{"id":45006,"date":"2018-01-04T00:00:42","date_gmt":"2018-01-03T23:00:42","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=45006"},"modified":"2018-01-05T13:04:12","modified_gmt":"2018-01-05T12:04:12","slug":"anna-uddenberg-sante-par-aqua-wojciech-delikta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2018\/anna-uddenberg-sante-par-aqua-wojciech-delikta","title":{"rendered":"Rze\u017abiarskie kontorsje Anny Uddenberg"},"content":{"rendered":"

Gdy mowa o prywatnych galeriach, Berlin na pewno ma co zaoferowa\u0107. Istniej\u0105 tu bowiem miejsca przypominaj\u0105ce nowojorskie Chelsea \u2013 ulice usiane salonami prezentuj\u0105cymi \u015bwie\u017ce zjawiska artystyczne. Wystarczy przespacerowa\u0107 si\u0119 po Auguststra\u00dfe w sercu Mitte, by za jednym zamachem zg\u0142\u0119bi\u0107 aktualne mody w KW Institute for Contemporary Art, pozna\u0107 ekscentryczne wybory me Collectors Room i wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w wernisa\u017cach w s\u0105siaduj\u0105cej Michael Fuchs Galerie lub Galerie Eigen + Art. Warto czasem jednak zej\u015b\u0107 z utartego szlaku i w mniej stadnych rewirach szuka\u0107 offstreamowych enklaw sztuki. Jedn\u0105 z nich jest Kraupa-Tuskany Zeidler. Znajdziemy j\u0105 ukryt\u0105 w g\u0142\u0119bi dziedzi\u0144ca przy Kohlfurter Stra\u00dfe na Kreuzbergu. U podstaw programowych galerii (za\u0142o\u017conej w 2011 roku przez Amadeo Kraupa-Tuskany oraz Nadine Zeidler) spoczywa zainteresowanie tym, co wykracza poza szablonowe hierarchie artworldu, co ekstrawaganckie, hybrydyczne, niekonwencjonalne, zmuszaj\u0105ce do dyskusji. Nic dziwnego, poniewa\u017c teoretycznych inspiracji dostarczy\u0142y fundatorom teksty Bruno Latoura czy Anselma Franke. Kraupa-Tuskany Zeidler \u2013 jak wiele jej podobnych \u2013 zamiast \u015blepo pod\u0105\u017ca\u0107 za trendami, woli je kreowa\u0107; by\u0107 zawsze o krok do przodu. To, w jak\u0105 stron\u0119 pod\u0105\u017ca, wydedukowa\u0107 mo\u017cna z listy reprezentuj\u0105cych j\u0105 artyst\u00f3w, do kt\u00f3rych nale\u017c\u0105 m.in.: Andrea Crespo, Katja Novitskova, Guan Xiao, Aids-3D, Rachel Harrison, Slavs and Tatars czy Anna Uddenberg. Najnowsze prace ostatniej z nich eksponowane s\u0105 w\u0142a\u015bnie na wystawie zatytu\u0142owanej Sante Par Aqua<\/em>.<\/p>\n

\"Anna<\/a>
Anna Uddenberg, \u201eWooden Shoulders\u201d (detal), 2017, fot. Wojciech Delikta<\/figcaption><\/figure>\n

O Annie Uddenberg (ur. 1982) \u2013 szwedzkiej rze\u017abiarce i autorce instalacji tworz\u0105cej w Berlinie \u2013 zrobi\u0142o si\u0119 g\u0142o\u015bno podczas ubieg\u0142orocznej edycji berli\u0144skiego biennale, kiedy to w Akademie der K\u00fcnste pokazano jej kontrowersyjn\u0105 seri\u0119 Transit Mode \u2013 Abenteuer, 2014\u201316<\/em>. Bran\u017cowe media reprodukowa\u0142y (z pr\u0119dko\u015bci\u0105 wirusowych mem\u00f3w) fotografie rze\u017ab, kt\u00f3re przedstawia\u0142y fragmenty kobiecego cia\u0142a, wynurzaj\u0105ce si\u0119 z podr\u00f3\u017cnych walizek (Lady Unique<\/em>, 2015). Na zdj\u0119ciach widnia\u0142y tak\u017ce figury jakby bezkostnych kobiet, sp\u0142ywaj\u0105ce z kontuar\u00f3w (Swirl<\/em>, 2016) lub te\u017c wygi\u0119tych, w pseudojogicznych pozach tylko po to, by przy u\u017cyciu selfie-stick zrobi\u0107 zdj\u0119cie w\u0142asnego derri\u00e8re<\/em> (Journey of Self Discovery<\/em>, 2016). Rzecz jasna, nie oby\u0142o si\u0119 bez s\u0142\u00f3w ostrej krytyki. Jason Farago na \u0142amach The Guardian skonfrontowa\u0142 rze\u017abiarstwo Uddenberg ze sztuk\u0119 staro\u017cytn\u0105, kwituj\u0105c: \u201eOd Pergamonu do czego\u015b takiego w dwa tysi\u0105ce lat\u201d[1]<\/sup><\/a>. Artystce zarzucono kiczowat\u0105 p\u0142ytko\u015b\u0107, wulgarno\u015b\u0107, brak taktu, a nawet mizogini\u0119. Wymow\u0119 jej prac zr\u00f3wnano z pustk\u0105 i prza\u015bno\u015bci\u0105 sklepowych manekin\u00f3w. Warto jednak zastanowi\u0107 si\u0119 nie tylko nad tym, co dzie\u0142a Szwedki przedstawiaj\u0105, ale te\u017c, w jaki spos\u00f3b to czyni\u0105.<\/p>\n