitym flow, w niczym nie odstaje tu od legendarnych ju\u017c<\/a> gierek s\u0142ownych \u0141ony czy znakomitych nawijek<\/em> znanych z tw\u00f3rczo\u015bci Jerzego Buczkowskiego (Smarki Smark\/Brudne Serca) oraz Dinala. Odkrywa\u0107 coraz to nowe smaczki, rozgryza\u0107 metafory czy z uznaniem kiwa\u0107 g\u0142ow\u0105, napotykaj\u0105c kolejne z ukrytych w wersach przezabawnych (cho\u0107 to oczywi\u015bcie \u015bmiech przez \u0142zy) diagnoz spo\u0142ecznych, mo\u017cna wi\u0119c bez ko\u0144ca \u2013 cho\u0107by tu<\/a>, tu<\/a> i tu<\/a>. Zupe\u0142nie jak w najlepszych grach sandboxowych.
\n
\n5. Kristen \u2013 The Secret Map<\/em>
\n<\/strong>Chyba najbardziej eklektyczna (funk, post-rock, ambient, noise rock, post-punk, krautrock i szczypta wielu innych gatunk\u00f3w i podgatunk\u00f3w) p\u0142yta w tym zestawieniu, o kt\u00f3rej \u015bmia\u0142o mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce pod wzgl\u0119dem wewn\u0119trznej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci jest swoistym polskim odpowiednikiem wariackiego Black Metalu<\/em> Deana Blunta. O The Secret Map<\/em> tak wyczerpuj\u0105co<\/a> napisa\u0142 ju\u017c Bartek Chaci\u0144ski, \u017ce nie mam chyba innego wyj\u015bcia, ni\u017c zamiast kilkuzdaniowych uprosze\u0144 zach\u0119ci\u0107 wszystkich do lektury jego tekstu. Ze swojej strony pozwol\u0119 sobie tylko zarekomendowa\u0107 brzmi\u0105ce jak jaki\u015b zaginiony klasyk z lat siedemdziesi\u0105tych, kt\u00f3ry niegdy\u015b porywa\u0142 t\u0142umy, Music Will Sooth Me<\/a> <\/em>oraz eksperymentalne acz uduchowione Upward Beyond The Onstreaming, It Mooned<\/a><\/em>. Przy okazji, polecam te\u017c gor\u0105co ubieg\u0142oroczny solowy self-titled<\/a> za\u0142o\u017cyciela Kristen, Micha\u0142a Bieli. Ta \u0142agodna muzyczna opowie\u015b\u0107 przyprawiona przepi\u0119knymi wokalizami i akustycznymi przygrywkami, to bowiem wydawnictwo wr\u0119cz idealne do pos\u0142uchania go w jaki\u015b klimatyczny, zimowy wiecz\u00f3r \u2013 najlepiej przy akompaniamencie trzeszcz\u0105cego w tle kominka.<\/strong><\/p>\n

4. The Phantom \u2013 LP 1<\/em>
\n<\/strong>Ju\u017c od pierwszych d\u017awi\u0119k\u00f3w LP 1<\/em> nietrudno dostrzec, jak os\u0142uchany w muzyce elektronicznych klasyk\u00f3w z lat siedemdziesi\u0105tych i osiemdziesi\u0105tych (swoj\u0105 drog\u0105 \u2013 R.I.P. Edgar Froese<\/a>) musi by\u0107 Bartosz Kruczy\u0144ski. Co najwa\u017cniejsze, opr\u00f3cz kompetentnego czerpania z budz\u0105cych powszechn\u0105 aprobat\u0119 wzorc\u00f3w \u2013 od minimalist\u00f3w po progressive electronic \u2013 dzi\u0119ki kreatywnej autorskiej ingerencji warszawiaka w tkank\u0119 jedenastu konstytuuj\u0105cych tracklist\u0119 LP 1 <\/em>kompozycji, do, na poz\u00f3r, hermetycznego gatunku, jakim jest house (w tym przypadku w wi\u0119kszo\u015bci deep house) uda\u0142o mu si\u0119 wnie\u015b\u0107 du\u017co \u015bwie\u017co\u015bci. Pocz\u0105wszy od charakteryzuj\u0105cego si\u0119 dusznym, klubowym klimatem Earthworks<\/a><\/em>, przez repetytywne, porywaj\u0105ce do ta\u0144ca Better Times<\/a><\/em> po rozczulaj\u0105ce Sport \u2013 part 1<\/a><\/em> i b\u0142yskawicznie