{"id":35814,"date":"2016-05-13T20:00:40","date_gmt":"2016-05-13T19:00:40","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=35814"},"modified":"2016-05-16T19:55:22","modified_gmt":"2016-05-16T18:55:22","slug":"gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna","title":{"rendered":"Krytyka i klinika"},"content":{"rendered":"

Rozdzia\u0142 IV
\nNajwi\u0119kszy film irlandzki\u00a0(\u201eFilm\u201d Becketta)<\/em><\/p>\n

Problem
\n<\/em>Je\u015bli jest prawd\u0105, jak powiedzia\u0142 irlandzki biskup Berkeley, \u017ce by\u0107 to by\u0107 postrzeganym (esse est percipi<\/em>), to czy mo\u017cna si\u0119 wymkn\u0105\u0107 percepcji? W jaki spos\u00f3b sta\u0107 si\u0119 niedostrzegalnym?<\/p>\n

Historia problemu<\/em>
\nMo\u017cna sobie wyobrazi\u0107, \u017ce ca\u0142a historia jest histori\u0105 Berkeleya, kt\u00f3ry ma do\u015b\u0107 bycia postrzeganym (i postrzegania). Rola, kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142 zagra\u0107 tylko Buster Keaton, by\u0142a rol\u0105 biskupa Berkeleya. Albo raczej jest to przej\u015bcie od jednego Irlandczyka do innego, od Berkeleya, kt\u00f3ry postrzega\u0142 i by\u0142 postrzegany, do Becketta, kt\u00f3ry wyczerpa\u0142 \u201ewszelkie szcz\u0119\u015bcie percipere i percipi<\/em>\u201d[1]<\/sup><\/a>. Powinni\u015bmy wi\u0119c zaproponowa\u0107 ci\u0119cie (czy te\u017c rozr\u00f3\u017cnienie przypadk\u00f3w) niewiele odmienne od zaproponowanego przez samego Becketta.<\/p>\n

\"Gilles<\/a>
Gilles Deleuze, \u201eKrytyka i klinika\u201d \u2013 ok\u0142adka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)<\/figcaption><\/figure>\n

Warunek problemu<\/em>
\nW byciu postrzeganym musi by\u0107 co\u015b niezno\u015bnego. Czy jest to bycie postrzeganym przez osoby trzecie? Nie, poniewa\u017c te ewentualnie postrzegaj\u0105ce osoby trzecie wycofuj\u0105 si\u0119, gdy dostrzegaj\u0105, \u017ce ka\u017cda z nich postrzegana jest na w\u0142asny rachunek, a nie tylko jedne postrzegaj\u0105 inne. Jest wi\u0119c co\u015b samo z siebie przera\u017caj\u0105cego w fakcie, \u017ce jest si\u0119 postrzeganym, ale co?<\/p>\n

Dane problemu<\/em>
\nDop\u00f3ki postrzeganie (kamera) jest z ty\u0142u postaci, nie jest niebezpieczne, poniewa\u017c pozostaje nieu\u015bwiadomione. Ujmuje j\u0105 ono tylko wtedy, gdy ujmuje j\u0105 pod k\u0105tem, uko\u015bnie i u\u015bwiadamia jej, \u017ce jest postrzegana. Powiemy umownie, \u017ce posta\u0107 ma \u015bwiadomo\u015b\u0107 bycia postrzegan\u0105, \u017ce \u201ewchodzi w percipi<\/em>\u201d, gdy kamera wykracza poza k\u0105t 45 stopni poza jej plecami, z jednej strony czy z drugiej.<\/p>\n

