{"id":8665,"date":"2012-05-23T19:45:51","date_gmt":"2012-05-23T18:45:51","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=8665"},"modified":"2020-09-01T13:31:27","modified_gmt":"2020-09-01T12:31:27","slug":"krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk","title":{"rendered":"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w. Cz. 1."},"content":{"rendered":"<p>Cz\u0119\u015b\u0107 z om\u00f3wionych ni\u017cej pism artystycznych redagowa\u0142em, niekt\u00f3rymi kierowa\u0142em jako redaktor naczelny, prawie ze wszystkimi wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142em lub wsp\u00f3\u0142pracuj\u0119 na przestrzeni blisko 30 lat. Dlatego nawet nie b\u0119d\u0119 si\u0119 sili\u0142 na podejmowanie ich obiektywnej prezentacji czy oceny, cho\u0107 czasami, zw\u0142aszcza w odniesieniu do lat 50., 60. i 70. XX w., staram si\u0119 podawa\u0107 obiektywne dane lub analizowa\u0107 profil danego tytu\u0142u pod k\u0105tem jego zawarto\u015bci, a nie na przyk\u0142ad okoliczno\u015bci powstania konkretnych wyda\u0144 czy artyku\u0142\u00f3w. B\u0119dzie to wi\u0119c subiektywny przegl\u0105d, na pewno nie zwalniaj\u0105cy z obowi\u0105zku systematycznego, naukowego opisu zjawiska, kt\u00f3re by\u0142o i jest wa\u017cnym elementem naszego \u017cycia kulturalnego.<\/p>\n<figure id=\"attachment_8701\" aria-describedby=\"caption-attachment-8701\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2301\/\" rel=\"attachment wp-att-8701\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-8701\" title=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2301-540x678.jpg\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" width=\"540\" height=\"678\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-8701\" class=\"wp-caption-text\">Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)<\/figcaption><\/figure>\n<p>W pierwszej cz\u0119\u015bci przedstawi\u0119 pokr\u00f3tce tylko dwa pisma o sztuce, kt\u00f3re odegra\u0142y wa\u017cn\u0105 rol\u0119 kulturotw\u00f3rcz\u0105 w kraju, ale tak\u017ce i za granic\u0105, szczeg\u00f3lnie wschodni\u0105: \u201ePrzegl\u0105d Artystyczny\u201d i \u201eSztuk\u0119\u201d.<\/p>\n<p>W drugiej \u2013 i by\u0107 mo\u017ce nast\u0119pnych cz\u0119\u015bciach \u2013 b\u0119d\u0119 pisa\u0142 o \u201eProjekcie\u201d, prawdziwym pomniku kultury polskiej oraz pismach, kt\u00f3re rodzi\u0142y si\u0119 z buntu przeciwko magazynom typu \u201eSztuka\u201d i \u201eProjekt\u201d.<\/p>\n<p>Najstarsze z tych pism, \u201ePrzegl\u0105d Artystyczny\u201d, powsta\u0142o w 1945 r. w Krakowie jako miesi\u0119cznik i organ prasowy Okr\u0119gu Krakowskiego Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w. Mia\u0142o form\u0119 gazety. I w rzeczywisto\u015bci by\u0142o nieregularnikiem, jak mo\u017cna by to uj\u0105\u0107 dzi\u015b, w erze tego rodzaju zjawisk na rynku wydawniczym.<\/p>\n<p>Od 1950 r. \u201ePrzegl\u0105d\u201d ukazywa\u0142 si\u0119 ju\u017c w Warszawie, jako pismo Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego ZPAP. By\u0142 dwumiesi\u0119cznikiem i mia\u0142 charakter, jak to okre\u015blono, \u201eog\u00f3lnoartystyczny\u201d. W latach 1952-60 magazyn wydawany by\u0142o przez Pa\u0144stwowy Instytut Sztuki, dzi\u015b Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk.<\/p>\n<p>To niezwyk\u0142e, zdawa\u0142oby si\u0119, przeniesienie przez w\u0142adze funkcji wydawcy ze zwi\u0105zku artyst\u00f3w na pa\u0144stwow\u0105 instytucj\u0119 naukow\u0105 (w latach 1952-57 nominalnie wsp\u00f3\u0142wydawc\u0105 by\u0142 te\u017c ZPAP) nie mia\u0142o zwi\u0105zku z rosn\u0105cym presti\u017cem pisma i polskiej sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, s\u0142u\u017cy\u0142o jedynie zwi\u0119kszeniu mo\u017cliwo\u015bci kontroli zar\u00f3wno nad \u201ePrzegl\u0105dem\u201d, jak i artystami.<\/p>\n<p>Paradoksalnie, okres przej\u0119cia \u201ePrzegl\u0105du Artystycznego\u201d przez Pa\u0144stwowy Instytut Sztuki by\u0142 bardzo korzystny. Pismem od 1952 r. kierowa\u0142 Mieczys\u0142aw Por\u0119bskie, a od 1957, kiedy PIS przemianowano na IS (Instytut Sztuki PAN) i zrezygnowano ze wsp\u00f3\u0142pracy z ZPAP, Aleksander Wojciechowski (do 1960). Du\u017co pisywa\u0142 w\u00f3wczas na \u0142amach \u201ePrzegl\u0105du\u201d Stefan Morawski.<\/p>\n<p>W okresie PIS-owskim i IS-owskim ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 model pisma artystycznego, kt\u00f3ry niewiele zmieni\u0142 si\u0119 a\u017c do ko\u0144ca lat 80. A odnosi si\u0119 to zar\u00f3wno do okre\u015blonego ju\u017c w tytule charakteru pisma, jak r\u00f3wnie\u017c do jego struktury. T\u0119 struktur\u0119, czyli uk\u0142ad materia\u0142\u00f3w, mo\u017cna by przedstawi\u0107 mniej wi\u0119cej tak: na pocz\u0105tku umieszczano teksty programowe i problemowe (im dalej od ery stalinizmu, tym cz\u0119\u015bciej teksty problemowe wypiera\u0142y programowe), p\u00f3\u017aniej tematyczne, np. sztuka kt\u00f3rego\u015b z kraj\u00f3w socjalistycznych jako motyw przewodni, nast\u0119pnie recenzje z wa\u017cnych (g\u0142\u00f3wnie pod wzgl\u0119dem politycznym, ale od 1956 r. tak\u017ce artystycznym) wystaw i festiwali, na ko\u0144cu recenzje ksi\u0105\u017cek, dyskusje, kr\u00f3tkie noty, czasem felietony i listy.<\/p>\n<div id='gallery-1' class='gallery galleryid-8665 gallery-columns-6 gallery-size-thumbnail'><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2304'><img width=\"188\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2304.