{"id":3585,"date":"2011-01-17T12:46:59","date_gmt":"2011-01-17T11:46:59","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=3585"},"modified":"2021-01-13T11:45:16","modified_gmt":"2021-01-13T10:45:16","slug":"tadeusz-slobodzianek-nasza-klasa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/tadeusz-slobodzianek-nasza-klasa","title":{"rendered":"Kto? Co? (jest) Nasza klasa \u2013 Kogo? Czego? (nie ma) Naszej klasy"},"content":{"rendered":"

Co si\u0119 sta\u0142o z nasz\u0105 klas\u0105? Z \u201enasz\u0105\u201d, bo dramat, wbrew \u0142atce \u201eopowie\u015bci o Jedwabnym\u201d, wychodzi poza konkretn\u0105 sytuacj\u0119 historyczn\u0105. To uniwersalna narracja o tym, co si\u0119 dzieje\/dzia\u0107 mo\u017ce z\/mi\u0119dzy lud\u017ami  postawionymi w obliczu politycznych rozgrywek, ale te\u017c w\u0142asnej natury, poznawanej  w toku organoleptycznego badania. Klasa S\u0142obodzianka nale\u017cy do zbiorowo\u015bci ju\u017c umar\u0142ych. Jest kulturowo-religijn\u0105 mozaik\u0105 przedwojennej mikrospo\u0142eczno\u015bci, to w niej pierwsze mi\u0142o\u015bci zawi\u0105zywano tak w oparach w\u0119dzonego boczku, jak i koszernej w\u0119dliny, przy d\u017awi\u0119kach gwary oraz literackiej polszczyzny. Klasa \u201ejest umar\u0142a\u201d te\u017c w innym sensie: strona z ksi\u0105\u017cki S\u0142obodzianka, na kt\u00f3rej widnieje spis os\u00f3b dramatu, przywodzi na my\u015bl p\u0142yt\u0119 nagrobkow\u0105, podaje nie tylko daty narodzin, ale te\u017c \u015bmierci. Duchy zmar\u0142ych na scenie recytuj\u0105 wierszyki, bawi\u0105 si\u0119, ale te\u017c oszukuj\u0105, morduj\u0105, gwa\u0142c\u0105. Bohaterowie sztuki nie szukaj\u0105 odpowiedzi na postawione przeze mnie w pierwszym zdaniu, za Kaczmarskim, pytanie. Okrucie\u0144stwo \u201ekolegi z \u0142awki\u201d sytuuje si\u0119 poza kategoriami interpelacji, kt\u00f3ra poci\u0105ga\u0142yby za sob\u0105 wiarygodn\u0105 i wyt\u0142umaczaln\u0105 przed obliczem etyki replik\u0119.<\/p>\n

\"Tadeusz<\/a>
Tadeusz S\u0142obodzianek, \u201eNasza klasa\u201d, fot. Krzysztof Bieli\u0144ski<\/figcaption><\/figure>\n

O wydarzeniach w Jedwabnem w ostatnich latach by\u0142o g\u0142o\u015bno. Jak przyzna\u0142 sam autor dramatu, laureat tegorocznej nagrody Nike, przy pracy nad tekstem czerpa\u0142 z faktograficznych \u017ar\u00f3de\u0142, ale te\u017c z medi\u00f3w. Sztuka obfituje w naturalistyczne, brutalne sceny.  W\u0142a\u015bnie takie wydarzenia \u2013 obok dziecinnych wierszyk\u00f3w, wyliczanek oraz piosenek \u2013 punktuj\u0105  spektakl, ale robi\u0105 to w spos\u00f3b daleki od bulwarowej sensacji. Przedstawienie Spi\u0161\u00e1ka nie epatuje dos\u0142ownym okrucie\u0144stwem; \u015bci\u015ble trzyma si\u0119 umownej, operuj\u0105cej symbolem konwencji. W \u017cadnym razie zabieg ten nie umniejsza si\u0142y oddzia\u0142ywania przejmuj\u0105cych obraz\u00f3w.<\/p>\n