Pierwszy przypadek: mur i schody, Akcja<\/em>
\nPosta\u0107 mo\u017ce ograniczy\u0107 niebezpiecze\u0144stwo, id\u0105c szybko, wzd\u0142u\u017c muru. Wobec tego zagro\u017cenie mo\u017ce istnie\u0107 ju\u017c tylko z jednej strony. Kaza\u0107 postaci, by sz\u0142a wzd\u0142u\u017c muru, to pierwszy akt filmowy (wszyscy wielcy filmowcy pr\u00f3bowali to uczyni\u0107). Akcja jest oczywi\u015bcie bardziej z\u0142o\u017cona, gdy staje si\u0119 wertykalna, a nawet spiralna, jak na schodach, poniewa\u017c strona zmienia si\u0119 naprzemiennie w stosunku do osi. W ka\u017cdym razie zawsze w\u00f3wczas, gdy k\u0105t 45 stopni jest przekroczony, posta\u0107 zatrzymuje si\u0119, zatrzymuje akcj\u0119, staje si\u0119 p\u0142aska i wyeksponowan\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swej twarzy zakrywa r\u0119k\u0105 albo w\u0105sem, albo te\u017c kapu\u015bcianym li\u015bciem, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by zwisa\u0107 z jego kapelusza. Oto pierwszy przypadek, postrzeganie akcji, kt\u00f3re mo\u017ce zosta\u0107 zneutralizowane przez zatrzymanie akcji.<\/p>\n

Drugi przypadek: pok\u00f3j, Postrzeganie<\/em>
\nTo drugi akt filmowy, wn\u0119trze, to, co dzieje si\u0119 za murami. Wcze\u015bniej posta\u0107 nie by\u0142a ujmowana jako postrzegaj\u0105ca: to kamera dostarcza\u0142a jej postrzeganie \u201e\u015blepe\u201d, wystarczaj\u0105ce do dzia\u0142ania. Teraz jednak kamera postrzega posta\u0107 w pokoju, posta\u0107 za\u015b postrzega pok\u00f3j: ca\u0142e postrzeganie staje si\u0119 podw\u00f3jne. Wcze\u015bniej osoby trzecie mog\u0142y ewentualnie postrzega\u0107 posta\u0107, ale neutralizowa\u0142a je kamera. Teraz postrzega sama posta\u0107, jej percepcje staj\u0105 si\u0119 rzeczami, kt\u00f3re z kolei j\u0105 postrzegaj\u0105: nie tylko zwierz\u0119ta, lustra, chromolitografia dobrego Boga, zdj\u0119cia, ale nawet sprz\u0119ty (jak Eisenstein powiedzia\u0142 za Dickensem: patrzy na mnie czajnik\u2026). Pod tym wzgl\u0119dem rzeczy s\u0105 bardziej niebezpieczne ni\u017c ludzie. Gdy je postrzegam, one te\u017c mnie postrzegaj\u0105, wszelkie postrzeganie jako takie jest postrzeganiem postrzegania. Rozwi\u0105zanie tego przypadku polega na usuni\u0119ciu zwierz\u0105t, zas\u0142oni\u0119ciu lustra, zakryciu mebli, \u015bci\u0105gni\u0119ciu chromolitografii, podarciu zdj\u0119\u0107: zniesieniu podw\u00f3jnego postrzegania. Przed chwil\u0105 na ulicy posta\u0107 dysponowa\u0142a jeszcze czasoprzestrzeni\u0105, a nawet fragmentami przesz\u0142o\u015bci (zdj\u0119cia, kt\u00f3re nosi\u0142a ze sob\u0105). W pokoju dysponowa\u0142a jeszcze si\u0142ami wystarczaj\u0105cymi do tworzenia obraz\u00f3w, kt\u00f3re przywraca\u0142y jej percepcj\u0119. Odt\u0105d istnieje ju\u017c tylko tera\u017aniejszo\u015b\u0107 w postaci hermetycznie zamkni\u0119tego pokoju, w kt\u00f3rym znikn\u0119\u0142y wszelkie idee przestrzeni i czasu, wszelki obraz boski, ludzki, zwierz\u0119cy b\u0105d\u017a obraz rzeczy. Istnieje tylko Ko\u0142yska w centrum pomieszczenia, poniewa\u017c bardziej ni\u017c jakiekolwiek \u0142\u00f3\u017cko jest ona jedynym meblem przed cz\u0142owiekiem i po cz\u0142owieku, kt\u00f3ry zawiesza nas po\u015br\u00f3d nico\u015bci (tam i z powrotem).<\/p>\n

