{"id":33966,"date":"2016-01-05T12:45:59","date_gmt":"2016-01-05T11:45:59","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=33966"},"modified":"2016-01-05T12:29:29","modified_gmt":"2016-01-05T11:29:29","slug":"joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany","title":{"rendered":"Wtuleni w pustk\u0119"},"content":{"rendered":"

Mimo minimalistycznej formy plakaty do filmu The Lobster<\/em> oddzia\u0142uj\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 symbolik\u0105. Widniej\u0105 na nich Colin Farrell i Rachel Weisz, trzymaj\u0105cy w ramionach widmowe, bezcielesne kszta\u0142ty. Palce muskaj\u0105 pustk\u0119. Policzek kobiety wtula si\u0119 w cia\u0142o, kt\u00f3rego nie ma. Smutna twarz bohatera, jego w\u0105sy i sygnalizuj\u0105ce zagubienie okr\u0105g\u0142e okulary prowincjonalnego nauczyciela zastyg\u0142y w wyrazie niemego b\u0142agania. Ona zaciska powieki, jakby chcia\u0142a odgrodzi\u0107 si\u0119 od tego, co j\u0105 otacza \u2013 przestrzeni bez kolor\u00f3w i kszta\u0142t\u00f3w.<\/p>\n

\"\u201eThe<\/a>
\u201eThe Lobster\u201d, re\u017c. Jorgos Lantimos, 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y czasopisma EKRANy)<\/figcaption><\/figure>\n

W \u015bwiecie wykreowanym przez Jorgosa Lantimosa samotno\u015b\u0107 \u2013 d\u0142awi\u0105ca, rozpaczliwa i niesko\u0144czenie gorzka \u2013 jest podstawowym, wsp\u00f3lnym do\u015bwiadczeniem wszystkich cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa. Potrzeba blisko\u015bci staje si\u0119 motorem wszelkich dzia\u0142a\u0144, jej zaspokojenie \u2013 warunkiem biologicznego przetrwania. W formie lirycznej metafory opowie\u015b\u0107 o pojedynczo\u015bci jako niekompletno\u015bci towarzyszy nam od tysi\u0119cy lat. W Uczcie<\/em> Platon podsuwa czytelnikom sugestywny i niepokoj\u0105cy obraz: ka\u017cda istota ludzka by\u0142a kiedy\u015b podw\u00f3jna. Sta\u0142e towarzystwo i emocjonalne wsparcie uczyni\u0142o ludzi pot\u0119g\u0105 zagra\u017caj\u0105c\u0105 bogom. Zaniepokojeni mieszka\u0144cy Olimpu zdecydowali si\u0119 rozci\u0105\u0107 ka\u017cd\u0105 osob\u0119 i oddelegowa\u0107 cz\u0119\u015bci zdekompletowanego zestawu do odleg\u0142ych krain, skazuj\u0105c je na uporczywe poszukiwanie zaginionego syjamskiego bli\u017aniaka. W ten oto spos\u00f3b antyczny filozof zainfekowa\u0142 kultur\u0119 Zachodu truj\u0105cym mitem, a jego rodak prezentuje jedynie stan zapalny wynik\u0142y z tego zaka\u017cenia.<\/p>\n

\u201ePorzucenie jest jak ob\u00f3z koncentracyjny\u201d \u2013 pisa\u0142a Agnieszka Drodkiewicz. To, co u niej nosi\u0142o znamiona przesadnej egzaltacji, dla bohater\u00f3w Lobstera<\/em> stanowi prost\u0105 wyk\u0142adni\u0119 ich sytuacji prawnej. Po stracie lub braku \u017cyciowego partnera mieszka\u0144cy nieodleg\u0142ej przysz\u0142o\u015bci zostaj\u0105 wys\u0142ani na przymusowe wczasy w o\u015brodku zrzeszaj\u0105cym innych singli, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych musz\u0105 wypatrzy\u0107 kolejn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 swego \u017cycia. Konsekwencja pora\u017cki poszukiwa\u0144 by\u0142aby straszna: przegrani musz\u0105 zamieni\u0107 si\u0119 w wybrane wcze\u015bniej zwierz\u0119 (np. w tytu\u0142owego homara). Lantimos kiwa na nas r\u0119k\u0105 z psotnym u\u015bmiechem: czy naprawd\u0119 nie chcecie zobaczy\u0107, co by si\u0119 sta\u0142o, gdyby najwa\u017cniejszy i jednocze\u015bnie najmniej skodyfikowany obszar ludzkiego \u017cycia dosta\u0142 si\u0119 pod kontrol\u0119 pa\u0144stwa?<\/p>\n

