{"id":44787,"date":"2017-12-13T00:00:56","date_gmt":"2017-12-12T23:00:56","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=44787"},"modified":"2017-12-12T13:25:14","modified_gmt":"2017-12-12T12:25:14","slug":"a-jak-araki-autor-w-ameryce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce","title":{"rendered":"A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce"},"content":{"rendered":"<p>Wpisana w\u00a0tytu\u0142 tego rozdzia\u0142u aliteracja spe\u0142nia podw\u00f3jn\u0105 rol\u0119: jest\u00a0zar\u00f3wno wyrazem rozigranego ducha ca\u0142ej ksi\u0105\u017cki, jak i\u00a0precyzyjnym okre\u015bleniem perspektywy, kt\u00f3r\u0105 przyjmuj\u0119 w\u00a0moim spojrzeniu na tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Gregga Arakiego. Kalifornijski re\u017cyser z\u00a0jednej strony wypracowa\u0142 bowiem wyrazisty i\u00a0rozpoznawalny styl, z\u00a0drugiej za\u015b \u2013 zawsze wykazywa\u0142 niebywa\u0142\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 na m\u0142odzie\u0144cze emocje, traktowane jako czu\u0142y barometr ameryka\u0144skiego spo\u0142ecze\u0144stwa. Nazywany \u201eenfant terrible New Queer Cinema\u201d i \u201epartyzanckim Godardem<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-1\" id=\"refmark-1\"><sup>[1]<\/sup><\/a>\u201d, znany jest z\u00a0tego, \u017ce w\u00a0swojej tw\u00f3rczo\u015bci eksploruje ca\u0142e spektrum niepokoj\u00f3w i\u00a0napi\u0119\u0107, kt\u00f3re towarzysz\u0105 odkrywaniu seksualno\u015bci wymykaj\u0105cej si\u0119 jasnym definicjom i\u00a0sztywnym spo\u0142ecznym normom. Bohaterami jego film\u00f3w s\u0105 najcz\u0119\u015bciej m\u0142odzi ludzie poszukuj\u0105cy swojego miejsca w\u00a0Stanach Zjednoczonych, konsekwentnie przedstawianych jako ziemia ja\u0142owa<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-2\" id=\"refmark-2\"><sup>[2]<\/sup><\/a>. P\u00f3\u017anokapitalistyczna rzeczywisto\u015b\u0107, w\u00a0kt\u00f3rej przysz\u0142o im dojrzewa\u0107, niemal w\u00a0ca\u0142o\u015bci zagarni\u0119ta jest przez ca\u0142odobowe sklepy i\u00a0stacje benzynowe, o\u015bwietlona przez neony i\u00a0billboardy, zaludniona przez dziwak\u00f3w i\u00a0lunatyk\u00f3w. Araki ukazuje ten \u015bwiat w\u00a0spos\u00f3b wyolbrzymiony, ale zarazem zaskakuj\u0105co bliski rzeczywisto\u015bci, a\u00a0w\u00a0ka\u017cdym razie kulturowemu klimatowi ko\u0144ca XX wieku.<\/p>\n<figure id=\"attachment_44790\" aria-describedby=\"caption-attachment-44790\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003.jpg\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-44790\" title=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-540x540.jpg\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" width=\"540\" height=\"540\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-540x540.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-80x80.jpg 80w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-900x900.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-576x576.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 540px) 100vw, 540px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-44790\" class=\"wp-caption-text\">Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)<\/figcaption><\/figure>\n<p>Kalifornijski re\u017cyser \u017cyje i\u00a0tworzy w\u00a0Los Angeles, czyli w\u00a0samym sercu pot\u0119\u017cnego przemys\u0142u filmowego, lecz jednocze\u015bnie trzyma si\u0119 z\u00a0dala od hollywoodzkiego blichtru. Jest kinofilem i tworz\u0105cym pod silnym wp\u0142ywem Jean-Luca Godarda erudyt\u0105, ale ca\u0142ymi gar\u015bciami czerpie r\u00f3wnie\u017c z\u00a0kultury popularnej. Kylo-Patrick R.\u00a0Hart widzi w\u00a0nim jednego z\u00a0niewielu wsp\u00f3\u0142czesnych autor\u00f3w filmowych, a\u00a0tak\u017ce postmodernistycznego brikolera, w\u00a0subwersywny spos\u00f3b \u0142\u0105cz\u0105cego elementy mainstreamowe z\u00a0awangardowymi<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-3\" id=\"refmark-3\"><sup>[3]<\/sup><\/a>.<\/p>\n<p>Moja propozycja spojrzenia na Arakiego jako tytu\u0142owego \u201eautora w\u00a0Ameryce\u201d podporz\u0105dkowana jest pr\u00f3bie rozpoznania podobnych dysonans\u00f3w, cho\u0107 nie ogranicza si\u0119 do tego rysu jego tw\u00f3rczo\u015bci. Nie spos\u00f3b bowiem oddzieli\u0107 film\u00f3w re\u017cysera \u2013 w\u00a0szczeg\u00f3lno\u015bci tych zrealizowanych w\u00a0latach 90. \u2013 od teorii queer, kt\u00f3re nie tylko stanowi\u0105 intelektualne zaplecze dla interpretatora, ale i\u00a0sytuuj\u0105 kalifornijskiego filmowca na mapie ameryka\u0144skiego kina niezale\u017cnego tu\u017c obok Todda Haynesa, Gusa Van Santa czy Toma Kalina, reprezentant\u00f3w wy\u0142aniaj\u0105cego si\u0119 w\u00a0latach 90. New Queer Cinema.<\/p>\n<p><em>Three Bewildered People in the Night<\/em>, debiutancki film Arakiego, powsta\u0142 w\u00a01987 roku, zaledwie rok po premierze <em>Z\u0142ej nocy<\/em> (<em>Mala Noche<\/em>, 1986), pierwszego pe\u0142nego metra\u017cu Van Santa. Wspomniane debiuty \u0142\u0105cz\u0105 zar\u00f3wno wpisane w\u00a0fabu\u0142\u0119 w\u0105tki homoerotycznego po\u017c\u0105dania, jak i\u00a0spos\u00f3b produkcji \u2013 obydwa s\u0105 czarno-bia\u0142ymi niskobud\u017cetowymi filmami nakr\u0119conymi wedle punkowej zasady <em>do it yourself<\/em>. Kwestia bud\u017cetu jest wzgl\u0119dna, dlatego warto poszuka\u0107 jakiego\u015b punktu odniesienia, aby zarysowa\u0107 skal\u0119 tej mierzonej dolarami \u201eniezale\u017cno\u015bci\u201d. Mo\u017cna to zrobi\u0107, przywo\u0142uj\u0105c przyk\u0142adowo g\u0142o\u015bn\u0105 <em>Mandarynk\u0119<\/em> (<em>Tangerine<\/em>, 2015) Seana Bakera, kt\u00f3ra zaistnia\u0142a w\u00a0mediach jako tani film nakr\u0119cony iPhone\u2019em. Bud\u017cet <em>Mandarynki<\/em> wynosi\u0142 100 000 dolar\u00f3w, co w\u00a0skali hollywoodzkiej jest oczywi\u015bcie niczym. Araki nakr\u0119ci\u0142 <em>Three Bewildered People in the Night<\/em> za 5 000 dolar\u00f3w. Emanuel Levy zauwa\u017ca, \u017ce to mniej ni\u017c \u015bredni bud\u017cet na lunche hollywoodzkiego producenta<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-4\" id=\"refmark-4\"><sup>[4]<\/sup><\/a>. Nie pisz\u0119 o\u00a0tym ze wzgl\u0119du na romantycznie pojmowany kult wspomnianej niezale\u017cno\u015bci \u2013 mam na uwadze przede wszystkim specyfik\u0119 pracy nad takimi projektami. Araki nie tylko sam napisa\u0142 scenariusz, wyre\u017cyserowa\u0142 i\u00a0wyprodukowa\u0142 sw\u00f3j debiutancki film, ale r\u00f3wnie\u017c stan\u0105\u0142 za kamer\u0105 i\u00a0usiad\u0142 przy stole monta\u017cowym. Zakres artystycznej kontroli z\u00a0pewno\u015bci\u0105 wp\u0142yn\u0105\u0142 na wypracowanie oryginalnego stylu, z\u00a0kt\u00f3rego filmowiec ju\u017c nie zrezygnuje, niezale\u017cnie od tego, jakim bud\u017cetem b\u0119dzie dysponowa\u0142. Zreszt\u0105 on sam nie fetyszyzuje kwestii produkcji. \u201eNawet gdybym mia\u0142 zrobi\u0107 film za 50 milion\u00f3w dolar\u00f3w, poniewa\u017c moja osobowo\u015b\u0107 jest bardzo silna, by\u0142by to wysokobud\u017cetowy film Gregga Arakiego\u201d<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-5\" id=\"refmark-5\"><sup>[5]<\/sup><\/a> \u2013 m\u00f3wi\u0142 w\u00a0rozmowie z\u00a0Jamesem M. Moranem.