poprawiaj\u0105ce nastr\u00f3j, bazuj\u0105ce na arpeggiach Sport \u2013 part 2<\/a><\/em>. Nad tym albumem unosi si\u0119 te\u017c jaka\u015b niezbadana, egzotyczna aura ewokowana ju\u017c przez sam\u0105 \u2013 \u015bwietn\u0105, dodajmy \u2013 ok\u0142adk\u0119. Celnie uchwyci\u0142 to w swojej recenzji Bartosz Iwa\u0144ski: \u201eW zawartych na LP 1<\/em> kompozycjach w naturalny spos\u00f3b \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 dwa ekosystemy \u2013 betonowa miejska d\u017cungla niepostrze\u017cenie przeistacza si\u0119 w t\u0119 literaln\u0105\u201d. I na takich w\u0142a\u015bnie subtelnie i niezauwa\u017calnie przenikaj\u0105cych w siebie przeciwie\u0144stwach ta p\u0142yta jest oparta. Zderzaj\u0105 si\u0119 tu nowoczesno\u015b\u0107 i archaiczno\u015b\u0107, ciep\u0142o i ch\u0142\u00f3d, melancholia i agresja. Ale wystarczy ju\u017c o impersjach, przecie\u017c nie zd\u0105\u017cy\u0142em jeszcze nawet wspomnie\u0107 o tak istotnych utworach, jak Artefacts From The Vistula River<\/a><\/em> czy niemal ca\u0142kowicie wyzbyty jakichkolwiek perkusyjnych nalecia\u0142o\u015bci, emocjonalny closer zatytu\u0142owany Water\u2019s Edge<\/a><\/em>.<\/strong><\/p>\n

3. Innercity Ensemble \u2013 II<\/em>
\n<\/strong>Siedmioosobowy ansambl, w sk\u0142adzie kt\u00f3rego (Dziubek, Iwa\u0144ski, Jachna, Ko\u0142acki, Ma\u0107kowiak, Popowski) odnajdziemy te\u017c Kub\u0119 Zio\u0142ka (najbardziej kreatywna wed\u0142ug mnie posta\u0107 w polskiej muzyce w roku 2013 \u2013 projekty Alameda 3<\/a>, Stara Rzeka<\/a> i T\u2019ien Lai<\/a>) swoimi folkowo-jazzowymi improwizacjami przebojem zdoby\u0142 miejsce na podium niniejszego zestawienia. P\u0142yta podzielona jest na dwie umowne cz\u0119\u015bci \u2013 czarn\u0105 i bia\u0142\u0105 (o r\u00f3\u017cnicach pomi\u0119dzy nimi drobiazgowo rozpisa\u0142 si\u0119<\/a> Micha\u0142 Pud\u0142o), a opr\u00f3cz zag\u0119szczonych, zbitych, eksperymentalnych kompozycji pojawiaj\u0105 si\u0119 na II <\/em>tak\u017ce nagrania du\u017co bardziej figlarne, a nawet niemal taneczne, jak cho\u0107by Black 2<\/a><\/em> (brzmi to troch\u0119 tak, jak utw\u00f3r Hallogallo<\/em> grupy Neu!, tyle \u017ce nagrany po jakich\u015b narkotykach) czy White 4<\/a><\/em>. Znajdziemy tu te\u017c wiele wtr\u0119t\u00f3w z innych gatunk\u00f3w, jak post-rock, ambient czy nawet wywo\u0142any ju\u017c krautrock, w wyniku czego p\u0142yta brzmi eklektycznie i zupe\u0142nie tak, jakby cz\u0142onkowie kolektywu chcieli prze\u0142o\u017cy\u0107 na d\u017awi\u0119ki surrealistyczny wygl\u0105d ok\u0142adki<\/a>. A przecie\u017c, nie zapominajmy, \u017ce oni niemal bez przerwy tu improwizuj\u0105. Jak m\u00f3wi\u0142 w jednym z wywiad\u00f3w wspomniany Zio\u0142ek: \u201eJeden utw\u00f3r mieli\u015bmy przygotowany wcze\u015bniej kolektywnie, aczkolwiek ostateczna wersja mocno r\u00f3\u017cni si\u0119 od pierwotnej. Reszta utwor\u00f3w powsta\u0142a albo w stu procentach z nieugruntowanych w niczym wcze\u015bniejszym improwizacji, albo z improwizacji na bazie przygotowanych sampli przez niekt\u00f3rych cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142u\u201d. Chapeau bas.<\/p>\n

