{"id":35388,"date":"2016-04-04T14:45:40","date_gmt":"2016-04-04T13:45:40","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=35388"},"modified":"2016-04-04T14:47:14","modified_gmt":"2016-04-04T13:47:14","slug":"klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli","title":{"rendered":"O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli…"},"content":{"rendered":"

Laureat Nagrody Specjalnej Krakowa \u2013 Miasta Literatury UNESCO w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 \u2013 O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra<\/em> Tomasza Wi\u015bniewskiego \u2013 to ksi\u0105\u017cka niezwykle trudna w odbiorze, niekonwencjonalna, surrealistyczna, paradoksalna do granic mo\u017cliwo\u015bci, a jednocze\u015bnie traktuj\u0105ca o rzeczach codziennych, przyziemnych, dotycz\u0105cych nas wszystkich.<\/p>\n

\"Tomasz<\/a>
Tomasz Wi\u015bniewski, \u201eO pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w\u201d, Wyd. Lokator, Krak\u00f3w 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci wydawnictwa)<\/figcaption><\/figure>\n

Wi\u015bniewskiego wariacje o rzeczywisto\u015bci<\/strong><\/p>\n

M\u00f3wi\u0105, \u017ce pierwsze wra\u017cenie jest bardzo wa\u017cne. Dotyczy to zar\u00f3wno ludzi, jak i ksi\u0105\u017cek. Co pomy\u015ble\u0107, gdy widzi si\u0119 niewielkiego formatu, prawie 100-stronicow\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, o kt\u00f3rej na wi\u0119kszo\u015bci portali mo\u017cna jedynie przeczyta\u0107 \u201eNiezwyk\u0142a wyobra\u017ania literacka Wi\u015bniewskiego oddaje ho\u0142d Calvino, Borgesowi czy tw\u00f3rcom z grupy OuLiPo. Pozornie zwyk\u0142a i oswojona rzeczywisto\u015b\u0107 ma swoj\u0105 absurdaln\u0105, groteskow\u0105, czasem przera\u017caj\u0105c\u0105 podszewk\u0119. Jego proza to od\u015bwie\u017caj\u0105cy powiew niekonwencjonalno\u015bci\u201d. Przed rozpocz\u0119ciem lektury rodzi si\u0119 pytanie: o czym w\u0142a\u015bciwie jest ta ksi\u0105\u017cka? Jednocze\u015bnie pojawia si\u0119 ciekawo\u015b\u0107 zastosowanych zabieg\u00f3w literackich, zwi\u0105zanych z grup\u0105 OuLiPo \u2013 w jaki spos\u00f3b Wi\u015bniewski wykorzysta gry s\u0142owne czy teori\u0119 gier (i czy w og\u00f3le to zrobi)? A co najwa\u017cniejsze, czy sobie z tym poradzi na tych stu stronach?<\/p>\n

Przypomnijmy, \u017ce grup\u0119 literack\u0105 OuLiPo (skr\u00f3t od s\u0142\u00f3w Warsztat Literatury Potencjalnej, fr. Ouvroir de Litt\u00e9rature Potentielle) za\u0142o\u017cyli w 1960 roku pisarz i matematyk \u2013 Raymond Queneau i Francois Le Lionnais. Jej tw\u00f3rcy pisali swoje dzie\u0142a zgodnie z prawami matematyki. Tworzyli \u201epoetyk\u0119 przymusu\u201d, ograniczon\u0105 (tak jak matematyka) pewnymi regu\u0142ami, wzorami, struktur\u0105. Z OuLiPo zwi\u0105zali si\u0119 r\u00f3wnie\u017c m.in.: Jacques Bens, Claude Berge, Andr\u00e9 Blavier, a tak\u017ce Marcel Duchamp. Jedn\u0105 z wielu niezwyk\u0142ych publikacji grupy jest Sto tysi\u0119cy miliard\u00f3w wierszy<\/em> Raymonda Queneau. To pewnego rodzaju kodeks, kt\u00f3rego zadaniem jest pomoc w tworzeniu wierszy. Zawiera dziesi\u0119\u0107 poci\u0119tych 14-wersowych sonet\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107 artystom przy tworzeniu nowych utwor\u00f3w. Queneau dobra\u0142 wersy w taki spos\u00f3b, by nie kolidowa\u0142y ze sob\u0105 ani rodzaje, ani liczby gramatyczne. Dzi\u015b, w przeciwie\u0144stwie do tego, co obowi\u0105zywa\u0142o kiedy\u015b, d\u0105\u017cy si\u0119, by dwa plus dwa nie zawsze dawa\u0142o cztery. Podobnie jak w sztuce. Pozorna codzienno\u015b\u0107 zostaje przepe\u0142niona absurdem i surrealizmem. Nic nie jest oczywiste.<\/p>\n