<\/p>\n<div id='gallery-1' class='gallery galleryid-44787 gallery-columns-3 gallery-size-thumbnail'><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\/a-jak-araki-2017-12-13-001'><img width=\"80\" height=\"80\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-80x80.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-44788\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-80x80.jpg 80w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-540x540.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-900x900.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-576x576.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 80px) 100vw, 80px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-44788'>\n\t\t\t\tNatalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\/a-jak-araki-2017-12-13-002'><img width=\"80\" height=\"80\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-80x80.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-44789\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-80x80.jpg 80w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-540x540.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-900x900.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-576x576.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 80px) 100vw, 80px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-44789'>\n\t\t\t\tNatalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\/a-jak-araki-2017-12-13-003'><img width=\"80\" height=\"80\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-80x80.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-44790\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-80x80.jpg 80w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-540x540.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-900x900.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003-576x576.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-003.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 80px) 100vw, 80px\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-44790'>\n\t\t\t\tNatalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\/a-jak-araki-2017-12-13-004'><img width=\"80\" height=\"80\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004-80x80.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-44791\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-44791'>\n\t\t\t\tNatalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<p><em>Three Bewildered People in the Night<\/em> by\u0142 wyrazem antyhollywoodzkiej postawy Arakiego i\u00a0porusza\u0142 tematy, kt\u00f3re b\u0119dzie on stale podejmowa\u0142 w\u00a0swojej p\u00f3\u017aniejszej tw\u00f3rczo\u015bci. Film opowiada o\u00a0tr\u00f3jce dwudziestokilkulatk\u00f3w, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 nada\u0107 swojemu \u017cyciu kierunku. Ka\u017cdy z\u00a0nich pr\u00f3buje swoich si\u0142 w\u00a0bran\u017cy kreatywnej: Alicia pracuje nad nowym wideo-artem, jej partner Craig jest dziennikarzem i\u00a0pocz\u0105tkuj\u0105cym fotografem, a\u00a0przyjaciel David\u00a0\u2013 performerem i\u00a0tw\u00f3rc\u0105 multimedialnym. Rozczarowani codzienno\u015bci\u0105 bohaterowie pragn\u0105, aby w\u00a0ko\u0144cu wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b znacz\u0105cego, co staje si\u0119 pretekstem do refleksji nad rozd\u017awi\u0119kiem pomi\u0119dzy kinem a\u00a0rzeczywisto\u015bci\u0105. Re\u017cyser prowadzi tutaj otwart\u0105\u00a0gr\u0119 z\u00a0klasyczn\u0105 dramaturgi\u0105 filmow\u0105. W\u00a0istocie nie spos\u00f3b stre\u015b\u00adci\u0107 fabu\u0142y <em>Three Bewildered People in the Night<\/em>, poniewa\u017c sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na ni\u0105 wydarzenia ma\u0142o znacz\u0105ce, prozaiczne, bliskie monotonii codzienno\u015bci. Bohaterowie najcz\u0119\u015bciej snuj\u0105 si\u0119 nocami po ulicach Los Angeles, przesiaduj\u0105 w\u00a0kafejkach i\u00a0chadzaj\u0105 na nudne wydarzenia artystyczne, narzekaj\u0105c na to, \u017ce ich \u017cycie nie ma sensu. Tw\u00f3rca portretuje ich rozterki z\u00a0\u0142agodn\u0105 ironi\u0105 i\u00a0humorem spod znaku <em>deadpan<\/em>, czyli komediowej formy \u015bmiertelnej powagi, nie odmawia im jednak prawa do prze\u017cywania wszystkich emocji zwi\u0105zanych z\u00a0momentem wkraczania w\u00a0doros\u0142o\u015b\u0107. Istotnym elementem tego krytycznego etapu czyni tak\u017ce odkrywanie splecionej z\u00a0emocjami seksualno\u015bci, kt\u00f3ra wymyka si\u0119 dominuj\u0105cym w\u00a0spo\u0142ecze\u0144stwie wzorcom i\u00a0normom. W\u00a0toku rozwoju fabu\u0142y dwaj m\u0119\u017cczy\u017ani zbli\u017c\u0105 si\u0119 do siebie, co otworzy istotny w\u00a0tw\u00f3rczo\u015bci Arakiego temat p\u0142ynno\u015bci seksualnych pragnie\u0144, praktyk i\u00a0to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n<p>Araki w\u00a0latach 80. nakr\u0119ci\u0142 dwa filmy: omawiany powy\u017cej <em>Three Bewildered People in the Night<\/em> oraz trudno dost\u0119pny, zrealizowany w\u00a01989 roku <em>The Long Weekend<\/em> (<em>O\u2019Despair<\/em>). Andrzej Pitrus nazywa go czym\u015b w\u00a0rodzaju psychodramy rozgrywaj\u0105cej si\u0119 pomi\u0119dzy trzema parami, kt\u00f3rych \u201ewzajemne k\u0142\u00f3tnie i\u00a0konflikty ujawniaj\u0105 przede wszystkim poczucie zagubienia i\u00a0niepewno\u015b\u0107 w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci\u201d<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-6\" id=\"refmark-6\"><sup>[6]<\/sup><\/a>.