2. Wac\u0142aw Zimpel To Tu Orchestra \u2013 Nature Moves<\/em>
\n<\/strong>Nature Moves<\/em> to idealny przyk\u0142ad na to, jak po\u0142\u0105czy\u0107 ewidentne inspiracje minimalizmem spod znaku Reicha czy Rileya z jazzem i egzotyk\u0105, a tak\u017ce, jak nada\u0107 ca\u0142o\u015bci easy-listeningowego i przyst\u0119pnego nawet dla szerszej publiczno\u015bci charakteru, nie zatracaj\u0105c przy tym pierwiastka artystycznego. Album ten znakomicie definiuje ju\u017c zreszt\u0105 jego opener, czyli Cycles<\/a><\/em>, pocz\u0105tkowo kojarz\u0105ce si\u0119 z Alone In Kyoto<\/a> <\/em>francuskiej grupy Air, by ju\u017c po chwili skr\u0119ci\u0107 w stron\u0119 eksperyment\u00f3w, kt\u00f3re niewiele p\u00f3\u017aniej zostaj\u0105 zarzucone, by kompozycja zn\u00f3w mog\u0142a wr\u00f3ci\u0107 do bardziej konwencjonalnej formy. Programowe tytu\u0142y (River<\/a>, Dry Landscape<\/a>, Winter Walk<\/a><\/em>) rozbudzaj\u0105 wi\u0119c wyobra\u017ani\u0119, a Wac\u0142aw Zimpel wraz z zespo\u0142em stara si\u0119 (jak mniemam) serwowa\u0107 d\u017awi\u0119ki, kt\u00f3re te skojarzenia b\u0119d\u0105 podtrzymywa\u0107. \u015arodk\u00f3w, przy pomocy kt\u00f3rych im si\u0119 to udaje, pojawia si\u0119 naprawd\u0119 wiele: rozpoczynaj\u0105c od partii rwanych \u2013 szarpni\u0119\u0107 i kr\u00f3ciute\u0144kich warto\u015bci rytmicznych, przez oparcie t\u0142a na prymach w Under Surface<\/a> <\/em>po nieustanne przeplatanie \u0142agodno\u015bci i agresji, \u017cycia i \u015bmierci, zupe\u0142nie jak w tytu\u0142owej naturze. Rozwibrowane,\u00a0 ubarwiaj\u0105ce drugi plan tekstury przypominaj\u0105 tu d\u017awi\u0119k cykad, rozlokowanych wsz\u0119dzie dooko\u0142a, tak \u017ce trudno si\u0119 zorientowa\u0107 sk\u0105d tak naprawd\u0119 on dop\u0142ywa. Tym samym, pomys\u0142 spaceru po lesie\/\u0142\u0105ce\/g\u00f3rach z t\u0105 p\u0142yt\u0105 na s\u0142uchawkach wydaje si\u0119 co najmniej wart rozwa\u017cenia.<\/p>\n

1. Eugeniusz Rudnik \u2013 ERdada na ta\u015bm\u0119<\/em> <\/strong>
\nGdy w zesz\u0142ym roku ko\u0144czy\u0142em swoj\u0105 prac\u0119 magistersk\u0105 traktuj\u0105c\u0105 o tw\u00f3rczym zastosowaniu szumu w muzyce, Eugeniusz Rudnik by\u0142 jedn\u0105 z postaci, na kt\u00f3rej dorobek spogl\u0105da\u0142em ju\u017c jako na historycznie zamkni\u0119ty<\/em>, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 mu (gdzie\u015b obok epokowych dzie\u0142 Krzysztofa Pendereckiego<\/a> czy Witolda Szalonka<\/a>) jako kolejnej cegie\u0142ce<\/em> wniesionej przez polskich kompozytor\u00f3w do wspomnianej problematyki. Jakie\u017c by\u0142o me zaskoczenie, gdy na trzy dni przed moimi urodzinami Pan Eugeniusz, w wieku \u2013 uwaga! \u2013 osiemdziesi\u0119ciu jeden lat, jakby nigdy nic wypu\u015bci\u0142 sw\u00f3j nowy materia\u0142. I to jaki! Szczeg\u00f3lnie zachwycaj\u0105cy jest tu utw\u00f3r pierwszy<\/a> \u2013 istne czterdziestominutowe szale\u0144stwo, silnie zakorzenione w duchu DIY i zderzaniu \u015bwiata muzycznego (umowne sacrum) z d\u017awi\u0119kami towarzysz\u0105cymi nam na co dzie\u0144 (profanum), a jednocze\u015bnie utw\u00f3r tak aktualny, tak precyzyjnie definiuj\u0105cy swoj\u0105 