{"id":4265,"date":"2011-03-16T21:05:11","date_gmt":"2011-03-16T20:05:11","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=4265"},"modified":"2013-01-19T18:26:47","modified_gmt":"2013-01-19T17:26:47","slug":"powiesc-francuska-frederic-beigbeder","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder","title":{"rendered":"Zabawa w pami\u0119\u0107"},"content":{"rendered":"

Smutnym truizmem by\u0142oby zdanie, \u017ce powie\u015b\u0107 francuska jest niemo\u017cliwa w Polsce. Zw\u0142aszcza \u201ePowie\u015b\u0107 francuska\u201d Fr\u00e9d\u00e9rica Beigbedera. Zasadniczym brakiem, kt\u00f3ry uniemo\u017cliwi\u0142by egzystencj\u0119 takiego konstruktu, jest uwarunkowana historycznie wyrwa w strukturze spo\u0142ecznej: brak tej unikalnej na skal\u0119 \u015bwiatow\u0105 arystokracji i bur\u017cuazji, kt\u00f3rej bliski jest arystokratyczny etos i styl \u017cycia \u2013 posiadaczy d\u00f3br ziemskich i nadmorskich sanatori\u00f3w, wolne chwile sp\u0119dzaj\u0105cych na lekturze Prousta i Camusa (Prus i Kamie\u0144ska nie byliby raczej dobrym zast\u0119pstwem). A przynajmniej to usi\u0142uje nam z pocz\u0105tku wm\u00f3wi\u0107 Beigbeder.<\/p>\n

\"\u201ePowie\u015b\u0107<\/a>
\u201ePowie\u015b\u0107 francuska\u201d Fr\u00e9d\u00e9rica Beigbedera, Wydawnictwo Literackie<\/figcaption><\/figure>\n

Beigbeder, ten blagier. Beigbeder, ten oszust. Beigbeder, ten mitoman, kanciarz, niepoprawny bajerant i pozer. W poprzednich powie\u015bciach (\u201e29,99\u201d i \u201eWindows on the world\u201d), jak sam przyznaje, obdarza\u0142 niekiedy bohater\u00f3w swoimi w\u0142asnymi wspomnieniami. Niby co\u015b im si\u0119 przypomina\u0142o, nawiedza\u0142y ich nagle reminiscencje i ol\u015bnienia, ale od razu spostrzega\u0142o si\u0119, \u017ce to nie fikcyjna przesz\u0142o\u015b\u0107 papierowych ludzi, ale autentyczne przeb\u0142yski pami\u0119ci pisarza, kt\u00f3rymi obdarzy\u0142 zmy\u015blone postacie. W najnowszej ksi\u0105\u017cce Beigbeder wreszcie, miast snu\u0107 niestworzone historie, przemawia we w\u0142asnym imieniu. Nareszcie spowiada si\u0119 czytelnikowi ze swego grzesznego \u017cywota \u2013 i mam wra\u017cenie, \u017ce zmy\u015bla, jak nigdy.<\/p>\n

Spo\u015br\u00f3d wielu obraz\u00f3w pojawiaj\u0105cych si\u0119 w tej niesp\u00f3jnej i chaotycznej jak sama pami\u0119\u0107 opowie\u015bci najistotniejsze wydaj\u0105 si\u0119 dwa: wspomnienie zdobytej u dziadka nauki umiej\u0119tno\u015bci puszczania kaczek, kt\u00f3r\u0105 doros\u0142y Fr\u00e9d\u00e9ric przekazuje potem swojej o\u015bmioletniej c\u00f3reczce, a tak\u017ce reminiscencja kina non-stop: w dzieci\u0144stwie zwykle wpadali do kina sp\u00f3\u017anieni, w po\u0142owie seansu, a potem zostawali na kolejny, \u017ceby obejrze\u0107 pocz\u0105tek filmu. Te dwie sceny stanowi\u0105 matryce \u2013 to one organizuj\u0105 struktur\u0119 powie\u015bci.<\/p>\n

