![\"Pracownia](\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2018\/07\/pracownia-antoniak-baran-fot-milewska-2018-07-16-001.jpg\" "\\"Pracownia")
<\/a>A<\/strong>ntoniak<\/p>\n Kr\u00f3lowa pasmanterii i sklep\u00f3w papierniczych, mistrzyni obiektu nie tyle znalezionego, co wyszukanego. Wie, gdzie najlepiej kupi\u0107 niewielkie sztuczne oczka, sk\u0105d bra\u0107 naklejki z pieskami i najdziwniejsze \u015bwi\u0119te obrazki. Ju\u017c kiedy wchodz\u0119, opowiada mi o swoich ostatnich zakupach \u2013 pod Hal\u0105 (Targow\u0105, najwi\u0119kszym pchlim targu w Krakowie) strasznie si\u0119 wycwanili, wyci\u0105gni\u0119te z lalki oczy z mechanizmem zamykania kosztowa\u0142y dwie dychy. Trudno, niech maj\u0105, Marta docenia dobry wyb\u00f3r. Plastikowe kurki, jakby wyci\u0119te z niepokoj\u0105cego szyldu, te\u017c s\u0105 spod Hali. Poza tym w pracowni mo\u017cna znale\u017a\u0107 wszystko \u2013 modele anatomiczne i ryciny medyczne oraz ogromn\u0105 w\u0142ochat\u0105 kosmitk\u0119.<\/p>\n Marta Antoniak jest doktork\u0105 malarstwa, sko\u0144czy\u0142a pracowni\u0119 Andrzeja Bednarczyka, dzi\u015b asystuje w pracowni rysunku Witolda Stelmachniewicza. Malowa\u0142a p\u0119dzlem, potem spray\u2019ami, uzupe\u0142nia\u0142a swoje obrazy topionym plastikiem (figurki z Kinder niespodzianek i inne), rze\u017abi\u0142a z pluszak\u00f3w, obrazy tworzy\u0142a z tatua\u017cy i przetopionych krasnoludk\u00f3w. Jej prace, w\u0142a\u015bciwie niezale\u017cnie od medium, kt\u00f3rym si\u0119 pos\u0142uguje, maj\u0105 w sobie co\u015b z wybuchu przeprowadzonego w sk\u0142adziku imaginarium lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych. S\u0105 to jednak wybuchy \u015bci\u015ble kontrolowane \u2013 Marta ma zwykle bardzo konkretny plan, z t\u0105 sam\u0105 precyzj\u0105 wycina\u0142a fragmenty udaj\u0105cego drewno linoleum na swoj\u0105 wystaw\u0119 w galerii F.A.I.T dwa lata temu, co topi\u0142a plastikowe figurki.<\/p>\n Marta ca\u0142y czas eksperymentuje z form\u0105 i materia\u0142em. D\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 zajmowa\u0142y j\u0105 tematy anatomiczne (jedno z pomieszcze\u0144 F.A.I.T-u pokry\u0142a gigantycznymi mieszkami w\u0142osowymi), si\u0119ga\u0142a te\u017c po zabawki z jajek niespodzianek. Przez ca\u0142y czas prowadzi szkicowniki \u2013 pasjonuj\u0105ce zlepki niepokoj\u0105cego i zupe\u0142nie oswojonego materia\u0142u. Regularnie wraca do obraz\u00f3w: czasem za podobrazie s\u0142u\u017cy jej stary dywan, czasem maluje przyklejaj\u0105c zmywalne tatua\u017ce. Jej najnowsze dzie\u0142a wygl\u0105daj\u0105 jak gigantyczne kartki z jej szkicownika: kawa\u0142ki opakowa\u0144 i tekstylne naszywki, p\u0142askie zabawki i roz\u0142o\u017cona korona… Kolejna sta\u0142a to fascynacja tworzywami sztucznymi oraz autorskie metody ich przetwarzania.<\/p>\n Praca Marty to praca cz\u0119sto na rozpadaj\u0105cym si\u0119, jakby stopionym wraz z minami kolejnych figurek, powtarzaniu. To kolorowy \u015bwiat zabawek, kt\u00f3ry czasem (szczeg\u00f3lnie we wcze\u015bniejszych plastikowych cyklach pokrytych farbami akrylowymi) staje si\u0119 niepokoj\u0105co, jakby postapokaliptycznie, przetworzony. Bez ludzi.<\/p>\n Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na braki w zaludnieniu Marta wskazuje mi artystk\u0119, kt\u00f3ra jej zdaniem w jaki\u015b spos\u00f3b j\u0105 uzupe\u0142nia: \u201eMamy podobne poczucie estetyki i chocia\u017c nigdy tego nie analizowa\u0142am, wydaje mi si\u0119, \u017ce jeste\u015bmy po\u0142\u0105czone. To dla mnie bratnia dusza na polu sztuki, chocia\u017c robi zupe\u0142nie co\u015b innego\u201d.