Ale do rzeczy. Rozpoczyna si\u0119 do\u015b\u0107 specyficznie, bo g\u0142\u00f3wny bohater zostaje uj\u0119ty przez w\u0142adz\u0119 za zbyt szybkie przemkni\u0119cie do publicznej toalety i pr\u00f3b\u0119 unikni\u0119cia zap\u0142aty. Potem pojawiaj\u0105 si\u0119 chodz\u0105ce noc\u0105 po domu d\u0142onie, kt\u00f3re zaciskaj\u0105 si\u0119 na szyi swojego w\u0142a\u015bciciela. Ten jednak, niewzruszony zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0105, grzecznie je wyprasza: \u201eStaram si\u0119 zasn\u0105\u0107. Poprosz\u0119 o wizyt\u0119 o innej porze\u201d. Zawstydzone cz\u0119\u015bci cia\u0142a potulnie wychodz\u0105. \u201ePo raz nie wiadomo, kt\u00f3ry zwyci\u0119\u017cy\u0142a grzeczno\u015b\u0107 i uprzejmo\u015b\u0107, kt\u00f3rych zalety od dawna przeczuwa\u0142em\u201d.<\/p>\n

Nie wszystkie wydarzenia z \u017cycia bohatera i narratora jednocze\u015bnie (w wi\u0119kszo\u015bci opowiada\u0144) maj\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego z grzeczno\u015bci\u0105 czy uprzejmo\u015bci\u0105. Na przyk\u0142ad tytu\u0142owy Komornik<\/em> przyszed\u0142, by odebra\u0107 niejakiemu Wi\u015bniewskiemu \u201edrogocenny kamie\u0144\u201d. Dowodem w sprawie jest oczywi\u015bcie zdj\u0119cie, na kt\u00f3rym sprawca (oczywi\u015bcie Wi\u015bniewski) trzyma \u00f3w kamie\u0144. Oskar\u017cony chce wyt\u0142umaczy\u0107 zaistnia\u0142e nieporozumienie, ale komornik nie daje si\u0119 zwie\u015b\u0107: \u201eProsz\u0119 si\u0119 nie obrazi\u0107, ale pan jest tylko figurantem, klonem, sobowt\u00f3rem i parodi\u0105\u201d. I na tym ko\u0144czy si\u0119 wizyta komornika\u2026 Oskar\u017conemu spada kamie\u0144 z serca, kt\u00f3ry okazuje si\u0119 tym poszukiwanym, cennym minera\u0142em. Nast\u0119pnie bohater spieni\u0119\u017ca go u jubilera.<\/p>\n

Nieuprzejmy i niegrzeczny, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, okaza\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c ksi\u0105dz spowiednik. Bohater uda\u0142 si\u0119 do instytucji ko\u015bcielnej, by po\u017cyczy\u0107 pi\u0119\u0107 z\u0142otych. Zdziwiony duszpasterz po kr\u00f3tkim zastanowieniu zgodzi\u0142 si\u0119 udzieli\u0107 po\u017cyczki, stawiaj\u0105c jednak warunek: \u201ewe\u017amiesz pieni\u0105dze lew\u0105 r\u0119k\u0105\u201d. M\u0142ody cz\u0142owiek zgodzi\u0142 si\u0119 i obieca\u0142, \u017ce odda ca\u0142\u0105 sum\u0119 po urodzinach. Jakie by\u0142o jego zdziwienie, gdy jedz\u0105c lody orzechowe za po\u017cyczone pieni\u0105dze, zauwa\u017cy\u0142, \u017ce na jego lewej r\u0119ce brakuje zegarka. Mora\u0142 z tej sytuacji mo\u017ce by\u0107 tylko jeden: \u201enie miesza si\u0119 porz\u0105dk\u00f3w boskich z porz\u0105dkiem materialnym, nie wi\u0105\u017ce si\u0119 nieba z ziemi\u0105\u201d.<\/p>\n