<\/p>\n<p>Kluczowa dla kariery kalifornijskiego tw\u00f3rcy okaza\u0142a si\u0119 kolejna dekada, kt\u00f3r\u0105 otwiera prze\u0142omowy <em>The Living End<\/em> z\u00a01992 roku. G\u0142\u00f3wnymi bohaterami filmu s\u0105 Jon i\u00a0Luke, m\u0142odzi geje po\u0142\u0105czeni nami\u0119tnym romansem i\u00a0pozytywnym wynikiem testu na hiv. Obaj uciekaj\u0105 z\u00a0Los Angeles po tym, jak Luke (prawdopodobnie) zabi\u0142 policjanta. Popularna formu\u0142a kina drogi spleciona z\u00a0opowie\u015bci\u0105 o\u00a0wyj\u0119tych spod prawa kochankach nasycona zosta\u0142a w\u0105tkami homoerotycznymi, kt\u00f3re podwa\u017caj\u0105 heteronormatywny porz\u0105dek. Re\u017cyser porusza problemy nietolerancji, przemocy i\u00a0wykluczenia, ale w\u00a0r\u00f3wnym stopniu interesuj\u0105 go stylistyczne poszukiwania. Inkrustuje opowie\u015b\u0107 epizodycznymi scenami, kt\u00f3re s\u0105 jawn\u0105 gr\u0105 z\u00a0filmowymi gatunkami, konwencjami czy nawet konkretnymi tytu\u0142ami. Przyk\u0142adowo,<em> The Living End<\/em> nazywany by\u0142 \u201egejowsk\u0105 Thelm\u0105 i\u00a0Louise\u201d<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-7\" id=\"refmark-7\"><sup>[7]<\/sup><\/a>, ale kr\u0105g inspiracji nie ogranicza si\u0119 do zrealizowanego rok wcze\u015bniej filmu Ridleya Scotta. Mieszcz\u0105 si\u0119 w\u00a0nim tak\u017ce dzie\u0142a Andy\u2019ego Warhola, Fran\u00e7oisa Truffauta, Jean-Luca Godarda, Dennisa Hoppera czy Francisa Forda Coppoli.<\/p>\n<figure id=\"attachment_44788\" aria-describedby=\"caption-attachment-44788\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-44788\" title=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-540x540.jpg\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" width=\"540\" height=\"540\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-540x540.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-80x80.jpg 80w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-900x900.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001-576x576.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 540px) 100vw, 540px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-44788\" class=\"wp-caption-text\">Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)<\/figcaption><\/figure>\n<p><em>The Living End<\/em> g\u0142\u0119boko zakorzeniony jest nie tylko w\u00a0konwencjach kina, ale i\u00a0w\u00a0okre\u015blonym spo\u0142eczno-politycznym kontek\u015bcie. \u201eRok 1992 by\u0142 prze\u0142omowy dla niezale\u017cnego gejowskiego i\u00a0lesbijskiego filmu i\u00a0wideo\u201d<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-8\" id=\"refmark-8\"><sup>[8]<\/sup><\/a> \u2013 pisa\u0142a B. Ruby Rich w\u00a0artykule, kt\u00f3ry obwieszcza\u0142 narodziny New Queer Cinema, czyli kina otwarcie manifestuj\u0105cego nieheteronormatywn\u0105 perspektyw\u0119. Araki jako reprezentant nurtu jednym tchem wymieniany jest obok filmowc\u00f3w takich jak wspomniany Gus Van Sant, Tom Kalin czy Todd Haynes, kt\u00f3ry rok wcze\u015bniej otrzyma\u0142 nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 na festiwalu Sundance za <em>Poison<\/em> (1991). New Queer Cinema jest istotnym zapleczem dyskusji na temat tw\u00f3rczo\u015bci Arakiego, nie wyczerpuje jednak wszystkich w\u0105tk\u00f3w i\u00a0temat\u00f3w wa\u017cnych dla kalifornijskiego filmowca. Jednym z\u00a0powod\u00f3w jest fakt, \u017ce diagnozowanego przez Rich o\u017cywienia w\u00a0lesbijskim i\u00a0gejowskim kinie nie nale\u017cy rozpatrywa\u0107 jako jednolitej szko\u0142y ani sp\u00f3jnego pr\u0105du powo\u0142anego do \u017cycia na mocy manifestu, porozumienia czy innego wyra\u017anego gestu uznania wsp\u00f3lnych za\u0142o\u017ce\u0144 i\u00a0cel\u00f3w. W\u00a0istot\u0119 queerowej wra\u017cliwo\u015bci wpisana jest wielo\u015b\u0107, cho\u0107 w\u00a0tw\u00f3rczo\u015bci filmowc\u00f3w New Queer Cinema dostrzec mo\u017cna, rzecz jasna, pewne cechy wsp\u00f3lne. Dla przyk\u0142adu, Arakiego i\u00a0Haynesa \u0142\u0105czy erudycyjne zaplecze przebijaj\u0105ce w\u00a0intertekstualnych nawi\u0105zaniach i\u00a0odwa\u017cnych, stylistycznych poszukiwaniach, kt\u00f3re ci\u0105\u017c\u0105 ku poetyce nadmiaru. O\u00a0ile jednak wyobra\u017ania Haynesa ukszta\u0142towa\u0142a si\u0119 pod silnym wp\u0142ywem Douglasa Sirka i\u00a0Rainera Wernera Fassbindera, Araki bardziej zad\u0142u\u017cony jest u\u00a0wspomnianego ju\u017c Godarda, ale tak\u017ce \u2013 jak b\u0119d\u0119 przekonywa\u0107 \u2013 u tw\u00f3rc\u00f3w popartowych.<\/p>\n<p>Inn\u0105 cech\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 Arakiego spo\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych filmowc\u00f3w New Queer Cinema jest fascynacja \u017cywio\u0142em kultury m\u0142odzie\u017cowej, przefiltrowanej przez subkulturow\u0105 identyfikacj\u0119 z\u00a0okre\u015blonymi grupami r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w. To \u017ar\u00f3d\u0142o inspiracji wysuwa si\u0119 na pierwszy plan w\u00a0kolejnych jego filmach: <em>Totally F***ed Up<\/em> (1993), <em>The Doom Generation<\/em> (1995) i\u00a0<em>Donik\u0105d<\/em> (1997), sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na <em>Teenage Apocalypse Trilogy<\/em>. Pomi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi cz\u0119\u015bciami nie ma \u015bcis\u0142ych zwi\u0105zk\u00f3w fabularnych, \u0142\u0105czy je raczej tematyczna wsp\u00f3lnota oraz aura schy\u0142ku oddaj\u0105ca Zeitgeist lat 90. W\u00a0ka\u017cdym odnajdziemy mroczny obraz dorastania, w\u00a0kt\u00f3ry wpisane jest ca\u0142e spektrum emocji: od gniewu, poprzez zagubienie i\u00a0smutek, a\u017c po rozpacz. Kolejne cz\u0119\u015bci \u201enastoletniej trylogii\u201d spaja tak\u017ce\u00a0aktor James Duval. Cho\u0107 za ka\u017cdym razem gra on inn\u0105 posta\u0107, na tle pozosta\u0142ych bohater\u00f3w zawsze wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 \u0142agodno\u015bci\u0105, czu\u0142o\u015bci\u0105, romantyzmem lub wr\u0119cz niewinno\u015bci\u0105.<\/p>\n<p><em>Totally F***ed Up<\/em>, pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 trylogii, rozpoczyna si\u0119 od przywo\u0142ania prasowej wzmianki na temat rosn\u0105cej liczby samob\u00f3jstw nastoletnich gej\u00f3w, co narzuca filmowi pesymistyczny ton, ale zarazem upodabnia go do aktywistycznej wypowiedzi na temat homofobii spo\u0142ecze\u0144stwa. To skojarzenie wzmacniane jest poprzez powracaj\u0105ce w\u00a0filmie wideo, kt\u00f3re jeden z\u00a0bohater\u00f3w traktuje jako medium konfesyjne. Pozwala ono na stworzenie portretu jego r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, uchwycenie ich przemy\u015ble\u0144 i\u00a0emocji, a\u00a0jednocze\u015bnie poddaje je artystycznej obr\u00f3bce. W\u00a0<em>Totally F***ed Up<\/em> powraca zatem obecna ju\u017c w\u00a0poprzednich filmach autotematyczna warstwa, kt\u00f3ra znajduje wyraz tak\u017ce we fragmentarycznej strukturze, pe\u0142nej cytat\u00f3w, odautorskich refleksji i\u00a0dyskursywnych wtr\u0119t\u00f3w. Araki, ju\u017c wcze\u015bniej ochrzczony mianem partyzanckiego Godarda, najpe\u0142niej manifestuje zainteresowanie francuskim filmowcem i\u00a0teoretykiem w\u0142a\u015bnie w\u00a0<em>Totally F***ed Up<\/em>. Niesp\u00f3jna struktura filmu staje si\u0119 aktem oporu wobec p\u0142ynnej, przejrzystej narracji, na kt\u00f3rej ufundowane jest kino hollywoodzkie.