konstrukcj\u0105 tzw. czasy 2.0, czasy szybkiego przep\u0142ywu informacji i pr\u00f3b nad\u0105\u017cania przez niemal wszystkich za wszystkim i wsz\u0119dzie. Cztery konstytuuj\u0105ce tracklist\u0119 kompozycje doskonale opisa\u0142<\/a> ju\u017c jednak \u0141ukasz Kom\u0142a (od \u00f3smego akapitu, ale oczywi\u015bcie polecam ca\u0142y, \u015bwietny artyku\u0142), wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 tego w\u0105tku rozwleka\u0142. Opis dla leniwych \u2013 tutaj<\/a>. Jedyne czego \u017ca\u0142uj\u0119, to to, \u017ce pan Eugeniusz w ostatniej chwili musia\u0142 wycofa\u0107 si\u0119 z wyst\u0119pu na katowickim Off Festivalu, bo, wierzcie lub nie, i tego w zesz\u0142ym roku chcia\u0142 si\u0119 podj\u0105\u0107, ale na przeszkodzie stan\u0119\u0142y problemy zdrowotne. Taki hart ducha w zestawieniu z imponuj\u0105cym muzycznie materia\u0142em sprawi\u0142, \u017ce innego polskiego numeru jeden w roku 2014 po prostu sobie nie wyobra\u017cam.<\/p>\n

Wszystko to, to oczywi\u015bcie zaledwie wycinek \u2013 cho\u0107, w mojej ocenie, najatrakcyjniejszy \u2013 tego, co w ubieg\u0142ym roku dzia\u0142o si\u0119 na naszej scenie muzycznej. Gdyby komu\u015b wci\u0105\u017c by\u0142o jednak ma\u0142o, polecam obszern\u0105 list\u0119 warto\u015bciowych polskich nagra\u0144 z ostatnich dwunastu miesi\u0119cy sporz\u0105dzon\u0105<\/a> przez Mariusza Herm\u0119.<\/p>\n

Niebawem pojawi si\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 druga tego podsumowania \u2013 analogiczna lista najciekawszych wed\u0142ug mnie polskich piosenek z ubieg\u0142ego roku (obiecuj\u0119 kontrowersje). Kryteria doboru b\u0119d\u0105 ju\u017c naturalnie swobodniejsze, z naciskiem na przebojowo\u015b\u0107 i walory produkcyjne. Do us\u0142yszenia<\/em>!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po wybornym dla polskiej muzyki roku 2013, tak\u017ce 2014 obfitowa\u0142 w satysfakcjonuj\u0105c\u0105 liczb\u0119 znakomitych krajowych wydawnictw. Bez zb\u0119dnego przed\u0142u\u017cania zapraszam wi\u0119c wszystkich na ich subiektywny przegl\u0105d. <\/p>\n","protected":false},"author":514,"featured_media":28062,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[3545,3546,1933,3547,56,2756,3265],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[3264],"yoast_head":"\nLaptop, gitara, partytura<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Podsumowanie muzyczne 2014 roku Wojciecha Michalskiego, w zestawieniu m.in. Wac\u0142aw Zimpel.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura\" \/>\n<link rel=\"next\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura\/2\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/polskie-albumy-2014-grafika.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/polskie-albumy-2014-grafika.jpg\",\"width\":1000,\"height\":600,\"caption\":\"Grafika aut. Justyny Ciesielskiej (\u017ar\u00f3d\u0142o: archiwum autora)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura\",\"name\":\"Laptop, gitara, partytura\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2015-02-10T23:00:20+00:00\",\"dateModified\":\"2020-09-01T12:04:39+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d9a9d53cbbc9930ce03db2d219ea33aa\"},\"description\":\"Podsumowanie muzyczne 2014 roku Wojciecha Michalskiego, w zestawieniu m.in. Wac\u0142aw Zimpel.