W wielo\u015bci zjawisk z \u0142atwo\u015bci\u0105 dostrzec mo\u017cemy te warto\u015bciowsze od innych. Te kt\u00f3re sytuuj\u0105 si\u0119 na p\u0142aszczy\u017anie zawieszonej ponad. I nie jako\u015b\u0107 odgrywa tu rol\u0119 a przyzwyczajenie w dostrzeganiu rzeczy takimi jakie by\u0107 powinny.<\/p>\n
Na ekspozycj\u0119 Yoko Ono w Zamku Ujazdowskim w Warszawie sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 poetyckie, sensualne aran\u017cacje przestrzeni wystawienniczych. Wystaw\u0119 otwieraj\u0105 projekcje, ukazuj\u0105ce muchy, kt\u00f3re siadaj\u0105 i chodz\u0105 po nagim, kobiecym ciele. Obraz z much\u0105 na sutku mo\u017cemy zabra\u0107 ze sob\u0105 do domu w\u00a0postaci nadruku na przypinanej plakietce. W jednej z sal\u00a0 artystka postawi\u0142a drzewo, kt\u00f3re przyj\u0119\u0142o bardzo du\u017co ma\u0142ych, bia\u0142ych karteczek z wypisanymi przez zwiedzaj\u0105cych \u017cyczeniami. Ich podgl\u0105dni\u0119ta tre\u015b\u0107 to najcz\u0119\u015bciej pro\u015bby o mi\u0142o\u015b\u0107 i udany seks, tak\u017ce aby piwko by\u0142o zawsze pod r\u0119k\u0105<\/em>. Du\u017ce zapotrzebowanie na przywi\u0105zywanie karteczek zrodzi\u0142o konieczno\u015b\u0107 postawienia nowego \u201edrzewka szcz\u0119\u015bcia”. Inn\u0105 sal\u0119 artystka zape\u0142ni\u0142a wieloma wyrastaj\u0105cymi z\u00a0trumien ro\u015blinami. Spacerujemy po jutrzejszym cmentarzu. Gdzie\u015b w tle s\u0142yszymy \u015bwiergot ptaszk\u00f3w. Mo\u017cemy przypomnie\u0107 sobie teledysk Michaela Jacksona Earth Song<\/em>, kt\u00f3ry opowiada o kataklizmie \u015bwiata i\u00a0\u015bmierci natury. Wystawa jest \u0142adna, subtelna i delikatna ale i\u00a0\u201ebardzo dobrze ju\u017c znana”. Edukacyjna rozrywka na najwy\u017cszym \u015bwiatowym poziomie. Klasyka, kt\u00f3ra odwo\u0142uje do poryw\u00f3w rewolucyjnego, wolnego serca i umys\u0142u. Wa\u017cne wydarzenia artystyczne, kt\u00f3rych bohaterk\u0105 by\u0142a Yoko Ono zdarzy\u0142y si\u0119 w latach 60. – o tych latach opowiada wystawa Rewolucje 1968<\/em>, kt\u00f3ra odbywa si\u0119 w tym samym czasie w Zach\u0119cie. Bardzo wiele zgromadzonych dzie\u0142 tworzy imponuj\u0105co bogaty i r\u00f3\u017cnorodny zbi\u00f3r. Mo\u017cna zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w labiryncie i odczuwa\u0107 przyjemno\u015b\u0107 indywidualnych \u201eodkry\u0107”.\u00a0 W\u00a0odpowiedni nastr\u00f3j ju\u017c na samym pocz\u0105tku wprowadzaj\u0105 nas d\u017awi\u0119ki utworu Sympathy for the <\/em>Devil<\/em> Rolling Stones\u00f3w<\/em>. Oddaj\u0105c si\u0119 lekkiemu dr\u017ceniu cia\u0142a spogl\u0105damy w g\u00f3r\u0119, gdzie swobodnie unosz\u0105 si\u0119 tu\u017c pod sklepieniem, srebrzyste nadmuchane chmurki – poduszki Andego Warhola. \u00a0Na ekspozycji zgromadzono bardzo du\u017co