Trzeci przypadek: ko\u0142yska, Uczucie<\/em>
\nPosta\u0107 mog\u0142a usi\u0105\u015b\u0107 w ko\u0142ysce i zasn\u0105\u0107, w miar\u0119 jak postrzegania s\u0142ab\u0142y. Ale postrze\u017cenie czyha jeszcze za ko\u0142ysk\u0105, gdzie dysponuje ono jednocze\u015bnie dwiema stronami. I wydaje si\u0119, \u017ce straci\u0142o ono dobr\u0105 wol\u0119, jak\u0105 wcze\u015bniej przejawia\u0142o, gdy \u015bpieszy\u0142o si\u0119 z zamkni\u0119ciem k\u0105ta, kt\u00f3ry przekroczy\u0142o przez nieuwag\u0119, i chroni\u0142o posta\u0107 przed ewentualn\u0105 osob\u0105 trzeci\u0105. Teraz czyni to umy\u015blnie, usi\u0142uj\u0105c zaskoczy\u0107 \u015bpi\u0105c\u0105 posta\u0107. Posta\u0107 broni si\u0119 i kuli, coraz s\u0142abiej. Kamera-postrze\u017cenie korzysta z tego, przekracza ostatecznie k\u0105t, obraca si\u0119, staje na wprost \u015bpi\u0105cej postaci i si\u0119 przybli\u017ca. W\u00f3wczas ujawnia, czym jest: postrze\u017ceniem uczucia, to znaczy postrze\u017ceniem siebie przez siebie, czystym afektem. Jest ona refleksyjnym podwojeniem konwulsyjnego cz\u0142owieka w ko\u0142ysce. Jest jednook\u0105 postaci\u0105, kt\u00f3ra patrzy na jednook\u0105 posta\u0107. Czeka\u0142a na w\u0142a\u015bciwy moment. W\u0142a\u015bnie to by\u0142o przera\u017caj\u0105ce: \u017ce postrze\u017cenie by\u0142o postrze\u017ceniem siebie przez siebie, w tym znaczeniu \u201eczym\u015b nieusuwalnym\u201d. Oto trzeci akt filmowy, wielkie zbli\u017cenie, afekt czy postrze\u017cenie uczucia, postrze\u017cenie siebie. Ono r\u00f3wnie\u017c s\u0142abnie, ale w\u00f3wczas, gdy ruch ko\u0142yski ustaje, a posta\u0107 umiera. Czy w\u0142a\u015bnie nie tego potrzeba, by przesta\u0107 by\u0107, by sta\u0107 si\u0119 niedostrzegalnym, zgodnie z warunkami ustanowionymi przez biskupa Berkeleya?<\/p>\n

Og\u00f3lne rozwi\u0105zanie<\/em>
\nFilm Becketta przenikn\u0105\u0142 trzy wielkie elementarne obrazy kinowe, obrazy akcji, postrze\u017cenia, uczucia. U Becketta nic si\u0119 jednak nie ko\u0144czy, nic nie umiera. Gdy ko\u0142yska nieruchomieje, to zaczyna porusza\u0107 si\u0119 plato\u0144ska idea Ko\u0142yski, ko\u0142yska umys\u0142u. Gdy posta\u0107 umiera, jak m\u00f3wi\u0142 Murphy, to dlatego, \u017ce zaczyna si\u0119 ju\u017c porusza\u0107 w umy\u015ble. Unosi si\u0119 niczym korek na wzburzonym oceanie. Nie porusza si\u0119 ju\u017c, lecz znajduje si\u0119 w \u017cywiole, kt\u00f3ry porusza. Nawet tera\u017aniejszo\u015b\u0107 znikn\u0119\u0142a ze swej strony, w pustce, kt\u00f3ra nie zawiera ju\u017c w sobie mroku, w stawaniu si\u0119, kt\u00f3re nie zawiera ju\u017c w sobie daj\u0105cej si\u0119 poj\u0105\u0107 zmiany. Pok\u00f3j straci\u0142 swoje przegrody i w \u015bwietlistej pustce uwalnia atom, bezosobowy, a jednak poszczeg\u00f3lny, kt\u00f3ry nie ma ju\u017c Siebie, aby m\u00f3c si\u0119 odr\u00f3\u017cnia\u0107 od innych czy te\u017c z nimi pomiesza\u0107. Stawanie si\u0119 niedostrzegalnym jest \u017byciem \u201ebez ustanku i warunk\u00f3w\u201d, doj\u015bciem do kosmicznego i duchowego pluskania.<\/p>\n