Kaczki puszczane na wodzie, kr\u00f3tkie, \u017cabie skoki, dokonywane w przeciwnych kierunkach, przypominaj\u0105 te lapidarne rozdzialiki: \u015bwiadomo\u015b\u0107, niczym kamie\u0144, zanurza si\u0119 na moment w przesz\u0142o\u015bci jak w tafli wody, by zaraz odbi\u0107 si\u0119 od niej i pomkn\u0105\u0107 pr\u0119dko w g\u00f3r\u0119 i naprz\u00f3d. Z ka\u017cdym kolejnym skokiem woda odbija kamie\u0144 coraz s\u0142abiej: wreszcie broni\u0105ca przyst\u0119pu zapora ust\u0119puje, a niedost\u0119pne wspomnienia dzieci\u0144stwa uwalniaj\u0105 si\u0119 porywist\u0105 kaskad\u0105.<\/p>\n

Na to nak\u0142ada si\u0119 drugi stela\u017c \u2013 kino i odwr\u00f3cony porz\u0105dek. Kino to tak\u017ce monta\u017c, klisze i klatki; \u015blady tych filmowych poj\u0119\u0107 i idei mo\u017cna oczywi\u015bcie \u0142atwo tutaj odnale\u017a\u0107, ale z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 najbardziej eksponowan\u0105 rol\u0119 w tym filmie gra Inwersja. Beigbeder u\u017cywa jej na wiele sposob\u00f3w, uruchamia jej maszyneri\u0119 w rozmaitych celach, kt\u00f3re czasem kompletnie si\u0119 wykluczaj\u0105, jakby pisarz rzeczywi\u015bcie cierpia\u0142 na amnezj\u0119 i zapomina\u0142, co napisa\u0142 ledwie przed chwil\u0105. Mo\u017ce zreszt\u0105 wcale nie czuje potrzeby uzgadniania sprzecznych wyja\u015bnie\u0144, mo\u017ce nie zale\u017cy mu na sformu\u0142owaniu sp\u00f3jnego, przekonuj\u0105cego alibi, kt\u00f3re pozwoli\u0142oby mu wyj\u015b\u0107 z aresztu, dok\u0105d trafi\u0142 po tym, jak policja przy\u0142apa\u0142a go w absurdalnej sytuacji (wci\u0105ga\u0142 kokain\u0119 z maski samochodu zaparkowanego przed nocnym klubem). Paradoksalnie, zimna i wilgotna cela, do kt\u00f3rej go wrzucaj\u0105 (przy tej okazji nie mo\u017ce si\u0119 oprze\u0107 przed wyliczeniem bogatej listy klasyk\u00f3w literatury, kt\u00f3rzy podobnie jak on popadli w konflikt z prawem) sprawia, \u017ce uwolnione zostaj\u0105 wspomnienia dzieci\u0144stwa, kt\u00f3re pozostawa\u0142y dot\u0105d zamkni\u0119te na klucz. Co jest tym kluczem? Co sprawi\u0142o, \u017ce przez d\u0142ugi czas pami\u0119\u0107 o przesz\u0142o\u015bci by\u0142a niedost\u0119pna, sp\u0119tana, by nagle wyrwa\u0107 si\u0119 spod kontroli i uderzy\u0107 wzburzon\u0105 fal\u0105, niczym morze na pla\u017cy w baskijskiej wiosce Gu\u00e9thary (odpowiednik Proustowskiego Combray), gdzie m\u0142ody <\/em>Fr\u00e9d\u00e9ric sp\u0119dza\u0142 wakacje? Hipotez-kluczy znajduje si\u0119 kilka; przy ich pomocy pisarz otwiera tak\u017ce inne drzwi, a nawet wrota.<\/p>\n

Obok wyja\u015bnie\u0144 \u017cartobliwie groteskowych (trauma: w jego kamienicy na ostatnim pi\u0119trze mieszka\u0142 pedofil, kiedy\u015b te\u017c w parku obna\u017cy\u0142 si\u0119 przed nim ekshibicjonista) i nadnaturalnych (madame Ratel, kt\u00f3ra namalowa\u0142a jego ch\u0142opi\u0119cy portret \u2013 tu pojawiaj\u0105 si\u0119 oczywiste nawi\u0105zania do Wilde\u2019a \u2013 zosta\u0142a wkr\u00f3tce potem zamordowana przez zazdrosnego m\u0119\u017ca) znajduj\u0105 si\u0119 te\u017c wyt\u0142umaczenia psychologiczne (rozpad ma\u0142\u017ce\u0144stwa rodzic\u00f3w, upadek finansowy rodu, bycie wiecznie w cieniu starszego brata \u2013 do tego stopnia, \u017ce gdy <\/em>Fr\u00e9d\u00e9ric trafi\u0142 do aresztu, Charles mia\u0142 w\u0142a\u015bnie odbiera\u0107 Legi\u0119 Honorow\u0105 z r\u0105k Sarkozy\u2019ego) i socjologiczne (jako rozpieszczony bur\u017cuj, sp\u0119dzi\u0142 \u017cycie pod kloszem i tak naprawd\u0119 nie mia\u0142 autentycznego dzieci\u0144stwa).<\/p>\n

