\u015awiat mierz\u0119 nogami – chodz\u0119. Wszystkie inne miary s\u0105 pochodne. Chodz\u0105c, wytyczam drogi i nadaj\u0119 im miar\u0119. Miara to rytm. Wszystkie drogi, miary i rytmy pulsuj\u0105, wsp\u00f3\u0142brzmi\u0105, wpadaj\u0105 w dysonanse. To jest muzyka geometrii. Bo geometria to mierzenie ziemi.<\/p>\n
Sprawy ludzkie, problemy spo\u0142ecze\u0144stw, jednostkowa rado\u015b\u0107 i b\u00f3l s\u0105 wa\u017cne – zw\u0142aszcza w momencie, gdy je prze\u017cywamy. Jednak rozpami\u0119tywanie uniesie\u0144 i tragedii jest sentymentalne – i pretensjonalne. Mie\u0107 pami\u0119\u0107 nie musi znaczy\u0107 – \u017cy\u0107 w pami\u0119ci. “Ludzkie sprawy” zbyt \u0142atwo przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w patos. Uwa\u017cam, \u017ce gdy nie jeste\u015bmy ju\u017c w stanie komu\u015b bezpo\u015brednio pom\u00f3c, lepiej jest wpa\u015b\u0107 w rytm w\u0142asnych krok\u00f3w.<\/p>\n
Wa\u017cne jest, by umie\u0107 zdoby\u0107 si\u0119 na odwag\u0119 i w decyduj\u0105cej chwili stan\u0105\u0107 po stronie s\u0142abszych. Wa\u017cne jest te\u017c, by nigdy nie przekroczy\u0107 – nawet w najlepszej sprawie – granic dydaktyki, agitacji i propagandy.<\/p>\n
Gdy oczekujesz czyjej\u015b reakcji, m\u00f3w tak, aby reakcja spe\u0142ni\u0142a twoje oczekiwania. B\u0105d\u017a precyzyjny i daj jasny wyk\u0142ad. Gdy natomiast chcesz przekaza\u0107 to co czujesz, o czym my\u015blisz i jak my\u015blisz – skup si\u0119 w\u0142a\u015bnie na tym i nie zabiegaj o zrozumienie.<\/p>\n
\u015awiat jest taki, jaki jest. Nasz wp\u0142yw na jako\u015b\u0107 \u015bwiata jest ograniczony. Nasz \u015bwiat, m\u00f3j \u015bwiat – to fizyka geometrii przeciwstawiona psychice pami\u0119ci. Teoretycznie, wewn\u0105trz tej sprzeczno\u015bci zawiera si\u0119 wegetacja, ewolucja, seks, polityka, mi\u0142o\u015b\u0107, przemoc, religia… Jednak fizyka, po prostu – sukcesj\u0105 fakt\u00f3w – zmienia si\u0119 “psyche”. W ka\u017cdym przypadku wa\u017cny jest tylko akt przemiany.<\/p>\n
Przywyk\u0142o si\u0119 uwa\u017ca\u0107, \u017ce przeciwie\u0144stwem \u015bwiadomego wyboru s\u0105 bezwolno\u015b\u0107 i przypadek. S\u0105dz\u0119 jednak, \u017ce prawdziwym przeciwie\u0144stwem \u015bwiadomej decyzji, aktu wyboru – jest ich sukcesja w czasie. Historia \u015bwiadomych akt\u00f3w, ich suma, nawet gdy \u015bwiadczy\u0107 si\u0119 wydaj\u0105 o czyjej\u015b \u017celaznej w post\u0119powaniu konsekwencji (albo w\u0142a\u015bnie wtedy – je\u017celi rozpatrujemy jako ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 minionych zdarze\u0144), to dok\u0142adna – semantyczna i etyczna – odwrotno\u015b\u0107 aktu pojedynczego.<\/p>\n