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8704\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8704'>\n\t\t\t\tSztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2303'><img width=\"400\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2303-400x240.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8703\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8703'>\n\t\t\t\tSztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2302'><img width=\"192\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2302.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8702\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8702'>\n\t\t\t\tSztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2301'><img width=\"191\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2301.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8701\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8701'>\n\t\t\t\tSztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-przeglad-artystyczny-2012-05-23-a'><img width=\"225\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-przeglad-artystyczny-2012-05-23-a.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Przegl\u0105d Artystyczny (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8700\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8700'>\n\t\t\t\tPrzegl\u0105d Artystyczny (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-przeglad-artystyczny-2012-05-23'><img width=\"171\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-przeglad-artystyczny-2012-05-23.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Przegl\u0105d Artystyczny (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8699\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8699'>\n\t\t\t\tPrzegl\u0105d Artystyczny (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-okladka-2012-05-23'><img width=\"176\" height=\"240\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-okladka-2012-05-23.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"Artluk (nr 1-2), 2012 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" loading=\"lazy\" aria-describedby=\"gallery-1-8698\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<figcaption class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-8698'>\n\t\t\t\tArtluk (nr 1-2), 2012 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\n\t\t\t\t<\/figcaption><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<p>W tym pionierskim okresie wok\u00f3\u0142 pisma skupi\u0142a si\u0119 ciekawa grupa krytyk\u00f3w, naukowc\u00f3w i publicyst\u00f3w, kt\u00f3rzy przez nast\u0119pne dziesi\u0119ciolecia zdominowali ten dzia\u0142 pi\u015bmiennictwa w naszym kraju. W\u015br\u00f3d autor\u00f3w \u201ePrzegl\u0105du Artystycznego\u201d w latach 60. i 70. znale\u017ali si\u0119 m. in.: Zbigniew Klaczy\u0144ski, Bo\u017cena Kowalska, S\u0142awomir Bo\u0142dok, Wojciech Skrodzki, Zbigniew Florczak, Jerzy Zanozi\u0144ski, Alfred Ligocki, Irena Huml, Wojciech Krauze, Wies\u0142awa Wierzchowska.<\/p>\n<p>W okresie bezwzgl\u0119dnego obowi\u0105zywania doktryny artystycznej socrealizmu publikowane by\u0142y oczywi\u015bcie tasiemcowe manifesty i polityczno-artystyczne dyskusje. Jednym z najgor\u0119tszych or\u0119downik\u00f3w nowej metody tworzenia, pisz\u0105cym przy tym ze swad\u0105 i \u017carem by\u0142 Andrzej Wr\u00f3blewski, w\u00f3wczas jeszcze student i cz\u0142onek organizacji studenckich na ASP w Krakowie. Teksty te, czytane dzisiaj, ze znajomo\u015bci\u0105 tragicznych los\u00f3w malarza oraz jego dramatycznego rozczarowania komunizmem, mog\u0105 i powinny szokowa\u0107, trzeba jednak zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nie odbiega\u0142y od wymowy innych artyku\u0142\u00f3w drukowanych na \u0142amach \u201ePrzegl\u0105du Artystycznego\u201d.<\/p>\n<p>W 1960 r., decyzj\u0105 w\u0142adz politycznych usuni\u0119to Aleksandra Wojciechowskiego z funkcji redaktora naczelnego. By\u0142 to moment prze\u0142omowy dla pisma, kt\u00f3re odt\u0105d sta\u0142o si\u0119 bardziej upolitycznione i dyspozycyjne wobec oczekiwa\u0144 i dyrektyw partii. Na miejsce Wojciechowskiego mianowano na stanowisko redaktora naczelnego na kr\u00f3tko Jerzego Zanozi\u0144skiego, ale wida\u0107 nie spe\u0142nia\u0142 oczekiwa\u0144 w\u0142adz, bo ju\u017c w 1962 funkcj\u0119 naczelnej obj\u0119\u0142a Helena Krajewska, kt\u00f3ra kierowa\u0142a pismem a\u017c do 1973 r. (warto przypomnie\u0107, \u017ce Krajewska by\u0142a naczeln\u0105 \u201ePrzegl\u0105du\u201d tak\u017ce w najsro\u017cszym okresie stalinowskim w latach 1950-52). Sztandarowa artystka socrealizmu, tak\u017ce jako redaktorka stara\u0142a si\u0119 propagowa\u0107 najpierw sw\u00f3j ukochany kierunek, p\u00f3\u017aniej za\u015b wszelkie jego pochodne, zawsze w zakresie realizmu.<\/p>\n<p>W 1961 r. zmieni\u0142 si\u0119 nie tylko naczelny, ale i wydawca \u201ePrzegl\u0105du Artystycznego\u201d, oczywi\u015bcie na mocy decyzji w\u0142adz politycznych. Zosta\u0142y nim Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, zajmuj\u0105ce si\u0119 wydawaniem ksi\u0105\u017cek po\u015bwi\u0119conych sztuce i filmowi. Dodano im po prostu nowe zadania, s\u0142u\u017c\u0105ce, jak mo\u017cna by to dzi\u015b uj\u0105\u0107, \u201eposzerzeniu targetu\u201d.