{"id":9072,"date":"2012-06-25T00:48:05","date_gmt":"2012-06-24T23:48:05","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=9072"},"modified":"2020-11-09T12:21:22","modified_gmt":"2020-11-09T11:21:22","slug":"jacek-sieradzki-jaja-mewy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/jacek-sieradzki-jaja-mewy","title":{"rendered":"Jaja Mewy"},"content":{"rendered":"

O\u015bmieszyli? Sparodiowali? Zrobili sobie jaja na twardo, zbiorowy ubaw ze wszystkich atrybut\u00f3w, z ca\u0142ego arsena\u0142u \u015brodk\u00f3w, jakim si\u0119 szczyci m\u0142ody teatr? Cudownie! Zawsze lepiej kpi\u0107, zw\u0142aszcza tak widowiskowo, ni\u017c siedzie\u0107 ponuro i mie\u0107 za z\u0142e. Poza tym, co tu du\u017co gada\u0107: nale\u017ca\u0142o si\u0119.<\/p>\n

\"\u201eMewa\u201d,<\/a>
\u201eMewa\u201d, re\u017c. Antoni Gietzky (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe organizatora)<\/figcaption><\/figure>\n

M\u0142ody teatr, wiadomo, od ponad dekady r\u0105bie w poprzednik\u00f3w jak w b\u0119ben. Kwestionuje w\u0142a\u015bciwie wszystkie tradycyjne regu\u0142y komunikacyjne. Wymieniaj\u0105c w przypadkowym porz\u0105dku: sam\u0105 zasad\u0119 reprezentacji, czwart\u0105 \u015bcian\u0119 z jej pochodnymi, linearno\u015b\u0107 narracji, koherencj\u0119 psychologiczn\u0105 (i ontologiczn\u0105) postaci, tak\u017ce wszystko to, co zamyka\u0142oby si\u0119 w niegdysiejszym poj\u0119ciu decorum<\/em>. Rewolucja kosi r\u00f3wno. Nie zauwa\u017ca wszak\u017ce, rozprawiaj\u0105c si\u0119 ze starymi konwencjami \u2013 fakt, nierzadko obro\u015bni\u0119tymi naiwno\u015bci\u0105, samozachwytem i rutyn\u0105 \u2013 \u017ce jednocze\u015bnie sama, na w\u0142asny u\u017cytek, bezwiednie tworzy nowe konwencje, kody i \u017cargony. Pachn\u0105ce \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 radykalne \u015brodki wyrazu ju\u017c po paru u\u017cyciach zmieniaj\u0105 si\u0119 w komuna\u0142y. W rutyniarskie wytrychy, stosowane z automatu. Nic w tym dziwnego. Historia sztuki wie, \u017ce w\u0142a\u015bnie awangardy z regu\u0142y b\u0142yskawicznie si\u0119 petryfikuj\u0105, a stopie\u0144 kostnienia proporcjonalny jest do rozg\u0142osu i mocy, z jakimi innowacje wprowadzano.<\/p>\n

\u015awietnie wi\u0119c, \u017ce zesp\u00f3\u0142 Teatru \u015al\u0105skiego im Wyspia\u0144skiego pod re\u017cysersk\u0105 batut\u0105 Gabriela Gietzky\u2019ego postanowi\u0142 zabawi\u0107 si\u0119 zgromadzeniem w jednym przedstawieniu maksymalnej liczby owych neo wytrych\u00f3w. U\u017cyli do tego Mewy<\/em>, kt\u00f3rej pierwszy akt, osnuty wok\u00f3\u0142 starcia awangardowego teatru marze\u0144 Konstantego Trieplewa z rutyniarskim rzemios\u0142em scenicznym jego matki, daje fantastyczny pretekst do podobnych zabieg\u00f3w. Na proscenium katowickiej sceny postawiono mikrofon na statywie; mia\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 ciskaniu komentarzy prosto w publiczno\u015b\u0107. Acz i bez u\u017cycia tego sprz\u0119tu czwart\u0105 \u015bcian\u0119 rozmontowywano z przytupem. Aktorzy wkraczali na scen\u0119, tocz\u0105c dwojakie dialogi: te z Czechowa i \u201eprywatne\u201d; publiczno\u015bci przedstawiali si\u0119 dwoma nazwiskami, scenicznym i osobistym. A potem odegrano teatr Trieplewa, spi\u0119trzony w ekstatyczn\u0105 kakofoni\u0119. Nina Zarieczna w g\u0142\u0119bi sceny deklamowa\u0142a Czechowowski tekst, na pierwszym planie Arkadina zag\u0142usza\u0142a j\u0105 szalonym teatrem ta\u0144ca (tak, tak, ta\u0144cem mo\u017cna zag\u0142usza\u0107), a g\u0142os Kostii z g\u0142o\u015bnik\u00f3w przykrywa\u0142 to wszystko wyznaniem m\u0142odoteatralnej wiary. Je\u015bli si\u0119 nie myl\u0119, opublikowanym w programie jako Poemat Lehmanowski <\/em>pi\u00f3ra Gietzky\u2019ego. Autoreferencja. Dekompozycja. Rozszczepienie. Neoawangarda. Intermedialno\u015b\u0107. Rekonstrukcja. Konfrontacja. Kwestionowanie. Do\u015bwiadczanie. Radykalna postdramatyczna energetyka. <\/em>I tak dalej.<\/p>\n