“- Gdy ja u\u017cywam jakiego\u015b s\u0142owa – powiedzia\u0142 Humpty Dumpty z przek\u0105sem – oznacza ono dok\u0142adnie to, co mu ka\u017c\u0119 oznacza\u0107… ni mniej ni wi\u0119cej. Lewis Carroll “O tym, co Alicja odkry\u0142a po drugiej stronie lustra” w przek\u0142adzie M. S\u0142omczy\u0144skiego<\/span><\/p>\n Jestem sum\u0105. W takim sensie nie do ko\u0144ca wiem, kim jestem, nie do ko\u0144ca wiem co robi\u0119. Stawiam pytania, stwarzam fakty i uwa\u017cnie si\u0119 przygl\u0105dam skutkom. Dok\u0142adam stara\u0144, by wszystko co robi\u0119 skoncentrowa\u0107 i nada\u0107 temu kierunek. Drogowskazy i punkty koncentracji s\u0105 jak skrzy\u017cowania ulic. By\u0142y tu przed nami, ale to my nimi chodzimy.<\/p>\n Chodz\u0105c ulicami robimy kilka rzeczy r\u00f3wnocze\u015bnie. Wylicz\u0119 tylko tych kilka, kt\u00f3re wyda\u0142y mi si\u0119 wa\u017cne w momencie, gdy rozpocz\u0105\u0142em szukanie sensu bezwiednego chodzenia. A wi\u0119c, po pierwsze, chodzimy po powierzchni obrazu, kt\u00f3ry mo\u017cna zobaczy\u0107 z g\u00f3ry, z wi\u0119kszej wysoko\u015bci, z lotu ptaka. Chodzimy labiryntem planu miasta w skali jeden do jeden – troch\u0119 tak, jak widzimy much\u0119 chodz\u0105c\u0105 po gazecie.<\/p>\n Po drugie, przesuwamy si\u0119 wzgl\u0119dem szereg\u00f3w budynk\u00f3w, kt\u00f3re ograniczaj\u0105, zaw\u0119\u017caj\u0105 horyzont, prowadz\u0105 nas. Ogl\u0105damy je troch\u0119 tak, jak ogl\u0105da si\u0119 pod \u015bwiat\u0142o na\u015bwietlon\u0105 klisz\u0119: od lewej do prawej, od prawej do lewej i zwrot, nast\u0119pny odcinek. Wszystkie odcinki mo\u017cna u\u0142o\u017cy\u0107 w szereg r\u00f3wnoleg\u0142y do linii czasu. Po trzecie, wbijamy si\u0119 w nieznan\u0105 przestrze\u0144. Ka\u017cda dotychczas wiod\u0105ca nas ulica to korytarz w przestrzeni, cz\u0119\u015bciowo znana, lecz potencjalnie niepoznawalna i niesko\u0144czona przestrzenna ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n Ka\u017cda kolejna przecznica jest sztolni\u0105, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy wybra\u0107 i wyborem tym utorowa\u0107, stworzy\u0107. Wybieraj\u0105c ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 ulic\u0119 stwarzamy na nowo rze\u017ab\u0119, czy mo\u017ce jej negatyw, tak jak stworzenie ziemne dr\u0105\u017c\u0105ce w glebie korytarz. Po czwarte – toczymy si\u0119, ulice s\u0105 tylko ram\u0105, kt\u00f3ra jak rytm odmierza mo\u017cliwo\u015b\u0107 skr\u0119cania, s\u0105 miar\u0105 reguluj\u0105c\u0105 i kr\u0119puj\u0105c\u0105 naturaln\u0105 potrzeb\u0119 ruchu. By\u0107 mo\u017ce – bez ulic – musia\u0142 bym wirowa\u0107, pulsowa\u0107, chodzi\u0107 wko\u0142o. Ulice ujmuj\u0105 biologi\u0119 ruch\u00f3w w porz\u0105dek geometrii. Po pi\u0105te, dajemy si\u0119 nie\u015b\u0107, ulice – jak wcze\u015bniej ju\u017c m\u00f3wi\u0142em – maj\u0105 swoj\u0105 no\u015bno\u015b\u0107, same s\u0105 powodem ruchu, wci\u0105gaj\u0105 w g\u0142\u0105b, nios\u0105, czy te\u017c nudz\u0105 i zmuszaj\u0105 do zmiany kierunku, do poszukiwania nowej u\u017cywki. Zazwyczaj narkotyki sprzedawane s\u0105 na rogach ulic.<\/p>\n “Operacja jest to przej\u015bcie od jednego z cz\u0142on\u00f3w szeregu form do nast\u0119pnego. Pytanie brzmi, czy przyjmowana zazwyczaj niewielka liczba podstawowych operacji wystarczy do uzyskania wszystkich mo\u017cliwych operacji.<\/span><\/p>\n Wydaje si\u0119, \u017ce musi tak by\u0107.<\/span><\/p>\n Mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c zapyta\u0107, czy za pomoc\u0105 owych podstawowych operacji mo\u017cna przej\u015b\u0107 od dowolnego wyra\u017cenia do dowolnego wyra\u017cenia pokrewnego.”