Wszystkie te powody splataj\u0105 si\u0119, sprawiaj\u0105c, \u017ce cz\u0142owiek, kt\u00f3ry nie mia\u0142 dzieci\u0144stwa (lub te\u017c nie pami\u0119ta go, bo tak by\u0142o md\u0142e), nie ma w og\u00f3le przesz\u0142o\u015bci, nie m\u00f3g\u0142 wi\u0119c dojrze\u0107 \u2013 jest, paradoksalnie, ci\u0105gle dzieckiem, dlatego \u0142obuzuje, wyg\u0142upia si\u0119, nie traktuj\u0105c niczego serio i ci\u0105gle usi\u0142uj\u0105c zwr\u00f3ci\u0107 na siebie uwag\u0119 otoczenia. Tutaj perspektywa gwa\u0142townie si\u0119 poszerza: wpisuj\u0105c sw\u00f3j los w t\u0142o historyczne, Beigbeder przekonuje nas, \u017ce wskutek kolejnych przemian, rewolucji spo\u0142ecznych i obyczajowych wszyscy w\u0142a\u015bciwie stali\u015bmy si\u0119 (my: ludzie, a mo\u017ce tylko oni: Francuzi?) niedojrzali, nieodpowiedzialni, egoistyczni i nastawieni wy\u0142\u0105cznie na rozrywk\u0119, \u017cyjemy \u017cyciem chwilowym, powierzchownym. Ma tupet ten arystokrata, maluj\u0105c sw\u00f3j autoportret \u2013 reprezentanta wsp\u00f3\u0142czesnych Francuz\u00f3w. Bezczelnie drwi z nas ten nad\u0119ty bur\u017cuj o nienagannej edukacji i rodzinnych koneksjach, celebryta i gwiazda telewizji, bez skrupu\u0142\u00f3w umieszczaj\u0105c si\u0119 w pejza\u017cu wsp\u00f3\u0142czesnej Francji, wpisuj\u0105c siebie, niby nieistotn\u0105 figurk\u0119, w malowany nieco na wz\u00f3r Houellebecq\u2019a fresk historyczno-socjologiczny.<\/p>\n

Nie tylko zreszt\u0105 w tym miejscu po\u017cycza autor \u201ePowie\u015bci francuskiej\u201d od swojego przyjaciela charakterystyczny, melancholijno-ponury ton. R\u00f3wnie\u017c wizerunek g\u0142\u00f3wnego bohatera, samotnego frustrata, przyt\u0142oczonego kolejnymi erotycznymi pora\u017ckami, kt\u00f3rych baga\u017c narasta od wczesnej m\u0142odo\u015bci, mo\u017ce by\u0107 inspirowany tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 autora \u201eCz\u0105stek elementarnych\u201d. Czy\u017cby Beigbeder zdecydowa\u0142 si\u0119 jednak spowa\u017cnie\u0107, przyj\u0105\u0107 wy\u017csz\u0105 skal\u0119 i rozleglejsz\u0105 perspektyw\u0119? A mo\u017ce ta zabarwiona patosem powaga to tylko kolejna maska i zgrywa?<\/p>\n