<\/p>\n<p><!--nextpage--><\/p>\n<p><em>The Doom Generation<\/em>, \u015brodkowa cz\u0119\u015b\u0107 trylogii, w\u00a0wi\u0119kszym stopniu inspirowana jest tradycjami kina drogi i\u00a0popkultur\u0105 lat 90. Amy Blue, Jordan White i\u00a0Xavier Red, bohaterowie obdarzeni znacz\u0105cymi nazwiskami, wyruszaj\u0105 w\u00a0podr\u00f3\u017c, kt\u00f3ra zaczyna przypomina\u0107 senny koszmar albo narkotyczn\u0105 wizj\u0119. Epizodyczna struktura filmu pe\u0142na jest zap\u0119tle\u0144, dysharmonii i\u00a0niesp\u00f3jno\u015bci koresponduj\u0105cych z\u00a0mroczn\u0105 wizj\u0105 \u015bwiata chyl\u0105cego si\u0119 ku upadkowi. Re\u017cyser intensyfikuje zar\u00f3wno sceny erotyczne, jak i\u00a0przemocy, prowadz\u0105c widza wprost do krwawego fina\u0142u, kt\u00f3ry \u2013 z\u00a0uwagi na obecno\u015b\u0107 ameryka\u0144skiej flagi \u2013 odczyta\u0107 mo\u017cna jako g\u0142os w\u00a0dyskusji na temat narodowych warto\u015bci. Mimo tej znacz\u0105cej sceny, Roger Ebert, wp\u0142ywowy ameryka\u0144ski krytyk, zarzuca\u0142 Arakiemu cyniczn\u0105 oboj\u0119tno\u015b\u0107 wobec tre\u015bci: \u201eTo taki rodzaj filmu, w\u00a0kt\u00f3rym re\u017cyser ma nadziej\u0119 zszokowa\u0107 widza odra\u017caj\u0105c\u0105 masakr\u0105 i\u00a0brutaln\u0105 amoralno\u015bci\u0105, podczas gdy sam ostro\u017cnie dystansuje si\u0119 od niej poprzez styl\u201d<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-9\" id=\"refmark-9\"><sup>[9]<\/sup><\/a>. Kwestia stylu rzeczywi\u015bcie jest w\u00a0<em>The Doom Generation<\/em> istotna. Re\u017cyser dysponowa\u0142 znacznie wi\u0119kszym bud\u017cetem, co zmieni\u0142o spos\u00f3b produkcji. M\u00f3wi\u0142: \u201ePraca z\u00a0operatorem\u00a0(Jim Fealy) i\u00a0scenografk\u0105 (Th\u00e9r\u00e8se DePrez) by\u0142a bardzo ekscytuj\u0105ca, poniewa\u017c mia\u0142em wi\u0119ksz\u0105 wolno\u015b\u0107 w\u00a0kreowaniu mojej wizji \u015bwiata. Wiele scenografii i\u00a0lokacji jest dziwnych i\u00a0surrealistycznych, na przyk\u0142ad pok\u00f3j hotelowy w\u00a0czarno-bia\u0142\u0105 krat\u0119\u201d<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-10\" id=\"refmark-10\"><sup>[10]<\/sup><\/a>. Niemal ka\u017cdy element \u015bwiata przedstawionego jest tutaj znacz\u0105cym szczeg\u00f3\u0142em, kt\u00f3ry osadza akcj\u0119 w\u00a0popkulturze ostatniej dekady XX wieku, a\u00a0jednocze\u015bnie stanowi wyraz nieposkromionej, dzikiej wyobra\u017ani tw\u00f3rcy. Z\u00a0perspektywy czasu wida\u0107 wyra\u017anie, \u017ce <em>The Doom Generation<\/em> to dzie\u0142o, kt\u00f3re spotka\u0142o si\u0119 z\u00a0odbiorem kultowym. Inspirowany filmem jest m.in. teledysk do utworu Rihanny <em>Bitch Better Have My Money<\/em> z\u00a02015 roku, Tumblr pe\u0142en jest gif-\u00f3w i\u00a0grafik opartych na konkretnych scenach, a\u00a0sieciowe magazyny ch\u0119tnie publikuj\u0105 artyku\u0142y i\u00a0wywiady na temat stylu Amy<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-11\" id=\"refmark-11\"><sup>[11]<\/sup><\/a>.<\/p>\n<figure id=\"attachment_44789\" aria-describedby=\"caption-attachment-44789\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002.jpg\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-44789\" title=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-540x540.jpg\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" width=\"540\" height=\"540\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-540x540.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-80x80.jpg 80w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-900x900.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002-576x576.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-002.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 540px) 100vw, 540px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-44789\" class=\"wp-caption-text\">Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)<\/figcaption><\/figure>\n<p>W\u00a0<em>Donik\u0105d<\/em>, ostatniej cz\u0119\u015bci <em>Teenage Apocalypse Trilogy<\/em>, Araki szkicuje portret ameryka\u0144skiej m\u0142odzie\u017cy odbity w\u00a0krzywym zwierciadle filmowych i\u00a0telewizyjnych konwencji stanowi\u0105cych istotny punkt wyj\u015bcia dla stylistycznych poszukiwa\u0144. Akcja filmu obejmuje zaledwie jeden dzie\u0144, kt\u00f3ry m\u0142odzi bohaterowie sp\u0119dzaj\u0105 na wagarach. Po spotkaniu w\u00a0kawiarni b\u0142\u0105dz\u0105 po mie\u015bcie, po czym umawiaj\u0105 si\u0119 na wieczorn\u0105 zabaw\u0119 w\u00a0kopanie puszki (<em>kick the can<\/em>) i\u00a0wsp\u00f3lnie wyruszaj\u0105 na wielk\u0105 imprez\u0119. <em>Donik\u0105d<\/em> balansuje pomi\u0119dzy wyrazist\u0105 dramaturgi\u0105 <em>teen party movie<\/em>, czyli m\u0142odzie\u017cowego filmu, kt\u00f3rego kulminacyjnym punktem jest huczne, wymykaj\u0105ce si\u0119 spod kontroli przyj\u0119cie, a\u00a0nieco rozwlek\u0142\u0105 fabu\u0142\u0105 telewizyjnego serialu, kt\u00f3ry w\u00a0wi\u0119kszym stopniu skupiony jest na psychologicznych portretach nastolatk\u00f3w i\u00a0ich uczuciowych perypetiach. G\u0142\u00f3wny w\u0105tek filmu osnuty zosta\u0142 wok\u00f3\u0142 postaci Darka, granego przez wspomnianego Jamesa Duvala. Nastolatek uosabia typ wra\u017cliwca, nie potrafi odnale\u017a\u0107 si\u0119 w\u00a0poliamorycznym zwi\u0105zku z\u00a0Mel, poniewa\u017c pragnie innej, bardziej romantycznej relacji.<\/p>\n<p>Przewrotna gra z\u00a0konwencjami wpisana jest we wszystkie filmy kalifornijskiego re\u017cysera, ale <em>Donik\u0105d<\/em> chyba w\u00a0najwy\u017cszym stopniu ods\u0142ania swoje medialne zakorzenienie. Nieprzypadkowo okre\u015blany bywa jako \u201e<em>Beverly Hills, 90210<\/em> na z\u0142ym tripie\u201d albo \u201e<em>Klub winowajc\u00f3w<\/em> na kwasie\u201d. Formu\u0142a filmu lub serialu m\u0142odzie\u017cowego rzeczywi\u015bcie przefiltrowana jest tutaj przez poetyk\u0119 narkotycznego tripu, nie tylko w\u00a0scenach, kt\u00f3re oddaj\u0105 inne stany \u015bwiadomo\u015bci bohater\u00f3w, lecz w\u00a0ca\u0142ym filmie, \u201epodkr\u0119conym\u201d, frenetycznym,\u00a0pe\u0142nym dysonans\u00f3w i\u00a0gwa\u0142townych zwrot\u00f3w. Z\u00a0jednej strony wiele postaci, w\u0105tk\u00f3w i\u00a0motyw\u00f3w czerpie z\u00a0wizerunku Los Angeles jako rajskiego miasta zamieszkiwanego przez m\u0142odych, pi\u0119knych, wysportowanych i\u00a0seksualnie wyzwolonych ludzi. Z\u00a0drugiej strony za\u015b, zar\u00f3wno w\u00a0warstwie fabularnej, jak i\u00a0estetycznej filmu wyra\u017ana jest aura schy\u0142ku milenium przejawiaj\u0105ca si\u0119 w\u00a0rozmaitych motywach: imionach i\u00a0przezwiskach bohater\u00f3w, kazaniach teleewangelisty czy, w\u00a0ko\u0144cu, w\u00a0subiektywnych wizjach Darka, kt\u00f3ry jako jedyny widzi na ulicach miasta przybysza z\u00a0kosmosu unicestwiaj\u0105cego kolejne osoby. Na marginesie warto odnotowa\u0107, \u017ce wykorzystanie tego fantastycznego elementu jest tak\u017ce gr\u0105 z\u00a0dos\u0142ownym rozumieniem angielskiego s\u0142owa <em>alienation<\/em> (alienacja) \u2013 cz\u0142on alien oznacza\u0107 mo\u017ce nie tylko obcego w\u00a0rozumieniu istoty pozaziemskiej, ale tak\u017ce obcego rozumianego szeroko: cudzoziemca czy odmie\u0144ca.