R\u00f3\u017cowy humor<\/strong><\/p>\n

Jak twierdzi autor, okoliczno\u015bci powstawania tekst\u00f3w s\u0105 tajemnicze nawet dla niego samego[1]<\/sup><\/a>. Kiedy tylko przychodzi\u0142a mu do g\u0142owy jaka\u015b my\u015bl, siada\u0142 przed laptopem i pisa\u0142. Po 40 minutach opowiadanie by\u0142o gotowe. I tak ka\u017cde po kolei. Wi\u015bniewski potwierdza r\u00f3wnie\u017c pewne zwi\u0105zki z Rolandem Toporem w zakresie absurdu czy groteski. R\u00f3\u017cni ich jednak humor \u2013 u Topora czarny, u Wi\u015bniewskiego\u2026 r\u00f3\u017cowy.<\/p>\n

Opowiadaniem niezwyk\u0142ym \u2013 i tym, kt\u00f3re najbardziej zapad\u0142o mi w pami\u0119\u0107 \u2013 jest Szale\u0144stwo wiedzy<\/em>. Dlaczego? Jest jednocze\u015bnie tak absurdalne, \u017ce a\u017c prawdziwe, i na odwr\u00f3t \u2013 tak prawdziwe, \u017ce a\u017c absurdalne. Serwisy informacyjne to nic oryginalnego \u2013 mo\u017cna je us\u0142ysze\u0107 w ka\u017cdym radiu, zobaczy\u0107 na ka\u017cdym (prawie) kanale telewizyjnym. Bohater opowiada\u0144 (kt\u00f3rego mo\u017cemy uto\u017csamia\u0144 z autorem) zwraca jednak uwag\u0119 na bardzo istotn\u0105 rzecz \u2013 nawet komunikat informacyjny mo\u017ce by\u0107 pe\u0142en optymizmu czy szcz\u0119\u015bcia. Nie musi to by\u0107 kolejna relacja z wypadku czy konfliktu politycznego. Czytaj\u0105c \u201ewiadomo\u015bci\u201d Wi\u015bniewskiego trudno si\u0119 nie u\u015bmiechn\u0105\u0107 i nie wyobrazi\u0107 sobie jakby to by\u0142o, gdyby w\u0142a\u015bnie tak wygl\u0105da\u0142y wiadomo\u015bci z kraju i ze \u015bwiata. Cudownie! Najpierw pan w meloniku zakochuje si\u0119 od pierwszego wejrzenia (z wzajemno\u015bci\u0105) w pani w s\u0142omkowym kapeluszu (gdyby ona mia\u0142a rewolwer, scena mog\u0142aby by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 scenariusza serialu Rewolwer i melonik<\/em>\u2026). Wyznaj\u0105 sobie mi\u0142o\u015b\u0107, obsypuj\u0105 si\u0119 kwiatami i recytuj\u0105 wiersze \u2013 niczym z komedii romantycznej! Kolejna informacja dotyczy ch\u0142opca, kt\u00f3ry przesta\u0142 si\u0119 obawia\u0107 \u015bmierci po tym, jak zobaczy\u0142 przepoczwarzaj\u0105c\u0105 si\u0119 w motyla larw\u0119. Potem jedna z mieszkanek Torunia w trakcie sjesty nawi\u0105za\u0142a kontakt ze swoim zmar\u0142ym synem, kt\u00f3ry zapewni\u0142 j\u0105, \u017ce u niego wszystko w porz\u0105dku. Ostatnie wydarzenie z dnia to o\u015bwiecenie, kt\u00f3rego dozna\u0142 jogin-amator medytuj\u0105cy w Puszczy Bia\u0142owieskiej. Serwis informacyjny, jak to zwykle bywa, wie\u0144czy informacja o pogodzie: \u201eDzi\u015b pogoda w ca\u0142ym kraju ol\u015bniewaj\u0105ca\u201d. \u015awiat Wi\u015bniewskiego to wbrew pozorom pozytywna, pe\u0142na optymizmu przestrze\u0144. Mi\u0142o by\u0142oby czasem us\u0142ysze\u0107 w wiadomo\u015bciach, \u017ce kto\u015b prze\u017cy\u0142 szcz\u0119\u015bliw\u0105 chwil\u0119 w swoim \u017cyciu. Tak\u0105\u2026 r\u00f3\u017cow\u0105.<\/p>\n