<\/p>\n<p>Na pocz\u0105tku lat 70., kiedy zaczyna\u0142a si\u0119 epoka gierkowska, wszystko musia\u0142o by\u0107 nowoczesne i liberalne, a nic tak nie sprzyja\u0142o ociepleniu wizerunku w\u0142adzy, jak kultura i sztuka wsp\u00f3\u0142czesna, kt\u00f3rej rozw\u00f3j le\u017ca\u0142 partii wyj\u0105tkowo na sercu, zw\u0142aszcza, \u017ce znaczna cz\u0119\u015b\u0107 m\u0142odych artyst\u00f3w na pytanie pierwszego sekretarza: \u201ePomo\u017cecie?\u201d, odpowiedzia\u0142a ochoczo \u2013 \u201ePomo\u017cemy!\u201d. W latach 70. powsta\u0142y wi\u0119c festiwale sztuki, nowe BWA (Biura Wystaw Artystycznych), upowszechni\u0142y si\u0119 plenery, konkursy i zakupy, nagrody, zw\u0142aszcza dla m\u0142odych, a dla wszystkich \u2013 nowe pismo na miar\u0119 rosn\u0105cych aspiracji artyst\u00f3w oraz oczekiwa\u0144 wobec nich ze strony partii i pa\u0144stwa. Tym nowym pismem, kt\u00f3re mia\u0142o urzeczywistni\u0107 zmiany, zosta\u0142a \u201eSztuka\u201d, jak przemianowano w 1974 r. \u201ePrzegl\u0105d Artystyczny\u201d.<\/p>\n<p>\u201eSztuka\u201d ukazywa\u0142a si\u0119 w latach 1974-81 oraz 1984-90, by\u0142a dwumiesi\u0119cznikiem, jej wydawc\u0105 za\u015b \u2013 Krajowa Agencja Wydawnicza (KAW), wchodz\u0105ca w sk\u0142ad koncernu medialnego PZPR pn. Robotnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia Wydawnicza (RSW) Ksi\u0105\u017cka \u2013 Prasa \u2013 Ruch.<\/p>\n<p>Do ko\u0144ca lat 70. \u201eSztuka\u201d by\u0142a wiod\u0105cym pismem artystycznym w Polsce o charakterze \u201ereview\u201d \u2013 przegl\u0105du wydarze\u0144 artystycznych w kraju i cz\u0119\u015bciowo za granic\u0105. Publikowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c materia\u0142y problemowe i prezentacje o charakterze monograficznym, a tak\u017ce kronik\u0119, recenzje wydawnictw ksi\u0105\u017ckowych, etc. Stara\u0142a si\u0119 zachowywa\u0107 neutralno\u015b\u0107 zar\u00f3wno polityczn\u0105, jak i artystyczn\u0105, co przejawia\u0142o si\u0119 prezentacj\u0105 r\u00f3\u017cnorodnych zjawisk, nie tylko realizmu, ale te\u017c abstrakcji, surrealizmu, awangardy (oczywi\u015bcie wszystko w ramach okre\u015blanych przez odpowiednie agendy partyjne i ministerialne, co by\u0142o po prostu praktyk\u0105 wszystkich legalnie ukazuj\u0105cych si\u0119 periodyk\u00f3w, a nie przejawem jakiego\u015b wyj\u0105tkowego lizusostwa redaktor\u00f3w).<\/p>\n<p><!--nextpage--><\/p>\n<p>Na prze\u0142omie 1980 i 81 roku, na fali przemian w kraju, ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 nast\u0119puj\u0105cy sk\u0142ad redakcji \u201eSztuki\u201d: Wojciech Cesarski (redaktor naczelny), Nawojka Cie\u015bli\u0144ska (sekretarz redakcji) oraz Andrzej Skoczylas (cz\u0142onek redakcji). Ten zesp\u00f3\u0142 wyda\u0142 rocznik pisma na wysokim poziomie, mog\u0105cy uchodzi\u0107 za wzorcowy dla ca\u0142ej dotychczasowej historii pism artystycznych w Polsce. Unowocze\u015bniono zosta\u0142 layout, poszerzono grono autor\u00f3w, a przede wszystkim odnoszono si\u0119 do najnowszych, nierzadko kontrowersyjnych i niezale\u017cnych tendencji w sztuce polskiej i \u015bwiatowej. To by\u0142a pi\u0119kna seria wyda\u0144 \u201eSztuki\u201d, kt\u00f3ra pi\u0119knia\u0142a z wydania na wydanie, a najlepszy okaza\u0142 si\u0119 numer, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bciwie nie istnieje, gdy\u017c zosta\u0142 w momencie wprowadzenia stanu wojennego skierowany przez wydawc\u0119 na przemia\u0142. Zachowa\u0142o si\u0119 jednak kilkadziesi\u0105t, mo\u017ce sto, egzemplarzy autorskich, gdy\u017c pomimo zamordowania tej edycji, autorzy otrzymali honoraria i przys\u0142uguj\u0105ce im egzemplarze autorskie z tajnych magazyn\u00f3w KAW. Wbrew pozorom i legendzie, jak\u0105 obros\u0142o to wydanie, znane tylko nielicznym, nie by\u0142 to numer rewolucyjny czy szczeg\u00f3lnie antysocjalistyczny, odnosi\u0142 si\u0119 do aktualnych zjawisk i wystaw, w znacznej cz\u0119\u015bci po\u015bwi\u0119conych tw\u00f3rczo\u015bci Josepha Beuysa.<\/p>\n<figure id=\"attachment_8703\" aria-describedby=\"caption-attachment-8703\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2303\/\" rel=\"attachment wp-att-8703\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-8703\" title=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2303-540x687.jpg\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" width=\"540\" height=\"687\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-8703\" class=\"wp-caption-text\">Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)<\/figcaption><\/figure>\n<p>Nie by\u0142em autorem tego numeru, lecz mia\u0142em nadziej\u0119 na udzia\u0142 w nast\u0119pnym, o czym rozmawia\u0142em p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 1981 r. w male\u0144kim pokoju redakcyjnym na Smolnej z redaktorem Andrzejem Skoczylasem, kt\u00f3ry zas\u0142yn\u0105\u0142 seri\u0105 obraz\u00f3w z porozumie\u0144 sierpniowych 1980, m.in. portret\u00f3w Lecha Wa\u0142\u0119sy. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142em w\u00f3wczas z tygodnikiem \u201eLiteratura\u201d, gdzie pisa\u0142em g\u0142\u00f3wnie recenzje, tak\u017ce wystaw. Skoczylas, jak si\u0119 okaza\u0142o, zna\u0142 niekt\u00f3re z nich i zaproponowa\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119. Jako pocz\u0105tkuj\u0105cy krytyk, \u015bwie\u017co po studiach, by\u0142em wniebowzi\u0119ty. \u201eSztuka\u201d by\u0142a wtedy najwa\u017cniejsza, wygrywa\u0142a konkurencj\u0119 nawet ze swym odwiecznym rywalem \u2013 pismem \u201eProjekt\u201d.