{"id":39885,"date":"2016-12-16T08:00:09","date_gmt":"2016-12-16T07:00:09","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=39885"},"modified":"2016-12-15T14:01:06","modified_gmt":"2016-12-15T13:01:06","slug":"wrazliwosc-zagluszona-zgielkiem-the-xx-w-poznaniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2016\/wrazliwosc-zagluszona-zgielkiem-the-xx-w-poznaniu","title":{"rendered":"Wra\u017cliwo\u015b\u0107 zag\u0142uszona zgie\u0142kiem. The xx w Poznaniu"},"content":{"rendered":"

Ze wzgl\u0119du na renom\u0119 minimalistycznych wra\u017cliwc\u00f3w,<\/em> jak\u0105 wyrobili sobie The xx swoimi bardzo sp\u00f3jnymi i konsekwentnie uskuteczniaj\u0105cymi raz wypracowany styl p\u0142ytami (self-titled i Coexist<\/em>), powr\u00f3t grupy do aktywnego koncertowania stanowi\u0142 dla fan\u00f3w, kt\u00f3rych trio ma w naszym kraju naprawd\u0119 wielu, du\u017ce wydarzenie. Tym milej, \u017ce zesp\u00f3\u0142, s\u0142yn\u0105cy z damsko-m\u0119skiej, raz romantycznej, raz melancholijnej przeplatanki g\u0142os\u00f3w Romy Croft i Olivera Sima, subtelnie pulsuj\u0105cej i stanowi\u0105cej kompozycyjne t\u0119tno gitary oraz elektronicznych bit\u00f3w dostarczanych przez Jamiego xx, niemal od razu w obr\u0119bie swojej trasy odwiedzi\u0142 Polsk\u0119 \u2013 bilety na oba koncerty (drugi w Warszawie), co oczywiste, szybko si\u0119 wyprzeda\u0142y. Poza pozostawiaj\u0105c\u0105 wiele do \u017cyczenia akustyk\u0105 sceny i lekkim chaosem zwi\u0105zanym z tym, \u017ce przy wej\u015bciu w jednym w\u0119\u017cyku sta\u0142y dwie zdezorientowane kolejki \u2013 na The xx oraz Dawida Podsiad\u0142o \u2013 organizacyjnie nie ma si\u0119 do czego przyczepi\u0107.<\/p>\n

\"The<\/a>
The xx, Phoenix Concert Theatre, Toronto, 2009 (\u017ar\u00f3d\u0142o: Wikimedia Commons)<\/figcaption><\/figure>\n

S\u0105 jednak rzeczy do kt\u00f3rych mo\u017cna, a niestety nawet trzeba. Ogromny niesmak pozosta\u0142 szczeg\u00f3lnie po doskona\u0142ym, cho\u0107 zaledwie… dwudziestopi\u0119ciominutowym koncercie Jenny Hval. Oczekuj\u0105ca na The xx publiczno\u015b\u0107 wykaza\u0142a kompletny brak zainteresowania jej wyst\u0119pem, a ten by\u0142 jako\u015bciowo o wiele lepszy i bardziej kreatywny od gwiazd wieczoru. Ze wzgl\u0119du na czas jego trwania ze sceny mo\u017cna by\u0142o pos\u0142ucha\u0107 kawa\u0142k\u00f3w niemal wy\u0142\u0105cznie ze \u015bwietnej nowej p\u0142yty (Blood Bitch<\/em>), w tym przepi\u0119knego Conceptual Romance<\/em><\/a> (\u0142\u0105cz\u0105cego w sobie ducha Joanny Newsom i Kylie Minogue) czy Secret Touch<\/em>. Zabrak\u0142o za\u015b mi\u0119dzy innymi tak wyczekiwanych przeze mnie utwor\u00f3w jak That Battle Is Over<\/em><\/a>, The Great Undressing <\/em>czy The Plague<\/em>. Norwe\u017cce uda\u0142o si\u0119 mimo to wykreowa\u0107 hipnotyczny klimat b\u0119d\u0105cy wypadkow\u0105 uroku Julee Cruise wy\u015bpiewuj\u0105cej Falling <\/em>w Miasteczku Twin Peaks<\/em> oraz tego, z czym mieli\u015bmy do czynienia w klubie Silencio w Mulholland Drive<\/em>, za\u015b sama sceniczna ekspresja Hval kojarzy\u0142a mi si\u0119 momentami z Roisin Murphy, za\u015b chwilami z Bjork. Warstwa stricte<\/em> piosenkowa regularnie ubarwiana by\u0142a intryguj\u0105cym performansem, jak dionizyjskie ta\u0144ce, oparcie kompozycji wy\u0142\u0105cznie na rytmicznych, regularnych oddechach w trakcie truchtu (In The Red<\/em>) czy przebieranie si\u0119 mi\u0119dzy kolejnymi trackami. Masa os\u00f3b zaj\u0119ta by\u0142a jednak bardziej rozmowami czy nawet irytuj\u0105cym przedrze\u017anianiem wysokich partii wokalnych, w kt\u00f3re zapuszcza\u0142a si\u0119 artystka i nic dziwnego, \u017ce Norwe\u017cka po\u017cegna\u0142a si\u0119 ze zoboj\u0119tnia\u0142ym audytorium niby zdystansowanym i \u017cyczliwym, ale chyba jednak wynikaj\u0105cym przede wszystkim ze zdegustowania wtr\u0119tem: \u201eNie b\u0119d\u0119 wam ju\u017c wi\u0119cej przeszkadza\u0107\u201d. Aplauzu czy te\u017c pro\u015bby o bis pr\u00f3\u017cno by\u0142o szuka\u0107. Troch\u0119 wstyd.<\/p>\n