W O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bciach z metra<\/em> jest jeszcze co\u015b, obok czego nie mo\u017cna przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie. Dwa utwory maj\u0105 ze sob\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego \u2013 jeden teoretycznie jest, ale tak naprawd\u0119 go nie ma, a drugiego teoretycznie nie ma, ale w zasadzie jest. Podobno autor by\u0142 tak zastraszony, \u017ce nie umie\u015bci\u0142 Niefortunnego wyj\u015bcia<\/em> w spisie tre\u015bci. Mo\u017ce dlatego, \u017ce opowiada o do\u015b\u0107 kontrowersyjnym wydarzeniu w naszym kraju \u2013 Marszu Niepodleg\u0142o\u015bci. Protagonista spotyka tam\u2026 japo\u0144skiego mistrza zen. Nie\u015bwiadomy niczego uczestnik marszu, poproszony przez mistrza o podpalenie jego j\u0119zyka, po cz\u0119\u015bci z troski o rozw\u00f3j swego ducha, zgadza si\u0119. Ku jego zdziwieniu nie tylko j\u0119zyk, ale i ca\u0142a g\u0142owa Japo\u0144czyka zaczyna p\u0142on\u0105\u0107. Okazuje si\u0119, \u017ce mistrz zen wcale mistrzem nie jest. Nie do\u015b\u0107, \u017ce jest Polakiem, to jeszcze policjantem i to \u201etrzecim policjantem\u201d (Wi\u015bniewski nawi\u0105zuje tutaj do powie\u015bci Flanna O’Briena Trzeci policjant<\/em>, gdzie teoria atomowa wi\u0105\u017ce si\u0119 z lud\u017ami i rowerami, a \u015bwiat ma kszta\u0142t kie\u0142basy). W zaistnia\u0142ych okoliczno\u015bciach nasz bohater zostaje oskar\u017cony o \u201epalenie w miejscu publicznym\u201d.<\/p>\n

O drugim ze wspomnianych opowiada\u0144 mo\u017cna powiedzie\u0107 wszystko i nic. Zosta\u0142o umieszczone wy\u0142\u0105cznie w spisie tre\u015bci, tworz\u0105c szerokie pole do popisu dla czytelnika, kt\u00f3ry mo\u017ce domy\u015bla\u0107 si\u0119, o czym Wi\u015bniewski chcia\u0142 napisa\u0107 w Utworze, kt\u00f3rego nie ma<\/em>.<\/p>\n