<\/p>\n<p>W pierwszych dniach stanu wojennego \u201eSztuk\u0119\u201d zamkni\u0119to, a redakcj\u0119 zwolniono. Nie znam szczeg\u00f3\u0142\u00f3w zamkni\u0119cia redakcji na Smolnej, ale prze\u017cy\u0142em co\u015b podobnego w Pa\u0142acu Prymasowskim, gdzie mie\u015bci\u0142a si\u0119 redakcja \u201eAnimafilmu\u201d, kwartalnika Mi\u0119dzynarodowego Stowarzyszenia Filmu Animowanego (ASIFA), kierowanego w\u00f3wczas przez Marcina Gi\u017cyckiego. By\u0142em redaktorem dzia\u0142u zagranicznego pisma (zatrudnionym na umow\u0119 zlecenie) i pracowa\u0142em wraz z kolegami nad kolejnym wydaniem (kt\u00f3re oczywi\u015bcie te\u017c posz\u0142o na przemia\u0142, z ok\u0142adk\u0105 Jerzego Kaliny, w tym czasie przede wszystkim re\u017cysera animacji), gdy nagle us\u0142yszeli\u015bmy \u0142omot do drzwi i na \u015brodek pokoju wkroczy\u0142 bardzo pewny siebie pan pu\u0142kownik z pistoletem u pasa, w towarzystwie dw\u00f3ch \u017co\u0142nierzy z ka\u0142asznikowami. Dali nam dwie minuty na opuszczenie redakcji, co te\u017c uczynili\u015bmy. Zd\u0105\u017cy\u0142em tylko zgarn\u0105\u0107 do torby opracowywane materia\u0142y i wyla\u0107 gor\u0105c\u0105 herbat\u0119 do zlewu. Lokal redakcji opiecz\u0119towano i tak zako\u0144czy\u0142 si\u0119 polski rozdzia\u0142 \u201eAnimafilmu\u201d \u2013 a szkoda, bo by\u0142 to najwa\u017cniejszy na \u015bwiecie magazyn po\u015bwi\u0119cony sztuce animacji i wychodzi\u0142 w Polsce. My\u015bl\u0119, \u017ce w \u201eSztuce\u201d musia\u0142o by\u0107 podobnie.<\/p>\n<p>By\u0142 stan wojenny i prawie wszystkie pisma zamkni\u0119to, za wyj\u0105tkiem \u201e\u017bo\u0142nierza Wolno\u015bci\u201d i pisma PCK \u201eJestem\u201d, gdzie jako bezrobotny absolwent UW podj\u0105\u0142em prac\u0119 etatow\u0105 na stanowisku m\u0142odszego redaktora dzia\u0142u \u0142\u0105czno\u015bci z czytelnikami, odpowiadaj\u0105c codziennie na kilkadziesi\u0105t list\u00f3w od zrozpaczonych dziewcz\u0105t (g\u0142\u00f3wnie ze wsi i ma\u0142ych miasteczek, gdzie pismo cieszy\u0142o si\u0119 najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105) na temat przeciwdzia\u0142ania porostowi w\u0142os\u00f3w na nogach lub nieregularnemu miesi\u0105czkowaniu. Redaktor naczelny \u201eJestem\u201d, kt\u00f3re nie zosta\u0142o zamkni\u0119te, gdy\u017c przynosi\u0142o ogromne dochody i utrzymywa\u0142o ca\u0142e PCK, wyznaczy\u0142 bardzo wy\u015brubowane normy dzienne liczby odpowiedzi, szybko wi\u0119c nauczy\u0142em si\u0119 bieg\u0142ej obs\u0142ugi nieocenionej maszyny \u0141ucznik oraz poszerza\u0142em swoj\u0105 wiedz\u0119 medyczn\u0105. Po 13 grudnia praca w \u201eJestem\u201d by\u0142a doskona\u0142\u0105 odtrutk\u0105 na horror rozgrywaj\u0105cy si\u0119 wok\u00f3\u0142 nas, pozwala\u0142a te\u017c na unikni\u0119cie podejmowania pracy w skrajnie upolitycznionych redakcjach kulturalnych oraz na prowadzenie w\u0142asnej, obywatelskiej dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\n<figure id=\"attachment_8702\" aria-describedby=\"caption-attachment-8702\" style=\"width: 540px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-sztuka-2012-05-2302\/\" rel=\"attachment wp-att-8702\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-8702\" title=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2302-540x675.jpg\" alt=\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" width=\"540\" height=\"675\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-8702\" class=\"wp-caption-text\">Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)<\/figcaption><\/figure>\n<p>Historia \u201eSztuki\u201d i moja przeci\u0119\u0142y si\u0119 ponownie w 1984 r. W stanie wojennym redaktor naczelny Wojciech Cesarski i Nawojka Cie\u015bli\u0144ska podj\u0119li dzia\u0142alno\u015b\u0107 podziemn\u0105 w archiwum \u201eTygodnika Mazowsze\u201d (Cesarski kontynuowa\u0142 j\u0105 a\u017c do 1989). Natomiast Andrzej Skoczylas, zap\u0142aciwszy najpierw utrat\u0105 twarzy w \u015brodowisku za organizacj\u0119 roz\u0142amowego w stosunku do rozwi\u0105zanego przez w\u0142adze ZPAP, ZPAMIG-u (Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Malarzy i Grafik\u00f3w), podj\u0105\u0142 pr\u00f3b\u0119 \u201eodwieszenia\u201d \u201eSztuki\u201d. Uwa\u017ca\u0142, i mia\u0142 racj\u0119, \u017ce pismo jest potrzebne i wa\u017cne dla artyst\u00f3w. Pewnie w uznaniu zas\u0142ug za ZPAMIG (nota bene organizacja ta, uchodz\u0105ca za jedn\u0105 z najbardziej konformistycznych, wr\u0119cz haniebnych form manipulacji \u015brodowiskiem, zgromadzi\u0142a setki artyst\u00f3w, z kt\u00f3rych wielu wola\u0142oby, by katalog pierwszej wystawy ZPAMIG-u nigdy nie powsta\u0142, albo by nie zachowa\u0142 si\u0119 ani jeden jego egzemplarz), w\u0142adze przydzieli\u0142y odradzaj\u0105cemu si\u0119 pismu przydzia\u0142 papieru i drukarni\u0119 oraz fundusze na prowadzenie redakcji w ramach KAW-u.<\/p>\n<p>Z dawnej redakcji pozosta\u0142 Skoczylas, jako redaktor naczelny i Agnieszka Panecka, pracuj\u0105ca te\u017c w \u201eProjekcie\u201d. Do\u0142\u0105czy\u0142 r\u00f3wnie\u017c Andrzej Gass, dawny redaktor \u201eMisia\u201d, ale i \u201eKultury\u201d \u2013 bez \u017cadnego przygotowania i zainteresowania sprawami sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, ale sumienny sekretarz redakcji.