<\/p>\n K<\/strong>alicka<\/p>\n Maski wisz\u0105 w przedpokoju i w kuchni, kilka wystaje z pud\u0142a w pokoju, gdzie Irena Kalicka pracuje nad czym\u015b nowym. To w\u0142a\u015bnie one (i kilka innych plastikowych rekwizyt\u00f3w) przychodz\u0105 mi na my\u015bl, kiedy my\u015bl\u0119 o tych najbardziej widocznych podobie\u0144stwach mi\u0119dzy sztuk\u0105 Marty i Ireny. Maski pojawia\u0142y si\u0119 w kolejnych seriach zdj\u0119\u0107, pozwala\u0142y kolejnym bohaterom zas\u0142ania\u0107 twarz (a czasem, mimo tego zakrycia, lepiej co\u015b pokaza\u0107) i tylko Irenka na swoich zdj\u0119ciach prawie zawsze wyst\u0119puje bez maski. W Nowych Atenach<\/em> jako krakowianka w ludowym stroju, w G\u0119siej sk\u00f3rce<\/em> w sukni \u015blubnej.<\/p>\n Irena Kalicka nie jest absolwentk\u0105 pracowni prof. Andrzeja Bednarczyka, ani \u017cadnej innej pracowni na Akademii Sztuk Pi\u0119knych. Po liceum plastycznym zdecydowa\u0142a si\u0119 zmieni\u0107 \u015brodowisko, zostawi\u0107 w Krakowie przyjaci\u00f3\u0142 i pojecha\u0107 na studia do \u0141odzi \u2013 nieszczeg\u00f3lnie by\u0142a przekonana, \u017ce j\u0105 przyjm\u0105 na fotografi\u0119, ale jednak przyj\u0119li. Od tego czasu Irena Kalicka pracuje w\u0142a\u015bciwie na pograniczu dw\u00f3ch obieg\u00f3w \u2013 fotograficznego i artystycznego. Jej fotografie, tak jak w cyklu, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 jej rozpoznawalno\u015b\u0107, czyli w Fototeatrzyku,<\/em> bywaj\u0105 celowo nieidealne, nie zawsze zgadzaj\u0105 si\u0119 z aktualnymi trendami w \u015bwiecie fotografii. Chyba najlepiej by\u0142oby powiedzie\u0107, \u017ce jest artystk\u0105, kt\u00f3ra pos\u0142uguje si\u0119 medium fotografii.<\/p>\n Od Fototeatrzyku<\/em> do ostatniego, sko\u0144czonego w 2016 roku cyklu Nowe Ateny<\/em>, jej zdj\u0119cia sporo si\u0119 zmieni\u0142y. W tych pierwszych, powstaj\u0105cych jako odskocznia od robionego w tym samym okresie dyplomu licencjackiego, pstryka\u0142a zdj\u0119cia przyjacio\u0142om-artystom. Ostatni cykl, powstaj\u0105cy jako komentarz do Nowych Aten<\/em>, jednej z pierwszych polskich encyklopedii spisanej przez ksi\u0119dza Benedykta Chmielowskiego, jest znacznie staranniej zaplanowany. To nie do ko\u0144ca ilustracje, ale cz\u0119sto zdj\u0119cia odnosz\u0105 si\u0119 do poszczeg\u00f3lnych passus\u00f3w tekstu. W\u0142a\u015bnie dlatego, z t\u0119sknoty za spontanicznym dzia\u0142aniem z pocz\u0105tku, za zabaw\u0105 towarzysz\u0105c\u0105 zdj\u0119ciom, Irena Kalicka my\u015bla\u0142a, by porzuci\u0107 fotografi\u0119.<\/p>\n Nie jest zreszt\u0105 szczeg\u00f3lnie przywi\u0105zana do fotograficznego procesu \u2013 owszem, woli g\u0142\u0119bi\u0119 zdj\u0119\u0107 robionych analogowym aparatem, ale to nie sam aparat jest dla niej najwa\u017cniejszy. Zdj\u0119cia do cyklu Fototeatrzyk<\/em> robi\u0142a plastikowym aparatem od dziadka, premierem. My\u015bla\u0142a nawet, \u017ce dobrze si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0142o, skoro zacz\u0119\u0142a robi\u0107 zdj\u0119cia w 2007 roku i sko\u0144czy w 2017. Ale kilka dni temu zn\u00f3w stan\u0119\u0142a za aparatem (i przed obiektywem), tym razem pozwalaj\u0105c sobie na wi\u0119cej swobody. Nie chce jeszcze m\u00f3wi\u0107, co z tego wyniknie, ale chyba co\u015b si\u0119 zacz\u0119\u0142o.<\/p>\n Chocia\u017c podchodzi do swojej pracy bardzo serio, bardziej od \u015bmiertelnej powagi interesuje j\u0105 zabawa \u2013 w\u0142a\u015bnie dlatego chce wr\u00f3ci\u0107 do spontaniczno\u015bci swoich pierwszych cykli. Nie mniej istotne, \u017ce ta zabawa nigdy nie jest samodzielna \u2013 pozuj\u0105 jej inni arty\u015bci, a jej plany zdj\u0119ciowe czasem przeradzaj\u0105 si\u0119 w imprezy. W zdj\u0119ciach Irenki Kalickiej odbija si\u0119 \u015brodowisko i pewnie dlatego d\u0142ugo si\u0119 zastanawia, kogo mi poleci\u0107. \u201eTen cz\u0142owiek ma milion ciekawych rzeczy do opowiedzenia. Porusza si\u0119 w rejonach, kt\u00f3rych ja w og\u00f3le nie dotykam w swojej pracy, gdzie jeszcze nie dotar\u0142am. Jestem przekonana, \u017ce to co robi ma g\u0142\u0119boki sens i jest bardzo wa\u017cne\u201d.<\/p>\n<\/a><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t