{"id":41315,"date":"2017-03-17T09:24:01","date_gmt":"2017-03-17T08:24:01","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=41315"},"modified":"2017-06-07T14:32:29","modified_gmt":"2017-06-07T13:32:29","slug":"manchester-remis-z-perspektywa-dogrywki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/manchester-remis-z-perspektywa-dogrywki","title":{"rendered":"Manchester: remis z perspektyw\u0105 dogrywki"},"content":{"rendered":"

Kilka lat temu\u00a0Margaret<\/em>\u00a0Kennetha Lonergana zdo\u0142a\u0142a do\u015b\u0107 mocno podzieli\u0107 krytyk\u0119. Przewa\u017caj\u0105ca jej cz\u0119\u015b\u0107 upatrywa\u0142a w drugim filmie cenionego dramaturga i scenarzysty znamion arcydzie\u0142a, niema\u0142a jednak grupa widzia\u0142a w nim raczej minoderi\u0119, rozwlek\u0142\u0105 ponad miar\u0119 narracj\u0119 oraz irytuj\u0105c\u0105 z powodu swojej histeryczno\u015bci g\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0119. Zaliczaj\u0105c si\u0119 w 2011 roku do owej mniejszo\u015bci, lubi\u0119 dzi\u015b bawi\u0107 si\u0119 my\u015bl\u0105, \u017ce by\u0107 mo\u017ce sam Lonergan po obejrzeniu zmontowanej ju\u017c\u00a0Margaret<\/em>\u00a0zg\u0142osi\u0142by akces do drugiego obozu i podzieli\u0142by wiele zastrze\u017ce\u0144 przeciwnik\u00f3w tamtego filmu. Jego najnowsze dzie\u0142o,\u00a0Manchester by the Sea<\/em>, w najwy\u017cszym stopniu charakteryzuje si\u0119 bowiem jako\u015bciami, kt\u00f3rych tak brakowa\u0142o\u00a0Margaret<\/em>, i sytuuje si\u0119 na antypodach wcze\u015bniejszej re\u017cyserskiej pr\u00f3by. Zabawne, i\u017c jest ono kr\u00f3tsze raptem o kwadrans, lecz po raz wt\u00f3ry udowadnia wzgl\u0119dno\u015b\u0107 filmowego czas; podczas gdy\u00a0Margaret<\/em>\u00a0d\u0142u\u017cy\u0142a si\u0119 niemi\u0142osiernie,\u00a0Manchester by the Sea<\/em>\u00a0zachwyca precyzyjn\u0105 dramaturgi\u0105 i \u015bwietnym monta\u017cem, a w efekcie zdaje si\u0119 zdecydowanie kr\u00f3tsze ni\u017c jest w istocie. Nie mniejszy dystans dzieli aktorstwo Anny Paquin w roli histerycznej nastolatki Margaret od b\u0119d\u0105cych ozdob\u0105\u00a0Manchester by the Sea<\/em>\u00a0mistrzowskich kreacji Casey’a Afflecka oraz, na drugim planie, Lucasa Hedgesa, Michelle Williams i Kyle Chandlera.<\/p>\n

\"\u201eManchester<\/a>
\u201eManchester by the Sea\u201d, kadr z filmu (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe dystrybutora)<\/figcaption><\/figure>\n