<\/p>\n<p>Ju\u017c w trakcie prac nad pierwszym od 1981 numerem \u201eSztuki\u201d Andrzej Skoczylas zaprosi\u0142 do redakcji dw\u00f3ch m\u0142odzik\u00f3w. Klucz doboru by\u0142 ciekawy, cho\u0107 ca\u0142kowicie niejasny. Skoczylas zadzwoni\u0142 do mnie, do redakcji \u201e\u0141adu\u201d, tygodnika katolicko-spo\u0142ecznego i skrajnie prawicowego (redaktor naczelny by\u0142 jednym z przyw\u00f3dc\u00f3w przedwojennego ONR-u), gdzie pe\u0142ni\u0142em funkcj\u0119 szefa dzia\u0142u kulturalnego po odej\u015bciu z \u201eJestem\u201d. Pisa\u0142em tam sprawozdania z wystaw ko\u015bcielnych w ramach Tygodni Kultury Chrze\u015bcija\u0144skiej, m.in. o pierwszych pokazach Nowej Ekspresji w Warszawie, ale i eseje o kinie i tw\u00f3rczo\u015bci np. Romana Cie\u015blewicza. Redaktor oczywi\u015bcie nie pami\u0119ta\u0142 zbyt dobrze naszego spotkania w 1981, natomiast podoba\u0142y mu si\u0119 moje nowe teksty z zaznaczeniami ingerencji cenzury (by\u0142o tylko kilka pism w Polsce, kt\u00f3re to czyni\u0142y, tak\u017ce \u201eTygodnik Powszechny\u201d, oraz miesi\u0119czniki \u201eWi\u0119\u017a\u201d, \u201eZnak\u201d). Poniewa\u017c w \u201e\u0141adzie\u201d nie mo\u017cna ju\u017c by\u0142o wytrzyma\u0107, bo wci\u0105\u017c trwa\u0142y tam spory o pod\u0142o\u017cu narodowo-antysemickim, co nawet spowodowa\u0142o cofni\u0119cie asystentury ko\u015bcielnej i stopniowy upadek pisma, postanowi\u0142em przyj\u0105\u0107 propozycj\u0119 Skoczylasa. Chcia\u0142em nareszcie uciec od polityki, kt\u00f3ra w \u201e\u0141adzie\u201d by\u0142a r\u00f3wnie niestrawna, jak komusza propaganda, i zaj\u0105\u0107 si\u0119 na powa\u017cnie sztuk\u0105. Jak si\u0119 okaza\u0142o, uciec od polityki nie uda\u0142o mi si\u0119, a raczej mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce przechodz\u0105c do \u201eSztuki\u201d schowa\u0142em si\u0119 przed deszczem pod rynn\u0105, jak Rabelaisowski Gargantua. Spory \u015brodowiskowe mnie nie interesowa\u0142y (i to mi pozosta\u0142o do dzi\u015b), wykonywa\u0142em nieprzerwanie od 13 grudnia swoj\u0105 obywatelsk\u0105 powinno\u015b\u0107 poza prac\u0105, a w pracy chcia\u0142em przede wszystkim pisa\u0107 o sztuce i tylko specjalistyczne, jawne pismo dawa\u0142o najwi\u0119ksze mo\u017cliwo\u015bci w tym zakresie. Nie wierzy\u0142em w podziemne pisma kulturalne, do kt\u00f3rych sam, jako zainteresowany, mia\u0142em trudny dost\u0119p i kt\u00f3re zajmowa\u0142y si\u0119 przede wszystkim polityk\u0105.<\/p>\n<p><!--nextpage--><\/p>\n<p>Drugim m\u0142odzikiem, zaproszonym przez Andrzeja Skoczylasa do \u201eSztuki\u201d o rok ode mnie starszy, \u201ewyci\u0105gni\u0119ty\u201d z redakcji tygodnika o orientacji skrajnie przeciwnej do \u201e\u0141adu\u201d, cho\u0107 r\u00f3wnie\u017c zorientowanej narodowo, absolwent historii sztuki na Akademii Teologii Katolickiej, Jacek Werbanowski.<\/p>\n<p>W pewnym sensie obaj wygrali\u015bmy redaktorski casting, og\u0142oszony i rozstrzygni\u0119ty przez nowego naczelnego.<\/p>\n<p>W takim gronie doko\u0144czyli\u015bmy numer z Tadeuszem Kantorem na ok\u0142adce (poniewa\u017c wszyscy byli przekonani, \u017ce to portret podobnego do niego w tym uj\u0119ciu Skoczylasa, trzeba by\u0142o doda\u0107 wyra\u017any podpis i piecz\u0105tk\u0119 Cricot 2) i pracowali\u015bmy do ostatniego numeru, kt\u00f3ry nominalnie by\u0142 datowany 5\/89, ale ukaza\u0142 si\u0119 (nie jestem pewien, ale chyba nieca\u0142y nak\u0142ad trafi\u0142 do kiosk\u00f3w Ruchu) ju\u017c w 1990 r.<\/p>\n<figure id=\"attachment_8698\" aria-describedby=\"caption-attachment-8698\" style=\"width: 530px\" class=\"wp-caption alignnone\"><a href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/artluk-okladka-2012-05-23\/\" rel=\"attachment wp-att-8698\"><img loading=\"lazy\" class=\"size-full wp-image-8698\" title=\"Artluk (nr 1-2), 2012 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" src=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-okladka-2012-05-23.jpg\" alt=\"Artluk (nr 1-2), 2012 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\" width=\"530\" height=\"722\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-8698\" class=\"wp-caption-text\">Artluk (nr 1-2), 2012 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)<\/figcaption><\/figure>\n<p>Ten pierwszy, \u201ekantorowski\u201d numer \u201eSztuki\u201d z 1984 r. zawiera\u0142 teksty o \u201ePreasence Polonaises\u201d w Centre Pompidou w Pary\u017cu, o Documenta w Kassel, kilka nienajgorszych prezentacji artyst\u00f3w, w\u015br\u00f3d nich m\u00f3j debiutancki w \u201eSztuce\u201d artyku\u0142 o malarstwie Janusza Dziurawca. Ale to nie te teksty zosta\u0142y zapami\u0119tane, i pewnie s\u0142usznie, bo najbardziej wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 jeden \u2013 obrzydliwy paszkwil pt. \u201eDlaczego rozwi\u0105zano ZPAP?