<\/p>\n<p><em>Donik\u0105d<\/em> wie\u0144czy pierwsz\u0105 dekad\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci Arakiego, kt\u00f3ra by\u0142a niezwykle istotnym i\u00a0owocnym okresem, pod wieloma wzgl\u0119dami definiuj\u0105cym artystyczn\u0105 drog\u0119 re\u017cysera oraz wyznaczaj\u0105cym jego miejsce na mapie ameryka\u0144skiego kina niezale\u017cnego. Kolejne filmy przynios\u0105 z\u0142agodzenie tonu i\u00a0zmian\u0119, w\u00a0kt\u00f3rej Hart widzi zej\u015bcie z\u00a0obranej wcze\u015bniej bezkompromisowej \u015bcie\u017cki<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-12\" id=\"refmark-12\"><sup>[12]<\/sup><\/a>. Po\u00a0dekadzie, kt\u00f3ra up\u0142yn\u0119\u0142a pod znakiem tworzenia film\u00f3w o\u00a0nastoletniej nieodpowiedzialno\u015bci, Araki nakr\u0119ci\u0142 <em>Splendor<\/em> (1999), lekk\u0105 romantyczn\u0105 komedi\u0119 o\u00a0m\u0142odej Veronice, kt\u00f3ra zakochuje si\u0119 w\u00a0dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyznach i\u00a0pr\u00f3buje u\u0142o\u017cy\u0107 sobie \u017cycie w\u00a0erotycznym tr\u00f3jk\u0105cie. Ju\u017c sam tytu\u0142 sugeruje \u201ewyg\u0142adzenie\u201d stylu i\u00a0odej\u015bcie od buntowniczej, apokaliptycznej formu\u0142y wcze\u015bniejszej trylogii. Rzeczywi\u015bcie, <em>Splendor<\/em> jest jak przes\u0142odzony p\u0105czek oblany lukrem i\u00a0okraszony pastelow\u0105 posypk\u0105, co nie spodoba\u0142o si\u0119 krytykom. Stephen Holden pisa\u0142, \u017ce film \u201ejest wr\u0119cz podr\u0119cznikowym przyk\u0142adem tego, co mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 \u017ale, kiedy artystyczny z\u0142y ch\u0142opiec postanawia by\u0107 grzecznym\u201d, ale przyznawa\u0142 zarazem, \u017ce to ugrzecznienie jest tylko cz\u0119\u015bciowe, poniewa\u017c tre\u015b\u0107 filmu jest na sw\u00f3j spos\u00f3b transgresyjna<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-13\" id=\"refmark-13\"><sup>[13]<\/sup><\/a>. Jednym z\u00a0istotnych sk\u0142adnik\u00f3w fabu\u0142y \u2013 typowym dla Arakiego \u2013 s\u0105 erotyczne pragnienia bohaterki. <em>Splendor<\/em> opowiada o\u00a0utopii po\u017c\u0105dania, o\u00a0pr\u00f3bie kroczenia drog\u0105 uczu\u0107, niemaj\u0105cych swoich odpowiednik\u00f3w w\u00a0spo\u0142ecznych strukturach. Wpisane w\u00a0fabu\u0142\u0119 filmu napi\u0119cie pomi\u0119dzy ekspresj\u0105\u00a0indywidualnych my\u015bli i\u00a0prze\u017cy\u0107 a\u00a0opresyjnymi konwenansami bliskie jest schematom, kt\u00f3re stoj\u0105 u\u00a0podstaw postrzelonych komedii z\u00a0lat 30. (<em>screwball comedy<\/em>), nale\u017c\u0105cych zreszt\u0105 do ulubionych gatunk\u00f3w kalifornijskiego filmowca<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-14\" id=\"refmark-14\"><sup>[14]<\/sup><\/a>. Re\u017cyser si\u0119gn\u0105\u0142 do tej formu\u0142y ju\u017c wcze\u015bniej, mniej bezpo\u015brednio, w\u00a0<em>The Living End<\/em>, gdzie wykorzystuje typow\u0105 dla <em>screwball comedy<\/em> dynamik\u0119 charakterologicznych r\u00f3\u017cnic nap\u0119dzaj\u0105cych akcj\u0119. W\u00a0filmie <em>Splendor<\/em> sk\u0142ada on ho\u0142d ukochanemu gatunkowi filmowemu i\u00a0jednocze\u015bnie nasyca go autorskim spojrzeniem na p\u0142ynn\u0105 seksualno\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Na prze\u0142omie mileni\u00f3w Araki nakr\u0119ci\u0142 pilotowy odcinek serialu pod znacz\u0105cym tytu\u0142em <em>This Is How the World Ends<\/em> (2000). Realizowany dla mtv projekt zosta\u0142 porzucony, ale pierwszy odcinek pozwala s\u0105dzi\u0107, \u017ce wyobra\u017ania re\u017cysera ci\u0105\u017cy\u0142a ku rozwi\u0105zaniom znanym z\u00a0<em>Donik\u0105d<\/em>, cho\u0107 poskromiona zosta\u0142a telewizyjnym formatem. Tw\u00f3rca ponownie po\u0142\u0105czy\u0142 nastoletni\u0105 naiwno\u015b\u0107 ze stylistycznym nadmiarem i\u00a0subwersywn\u0105 \u017conglerk\u0105 filmowymi i\u00a0telewizyjnymi konwencjami. Po tym niezrealizowanym projekcie Araki powr\u00f3ci\u0142 do telewizji dopiero niedawno \u2013 jako re\u017cyser kilku odcink\u00f3w <em>Red Oaks<\/em> (2016), <em>Greenleaf<\/em> (2016) czy g\u0142o\u015bnych <em>Trzynastu powod\u00f3w<\/em> (<em>13 Reasons Why<\/em>, 2017). \u017baden z\u00a0tych seriali nie jest jednak autorskim projektem re\u017cysera, cho\u0107 ostatni z\u00a0wymienionych pozostaje bliski jego tematycznym zainteresowaniom.<\/p>\n<figure id=\"attachment_44791\" aria-describedby=\"caption-attachment-44791\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004.jpg\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-44791\" title=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004-540x199.jpg\" alt=\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\" width=\"540\" height=\"199\" srcset=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004-540x199.jpg 540w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004-900x333.jpg 900w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004-576x213.jpg 576w, https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-004.jpg 1135w\" sizes=\"(max-width: 540px) 100vw, 540px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-44791\" class=\"wp-caption-text\">Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)<\/figcaption><\/figure>\n<p>W\u00a0filmach zrealizowanych w\u00a0XXI wieku Araki pod\u0105\u017ca nowymi \u015bcie\u017ckami. Si\u0119ga po literatur\u0119 i\u00a0podejmuje tematy, kt\u00f3re do tej pory nie wybrzmiewa\u0142y w\u00a0jego tw\u00f3rczo\u015bci w\u00a0tak wyra\u017any spos\u00f3b. Zrealizowany w\u00a02004 roku <em>Mysterious Skin<\/em>, ekranizacja powie\u015bci Scotta Heima, opowiada o\u00a0dw\u00f3ch nastolatkach molestowanych w\u00a0dzieci\u0144stwie przez trenera szkolnej dru\u017cyny baseballowej. Powracaj\u0105cy do przesz\u0142o\u015bci bohaterowie w\u00a0r\u00f3\u017cny spos\u00f3b patrz\u0105 na traum\u0119: Neil doskonale wszystko pami\u0119ta, a\u00a0nawet wci\u0105\u017c czuje z\u00a0pedofilem jak\u0105\u015b emocjonaln\u0105 wi\u0119\u017a, Brian z\u00a0kolei wypar\u0142 wydarzenia ze \u015bwiadomo\u015bci, ale nieustannie pod\u0105\u017ca za obsesyjn\u0105 potrzeb\u0105 poznania prawdy. Trauma pozostawi\u0142a w\u00a0jego ciele \u015blad i\u00a0przez lata manifestowa\u0142a si\u0119 pod postaci\u0105 tajemniczych omdle\u0144 i\u00a0krwotok\u00f3w z\u00a0nosa, kt\u00f3re bohater wpisa\u0142 w\u00a0fantastyczn\u0105 histori\u0119 o\u00a0porwaniu przez kosmit\u00f3w. Araki snuje w\u00a0<em>Mysterious Skin<\/em> bolesn\u0105 opowie\u015b\u0107 o\u00a0przesz\u0142o\u015bci, poszukuj\u0105c zarazem metafor i\u00a0trop\u00f3w, kt\u00f3re pozwol\u0105 przedstawi\u0107 pedofili\u0119 w\u00a0niedos\u0142owny spos\u00f3b. Adaptacja\u00a0powie\u015bci Heima cz\u0119sto okre\u015blana bywa przez krytyk\u00f3w jako najdojrzalszy i\u00a0najbardziej wymagaj\u0105cy film re\u017cysera<a class=\"fn-ref-mark\" href=\"#footnote-15\" id=\"refmark-15\"><sup>[15]<\/sup><\/a>.