Kiedy w\u0142asne dzieci\u0144stwo jest niedost\u0119pne, trzeba je zrekonstruowa\u0107. Beigbeder wymy\u015bla wi\u0119c swoje dzieci\u0144stwo, a tym samym stwarza siebie na nowo. Ale w jak osobliwy robi to spos\u00f3b! Wydaje si\u0119, \u017ce swoj\u0105 wybi\u00f3rcz\u0105, ale nadnaturaln\u0105, uporczyw\u0105 pami\u0119\u0107 po\u017cyczy\u0142 od \u201ePami\u0119tliwego Funesa\u201d z opowiadania Borgesa \u2013 pami\u0119ta wszystkie nazwy, tytu\u0142y piosenek, czasopisma i komiksy, nazwiska autor\u00f3w tanich powie\u015bci fantastycznonaukowych, tytu\u0142y szmirowatych film\u00f3w, kroje, kolory i marki ubra\u0144 (nawet mark\u0119 but\u00f3w tenisisty, kt\u00f3rego mecz wry\u0142 mu si\u0119 w pami\u0119\u0107) i wszelkie inne mo\u017cliwe detale, etykietki, znaki, po\u015br\u00f3d kt\u00f3rych niepostrze\u017cenie gubi si\u0119 i rozmywa ca\u0142y okres dorastania.<\/p>\n

W podobny spos\u00f3b, za pomoc\u0105 erudycyjnych zapo\u015brednicze\u0144 i rozbudowanych zakotwicze\u0144, Beigbeder opisuje tera\u017aniejszo\u015b\u0107. W tle ka\u017cdej sytuacji rysuje literacki kontekst, w ka\u017cdej wypowiedzi pobrzmiewa echo przynajmniej kilku cytat\u00f3w. Trywialna scena, gdy przed nocnym klubem kobieta odpala papierosa, os\u0142aniaj\u0105c d\u0142oni\u0105 p\u0142omie\u0144, budzi natychmiast skojarzenie z malarstwem Georgesa de la Tour. Od podobnych zestawie\u0144 bana\u0142u z tradycj\u0105 literack\u0105 a\u017c roi si\u0119 we \u201ePowie\u015bci francuskiej\u201d. To nie tylko popis erudycji. To nawet nie tylko pr\u00f3ba uniewa\u017cnienia, zdeprecjonowania kanonu i sprowadzenia go do roli ozdobnej ornamentacji, za kt\u00f3rej parawanem skrywa si\u0119 w gruncie rzeczy prosta historia. To przede wszystkim refleksja na temat pami\u0119ci, na temat tego, jak pami\u0119tamy \u2013 a pami\u0119tamy z pewno\u015bci\u0105 inaczej, ni\u017c pami\u0119ta\u0142o si\u0119 kiedy\u015b.<\/p>\n

Jak przekonuje Beigbeder, to ju\u017c nie jest pami\u0119\u0107, kt\u00f3ra rozkwita, stymulowana \u015bladem, ulotnym smakiem s\u0142odkiego ciastka w kszta\u0142cie muszli \u2013 to pami\u0119\u0107, kt\u00f3ra rozmywa si\u0119, rozpada, rozszarpywana szczypcami cytat\u00f3w, tytu\u0142\u00f3w, odniesie\u0144. To, co zosta\u0142o nazwane i opisane (czy nawet opowiedziane na prywatny u\u017cytek, samemu sobie), zostaje wyparte przez stworzony opis. Zamieniwszy obraz na s\u0142owa, nie mo\u017cna ju\u017c powr\u00f3ci\u0107 do autentycznego wspomnienia.<\/p>\n

Dekoracje, w kt\u00f3rych \u017cyjemy, zmieniaj\u0105 si\u0119 coraz szybciej \u2013 porz\u0105dki i hierarchie spo\u0142eczne zostaj\u0105 wywr\u00f3cone do g\u00f3ry nogami, mody, trendy i gusta nast\u0119puj\u0105 po sobie jak na wiruj\u0105cej karuzeli, a wszystko to przyt\u0142acza i spycha do ciemnego k\u0105ta wspomnienia o jednostkowym zasi\u0119gu, prywatne, kt\u00f3rych nie odkurza si\u0119 cho\u0107by poprzez codzienn\u0105 dyskusj\u0119 przy kawie ze znajomymi.<\/p>\n