Poka\u017c przypisy<\/span>    (\u21b5 returns to text)<\/p>\n
    \n
  1. \u00a0W oryg.: all contentedly in percipere and percipi<\/em>; S. Beckett, Film<\/em>, [w:] idem, The Collected Shorter Play<\/em>s, Grove Press, New York 1984, s. 166; w przek\u0142. polskim: \u201eTzn. ka\u017cda z nich postrzega i jest postrzegana\u201d, Film<\/em>, prze\u0142. I. Kowalik, \u201eLiteratura na \u015awiecie\u201d 1975, nr 5, s. 135 [przyp. t\u0142um.].\u21b5<\/a><\/li>\n<\/ol>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    W byciu postrzeganym musi by\u0107 co\u015b niezno\u015bnego. Czy jest to bycie postrzeganym przez osoby trzecie? Nie, poniewa\u017c te ewentualnie postrzegaj\u0105ce osoby trzecie wycofuj\u0105 si\u0119, gdy dostrzegaj\u0105, \u017ce ka\u017cda z nich postrzegana jest na w\u0142asny rachunek, a nie tylko jedne postrzegaj\u0105 inne. Jest wi\u0119c co\u015b samo z siebie przera\u017caj\u0105cego w fakcie, \u017ce jest si\u0119 postrzeganym, ale co?<\/p>\n","protected":false},"author":640,"featured_media":35821,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[7410,484,4909],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[3085],"yoast_head":"\nGilles Deleuze. Krytyka i klinika<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Gilles Deleuze zorganizowa\u0142 zbi\u00f3r filozoficznych tekst\u00f3w Krytyka i klinika wok\u00f3\u0142 kilku problem\u00f3w. Jednym z nich jest pisanie.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna-2016-05-06.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna-2016-05-06.jpg\",\"width\":\"1268\",\"height\":\"2000\",\"caption\":\"Gilles Deleuze, \u201eKrytyka i klinika\u201d \u2013 ok\u0142adka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna\",\"name\":\"Gilles Deleuze. Krytyka i klinika\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2016-05-13T19:00:40+00:00\",\"dateModified\":\"2016-05-16T18:55:22+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/3dd7e6369fff56c17d3d0fb01349a49a\"},\"description\":\"Gilles Deleuze zorganizowa\u0142 zbi\u00f3r filozoficznych tekst\u00f3w Krytyka i klinika wok\u00f3\u0142 kilku problem\u00f3w. Jednym z nich jest pisanie.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Krytyka i klinika\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/3dd7e6369fff56c17d3d0fb01349a49a\",\"name\":\"Gilles Deleuze\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/gilles-deleuze\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Gilles Deleuze. Krytyka i klinika","description":"Gilles Deleuze zorganizowa\u0142 zbi\u00f3r filozoficznych tekst\u00f3w Krytyka i klinika wok\u00f3\u0142 kilku problem\u00f3w. Jednym z nich jest pisanie.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna-2016-05-06.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna-2016-05-06.jpg","width":"1268","height":"2000","caption":"Gilles Deleuze, \u201eKrytyka i klinika\u201d \u2013 ok\u0142adka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna","name":"Gilles Deleuze. Krytyka i klinika","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#primaryimage"},"datePublished":"2016-05-13T19:00:40+00:00","dateModified":"2016-05-16T18:55:22+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/3dd7e6369fff56c17d3d0fb01349a49a"},"description":"Gilles Deleuze zorganizowa\u0142 zbi\u00f3r filozoficznych tekst\u00f3w Krytyka i klinika wok\u00f3\u0142 kilku problem\u00f3w. Jednym z nich jest pisanie.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/gilles-deleuze-krytyka-i-klinika-officyna#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Krytyka i klinika"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/3dd7e6369fff56c17d3d0fb01349a49a","name":"Gilles Deleuze","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/gilles-deleuze"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35814"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/640"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35814"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35814\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35821"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35814"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35814"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35814"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=35814"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=35814"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}