<\/p>\n<p>Kalifornijski filmowiec dojrzewa, ale pozostaje wierny sobie, a\u00a0powa\u017cniejsze filmy przeplata zwariowanymi komediami w\u00a0stylu zrealizowanego w\u00a02007 roku <em>Ciastka z\u00a0niespodziank\u0105<\/em> (<em>Smiley Face<\/em>). Pod wieloma wzgl\u0119dami jest to najbardziej nietypowa produkcja Arakiego, co zapewne wynika tak\u017ce z\u00a0tego, \u017ce to jedyny film nieopieraj\u0105cy si\u0119 na jego w\u0142asnym scenariuszu. Fabu\u0142a osnuta jest wok\u00f3\u0142 perypetii Jane, kt\u00f3ra przez przypadek zjada babeczki przygotowane przez jej wsp\u00f3\u0142lokatora. Nie chodzi jednak o\u00a0zwyk\u0142e babeczki, lecz o\u00a0wypieki z\u00a0du\u017c\u0105 zawarto\u015bci\u0105 marihuany. Cho\u0107 nie\u015bwiadome przyj\u0119cie dawki narkotyku skutkuje szokiem, to z\u00a0pewno\u015bci\u0105 nie jest dla bohaterki nowym do\u015bwiadczeniem. Jane ju\u017c wcze\u015bniej przedstawiona jest jako tzw. <em>pothead<\/em>, czyli nieco oci\u0119\u017ca\u0142a intelektualnie, na\u0142ogowa palaczka marihuany, kt\u00f3ra ca\u0142ymi dniami przesiaduje w\u00a0mieszkaniu, niczym si\u0119 nie interesuje i\u00a0do niczego nie aspiruje. Ciastko z\u00a0niespodziank\u0105 jest wi\u0119c klasycznym<em> stoner movie<\/em> \u2013 filmem skoncentrowanym wok\u00f3\u0142 perypetii palacza marihuany, zwykle utrzymanym w\u00a0komediowej tonacji, z\u00a0nutami absurdalnego humoru. Araki i\u00a0w\u00a0t\u0119 konwencj\u0119 wprowadza kilka autorskich innowacji, kt\u00f3re w\u00a0osobliwy spos\u00f3b rozsadzaj\u0105 gatunkowy schemat, a\u00a0w\u00a0ka\u017cdym razie zmuszaj\u0105 do \u015bwie\u017cego spojrzenia na jego ramy. Ot\u00f3\u017c <em>Ciastko z\u00a0niespodziank\u0105<\/em> jest jedynym znanym mi <em>stoner movie<\/em>, w\u00a0kt\u00f3rym g\u0142\u00f3wna rola przypada kobiecie.<\/p>\n<p><em>Kaboom<\/em> (2010), kolejna produkcja Arakiego, r\u00f3wnie\u017c nale\u017cy do dzikiego i\u00a0nieokie\u0142znanego nurtu jego kina. Elementy szalonego, narkotycznego tripu \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 tutaj z\u00a0nieposkromion\u0105 fantazj\u0105 i\u00a0intryguj\u0105cym powrotem do lat 90., w\u00a0szczeg\u00f3lno\u015bci do filmu <em>Donik\u0105d<\/em>, wie\u0144cz\u0105cego <em>Teenage Apocalypse Trilogy<\/em>. Akcja <em>Kaboom<\/em> osadzona jest w\u00a0koled\u017cu. To dla g\u0142\u00f3wnego bohatera nie tylko miejsce fascynuj\u0105cych studi\u00f3w filmowych, ale i\u00a0przestrze\u0144, w\u00a0kt\u00f3rej ziszczaj\u0105 si\u0119 jego erotyczne fantazje. Re\u017cyser czerpie z\u00a0konwencji kina m\u0142odzie\u017cowego, <em>science fiction<\/em>, horroru, a\u00a0tak\u017ce z\u00a0telewizyjnych seriali, zar\u00f3wno autorskich, takich jak <em>Miasteczko Twin Peaks<\/em> Davida Lyncha (<em>Twin Peaks<\/em>, 1990\u20131991), jak i\u00a0tych podporz\u0105dkowanych gustom masowej publiczno\u015bci. Przyk\u0142adowo, posta\u0107 czarownicy jest inspirowana serialami takimi jak <em>Sabrina, nastoletnia czarownica<\/em> (<em>Sabrina, the Teenage Witch<\/em>, 1996\u20132003) czy <em>Czarodziejki\u00a0<\/em>(<em>Charmed<\/em>, 1998\u20132006). Z\u00a0tego rodzaju audiowizualnych skrawk\u00f3w Araki buduje fantastyczny \u015bwiat, w\u00a0kt\u00f3rym bohaterowie mog\u0105 cieszy\u0107 si\u0119 swobod\u0105 i\u00a0wolno\u015bci\u0105, obejmuj\u0105c\u0105 tak\u017ce \u017cycie seksualne. To zapewne \u2013 w\u00a0po\u0142\u0105czeniu z\u00a0poprzednimi dokonaniami kalifornijskiego re\u017cysera \u2013 sprawi\u0142o, \u017ce w\u00a02010 roku zosta\u0142 nagrodzony za <em>Kaboom<\/em> pierwsz\u0105 w\u00a0historii Queerow\u0105 Palm\u0105 w\u00a0Cannes.<\/p>\n<p>Ostatnim pe\u0142nometra\u017cowym filmem Arakiego jest zrealizowany w\u00a02014 roku <em>Bia\u0142y ptak w\u00a0zamieci<\/em> (<em>White Bird in a\u00a0Blizzard<\/em>). To\u00a0druga w\u00a0dorobku re\u017cysera adaptacja prozy. Tym razem si\u0119gn\u0105\u0142 po tekst Laury Kasischke, ameryka\u0144skiej powie\u015bciopisarki i\u00a0poetki, kt\u00f3ra wok\u00f3\u0142 kryminalnej zagadki rozsnu\u0142a poetyck\u0105, wielowymiarow\u0105 opowie\u015b\u0107 o\u00a0rodzinie. Niezwykle ciekawe wydaj\u0105 si\u0119 powinowactwa pomi\u0119dzy <em>Mysterious Skin<\/em> i\u00a0<em>Bia\u0142ym ptakiem w\u00a0zamieci<\/em>, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce filmy ujmowa\u0107 mo\u017cna wr\u0119cz jako dylogi\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 tajemnicom przesz\u0142o\u015bci. Te dwa tytu\u0142y wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 na tle ca\u0142ej filmografii Arakiego z\u0142o\u017con\u0105 temporaln\u0105 i\u00a0narracyjn\u0105 struktur\u0105. W\u00a0obydwu w\u00a0fabularnym centrum stoj\u0105 postaci b\u0119d\u0105ce jednocze\u015bnie narratorami, kt\u00f3re \u2013 co wi\u0119cej \u2013 zaczynaj\u0105 swoj\u0105 opowie\u015b\u0107 w\u00a0podobny spos\u00f3b. Jeden z\u00a0bohater\u00f3w <em>Mysterious Skin<\/em> m\u00f3wi: \u201eTego lata, kiedy mia\u0142em osiem lat, pi\u0119\u0107 godzin znikn\u0119\u0142o z\u00a0mojego \u017cycia\u201d. W\u00a0tym kontek\u015bcie s\u0142owa bohaterki <em>Bia\u0142ego ptaka w\u00a0zamieci<\/em> wybrzmiewaj\u0105 niemal jak echo: \u201eMia\u0142am siedemna\u015bcie lat, kiedy moja matka znikn\u0119\u0142a\u201d. Tajemnicze znikni\u0119cie kobiety \u2013 \u017cony, matki i\u00a0sfrustrowanej gospodyni domowej \u2013 jest zaledwie punktem wyj\u015bcia dla pog\u0142\u0119bionej refleksji na temat przesz\u0142o\u015bci, straconych z\u0142udze\u0144 i\u00a0t\u0142umionych pragnie\u0144. Araki pod\u0105\u017ca w\u00a0<em>Bia\u0142ym ptaku w\u00a0zamieci<\/em> \u015bladami Todda Haynesa, w\u00a0szczeg\u00f3lno\u015bci <em>Daleko od nieba<\/em> (<em>Far from Heaven<\/em>, 2002), ale nie gubi w\u00a0tej w\u0119dr\u00f3wce siebie. Autorskiej wizji podporz\u0105dkowana jest zar\u00f3wno