Do dzieci\u0144stwa (jak do rodzinnego domu, kt\u00f3ry porzuci\u0142o si\u0119 dawno temu) mo\u017cna powr\u00f3ci\u0107, prze\u017cywaj\u0105c je na nowo. To dzi\u0119ki obserwowaniu o\u015bmioletniej c\u00f3reczki Beigbeder przypomina sobie naprawd\u0119 (w przeciwie\u0144stwie do wcze\u015bniejszych, nie ca\u0142kiem \u201eautentycznych\u201d wspomnie\u0144), czego si\u0119 kiedy\u015b ba\u0142, czym si\u0119 fascynowa\u0142, o czym rozmy\u015bla\u0142, jak lubi\u0142 sp\u0119dza\u0107 czas. Wszystko sprowadza si\u0119 do szoku i neurologicznej stymulacji: pisarz przytacza jako przyk\u0142ad eksperymentaln\u0105 terapi\u0119 odchudzaj\u0105c\u0105, o kt\u00f3rej gdzie\u015b czyta\u0142: podczas pobudzania przy pomocy elektrody okre\u015blonego obszaru w m\u00f3zgu osoby poddawanej kuracji cz\u0142owiek ten dozna\u0142 niemal epifanicznego, niezwykle wyrazistego powrotu jakiego\u015b dawno utraconego wspomnienia (nie wiadomo, czy stymulacja elektryczna faktycznie wp\u0142yn\u0119\u0142a te\u017c na utrat\u0119 masy cia\u0142a). Pami\u0119\u0107 potrzebuje impulsu elektrycznego, konkluduje Beigbeder \u2013 dla niego ten impuls stanowi w\u0142a\u015bnie c\u00f3reczka.<\/p>\n

By\u0107 mo\u017ce ca\u0142a ta historia to bujda na resorach \u2013 mo\u017ce wszystko zmy\u015bli\u0142, mo\u017ce wcale nie dojrza\u0142, wci\u0105\u017c jest dzieckiem, ma\u0142ym k\u0142amczuchem, kt\u00f3remu zmy\u015blanie sprawia perwersyjn\u0105, chorobliw\u0105 nawet przyjemno\u015b\u0107. C\u00f3\u017c z tego? Na tym w\u0142a\u015bnie polega literatura \u2013 na zmy\u015blaniu. Wa\u017cny jest tylko cel tego zmy\u015blania: \u201ew powie\u015bci historia jest pretekstem, kanw\u0105; wa\u017cny jest cz\u0142owiek, kt\u00f3ry za tym stoi, osoba, kt\u00f3ra do nas m\u00f3wi. Do dzi\u015b nie znalaz\u0142em lepszej definicji tego, co wnosi literatura: g\u0142os cz\u0142owieka. Opowiadanie przygody nie jest celem, bohaterowie pozwalaj\u0105 us\u0142ysze\u0107 kogo\u015b innego, kto by\u0107 mo\u017ce jest moim bratem, bli\u017anim, przyjacielem, przodkiem, mn\u0105\u201d. By\u0107 mo\u017ce tutaj, w niejasnym przyp\u0142ywie szczero\u015bci, pisarz ujawnia przed nami swoje credo. A mo\u017ce zn\u00f3w tylko sobie drwi.<\/p>\n

Literatura miewa te\u017c oczywi\u015bcie inne funkcje. Pozwala na przyk\u0142ad elegancko za\u0142atwi\u0107 prywatne porachunki: Beigbeder umieszcza w swej ksi\u0105\u017cce posta\u0107 prokuratora, kt\u00f3remu \u201ezawdzi\u0119cza\u201d przed\u0142u\u017cony pobyt w areszcie. A potem kieruje pod jego adresem zarzuty wobec ca\u0142ego francuskiego wymiaru sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3rego g\u0142\u00f3wn\u0105 funkcj\u0105, jak argumentuje pisarz, jest pozbawianie ludzi godno\u015bci. Dzi\u0119ki literaturze z\u0142y prokurator zyska wi\u0119c wieczn\u0105 (nie)s\u0142aw\u0119 (sprytnie rozpuszczona plotka g\u0142osi, \u017ce pierwotnie kierowany do niego rozdzia\u0142 by\u0142 o wiele ostrzejszy, ale wydawca wym\u00f3g\u0142 na pisarzu z\u0142agodzenie tonu). Podobnym dzia\u0142aniem jest wychylenie si\u0119 ku przesz\u0142o\u015bci \u2013 sentymentalne wspomnienie pierwszej, platonicznej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 Beigbeder wymienia z nazwiska (wyra\u017caj\u0105c przy tym nadziej\u0119, \u017ce owa pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107, spotkana przypadkiem w jakim\u015b supermarkecie, nie zruga go za to publiczne obna\u017cenie).<\/p>\n