\u201d (celowo nie podaj\u0119 nazwiska nie\u017cyj\u0105cego ju\u017c autora). Ten jeden tekst w pierwszym numerze nowej \u201eSztuki\u201d wystarczy\u0142, by do periodyku przylgn\u0119\u0142a opinia pisma komuszego, konformistycznego, wrogiego niezale\u017cnym \u015brodowiskom. W nast\u0119pnych 40 numerach \u201eSztuki\u201d nic takiego si\u0119 nie powt\u00f3rzy\u0142o, ale etykietka pozosta\u0142a aktualna przez wiele p\u00f3\u017aniejszych lat, a dla niekt\u00f3rych a\u017c do ko\u0144ca istnienia pisma, czyli do 1990 r. C\u00f3\u017c, mo\u017cna rzec jedynie: niech przem\u00f3wi\u0105 fakty, w tym przypadku teksty i zdj\u0119cia, pismo tylko tak mo\u017ce si\u0119 obroni\u0107 albo przepa\u015b\u0107. My\u015bl\u0119, a nawet jestem pewien, \u017ce obiektywna, profesjonalna ocena \u201eSztuki\u201d z lat 1984-90 nie powinna wypa\u015b\u0107 \u017ale, bior\u0105c pod uwag\u0119 tre\u015bci merytoryczne. Oczywi\u015bcie, poczekajmy na oceny badaczy, medioznawc\u00f3w. Bior\u0105c jednak pod uwag\u0119 merytoryczn\u0105 zawarto\u015b\u0107 pisma, propaguj\u0105cego wybitne indywidualno\u015bci oraz zjawiska sztuki polskiej i zagranicznej, reaguj\u0105cego na najwa\u017cniejsze wystawy na przestrzeni wa\u017cnych pi\u0119ciu lat poprzedzaj\u0105cych pierwsze wolne wybory w Polsce, a tak\u017ce uwzgl\u0119dniaj\u0105c oddzia\u0142ywanie pisma na publiczno\u015b\u0107 krajow\u0105 i zagraniczn\u0105 (g\u0142\u00f3wnie wschodnioeuropejsk\u0105), bilans \u201eSztuki\u201d 1984-90 nie powinien wypa\u015b\u0107 negatywnie.<\/p>\n<p>Od 1986 r. numery \u201eSztuki\u201d by\u0142y redagowane przemiennie raz przeze mnie, raz przez Werbanowskiego. Mieli\u015bmy praktycznie \u201ecarte blanche\u201d od redaktora naczelnego i reszty kolegium redakcyjnego. Wymy\u015blali\u015bmy tematy (najpierw proponowane i dyskutowane na kolegium redakcyjnym), zamawiali\u015bmy teksty, redagowali\u015bmy je. To by\u0142o ekscytuj\u0105ce, g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce mieli\u015bmy du\u017c\u0105 swobod\u0119, ale tak\u017ce dlatego, \u017ce by\u0142y to czasy, gdy czytelnicy, g\u0142\u00f3wnie \u015brodowiska artystyczne, po prostu oczekiwali na kolejne wydania pisma. Dzi\u015b to trudne do wyobra\u017cenia, ale ludzie naprawd\u0119 czekali na ukazanie si\u0119 nast\u0119pnego numeru, wypytuj\u0105c zaprzyja\u017anione kioskarki, czy ju\u017c jest nowy numer \u201eSztuki\u201d lub \u201eProjektu\u201d.<\/p>\n<p>Wobec w\u0142adz chronieni byli\u015bmy \u201eczapk\u0105\u201d Andrzeja Skoczylasa, kt\u00f3ry daj\u0105c nam swobod\u0119, sam zaj\u0105\u0142 si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 zwi\u0105zkow\u0105 (ZPAMIG), co z biegiem lat mia\u0142o coraz mniejszy sens. Jestem pewien, \u017ce cieszy\u0142o go zaanga\u017cowanie Jacka i moje, bo naprawd\u0119 byli\u015bmy zaanga\u017cowani, mam te\u017c nadziej\u0119, \u017ce nie po\u017ca\u0142owa\u0142 swoich wybor\u00f3w podczas castingu w 1984 r.<\/p>\n<p>Andrzej Gass zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 naczelnego, powoli oddalaj\u0105c si\u0119 od \u201eSztuki\u201d i powracaj\u0105c do swoich pasji poszukiwacza rozwi\u0105za\u0144 tajemnic II wojny \u015bwiatowej, ja zosta\u0142em sekretarzem redakcji, Agnieszka Panecka pomaga\u0142a w sprawnym funkcjonowaniu redakcji. Motorem pozostawa\u0142 tandem, niemal idealny, bo oparty o silne wsp\u00f3\u0142zawodnictwo, kt\u00f3ry po latach przedstawi\u0142 na swoim obrazie Edward Dwurnik, bodaj pod tytu\u0142em \u201eKrytycy\u201d. Pod koniec wyliczanki malarz narysowa\u0142 dw\u00f3ch wychudzonych redaktor\u00f3w: jeden z d\u0142ugimi w\u0142osami i br\u00f3dk\u0105, drugi kr\u00f3tko obci\u0119ty bez zarostu, obaj z wypisanym zaci\u0119ciem na twarzy, siedz\u0105cy naprzeciwko siebie przed monitorami komputer\u00f3w w baszcie Zamku Ujazdowskiego, gdzie wtedy mie\u015bci\u0142a si\u0119 redakcja \u201eSztuki\u201d. Artysta odda\u0142 wiernie sytuacj\u0119, poza jednym szczeg\u00f3\u0142em: nie mieli\u015bmy jeszcze wtedy komputer\u00f3w, siedzieli\u015bmy naprzeciwko siebie nad klawiaturami \u0141ucznik\u00f3w. Te\u017c \u0142adny widok.<\/p>\n<p>Przede wszystkim chcieli\u015bmy z Jackiem przedstawia\u0107 to, co dzia\u0142o si\u0119 w kraju, a dzia\u0142o si\u0119 bardzo wiele, g\u0142\u00f3wnie w zakresie tzw. Nowej Ekspresji. Temu nurtowi obaj po\u015bwi\u0119cali\u015bmy kolejne numery \u201eSztuki\u201d. W pewnym sensie ten nurt zosta\u0142 wylansowany przez nasze pismo i by\u0142a to nasza \u201eartystyczna mi\u0142o\u015b\u0107\u201d \u2013 sztuka r\u00f3wnolatk\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 potrafili\u015bmy najlepiej zrozumie\u0107 i opisa\u0107. Ale oczywi\u015bcie to nie wszystko, Nowa Ekspresja by\u0142a wa\u017cnym elementem, ale nie jedynym, pismo mia\u0142o swoje zobowi\u0105zania wobec wielbicieli innych kierunk\u00f3w sztuki oraz odbiorc\u00f3w, kt\u00f3rzy chcieli wiedzie\u0107, jaka jest sytuacja na \u015bwiecie. Pod koniec lat 80. doniesienia z zagranicy, najcz\u0119\u015bciej w formie korespondencji w\u0142asnych (pisanych przez rozrastaj\u0105c\u0105 si\u0119 grup\u0119 wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w zagranicznych, ale i wyjazdy cz\u0142onk\u00f3w redakcji np. na biennale weneckie), stanowi\u0142y znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zawarto\u015bci pisma. \u201eReview\u201d zacz\u0119\u0142o oznacza\u0107 coraz cz\u0119\u015bciej \u201eprzegl\u0105d zagraniczny\u201d ni\u017c tylko \u201ekrajowy\u201d lub \u201eu s\u0105siad\u00f3w\u201d.