warstwa fabularna, zwi\u0105zana z\u00a0formowaniem si\u0119 nastoletniej to\u017csamo\u015bci i\u00a0seksualno\u015bci, jak i\u00a0wizualny styl filmu, w\u00a0b\u0142yskotliwy spos\u00f3b zaprz\u0119gaj\u0105cy warstw\u0119 estetyczn\u0105 do rozwini\u0119cia z\u0142o\u017conej opowie\u015bci o\u00a0tym, co kryje si\u0119 pod pozorami u\u0142adzonego \u017cycia rodzinnego. Bia\u0142y ptak w\u00a0zamieci jest, jak wspomnia\u0142am, ostatnim pe\u0142nometra\u017cowym filmem Arakiego, jednak nie jego ostatni\u0105 autorsk\u0105 wypowiedzi\u0105. W\u00a02015 roku filmowiec nakr\u0119ci\u0142 kr\u00f3tkometra\u017c\u00f3wk\u0119 dla marki Kenzo, do\u0142\u0105czaj\u0105c do grona re\u017cyser\u00f3w takich jak\u00a0Wes\u00a0Anderson, Roman Pola\u0144ski czy Joe Wright, kt\u00f3rzy maj\u0105 na swoim koncie podobne produkcje dla innych dom\u00f3w mody. Film\u00f3w tych nie spos\u00f3b nazwa\u0107 zwyk\u0142ymi spotami reklamowymi\u00a0\u2013 s\u0105 to raczej ma\u0142e, w\u00a0pe\u0142ni autorskie formy audiowizualne przedstawiaj\u0105ce w\u00a0organiczny spos\u00f3b zwi\u0105zek ubra\u0144 i\u00a0stylizacji marki z\u00a0wykreowanym przez tw\u00f3rc\u0119 \u015bwiatem. Produkcja Arakiego nosi tytu\u0142 <em>Here Now<\/em> i\u00a0ju\u017c w\u00a0tytule nawi\u0105zuje do pe\u0142nometra\u017cowego <em>Nowhere<\/em>, w\u00a0Polsce rozpowszechnianego pod tytu\u0142em <em>Donik\u0105d<\/em>. Maj\u0105c pe\u0142n\u0105 swobod\u0119 tw\u00f3rcz\u0105, re\u017cyser wr\u00f3ci\u0142 do sceny w\u00a0kawiarni \u2013 miejsca spotka\u0144 nastoletnich bohater\u00f3w <em>Donik\u0105d<\/em>. W\u00a0kr\u00f3tkim, zaledwie sze\u015bciominutowym <em>Here Now<\/em> obserwujemy ich dalsze (a\u00a0mo\u017ce alternatywne?) losy. Centraln\u0105 postaci\u0105 pozostaje <em>Dark<\/em>, w\u00a0kt\u00f3rego wcieli\u0142 si\u0119 Avan Jogia, ciemnow\u0142osy aktor o\u00a0urodzie zbli\u017conej do Jamesa Duvala. Jednak pomi\u0119dzy filmami dostrzec mo\u017cna wi\u0119cej ni\u017c ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 fabularn\u0105 \u2013 r\u00f3wnie ciekawe s\u0105 motywy wizualne, w\u00a0szczeg\u00f3lno\u015bci zbli\u017cenia jedzenia, a\u00a0tak\u017ce nadruki, tkaniny czy elementy ubra\u0144 nasuwaj\u0105ce skojarzenia z\u00a0innymi dzie\u0142ami tw\u00f3rcy. <em>Here Now<\/em> jest wi\u0119c filmem stworzonym nie tylko w\u00a0celu promocji kreowanego przez Kenzo <em>looku<\/em>, ale tak\u017ce czym\u015b w\u00a0rodzaju kinofilskiej \u201eprzek\u0105ski\u201d, kt\u00f3ra w\u00a0niewielkim stopniu zaspokoi\u0107 mo\u017ce apetyt fan\u00f3w Arakiego czekaj\u0105cych na kolejny pe\u0142nometra\u017cowy film ukochanego re\u017cysera.<\/p>\n<p><strong>Lista ksi\u0119gar\u0144, w kt\u00f3rych kupisz ksi\u0105\u017ck\u0119 <em>A jak Araki:<\/em><\/strong><\/p>\n<p><strong>Gda\u0144sk:<\/strong><br \/>\nSztuka Wyboru, ul. J. S\u0142owackiego 19, 80-257 Gda\u0144sk<\/p>\n<p><strong>Katowice:<\/strong><br \/>\nBiksa plac Miarki 1, 40-035 Katowice<br \/>\nBookiestra, plac Wojciecha Kilara 1, 40-201 Katowice<br \/>\nGeszeft, ul. Morcinka 23, 40-001 Katowice<br \/>\nKsi\u0119garnia Liber, ul. Bankowa 11, 40-007 Katowice<br \/>\nKinoteatr Rialto, ul. \u015aw. Jana 24, 40-001 Katowice<br \/>\nKino \u015awiatowid, ul. 3 Maja 7, 40-959 Katowice<br \/>\nKino Kosmos, ul. Sokolska 66, 40-087 Katowice<\/p>\n<p><strong>Krak\u00f3w:<br \/>\n<\/strong>Ksi\u0119garnia pod Globusem, D\u0142uga 1, 31-147 Krak\u00f3w<br \/>\nG\u0142\u00f3wna Ksi\u0119garnia Naukowa, Podwale 6, 31-118 Krak\u00f3w<br \/>\nFundacja Korporacja ha!art, plac Szczepa\u0144ski 3A, 30-001 Krak\u00f3w<\/p>\n<p><strong>Lublin:<br \/>\n<\/strong>Ksi\u0119garnia mi\u0119dzy s\u0142owami, Rybna 4, 20-114 Lublin<\/p>\n<div id=\"footnote-list\" style=\"display:inherit\"><span id=fn-heading>Poka\u017c przypisy<\/span> &nbsp;&nbsp;&nbsp;(\u21b5 returns to text)<\/p>\n<ol>\n<li id=\"footnote-1\" class=\"fn-text\">Por. E. Levy, <em>Cinema of Outsiders. The Rise of American Independent A Film<\/em>, New York University Press, New York, London 1999; B. R. Rich, <em>Beyond Doom. Gregg Araki\u2019s Mysterious Skin<\/em>, w: tej\u017ce, <em>New Queer Cinema. The\u00a0Director\u2019s Cut<\/em>, Duke University Press, Durham, London 2013.<a href=\"#refmark-1\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-2\" class=\"fn-text\">Por. E. Levy, <em>Cinema of Outsiders\u2026;<\/em>\u00a0G. King, <em>American Independent Cinema<\/em>, I.B. Tauris, New York 2005.<a href=\"#refmark-2\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-3\" class=\"fn-text\">Por. K.P.R. Hart, <em>Auteur\/Bricoleur\/Provocateur: Gregg Araki and Postpunk Style in The Doom Generation<\/em>, \u201eJournal of Film and Video\u201d 2003, Vol. 55, No. 1, http:\/\/www.jstor.org\/stable\/20688402 [dost\u0119p: 2.07.2016].<a href=\"#refmark-3\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-4\" class=\"fn-text\">E. Levy, <em>Cinema of Outsiders\u2026<\/em>, s. 467.<a href=\"#refmark-4\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-5\" class=\"fn-text\">J.M. Moran, <em>Gregg Araki: Guerrilla Film-Maker for a\u00a0Queer Generation<\/em>, \u201eFilm Quarterly\u201d 1996, Vol. 50, No. 1, s. 20, http:\/\/www.jstor.org\/ stable\/1213324 [dost\u0119p: 2.07.2016].<a href=\"#refmark-5\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-6\" class=\"fn-text\">A. Pitrus, <em>Porzucone znaczenia. Autorzy ameryka\u0144skiego kina niezale\u017cnego prze\u0142omu wiek\u00f3w<\/em>, Rabid, Krak\u00f3w 2010, s. 21.<a href=\"#refmark-6\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-7\" class=\"fn-text\">K.P.R. Hart, <em>Images for a\u00a0Generation Doomed: The Films and Career of\u00a0Gregg Araki<\/em>, Lexington Books, Lanham 2010, s. 22.<a href=\"#refmark-7\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-8\" class=\"fn-text\">B.R. Rich, <em>The New Queer Cinema, w: Queer Cinema. The Film Reader<\/em>, red. H. Benshoff, S. Griffin, Routledge, New York-London 2004, s. 53.<a href=\"#refmark-8\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-9\" class=\"fn-text\">R. Ebert, <em>The Doom Generation<\/em>, http:\/\/www.rogerebert.com\/reviews\/ the-doom-generation-1995 [dost\u0119p: 1.07.2017].<a href=\"#refmark-9\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-10\" class=\"fn-text\">J.M. Moran, <em>Three for the Road<\/em>, \u201eFilmmaker Magazine\u201d 1995, Fall, http:\/\/filmmakermagazine.com\/archives\/issues\/fall1995\/doom.php [dost\u0119p: 1.07.2017].