Re\u017cyser przewrotnie umieszcza akcj\u0119 swej satyrycznej makabreski w luksusowym o\u015brodku wypoczynkowym. To miejsce graj\u0105ce w europejskiej (szczeg\u00f3lnie modernistycznej) tradycji szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119; przestrze\u0144 poza czasem, w kt\u00f3rej dochodzi do spotkania cz\u0142owieka z samym sob\u0105, w kt\u00f3rej nast\u0119puje zawieszenie zdarzeniowo\u015bci na rzecz kontemplacji, a wszystkie czynno\u015bci cechuje b\u0142ogi brak przymusu. W luksusowym kurorcie starzej\u0105cy si\u0119 kompozytor szuka\u0142 wielkiego pi\u0119kna (\u015amier\u0107 w Wenecji<\/em>, 1971, L. Visconti); w alpejskim uzdrowisku inny niem\u0142ody muzyk je odnalaz\u0142 (M\u0142odo\u015b\u0107<\/em>, 2015, P. Sorrentino). U Lantimosa, w Hotelu, do kt\u00f3rego trafia bohater, odniesienia do literatury prze\u0142omu wiek\u00f3w znikaj\u0105, zmiecione przez rytua\u0142y przemocy i strachu, ostro kontrastuj\u0105c ze zwodniczo subteln\u0105 estetyk\u0105 tego wyj\u0105tkowego miejsca. Go\u015bcie \u015bpi\u0105 w adamaszkowej po\u015bcieli, odpoczywaj\u0105 na sk\u00f3rzanych roz\u0142o\u017cystych kanapach, poc\u0105 si\u0119 ze strachu w pomieszczeniach o szlachetnych proporcjach. Toster, do kt\u00f3rego wk\u0142adaj\u0105 r\u0119ce, aby odpokutowa\u0107 zabronion\u0105 tu masturbacj\u0119, stoi na blacie przykrytym ol\u015bniewaj\u0105co bia\u0142ym p\u0142\u00f3tnem.<\/p>\n

Tak jak w niespiesznych narracjach wielkich mistrz\u00f3w, zewn\u0119trzna wobec kurortu rzeczywisto\u015b\u0107 wydaje si\u0119 czym\u015b niesko\u0144czenie odleg\u0142ym, jednak w Lobsterze<\/em> wra\u017cenie to jest g\u0142\u00f3wnie pochodn\u0105 faktu, \u017ce wielu pensjonariuszy opu\u015bci Hotel na czterech nogach (lub dziesi\u0119ciu odn\u00f3\u017cach). Cho\u0107 o skuteczno\u015bci dzia\u0142ania aparatu w\u0142adzy decyduje zaawansowana technologia pozwalaj\u0105ca na transformacj\u0119 cz\u0142owieka w ca\u0142kowicie odmienny pod wzgl\u0119dem anatomicznym organizm, najnowsze dzie\u0142o greckiego tw\u00f3rcy nie epatuje steryln\u0105, futurystyczn\u0105 estetyk\u0105, do kt\u00f3rej przyzwyczai\u0142y nas popularne filmowe dystopie. Przeciwnie: staro\u015bwiecki urok hotelowej recepcji z miedzianym dzwonkiem na kontuarze, okr\u0105g\u0142ym stojakiem na poczt\u00f3wki i pastelowymi witra\u017cami roztacza aur\u0119 romantyzmu rodem z sentymentalnych XIX-wiecznych powie\u015bci, w kt\u00f3rych sceneri\u0105 romansu by\u0142y nadmorskie kasyna i furkoc\u0105ce na wietrze piknikowe obrusy.<\/p>\n

Lantimos czerpie z posto\u015bwieceniowego gatunku dystopii, nasycaj\u0105c znane schematy czarnym humorem. Od\u015bwie\u017ca wizje z repozytorium najbardziej odra\u017caj\u0105cych nocnych koszmar\u00f3w, z gatunku tych o publicznym poni\u017ceniu, paradowaniu w bieli\u017anie przed znudzonymi obserwatorami i seksualnych sekretach roztrz\u0105sanych przez oboj\u0119tnych specjalist\u00f3w. Jednak w przeciwie\u0144stwie do rozczarowanych \u015bwiatem Zachodu filozof\u00f3w nie jest zainteresowany precyzyjnym odtwarzaniem rozleg\u0142ej sieci instytucji i skomplikowanych rytua\u0142\u00f3w, kt\u00f3re organizuj\u0105 \u017cycie w totalitarnym pandemonium. Pozostaje wierny swemu upodobaniu do portret\u00f3w zamkni\u0119tych, wyizolowanych grup, do zabaw w spo\u0142ecznym laboratorium.<\/p>\n