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Laptop, gitara, partytura\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d9a9d53cbbc9930ce03db2d219ea33aa\",\"name\":\"Wojciech Michalski\",\"description\":\"Wojciech Michalski \u2013 kulturoznawca, dziennikarz muzyczny. Redaktor w serwisach Screenagers.pl i Fpiec.pl, publikowa\u0142 m.in. w magazynie \u201eGlissando\u201d, na portalach \u201eMeakultura\u201d, \u201ePopmoderna\u201d, \u201eVICE\u201d czy Racjonalista.pl i w prasie lokalnej. Prowadzi bloga Miastokultury.blogspot.com.\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/wojciech-michalski\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Laptop, gitara, partytura","description":"Podsumowanie muzyczne 2014 roku Wojciecha Michalskiego, w zestawieniu m.in. Wac\u0142aw Zimpel.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura","next":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura\/2","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/polskie-albumy-2014-grafika.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/polskie-albumy-2014-grafika.jpg","width":1000,"height":600,"caption":"Grafika aut. Justyny Ciesielskiej (\u017ar\u00f3d\u0142o: archiwum autora)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura","name":"Laptop, gitara, partytura","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#primaryimage"},"datePublished":"2015-02-10T23:00:20+00:00","dateModified":"2020-09-01T12:04:39+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d9a9d53cbbc9930ce03db2d219ea33aa"},"description":"Podsumowanie muzyczne 2014 roku Wojciecha Michalskiego, w zestawieniu m.in. Wac\u0142aw Zimpel.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/wojciech-michalski-laptop-gitara-partytura#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Laptop, gitara, partytura"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d9a9d53cbbc9930ce03db2d219ea33aa","name":"Wojciech Michalski","description":"Wojciech Michalski \u2013 kulturoznawca, dziennikarz muzyczny. Redaktor w serwisach Screenagers.pl i Fpiec.pl, publikowa\u0142 m.in. w magazynie \u201eGlissando\u201d, na portalach \u201eMeakultura\u201d, \u201ePopmoderna\u201d, \u201eVICE\u201d czy Racjonalista.pl i w prasie lokalnej. Prowadzi bloga Miastokultury.blogspot.com.","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/wojciech-michalski"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28058"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/514"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28058"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28058\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28062"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28058"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28058"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28058"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=28058"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=28058"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}