{"id":30345,"date":"2015-06-10T10:00:03","date_gmt":"2015-06-10T09:00:03","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=30345"},"modified":"2021-01-12T09:38:11","modified_gmt":"2021-01-12T08:38:11","slug":"maria-balus-jak-nie-wychowywac-dzieci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2015\/maria-balus-jak-nie-wychowywac-dzieci","title":{"rendered":"Jak nie wychowywa\u0107 dzieci"},"content":{"rendered":"

Kolejka powoli si\u0119 rozp\u0119dza<\/strong><\/p>\n

Na \u015brodku sceny le\u017c\u0105 du\u017ce geometryczne, kolorowe klocki i mi\u0119kkie pufy. Z prawej strony, tu\u017c obok widowni, znajduje si\u0119 konsola, przy kt\u00f3rej kompozytor Dominik Strycharski, przebrany za smoka, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 r\u00f3\u017cnymi rodzajami grzechotek czy interaktywnych zabawek, b\u0119dzie tworzy\u0107 podk\u0142ad muzyczny na \u017cywo. Ju\u017c od samego pocz\u0105tku, gdy \u015bwiat\u0142o pada na scen\u0119, zostajemy wci\u0105gni\u0119ci w mikro\u015bwiat \u2013 re\u017cyser dokonuje zbli\u017cenia na wycinek rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ry w miar\u0119 rozwoju spektaklu, okazuje si\u0119 coraz bardziej rozrasta\u0107 (od scen komediowych do bardziej przerysowanych i groteskowych, niejednoznacznych oraz coraz bardziej tragicznych; pulsuje i p\u0119cznieje od szczeg\u00f3\u0142u do og\u00f3\u0142u). W zarysowan\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, od pierwszej sceny, wci\u0105ga nas muzyka, kt\u00f3ra momentami wydaje si\u0119 dominowa\u0107 i to jej podporz\u0105dkowana zostaje gra aktor\u00f3w \u2013 chwilami staje si\u0119 ona mechaniczna, pe\u0142na powt\u00f3rze\u0144 oraz silnie zrytmizowana. W ten ma\u0142y \u015bwiat rodzinnych relacji, rozgrywaj\u0105cych si\u0119 w intymnej atmosferze czterech \u015bcian, pomi\u0119dzy trzema osobami: rodzicami (B\u0142a\u017cej Peszek i Katarzyna Krzanowska) i dzieckiem (\u015bwietny Jan Peszek), zostajemy wrzuceni nagle: od pierwszej sceny znajdujemy si\u0119 bowiem w samym \u015brodku rodzinnego zawirowania \u2013 gry pozor\u00f3w, bezsilno\u015bci, wychowania opartego na poradnikach i ci\u0105gle na nowo tworzonych punktach odniesienia (z czego dosy\u0107 bezlito\u015bnie kpi Martin Heckmanns, tworz\u0105c rzeczywisto\u015b\u0107 dramatu).<\/p>\n

\"\u201eOjciec<\/a>
\u201eOjciec matka tunel strachu\u201d, re\u017c. Wojtek Klemm, Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, 2015, fot. Magda Hueckel (\u017ar\u00f3d\u0142o: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci Teatru)<\/figcaption><\/figure>\n

Ojciec, Matka<\/strong><\/p>\n

Ojciec i matka s\u0105 to ludzie niezrealizowani i sfrustrowani: on zamiast kariery w teatrze obs\u0142uguje ksero, ona stara si\u0119 zaj\u0105\u0107 prac\u0105 naukow\u0105, kt\u00f3ra jednak nie przynosi jej ani satysfakcji, ani wi\u0119kszych osi\u0105gni\u0119\u0107. Do tego urodzi\u0142 im si\u0119 syn, ale nie by\u0142o to dziecko wyczekiwane, raczej wynik zapomnienia i przyp\u0142ywu emocji, ten mechanizm mo\u017cna zreszt\u0105 dosy\u0107 dobrze prze\u0142o\u017cy\u0107 na inne dzia\u0142ania rodzic\u00f3w. Machina rozp\u0119dza si\u0119: dorastaniu Ottona z jednej strony towarzysz\u0105 nag\u0142y wyjazd matki, nieustanne k\u0142\u00f3tnie rodzic\u00f3w, a z drugiej ci\u0105g\u0142e udawanie, wieczne odgrywanie \u201eszarady normalno\u015bci\u201d, co tworzy przestrze\u0144 podw\u00f3jnej gry \u2013 aktor\u00f3w w roli i bohater\u00f3w zapl\u0105tanych we wzajemne relacje. Ma\u0142y Otton zagubiony jest w labiryncie, z kt\u00f3rego nie ma wyj\u015bcia, \u017cyje pomi\u0119dzy tym, co wnosi w jego \u017cycie matka \u2013 wykreowana na trzpiotk\u0119, wymuskana, biegaj\u0105ca po scenie w szpilkach, a tym, co reprezentuje ojciec, sfrustrowany, staraj\u0105cy si\u0119 za wszelk\u0105 cen\u0119 narzuci\u0107 swoj\u0105 wol\u0119. Oboje maj\u0105 wzgl\u0119dem syna wymagania, wynikaj\u0105ce z kompleks\u00f3w i niezrealizowania. Z czasem starania o jego rozw\u00f3j, w czym na pocz\u0105tku pomaga\u0107 maj\u0105 mi\u0119dzy innymi poradniki czy pos\u0142anie syna na lekcje gry na skrzypcach, wnosz\u0105 coraz mniej \u2013 Otton jest trudnym dzieckiem, kt\u00f3re buntuje si\u0119 przeciwko rodzicom, ale ostatecznie kapituluje pod presj\u0105, jak\u0105 na nim wywieraj\u0105.<\/p>\n