<a href=\"#refmark-10\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-11\" class=\"fn-text\">Por. E.H. Allwood, C<em>reating the Iconic Style of The Doom Generation<\/em>, \u201eDazed\u201d, 27.10.2015, http:\/\/www.dazeddigital.com\/fashion\/ article\/27155\/1\/creating-the-iconic-style-of-the-doom-generation [dost\u0119p: 1.07.2017]; M. Skidmore,<em> The Punk Rock Appeal of 90s Cult Classic The\u00a0Doom Generation<\/em>, \u201eANOther\u201d, 26.04.2017, http:\/\/www.anothermag.com\/fashion-beauty\/9732\/ the-punk-rock-appeal-of-90s-cult-classic-the-doom-generation [dost\u0119p: 1.07.2017].<a href=\"#refmark-11\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-12\" class=\"fn-text\">Por. K.P.R. <em>Hart, Images for a\u00a0Generation Doomed<\/em>\u2026<a href=\"#refmark-12\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-13\" class=\"fn-text\">S. Holden, <em>A\u00a0Menage a\u00a0Trois for the Good Looks and the Laughs<\/em>, \u201eThe\u00a0New York Times\u201d, 17.09.1999, http:\/\/www.nytimes.com\/movie\/ review?res=980CE4DC153CF934A2575AC0A96F958260 [dost\u0119p: 01.07.2017].<a href=\"#refmark-13\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-14\" class=\"fn-text\">Por. P. Bowen, <em>Designed for Living<\/em>, \u201eFilmmaker Magazine\u201d 1999, Summer Issue, http:\/\/www.filmmakermagazine.com\/archives\/issues\/ summer1999\/splendor.php [dost\u0119p: 1.07.2017].<a href=\"#refmark-14\">\u21b5<\/a><\/li>\n<li id=\"footnote-15\" class=\"fn-text\">Por. D. Rooney, <em>Review: Mysterious Skin<\/em>, \u201eVariety\u201d, 2.09.2004, http:\/\/variety.com\/2004\/film\/markets-festivals\/mysteriousskin-2-1200531319\/ [dost\u0119p: 1.07.2017]; P. Bowen, <em>The\u00a0Wonder Years<\/em>, \u201eFilmmaker Magazine\u201d 2005, Spring Issue, http:\/\/filmmakermagazine. com\/archives\/issues\/spring2005\/features\/wonder_years.php [dost\u0119p: 1.07.2017].<a href=\"#refmark-15\">\u21b5<\/a><\/li>\n<\/ol>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Moja propozycja spojrzenia na Arakiego jako tytu\u0142owego \u201eautora w Ameryce\u201d podporz\u0105dkowana jest pr\u00f3bie rozpoznania podobnych dysonans\u00f3w, cho\u0107 nie ogranicza si\u0119 do tego rysu jego tw\u00f3rczo\u015bci. Nie spos\u00f3b bowiem oddzieli\u0107 film\u00f3w re\u017cysera \u2013 w szczeg\u00f3lno\u015bci tych zrealizowanych w latach 90. \u2013 od teorii queer, kt\u00f3re nie tylko stanowi\u0105 intelektualne zaplecze dla interpretatora, ale i sytuuj\u0105 kalifornijskiego filmowca na mapie ameryka\u0144skiego kina niezale\u017cnego tu\u017c obok Todda Haynesa, Gusa Van Santa czy Toma Kalina, reprezentant\u00f3w wy\u0142aniaj\u0105cego si\u0119 w latach 90. New Queer Cinema.<\/p>\n","protected":false},"author":810,"featured_media":44788,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[6712,6714,6713],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[6715],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v18.7 - https:\/\/yoast.com\/wordpress\/plugins\/seo\/ -->\n<title>A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce, Natalia Gruenpeter<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Nazywany enfant terrible New Queer Cinema i partyzanckim Godardem. Araki ukazuje ten \u015bwiat w spos\u00f3b wyolbrzymiony, ale zarazem zaskakuj\u0105co bliski rzeczywisto\u015bci, a w ka\u017cdym razie kulturowemu klimatowi ko\u0144ca XX wieku.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\" \/>\n<link rel=\"next\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\/2\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg\",\"width\":\"1135\",\"height\":\"1135\",\"caption\":\"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\",\"name\":\"A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce, Natalia Gruenpeter\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2017-12-12T23:00:56+00:00\",\"dateModified\":\"2017-12-12T12:25:14+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/66aeaf0537cb1359de7b96ee824d298c\"},\"description\":\"Nazywany enfant terrible New Queer Cinema i partyzanckim Godardem. Araki ukazuje ten \u015bwiat w spos\u00f3b wyolbrzymiony, ale zarazem zaskakuj\u0105co bliski rzeczywisto\u015bci, a w ka\u017cdym razie kulturowemu klimatowi ko\u0144ca XX wieku.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/66aeaf0537cb1359de7b96ee824d298c\",\"name\":\"Natalia Gruenpeter\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/ngruenpeter\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce, Natalia Gruenpeter","description":"Nazywany enfant terrible New Queer Cinema i partyzanckim Godardem. Araki ukazuje ten \u015bwiat w spos\u00f3b wyolbrzymiony, ale zarazem zaskakuj\u0105co bliski rzeczywisto\u015bci, a w ka\u017cdym razie kulturowemu klimatowi ko\u0144ca XX wieku.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce","next":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce\/2","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/a-jak-araki-2017-12-13-001.jpg","width":"1135","height":"1135","caption":"Natalia Gruenpeter, \u201eA jak Araki\u201d, Instytucja Filmowa Silesia Film, Katowice 2017 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe wydawcy)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce","name":"A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce, Natalia Gruenpeter","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#primaryimage"},"datePublished":"2017-12-12T23:00:56+00:00","dateModified":"2017-12-12T12:25:14+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/66aeaf0537cb1359de7b96ee824d298c"},"description":"Nazywany enfant terrible New Queer Cinema i partyzanckim Godardem. Araki ukazuje ten \u015bwiat w spos\u00f3b wyolbrzymiony, ale zarazem zaskakuj\u0105co bliski rzeczywisto\u015bci, a w ka\u017cdym razie kulturowemu klimatowi ko\u0144ca XX wieku.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2017\/a-jak-araki-autor-w-ameryce#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"A jak Araki \u2013 Autor w Ameryce"}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/66aeaf0537cb1359de7b96ee824d298c","name":"Natalia Gruenpeter","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/ngruenpeter"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44787"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/810"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=44787"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44787\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/44788"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=44787"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=44787"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=44787"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=44787"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=44787"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}