Je\u015bli zn\u00f3w o obna\u017caniu mowa \u2013 wydaje mi si\u0119 wci\u0105\u017c i niezmiennie, \u017ce mamy tu do czynienia z ekshibicjonizmem tylko po\u0142owicznym, ze striptizem na p\u00f3\u0142 gwizdka, z pokazywaniem fa\u0142szywej golizny. To, co zostaje nam ukazane pod p\u0142aszczem szczero\u015bci, to tylko zmy\u015blone cia\u0142o z silikonu i gumy, proteza pami\u0119ci. Wi\u0119cej mi\u0119sa, by\u0107 mo\u017ce, przemyca\u0142 Beigbeder w opakowaniu fikcji w swoich wcze\u015bniejszych produktach. Pisarz gra nam na nosie, \u015bmiej\u0105c si\u0119 za naszymi plecami do rozpuku z naszej naiwno\u015bci, ale robi to tak wdzi\u0119cznie, \u017ce sami dopraszamy si\u0119 kolejnych \u0142garstw.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Smutnym truizmem by\u0142oby zdanie, \u017ce powie\u015b\u0107 francuska jest niemo\u017cliwa w Polsce. Zw\u0142aszcza \u201ePowie\u015b\u0107 francuska\u201d Fr\u00e9d\u00e9rica Beigbedera. Zasadniczym brakiem, kt\u00f3ry uniemo\u017cliwi\u0142by egzystencj\u0119 takiego konstruktu, jest uwarunkowana historycznie wyrwa w strukturze spo\u0142ecznej…<\/p>\n","protected":false},"author":25,"featured_media":4266,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[904,7257,484,905],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[712],"yoast_head":"\nZabawa w pami\u0119\u0107<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"A przynajmniej to usi\u0142uje nam z pocz\u0105tku wm\u00f3wi\u0107 Beigbeder.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2011\/03\/frederic-beigbeder-francuska-powiesc.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2011\/03\/frederic-beigbeder-francuska-powiesc.jpg\",\"width\":576,\"height\":939,\"caption\":\"\u201ePowie\u015b\u0107 francuska\u201d Fr\u00e9d\u00e9rica Beigbedera, Wydawnictwo Literackie\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder\",\"name\":\"Zabawa w pami\u0119\u0107\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2011-03-16T20:05:11+00:00\",\"dateModified\":\"2013-01-19T17:26:47+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d0077ed4465bfb53f263b5a3bad62f98\"},\"description\":\"A przynajmniej to usi\u0142uje nam z pocz\u0105tku wm\u00f3wi\u0107 Beigbeder.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Zabawa w pami\u0119\u0107\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d0077ed4465bfb53f263b5a3bad62f98\",\"name\":\"Kuba Kulasa\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/kuba-kulasa\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Zabawa w pami\u0119\u0107","description":"A przynajmniej to usi\u0142uje nam z pocz\u0105tku wm\u00f3wi\u0107 Beigbeder.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2011\/03\/frederic-beigbeder-francuska-powiesc.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2011\/03\/frederic-beigbeder-francuska-powiesc.jpg","width":576,"height":939,"caption":"\u201ePowie\u015b\u0107 francuska\u201d Fr\u00e9d\u00e9rica Beigbedera, Wydawnictwo Literackie"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder","name":"Zabawa w pami\u0119\u0107","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#primaryimage"},"datePublished":"2011-03-16T20:05:11+00:00","dateModified":"2013-01-19T17:26:47+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d0077ed4465bfb53f263b5a3bad62f98"},"description":"A przynajmniej to usi\u0142uje nam z pocz\u0105tku wm\u00f3wi\u0107 Beigbeder.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2011\/powiesc-francuska-frederic-beigbeder#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Zabawa w pami\u0119\u0107"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/d0077ed4465bfb53f263b5a3bad62f98","name":"Kuba Kulasa","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/kuba-kulasa"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4265"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/25"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4265"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4265\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4265"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4265"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4265"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=4265"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=4265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}