dzie\u0142 i wiele wybitnych nazwisk, takich jak: Marcel Broodthaers, Louise Bourgeois, Guy Debord, Valie Export, Hans Haacke, Dorothy Iannone, Nam June Paik, Lee Lozano, Gustav Metzger, Martha Rosler i z przyjemno\u015bci\u0105 mo\u017cna by wymienia\u0107 dalej. Niestety szkoda, \u017ce wystawa nie mog\u0142a rozci\u0105gn\u0105\u0107 si\u0119 na wi\u0119kszej przestrzeni Zach\u0119ty. Ci\u0105gle z sentymentem, niepozbawionym krytycznego nastawienia, wspominam rewolucyjne czasy, kt\u00f3rych mo\u017cliwej swobody nie mog\u0142am do\u015bwiadcza\u0107.<\/p>\n W Krakowie mniej imponuj\u0105co. Wystawa Justyny K\u00f6ke pogr\u0105\u017cona jest w st\u0119chni\u0119tej piwnicznej atmosferze Bunkra Sztuki. Po\u0142yskliwe, tanie materia\u0142y, z kt\u00f3rych wykonano zdeformowane laleczki nasi\u0105k\u0142y specyficznym zapachem, kt\u00f3ry odstrasza, pozostawiaj\u0105c w\u0142a\u015bciwie \u017cadne wra\u017cenie, poza odczuciem braku tlenu. S\u0105 estetycznie bardzo nieatrakcyjne. Pi\u0119tro wy\u017cej zaprezentowano wystaw\u0119 japo\u0144skiego artysty zatytu\u0142owan\u0105 Realizm perwersyjny<\/em><\/strong>. <\/strong>Shinji Ogawa <\/strong>z gorliwo\u015bci\u0105 rysuje kolejne obrazki. Przy pierwszym kontakcie zaskakuj\u0105, s\u0105 intryguj\u0105ce, ale szybko si\u0119 nudz\u0105. Staj\u0105 si\u0119 tylko efektem przyzwyczajenia artysty do czynno\u015bci odrysowywania. Kiedy by\u0142am ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0105 nami\u0119tnie kopiowa\u0142am flamandzkie obrazy przedstawiaj\u0105ce bukiety kwiat\u00f3w. Ile\u017c to wymaga\u0142o cierpliwo\u015bci, ile\u017c straconego czasu na doskonalenie rzemie\u015blniczej umiej\u0119tno\u015bci. Jednak celem artysty nie jest oszo\u0142omienie widza rzemie\u015blnicz\u0105 zr\u0119czno\u015bci\u0105 – <\/em>jak napisane jest na Blogu Bunkra Sztuki. Czy rzeczywi\u015bcie powoduj\u0105 u widza interpretacyjne rozterki, czy mo\u017ce tylko zabaw\u0119, niczym egzamin ze sztuki nowo\u017cytnej wymagaj\u0105 szybkich odpowiedzi na proste pytania: czyj to obraz, jaki ma tytu\u0142, czego na nim brakuje? Warto zajrze\u0107 na trzecie pi\u0119tro, na wystaw\u0119 Lidii Krawczyk i Wojtka Kubiaka. Mo\u017cna z\u00a0ksi\u0105\u017ck\u0105 Judith Butler w r\u0119ce, zamiast katalogu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W wielo\u015bci zjawisk z \u0142atwo\u015bci\u0105 dostrzec mo\u017cemy te warto\u015bciowsze od innych. Te kt\u00f3re sytuuj\u0105 si\u0119 na p\u0142aszczy\u017anie zawieszonej ponad. I nie jako\u015b\u0107 odgrywa tu rol\u0119 a przyzwyczajenie w dostrzeganiu rzeczy takimi jakie by\u0107 powinny.<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[20,1444,849,190,1443],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[14076],"yoast_head":"\n