M\u0142ody artysta o m\u0142odych Polakach nie zapomina. Opowiadanie Szanse m\u0142odych<\/em> trafnie ocenia \u017cycie i perspektywy m\u0142odzie\u017cy polskiej. Przesycone ironi\u0105, sarkazmem i wszystkim co najgorsze w po\u0142\u0105czeniu z r\u00f3\u017cowym humorem daje nic innego jak tylko prawd\u0119: \u201ePerspektywy s\u0105 wr\u0119cz osza\u0142amiaj\u0105ce! Ot\u00f3\u017c w ka\u017cdym mie\u015bci znajduj\u0105 si\u0119 wie\u017ce ko\u015bcielne, wie\u017ce ci\u015bnie\u0144, wie\u017cowce i wszystko tak wysokie, \u017ce si\u0119gaj\u0105ce niemal Ksi\u0119\u017cyca. Bez wi\u0119kszych k\u0142opot\u00f3w ani utrudnie\u0144 prawnych, dzi\u0119ki zabytkowym windom b\u0105d\u017a drabinom wykonanym z rzadkich kruszc\u00f3w \u2013 mo\u017cemy wspina\u0107 si\u0119 na wszelkie nas\u0142onecznione dachy. Wci\u0105gamy w nasze cia\u0142a b\u0142\u0119kit nieba, powietrze zawstydzaj\u0105cej \u015bwie\u017co\u015bci. Niekt\u00f3rzy ta\u0144cz\u0105 do niemej muzyki sfer na rozgrzanych dach\u00f3wkach; inni piknikuj\u0105 na kocach w krat\u0119. Ale to nie wszystko: my, m\u0142odzi, zbli\u017camy si\u0119 do kraw\u0119dzi i uroczy\u015bcie wchodzimy na barierki. Zamykamy oczy. Podziwiamy nasze wewn\u0119trzne pejza\u017ce. Rozkoszujemy si\u0119 wspomnieniami dzieci\u0144stwa, smakiem pierwszych \u015bliwek ukradzionych z podmiejskich dzia\u0142ek. U\u015bmiechamy si\u0119. Przechylamy do przodu, za barierk\u0119. Regu\u0142y grawitacji ukazuj\u0105 sw\u00f3j majestat, lecz nie sprawiaj\u0105 przykro\u015bci. Wiele ulega odwr\u00f3ceniu i przyspieszeniu. Pytacie: co dalej, co czujemy? Czujemy, \u017ce wyrastaj\u0105 nam skrzyd\u0142a. Czujemy niesko\u0144czon\u0105 swobod\u0119, b\u0142ogo\u015b\u0107, kt\u00f3ra, cho\u0107 kr\u00f3tkotrwa\u0142a, jest jednak do\u017cywotnia, i krzyczymy w ekstazie niczym kolibry\u201d. Ten fragment komentarza nie wymaga \u2013 m\u0142odzi Polacy \u201ebez wi\u0119kszych k\u0142opot\u00f3w ani utrudnie\u0144 prawnych\u201d \u017cyj\u0105 w kraju, kt\u00f3ry im sprzyja, piknikuj\u0105, podziwiaj\u0105, wspominaj\u0105, rozkoszuj\u0105 si\u0119 swoim m\u0142odym, ojczystym bytem. A jak! Nic innego nie robi\u0105, tylko kszta\u0142c\u0105 si\u0119 w dowolnym kierunku, realizuj\u0105 swoje pasje, bo grunt to pracowa\u0107 w wymarzonym zawodzie i kocha\u0107 swoj\u0105 prac\u0119. A pa\u0144stwo i rz\u0105dz\u0105cy? Wspieraj\u0105 m\u0142ode pokolenia, przysz\u0142o\u015b\u0107 swojego narodu. Robi\u0105 to niezwykle ch\u0119tnie. Pewnie dlatego w naszym kraju emigracja to s\u0142owo, szczeg\u00f3lnie m\u0142odym, jest obce. Jakie\u017c to ironiczne!<\/p>\n

Z pochodzenia: \u0141ajdak<\/strong><\/p>\n

Czytelnik bardzo szybko jest w stanie wy\u0142apa\u0107 istot\u0119 ca\u0142ego tekstu, a to dlatego, \u017ce autor nie potrzebuje stu stron, \u017ceby wprowadzi\u0107 czytelnika w sedno sprawy. Ma\u0142o kto to potrafi. Przyznaj\u0105c Nagrod\u0119 Specjaln\u0105 Krakowa \u2013 Miasta Literatury UNESCO w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 jury doceni\u0142o zwi\u0119z\u0142o\u015b\u0107 wypowiedzi. Przy minimum s\u0142\u00f3w mamy maksimum tre\u015bci. Teksty nie utraci\u0142y swojego sensu nawet w najmniejszym stopniu.<\/p>\n