W filmie greckiego re\u017cysera czai si\u0119 wywrotowy zal\u0105\u017cek krytyki racjonalnych struktur organizuj\u0105cych \u017cycie jednostki dla jej w\u0142asnego dobra, doprowadzaj\u0105cych do atrofii uczu\u0107 przy jednoczesnym podkre\u015bleniu roli pop\u0119d\u00f3w. Lantimos tworzy \u015bwiat panseksualny, w kt\u00f3rym regu\u0142y relacji mi\u0119dzyludzkich zostaj\u0105 uj\u0119te w proste formy przypominaj\u0105ce prawa rz\u0105dz\u0105ce \u015bwiatem przyrody. Od momentu, gdy urz\u0119dniczka w szarej garsonce i per\u0142ach (uosobienie rzeczowego, odrobin\u0119 konserwatywnego profesjonalizmu) wyja\u015bnia bohaterowi zasady dzia\u0142ania schematu: frustracja \u2013 akcja \u2013 kapitulacja \u2013 transformacja, nie ustaje dziarski potok racjonalnych, rzeczowych pogadanek. Lantimos szydzi z rozmaitych narracji, kt\u00f3rymi obros\u0142a instytucja zwi\u0105zku mi\u0142osnego w kulturze Zachodu \u2013 z parafialnych kurs\u00f3w przedma\u0142\u017ce\u0144skich, XIX-wiecznych kodeks\u00f3w seksualnej higieny, porad ekspert\u00f3w na \u0142amach brukowych czasopism. W b\u0142yskotliwie zabawny spos\u00f3b odwo\u0142uje si\u0119 nawet do archaicznej, sanatoryjnej formu\u0142y wieczork\u00f3w zapoznawczych i pokaz\u00f3w instrukta\u017cowych.<\/p>\n

Jednak brawurowa dystopia autora Alp<\/em> (2011) jest wymierzona nie tylko w rozpaczliwie poszukuj\u0105cych drugiej po\u0142\u00f3wki desperat\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c w kultur\u0119 singli: specyficzny emblemat spo\u0142ecze\u0144stwa konsumpcyjnego pocz\u0105tku XXI wieku. Uciekinier, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 unikn\u0105\u0107 pokoju przemian, ma jeszcze alternatyw\u0119: le\u015bn\u0105 koloni\u0119 samotnik\u00f3w, karz\u0105cych kastracj\u0105 za stosunek seksualny i obci\u0119ciem warg za flirt. Mo\u017ce zdecydowa\u0107 si\u0119 na kult samotno\u015bci i niezale\u017cno\u015bci, jednoosobowe zestawy biwakowe, ta\u0144ce w grupie, w kt\u00f3rej ka\u017cdy ma na uszach s\u0142uchawki, albo w imi\u0119 mi\u0142o\u015bci dokona\u0107 kolejnego aktu buntu i zwi\u0105za\u0107 si\u0119 z drug\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0105, co jest r\u00f3wnie gro\u017ane jak samotno\u015b\u0107 w Hotelu.<\/p>\n

Romantyczne podchody w Lobsterze<\/em> odbywaj\u0105 si\u0119 w pokrytym mchem refugium, kt\u00f3remu spaceruj\u0105ce zwierz\u0119ta (eksludzie?) dodaj\u0105 surrealistycznego uroku. Historia pary kochank\u00f3w, ukrywaj\u0105cych si\u0119 przed aparatem w\u0142adzy, ma w sobie (przynajmniej pocz\u0105tkowo) dramatyzm i energi\u0119 przypominaj\u0105c\u0105 Rok 1984<\/em> George\u2019a Orwella. Jednak nadrz\u0119dnym celem Lantimosa jest udowodnienie, \u017ce wyj\u015bcie z jednego spo\u0142ecznego schematu skutkuje automatycznym wpadni\u0119ciem w drugi, a powielane od dzieci\u0144stwa wzorce zawsze wezm\u0105 g\u00f3r\u0119 nad porywem serca. W Lobsterze <\/em>wi\u0119\u017a mi\u0119dzy dwojgiem ludzi mo\u017ce narodzi\u0107 si\u0119 tylko w sytuacji, gdy \u0142\u0105czy ich konkretne, \u0142atwe do zaobserwowania podobie\u0144stwo: piegi, krwotoki z nosa, talent muzyczny. Bohaterowie nie dysponuj\u0105 wsp\u00f3lnym kodem umo\u017cliwiaj\u0105cym komunikacj\u0119 na temat \u0142\u0105cz\u0105cych ich niemierzalnych uczu\u0107, t\u0119sknot i fascynacji; fundamentem ich relacji mo\u017ce by\u0107 za to posiadana przez oboje wada wzroku.<\/p>\n