<\/span><\/p>\n cytat z Dziennik\u00f3w Ludwiga Wittgensteina (odno\u015bnie strategii)<\/em><\/span><\/p>\n <\/p>\n Cywilizacja w czasie (zmiany epok i pokole\u0144) z dalszej perspektywy wydaje si\u0119 mie\u0107 natur\u0119 obrusa wci\u0105\u017c plamionego, wci\u0105\u017c brudzonego, na kt\u00f3rego powierzchni pierwotny wz\u00f3r i splot materia\u0142u z czasem staj\u0105 si\u0119 coraz mniej widoczne. Jednak i ten obrus bywa prany, przynajmniej niekt\u00f3re plamy s\u0105 wywabiane, a od czasu do czasu kto\u015b po\u015bwi\u0119ca si\u0119 studiom nad nast\u0119pstwem plam. Jest mo\u017cliwe, ze kiedy\u015b kto\u015b uzna, ze nasz obrus wymaga nowej fundacji, a stary wyrzuci na \u015bmietnik, odda do muzeum, lub zrobi co\u015b, czego nie mo\u017cemy dzisiaj przewidzie\u0107. Na razie jednak badacze zawzi\u0119cie konkuruj\u0105 pomi\u0119dzy sob\u0105 wr\u00f3\u017c\u0105c z plam na obrusie i wieszcz\u0105c jego granice w r\u00f3\u017cnych rejonach; walcz\u0105 o pierwsze\u0144stwo dostrze\u017cenia nowej plamy, dziury, przetarcia.<\/p>\n regu\u0142a dialektyczna\/retoryczna kontra regu\u0142a metafizyczna = weryfikacja\/falsyfikacja<\/p>\n “Nauka<\/span> (sztuka te\u017c) kupowana jest nie dla PRAWDY, ale dla zwi\u0119kszenia MOCY…”<\/span> Technika wkracza wtedy, gdy d\u0105\u017cymy do optymalizacji skuteczno\u015bci (Lyotard) – optymalizacja skuteczno\u015bci polega za\u015b na zwi\u0119kszeniu wyj\u015bcia (OUTPUT) przy r\u00f3wnoczesnym zmniejszeniu wej\u015bcia (INPUT), czyli uzyskaniu wi\u0119kszej ilo\u015bci informacji przy u\u017cyciu mniejszej energii.<\/p>\n Technika wkracza za cen\u0119 dodatkowych nak\u0142ad\u00f3w, im wy\u017csza technika, tym wi\u0119ksze nak\u0142ady. Je\u017celi przyjmiemy, \u017ce “nowe technologie” w sztuce wa\u017cne s\u0105 z punktu widzenia jej istoty (jaka by ona nie by\u0142a), to oka\u017ce si\u0119, \u017ce nie ma sztuki bez technologii, czyli nie ma sztuki bez pieni\u0119dzy;<\/p>\n bogactwo \/ w\u0142adza = sztuka.<\/p>\n Przedmiot trwa – fenomen si\u0119 zmienia; fenomen trwa – zmienia si\u0119 przedmiot. Do\u015b\u0107 wcze\u015bnie zauwa\u017cy\u0142em r\u00f3\u017cnic\u0119 pomi\u0119dzy chodzeniem po mie\u015bcie, a w\u0119drowaniem w bardziej otwartej przestrzeni – po polach, lasach i g\u00f3rach. Chodz\u0105c po mie\u015bcie mamy ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 dokonywania skr\u00f3t\u00f3w, chodzimy ulicami odpowiadaj\u0105cymi koncepcji komunikacji zwi\u0105zanej z lokacj\u0105 miasta.<\/p>\n natura cywilizacja<\/p>\n Zawsze si\u0119 zastanawia\u0142em, co si\u0119 dzieje, gdy kolejny raz wkraczam na przechodzon\u0105 ju\u017c wcze\u015bniej ulic\u0119 – czy dokonuj\u0119 jej nowego nagrania, czy nowym przej\u015bciem wymazuj\u0119, czy te\u017c dogrywam poprzednie. Mo\u017ce tak, jak dogrywa si\u0119 \u015bcie\u017cki na wielo\u015bladowym magnetofonie? Jest te\u017c podobie\u0144stwo do gramofonowej ig\u0142y penetruj\u0105cej raz po razie ten sam rowek, lecz coraz bardziej w tym