Lee Chandler (Affleck), bosto\u0144ski dozorca mieszkaj\u0105cy w obskurnym pokoju w suterenie jednego z dom\u00f3w, kt\u00f3rymi si\u0119 opiekuje, zostaje wezwany do ameryka\u0144skiego Manchester na Wschodnim Wybrze\u017cu z powodu \u015bmierci swego brata Joe’ego, konieczno\u015bci wykonania testamentu i opieki nad osieroconym nastoletnim bratankiem (Hedges). Zmar\u0142y brat by\u0142 rozwiedziony, podobnie jak sam Lee, kt\u00f3ry lata temu rozsta\u0142 si\u0119 w dramatycznych okoliczno\u015bciach ze swoj\u0105 \u017con\u0105 Randi (Williams). Wymuszona okoliczno\u015bciami wyprawa Lee w rodzinne strony daje scenarzy\u015bcie okazj\u0119 do serii rozbudowanych retrospekcji, kt\u00f3re rytmizuj\u0105 osadzony wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie tok narracji i ods\u0142aniaj\u0105 stopniowo kulisy dramatycznych wydarze\u0144 sprzed lat. Pierwsze sceny dok\u0142adnie i w spos\u00f3b wyrazisty portretuj\u0105 g\u0142\u00f3wnego bohatera: wiemy, i\u017c bywa nieprzyst\u0119pny i opryskliwy, pobytu w barze nie zwyk\u0142 ko\u0144czy\u0107 skromnie na jednym lub dw\u00f3ch piwach, nie stroni te\u017c od awantur i bijatyk wszczynanych pod byle pretekstem. Pocz\u0105tkowo wydaje si\u0119, i\u017c trawi\u0105cy go gniew motywowany jest jedynie spo\u0142ecznie \u2013 bied\u0105, brakiem perspektyw i pog\u0142\u0119biaj\u0105c\u0105 si\u0119 frustracj\u0105. Wspomniane retrospektywy ods\u0142aniaj\u0105 jednak bardziej tragiczne powody trawi\u0105cego bohatera b\u00f3lu, mianowicie zawinion\u0105 przeze\u0144 \u015bmier\u0107 tr\u00f3jki w\u0142asnych dzieci. Powr\u00f3t do rodzinnego miasta jest wi\u0119c okazj\u0105 do ponownej konfrontacji z w\u0142asn\u0105 traum\u0105 i demonami przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Jedn\u0105 z rzeczy najbardziej imponuj\u0105cych w ostatnim filmie Lonergana jest rosn\u0105ce zdumienie widza faktem, jak dobry jest ten film, a jak kiepski, sentymentalny i banalny m\u00f3g\u0142by by\u0107 (i w zasadzie wed\u0142ug wszelkiego prawdopodobie\u0144stwa by\u0107 powinien), gdyby narracja potoczy\u0142a si\u0119 nieco bardziej utartym szlakiem, gdyby nie by\u0142 tak fantastycznie zagrany i \u015bwietnie zainscenizowany, gdyby Lonergan nie unikn\u0105\u0142 szeregu pu\u0142apek czyhaj\u0105cych w tej opowie\u015bci. Pr\u00f3cz starej prawdy o wzgl\u0119dno\u015bci filmowego odczuwania czasu\u00a0Manchester by the Sea<\/em>\u00a0niesie te\u017c potwierdzenie kolejnej: o tym, jak zawodnym mo\u017ce by\u0107 rokowanie o przysz\u0142ym filmie na podstawie samego scenariusza, w r\u00f3\u017cnych systemach kinematograficznych z natury rzeczy decyduj\u0105cego wszak\u017ce o podj\u0119ciu ryzyka realizacji projektu lub zaniechania go. Poszczeg\u00f3lne narracyjne puzzle tej historii uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w kszta\u0142t banalnego stereotypu i spodziewamy si\u0119, i\u017c naturalnie b\u0119d\u0105 ci\u0105\u017cy\u0107 w stron\u0119 typowej fabularnej sekwencji: niechciana wyprawa w \u015bwiat przesz\u0142o\u015bci, konfrontacja, przemiana bohatera, naprawa dawnych b\u0142\u0119d\u00f3w, a w nagrod\u0119 odzyskanie mi\u0142o\u015bci lub znalezienie nowej, powr\u00f3t do \u017cycia w jego pe\u0142ni, rodzina, dom i wy\u015bmienity indyk na \u015awi\u0119to Dzi\u0119kczynienia.<\/p>\n