Nietrudno si\u0119 domy\u015ble\u0107, \u017ce Lantimos d\u017aga ostrzem satyry portale randkowe umo\u017cliwiaj\u0105ce perfekcyjne znalezienie drugiej po\u0142\u00f3wki na podstawie wsp\u00f3lnych zainteresowa\u0144. To instytucje pos\u0142uguj\u0105ce si\u0119 tak por\u0119cznymi narz\u0119dziami, jak Stopie\u0144 Dopasowania czy Zgodno\u015b\u0107 Kryteri\u00f3w i pozwalaj\u0105ce z masy \u201emi\u0142ych, sympatycznych, nieznosz\u0105cych fa\u0142szu i zarozumialstwa, Mo\u017ce-czekam-w\u0142a\u015bnie-na-Ciebie\u201d kandydat\u00f3w wy\u0142owi\u0107 t\u0119 jedn\u0105 jedyn\u0105 osob\u0119, kt\u00f3ra te\u017c s\u0142ucha ormia\u0144skiego rocka progresywnego, cytuje persk\u0105 renesansow\u0105 poezj\u0119 i soli piwo.<\/p>\n

Dekonstruuj\u0105c podstawowe za\u0142o\u017cenie melodramatu \u2013 przekonanie, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 opiera si\u0119 na irracjonalnych, cz\u0119sto stoj\u0105cych w opozycji wobec utylitarnych warto\u015bci przes\u0142ankach i impulsach \u2013 Lantimos obna\u017ca absurd spo\u0142ecznie egzekwowanego, upublicznionego szcz\u0119\u015bcia, w kt\u00f3rym za cieniutk\u0105 fasad\u0105 facebookowego awatara strasz\u0105 puchn\u0105ce rejestry nieporozumie\u0144. W \u015bwiecie nasyconym nieko\u0144cz\u0105cymi si\u0119 poradami na temat jedzenia, modlitwy, kochania (si\u0119), odnajdywaniu samego siebie i \u017cycia chwil\u0105 paw i wielb\u0142\u0105d, przechadzaj\u0105cy si\u0119 po otaczaj\u0105cym Hotel zagajniku, postuluj\u0105, aby ka\u017cdy mia\u0142 prawo by\u0107 nieszcz\u0119\u015bliwy na sw\u00f3j spos\u00f3b.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W \u015bwiecie wykreowanym przez Jorgosa Lantimosa samotno\u015b\u0107 \u2013 d\u0142awi\u0105ca, rozpaczliwa i niesko\u0144czenie gorzka \u2013 jest podstawowym, wsp\u00f3lnym do\u015bwiadczeniem wszystkich cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa. Potrzeba blisko\u015bci staje si\u0119 motorem wszelkich dzia\u0142a\u0144, jej zaspokojenie \u2013 warunkiem biologicznego przetrwania. <\/p>\n","protected":false},"author":282,"featured_media":33970,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[385,1607,377,4507,1690],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[1938],"yoast_head":"\nLantimos: Wtuleni w pustk\u0119<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Lantimos czerpie z posto\u015bwieceniowego gatunku dystopii, nasycaj\u0105c znane schematy czarnym humorem.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/jorgos-lantimos-the-lobster-2015.jpeg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/jorgos-lantimos-the-lobster-2015.jpeg\",\"width\":1280,\"height\":768,\"caption\":\"\u201eThe Lobster\u201d, re\u017c. Jorgos Lantimos, 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y czasopisma EKRANy)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany\",\"name\":\"Lantimos: Wtuleni w pustk\u0119\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2016-01-05T11:45:59+00:00\",\"dateModified\":\"2016-01-05T11:29:29+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/14c7d1096f92434e3918337717671f2a\"},\"description\":\"Lantimos czerpie z posto\u015bwieceniowego gatunku dystopii, nasycaj\u0105c znane schematy czarnym humorem.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Wtuleni w pustk\u0119\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/14c7d1096f92434e3918337717671f2a\",\"name\":\"Joanna \u0141uniewicz\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/joanna-luniewicz\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Lantimos: Wtuleni w pustk\u0119","description":"Lantimos czerpie z posto\u015bwieceniowego gatunku dystopii, nasycaj\u0105c znane schematy czarnym humorem.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/jorgos-lantimos-the-lobster-2015.jpeg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/jorgos-lantimos-the-lobster-2015.jpeg","width":1280,"height":768,"caption":"\u201eThe Lobster\u201d, re\u017c. Jorgos Lantimos, 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y czasopisma EKRANy)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany","name":"Lantimos: Wtuleni w pustk\u0119","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#primaryimage"},"datePublished":"2016-01-05T11:45:59+00:00","dateModified":"2016-01-05T11:29:29+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/14c7d1096f92434e3918337717671f2a"},"description":"Lantimos czerpie z posto\u015bwieceniowego gatunku dystopii, nasycaj\u0105c znane schematy czarnym humorem.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/joanna-luniewicz-wtuleni-w-pustke-ekrany#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Wtuleni w pustk\u0119"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/14c7d1096f92434e3918337717671f2a","name":"Joanna \u0141uniewicz","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/joanna-luniewicz"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33966"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/282"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=33966"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33966\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/33970"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=33966"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=33966"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=33966"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=33966"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=33966"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}