rowku skrzypi\u0105cej, wyrabiaj\u0105cej p\u0142yt\u0119, niszcz\u0105cej d\u017awi\u0119k. Kolejne przej\u015bcia mog\u0105 nak\u0142ada\u0107 si\u0119 jedne na drugie, jak kolejne warstwy, zwoje, poziomy. Miasto ro\u015bnie, przybywa mu pi\u0119ter. Nie jest to jednak wzrost jednokierunkowy, gdy\u017c wystarczy chwila nieuwagi (uwagi?) i piramida si\u0119 zapada. Wpadamy w ni\u017csze poziomy, b\u0142\u0105dzimy mi\u0119dzy epokami, mo\u017cemy czasem dostrzec w\u0142asne plecy. Da\u0142bym g\u0142ow\u0119, \u017ce kilka razy widzia\u0142em na ulicy dawno nie odwiedzanego miasta siebie sprzed lat. Przecie\u017c dobrze wiemy, \u017ce czas nie wszystkim jest jednako \u0142askawy i nie wsz\u0119dzie p\u0142ynie z t\u0105 sam\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105.<\/p>\n A przecie\u017c to nie jest wszystko. Z czasem, z ilo\u015bci\u0105 i bogactwem miast, dochodzimy do moment\u00f3w, gdy w odwiedzanym po raz pierwszy potrafimy odnale\u017a\u0107 miejsca ju\u017c dobrze znane.<\/p>\n Tak samo jest z tekstem. Podobnie ze sztuk\u0105.<\/p>\n Artur Tajber 2001, Krak\u00f3w<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u015awiat mierz\u0119 nogami – chodz\u0119. Wszystkie inne miary s\u0105 pochodne. Chodz\u0105c, wytyczam drogi i nadaj\u0119 im miar\u0119. Miara to rytm. Wszystkie drogi, miary i rytmy pulsuj\u0105, wsp\u00f3\u0142brzmi\u0105, wpadaj\u0105 w dysonanse. To jest muzyka geometrii. Bo geometria to mierzenie ziemi. Sprawy ludzkie, problemy spo\u0142ecze\u0144stw, jednostkowa rado\u015b\u0107 i b\u00f3l s\u0105 wa\u017cne – zw\u0142aszcza w momencie, gdy je prze\u017cywamy. Jednak rozpami\u0119tywanie uniesie\u0144 i tragedii jest sentymentalne – i pretensjonalne.<\/p>\n","protected":false},"author":96,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[7281,849],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[986],"yoast_head":"\n
\n– Pozostaje pytanie – powiedzia\u0142a Alicja – czy potrafisz nadawa\u0107 s\u0142owom tak wiele rozmaitych znacze\u0144?
\n– Pozostaje pytanie – powiedzia\u0142 Humpty Dumpty – kto ma by\u0107 panem… to wszystko.”<\/span><\/p>\n
\nOperacja i szereg form to okre\u015blenia r\u00f3wnowa\u017cne.<\/span><\/p>\n
\nPo rozdzieleniu Ko\u015bcio\u0142a od Pa\u0144stwa (Feyerabend) mo\u017cna si\u0119 w tym samym “laickim” duchu domaga\u0107 oddzielenia Pa\u0144stwa od Nauki (przeciw metodzie). Ale co z rozdzia\u0142em Nauki i Pieni\u0105dza? Albo – czy arty\u015bci rzeczywi\u015bcie chc\u0105 oddzielenia Sztuki od Pa\u0144stwa?<\/p>\n
\nChc\u0119 ten cytat umie\u015bci\u0107 ko\u0142o dw\u00f3ch innych: “wy\u017cszo\u015b\u0107 istot rosn\u0105cych nad rzeczami robionymi”, “l\u0119k sztuki przed sztuk\u0105”<\/span>.<\/p>\n
\nPrzywykli\u015bmy nadawa\u0107 rzeczom nazwy, u\u017cywa\u0107 ich imion w mowie i pi\u015bmie, i tak s\u0142owa staj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnowa\u017cne rzeczom. Mo\u017cemy zapyta\u0107: czy rzecz ma w\u0142a\u015bciwe imi\u0119?, lecz przecie\u017c jest r\u00f3wnie\u017c mo\u017cliwe pytanie: czy s\u0142owo ma w\u0142a\u015bciw\u0105 rzecz?<\/p>\n