<\/p>\n<p>Likwidacja pisma mia\u0142a miejsce w 1989 r. (a z okresem wypowiedzenia dla redaktor\u00f3w w 1990 r.), kiedy KAW uleg\u0142 odg\u00f3rnej likwidacji, kt\u00f3ra trwa\u0142a przez nast\u0119pne lata i nie ma pewno\u015bci, czy do dzi\u015b si\u0119 zako\u0144czy\u0142a. Decyzja wydawcy zaskoczy\u0142a redaktor\u00f3w w pomieszczeniach zn\u00f3w (jak w 1981) na Smolnej, cho\u0107 o pi\u0119tro lub dwa ni\u017cej. Zn\u00f3w mieli\u015bmy \u201ena tapecie\u201d nowy numer pisma. Na szcz\u0119\u015bcie tylko jako pomys\u0142, dzi\u0119ki temu nie musia\u0142 i\u015b\u0107 na przemia\u0142. Zostali\u015bmy, jako redakcja, na lodzie.<\/p>\n<p>Wtedy, pod koniec 1989 r., a mo\u017ce ju\u017c w 1990 r., pojawi\u0142 si\u0119 prywatny inwestor zainteresowany kupnem i wydawaniem \u201eSztuki\u201d. By\u0142a to firma szwedzko-polska Semeco z Tr\u00f3jmiasta, kt\u00f3ra specjalizowa\u0142a si\u0119 w prowadzeniu supermarket\u00f3w, ale wydawa\u0142a te\u017c dziennik \u201eGazeta Gda\u0144ska\u201d. Semeco chcia\u0142o dalej wydawa\u0107 \u201eSztuk\u0119\u201d, jednak nie pod kierownictwem Andrzeja Skoczylasa. Poniewa\u017c by\u0142em zwi\u0105zany towarzysko, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce zawodowo z Semeco, przedstawi\u0142em ofert\u0119 inwestora kolegium redakcyjnemu, a w\u0142a\u015bciwie Andrzejowi Skoczylasowi. Odrzuci\u0142 j\u0105, mia\u0142 inne plany. Poniewa\u017c KAW zwolni\u0142 oficjalnie wszystkich redaktor\u00f3w, ka\u017cdy z nas poszed\u0142 swoj\u0105 drog\u0105, ju\u017c poza \u201eSztuk\u0105\u201d.<\/p>\n<p>Pomimo szacunku jakim go darz\u0119, jako redaktora jednego z najwa\u017cniejszych pism o sztuce, kt\u00f3remu to pismo wiele zawdzi\u0119cza, przez lata mia\u0142em \u017cal do Andrzeja Skoczylasa, \u017ce w imi\u0119 dobra pisma nie przyj\u0105\u0142 oferty Semeco. Mieliby\u015bmy przynajmniej trzy lata dobrych warunk\u00f3w funkcjonowania (Semeco, jak wiele prominentnych firm tamtych czas\u00f3w, splajtowa\u0142o w 1992 r. z powodu przeinwestowania), w tym czasie mogliby\u015bmy ca\u0142kowicie zmieni\u0107 layout, system pracy redakcji, skomputeryzowa\u0107 proces produkcji, unowocze\u015bni\u0107 \u201eSztuk\u0119\u201d, kt\u00f3ra \u2013 by\u0107 mo\u017ce \u2013 sta\u0142aby si\u0119 nowym pismem, zbli\u017conym stylistycznie do \u201eTwojego Stylu\u201d czy \u201eSukcesu\u201d, prywatnym magazynem staraj\u0105cym si\u0119 dor\u00f3wna\u0107 kroku przemianom na rynku wydawniczym. Oczywi\u015bcie, por\u00f3wnanie z tymi dwoma miesi\u0119cznikami z pocz\u0105tku lat 90. dotyczy jedynie ich kszta\u0142tu edytorskiego, w \u017cadnym wypadku nie modelu biznesowego. \u201eSztuka\u201d, nawet odnowiona, nie mia\u0142aby jakiekolwiek szans na podobne osi\u0105gni\u0119cia finansowe. Uwa\u017cam jednak, \u017ce warto by\u0142o spr\u00f3bowa\u0107 to uczyni\u0107 w imi\u0119 presti\u017cu \u201eSztuki\u201d, cho\u0107by o trzy lata przed\u0142u\u017cy\u0107 jej \u017cywot nie tylko w niezmienionej, ale znacznie poprawionej i unowocze\u015bnionej wersji. Sta\u0142o si\u0119 jednak inaczej.<\/p>\n<p>W 1990 r. Andrzej Skoczylas wraz z \u017con\u0105 Joann\u0105 podj\u0105\u0142 samodzieln\u0105 pr\u00f3b\u0119 ratowania pisma. Skoczylasowie za\u0142o\u017cyli prywatne Studio Wydawnicze SZTUKA, kt\u00f3re ze zmiennym szcz\u0119\u015bciem i systematycznie malej\u0105cym poziomem merytorycznym wydawa\u0142o pod szyldem i logo \u201eSztuki\u201d (troch\u0119 zmniejszonym, ale tym pochodz\u0105cym jeszcze z 1980 roku) kolejne numery, najcz\u0119\u015bciej jako p\u00f3\u0142roczniki, a\u017c do 1998 r., korzystaj\u0105c g\u0142\u00f3wnie z subwencji Ministerstwa Kultury. Tak jak na pocz\u0105tku, po 1946 r. \u201ePrzegl\u0105d Artystyczny\u201d, tak po 1990 r. \u201eSztuka\u201d sta\u0142a si\u0119 na powr\u00f3t nieregularnikiem.<\/p>\n<p>Rozumiem, \u017ce z tym tytu\u0142em Andrzej Skoczylas zwi\u0105za\u0142 swoje \u017cycie, a oferta prywatnego inwestora wyklucza\u0142a jego obecno\u015b\u0107 w sk\u0142adzie zespo\u0142u, musia\u0142 wi\u0119c j\u0105 odrzuci\u0107. Pracowa\u0142 w \u201eSztuce\u201d jako redaktor od po\u0142owy lat 70., a po stanie wojennym postawi\u0142 na szali swoje dobre imi\u0119 w \u015brodowisku artystycznym. Mog\u0119 zrozumie\u0107 jego racje. Ale nie mog\u0119, jako wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca tego pisma przez pi\u0119\u0107 lat, dobrych lat \u201eSztuki\u201d, wybaczy\u0107 mu, \u017ce wydawa\u0142 pod jej szyldem pisemko o znacznie zmniejszonej obj\u0119to\u015bci i w niezmienionej od lat 80., a wi\u0119c przestarza\u0142ej, szacie graficznej, \u017ce zamieszcza\u0142 s\u0142abe teksty o jeszcze s\u0142abszych artystach, \u017ce wpl\u0105tywa\u0142 si\u0119 w polityczne i osobiste k\u0142\u00f3tnie, kt\u00f3re sprawi\u0142y, \u017ce po pewnym czasie nikt nie chcia\u0142 ju\u017c dotowa\u0107, oraz \u2013 co najbole\u015bniejsze \u2013 czyta\u0107 nowej \u201eSztuki\u201d, b\u0119d\u0105cej cieniem dawnej \u201eSztuki\u201d. Wiem, \u017ce nie by\u0142o \u0142atwo otrzymywa\u0107 dotacje, pozyskiwa\u0107 materia\u0142y, op\u0142aca\u0107 drukarnie, ale wiem tak\u017ce, \u017ce nie nale\u017ca\u0142o schodzi\u0107 poni\u017cej pewnego poziomu merytorycznego i przed\u0142u\u017ca\u0107 nieuniknionej agonii pisma o tak pi\u0119knych tradycjach.<\/p>\n<p>Ostatni odnotowany numer 1-6\/1998 \u201eSztuki\u201d, opublikowany przez Studio Wydawnicze Skoczylasa, zawiera\u0142 m.in. tekst Niki Strzemi\u0144skiej w 100-lecie urodzin Katarzyny Kobro, artyku\u0142 o Natalii LL i Alinie Szapocznikow, prezentacje kolekcji multimedialnej J\u00f3zefa Robakowskiego oraz felieton Andrzeja Partuma z cyklu \u201eKrytykostystem\u201d. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce to naprawd\u0119 dobry spis tre\u015bci na po\u017cegnanie tytu\u0142u o 52-letniej historii.<\/p>\n<p>Nawi\u0105zaniem, ale i pr\u00f3b\u0105 przej\u0119cia tytu\u0142u by\u0142o \u2013 przez kr\u00f3tki czas ukazuj\u0105ce si\u0119 \u2013 pismo \u201eSztuka.pl\u201d (dodanie \u201e.pl\u201d by\u0142o do\u015b\u0107 zr\u0119cznym posuni\u0119ciem, maj\u0105cym na celu odsuni\u0119cie ewentualnych roszcze\u0144 w\u0142a\u015bcicieli tytu\u0142u \u201eSztuka\u201d). Faktycznie jednak by\u0142a to kontynuacja zas\u0142u\u017conego pisma \u201ePrzegl\u0105d Antykwaryczny\u201d z Krakowa. Do obu pism powr\u00f3c\u0119 w nast\u0119pnej cz\u0119\u015bci tekstu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Cz\u0119\u015b\u0107 z om\u00f3wionych ni\u017cej pism artystycznych redagowa\u0142em, niekt\u00f3rymi kierowa\u0142em jako redaktor naczelny, prawie ze wszystkimi wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142em lub wsp\u00f3\u0142pracuj\u0119 na przestrzeni blisko 30 lat. Dlatego nawet nie b\u0119d\u0119 si\u0119 sili\u0142 na podejmowanie ich obiektywnej prezentacji czy oceny, cho\u0107 czasami, zw\u0142aszcza w odniesieniu do lat 50., 60. i 70. XX w., staram si\u0119 podawa\u0107 obiektywne dane lub analizowa\u0107 profil danego tytu\u0142u&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":195,"featured_media":8703,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[1276,335,484,849],"powerkit_post_featured":[],"coauthors":[1275],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v18.7 - https:\/\/yoast.com\/wordpress\/plugins\/seo\/ -->\n<title>Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w:\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\" \/>\n<link rel=\"next\" href=\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/2\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/\",\"name\":\"Ownetic Magazine\",\"description\":\"Magazine\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2303.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2303.jpg\",\"width\":1000,\"height\":1274,\"caption\":\"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#webpage\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\",\"name\":\"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2012-05-23T18:45:51+00:00\",\"dateModified\":\"2020-09-01T12:31:27+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/f3bedd3b526a9b936d4fe6ea0bb16658\"},\"description\":\"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w:\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w. Cz. 1.\"}]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/f3bedd3b526a9b936d4fe6ea0bb16658\",\"name\":\"Krzysztof Stanis\u0142awski\",\"url\":\"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/krzysztof-stanislawski\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w","description":"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w:","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk","next":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk\/2","schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/","name":"Ownetic Magazine","description":"Magazine","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#primaryimage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2303.jpg","contentUrl":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/artluk-sztuka-2012-05-2303.jpg","width":1000,"height":1274,"caption":"Sztuka (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#webpage","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk","name":"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w","isPartOf":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#primaryimage"},"datePublished":"2012-05-23T18:45:51+00:00","dateModified":"2020-09-01T12:31:27+00:00","author":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/f3bedd3b526a9b936d4fe6ea0bb16658"},"description":"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w:","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/krzysztof-stanislawski-polskie-pisma-artystyczne-po-1945-artluk#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Polskie pisma artystyczne po 1945 r. Pr\u00f3ba panoramy i por\u00f3wnania wybranych magazyn\u00f3w. Cz. 1."}]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/#\/schema\/person\/f3bedd3b526a9b936d4fe6ea0bb16658","name":"Krzysztof Stanis\u0142awski","url":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/author\/krzysztof-stanislawski"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8665"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/users\/195"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8665"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8665\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8703"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8665"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8665"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8665"},{"taxonomy":"powerkit_post_featured","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/powerkit_post_featured?post=8665"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=8665"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}