Poka\u017c przypisy<\/span>    (\u21b5 returns to text)<\/p>\n
    \n
  1. Wypowied\u017a pochodzi z \u201eTygodnika kulturalnego\u201d z dnia 22.01.2016 r., gdzie Tomasz Wi\u015bniewski by\u0142 go\u015bciem specjalnym.\u21b5<\/a><\/li>\n<\/ol>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Laureat Nagrody Specjalnej Krakowa \u2013 Miasta Literatury UNESCO w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 \u2013 O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra<\/em> Tomasza Wi\u015bniewskiego \u2013 to ksi\u0105\u017cka niezwykle trudna w odbiorze, niekonwencjonalna, surrealistyczna, paradoksalna do granic mo\u017cliwo\u015bci, a jednocze\u015bnie traktuj\u0105ca o rzeczach codziennych, przyziemnych, dotycz\u0105cych nas wszystkich.<\/p>\n","protected":false},"author":602,"featured_media":35394,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[4242,484,4846,4847],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[4241],"yoast_head":"\nTomasz Wi\u015bniewski: O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Laureat Nagrody Specjalnej w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 \u2013 Tomasz Wi\u015bniewski i "O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra".\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/tomasz-wisniewski-o-pochodzeniu-lajdakow-lokator-2015.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/tomasz-wisniewski-o-pochodzeniu-lajdakow-lokator-2015.jpg\",\"width\":\"1024\",\"height\":\"1488\",\"caption\":\"Tomasz Wi\u015bniewski, \u201eO pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w\u201d, Wyd. Lokator, Krak\u00f3w 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci wydawnictwa)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli\",\"name\":\"Tomasz Wi\u015bniewski: O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2016-04-04T13:45:40+00:00\",\"dateModified\":\"2016-04-04T13:47:14+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/b2c7060386423443d42098ae9a944f42\"},\"description\":\"Laureat Nagrody Specjalnej w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 \u2013 Tomasz Wi\u015bniewski i \\\"O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra\\\".\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli…\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/b2c7060386423443d42098ae9a944f42\",\"name\":\"Klaudia D\u0105browska\",\"description\":\"KLAUDIA D\u0104BROWSKA \u2013 filolo\u017cka, wkr\u00f3tce ekonomistka. Czyta, by pisa\u0107. Mi\u0142o\u015bniczka Murakamiego i mistrza Larssona. Podziwia sztuk\u0119 Kandinskiego i muzyk\u0119 Mozarta.\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/klaudia-dabrowska\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Tomasz Wi\u015bniewski: O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra","description":"Laureat Nagrody Specjalnej w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 \u2013 Tomasz Wi\u015bniewski i \"O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra\".","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/tomasz-wisniewski-o-pochodzeniu-lajdakow-lokator-2015.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/tomasz-wisniewski-o-pochodzeniu-lajdakow-lokator-2015.jpg","width":"1024","height":"1488","caption":"Tomasz Wi\u015bniewski, \u201eO pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w\u201d, Wyd. Lokator, Krak\u00f3w 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci wydawnictwa)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli","name":"Tomasz Wi\u015bniewski: O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#primaryimage"},"datePublished":"2016-04-04T13:45:40+00:00","dateModified":"2016-04-04T13:47:14+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/b2c7060386423443d42098ae9a944f42"},"description":"Laureat Nagrody Specjalnej w Konkursie Promotorzy Debiut\u00f3w 2015 \u2013 Tomasz Wi\u015bniewski i \"O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli opowie\u015bci z metra\".","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/klaudia-dabrowska-o-pochodzeniu-lajdakow-czyli#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"O pochodzeniu \u0142ajdak\u00f3w, czyli…"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/b2c7060386423443d42098ae9a944f42","name":"Klaudia D\u0105browska","description":"KLAUDIA D\u0104BROWSKA \u2013 filolo\u017cka, wkr\u00f3tce ekonomistka. Czyta, by pisa\u0107. Mi\u0142o\u015bniczka Murakamiego i mistrza Larssona. Podziwia sztuk\u0119 Kandinskiego i muzyk\u0119 Mozarta.","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/klaudia-dabrowska"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35388"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/602"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35388"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35388\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35394"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35388"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=35388"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=35388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}