{"id":9873,"date":"2012-10-10T17:16:46","date_gmt":"2012-10-10T16:16:46","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/?p=9873"},"modified":"2012-12-27T14:16:56","modified_gmt":"2012-12-27T13:16:56","slug":"katarzyna-lemanska-germanscy-rzymianie-kontra-polscy-goci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/magazyn\/2012\/katarzyna-lemanska-germanscy-rzymianie-kontra-polscy-goci","title":{"rendered":"Germa\u0144scy Rzymianie kontra polscy Goci"},"content":{"rendered":"

Konflikt polsko-niemiecki jest obecny w spektaklach Jana Klaty niemal od pocz\u0105tku jego kariery \u2013 podejmuje ten temat z r\u00f3\u017cn\u0105 intensywno\u015bci\u0105 i w odmiennych estetykach. W Titusie Andronicusie<\/em> (premiera 15 wrze\u015bnia 2012 roku w Teatrze Polskim we Wroc\u0142awiu) koncentruje si\u0119 na dw\u00f3ch zagadnieniach: wewn\u0119trznym rozpadzie Rzymu-spo\u0142ecze\u0144stwa i braku kontaktu mi\u0119dzy lud\u017ami \u2013 zar\u00f3wno tych samych narodowo\u015bci, jak i wywodz\u0105cych si\u0119 z innych kultur. Chocia\u017c w spektaklu Klaty nie ma bezpo\u015brednich nawi\u0105za\u0144 do drugiej wojny \u015bwiatowej, to takie skojarzenia same si\u0119 nasuwaj\u0105. Tw\u00f3rcy \u015bwietnie zdaj\u0105 sobie z tego spraw\u0119, dlatego celowo uruchamiaj\u0105 najbanalniejsze stereotypy. Spektakl powsta\u0142 w koprodukcji wroc\u0142awskiego Teatru Polskiego i Staatsschauspiel Dresden \u2013 st\u0105d decyzja, by w rolach Rzymian zostali obsadzeni niemieccy aktorzy (z wyj\u0105tkiem Lavinii granej przez Paulin\u0119 Chapko), a Got\u00f3w zagrali Polacy. Pomys\u0142 do\u015b\u0107 oczywisty, ale czy mo\u017cemy sobie wyobrazi\u0107 odmienn\u0105 konfiguracj\u0119?<\/p>\n

\"Titus<\/a>
Titus Andronicus, re\u017c. Jan Klata, na zdj\u0119ciu: Robert H\u00f6ller i Sascha G\u00f6pel (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)<\/figcaption><\/figure>\n

W Titusie Andronicusie<\/em> Rzym jest przestrzeni\u0105 autonomiczn\u0105, rz\u0105dz\u0105c\u0105 si\u0119 w\u0142asn\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 logik\u0105, niezale\u017cnie od uwarunkowa\u0144 historycznych. To wsp\u00f3\u0142czesny obraz wysokorozwini\u0119tego spo\u0142ecze\u0144stwa europejskiego, kt\u00f3re wykorzystuje mniej rozwini\u0119te cywilizacje. To cesarz ustanawia Prawo, do kt\u00f3rego dost\u0119p maj\u0105 jedynie \u017co\u0142nierze, a Goci, uznawani za barbarzy\u0144c\u00f3w, dostarczaj\u0105 Rzymianom taniej si\u0142y roboczej i kobiet przeznaczonych na prostytutki (do tego przecie\u017c sprowadzaj\u0105 si\u0119 obowi\u0105zki Tamory \u2013 polskiej kurwy \u2013 na dworze Saturninusa). W pa\u0144stwie, w kt\u00f3rym bezkarnie u\u015bmierca si\u0119 wsp\u00f3\u0142obywateli, nieustannie s\u0105 przekraczane granice cz\u0142owiecze\u0144stwa. Mimo \u017ce ostatecznie w\u0142adz\u0119 przejmuje ostatni \u017cyj\u0105cy syn Titusa, Lucius (Robert H\u00f6ller), nic si\u0119 nie zmienia \u2013 nowy cesarz przep\u0119dza Got\u00f3w z Rzymu, chocia\u017c to dzi\u0119ki nim odni\u00f3s\u0142 zwyci\u0119stwo.<\/p>\n

Titus Andronicus<\/em> jest przede wszystkim dramatem charakteru \u2013 tytu\u0142owy bohater (Wolfgang Michalak) pozostaje wierny systemowi pa\u0144stwa, kt\u00f3ry po wojnie z Gotami ju\u017c nie istnieje. Dlatego rodzina Andronicusa jest tak \u0142atwym celem atak\u00f3w i spisk\u00f3w \u2013 nie umie funkcjonowa\u0107 w nowym paradygmacie. Dostrzega si\u0119 to ju\u017c w pierwszej scenie, kiedy Titus przerywa k\u0142\u00f3tni\u0119 Bassianusa (Matthias Luckey) i Saturninusa (Stefko Hanushevsky) o tron zamordowanego ojca. Dow\u00f3dca wnosi na plecach 21 metalowych trumien syn\u00f3w poleg\u0142ych podczas wojny. To z tych skrzy\u0144 Justyna \u0141agowska stworzy\u0142a estetyczn\u0105 scenografi\u0119 miasta wznoszonego na trupach \u017co\u0142nierzy. Podczas d\u0142u\u017c\u0105cej si\u0119, dziesi\u0119ciominutowej sceny wnoszenia trumien, przy wt\u00f3rze hardrockowych d\u017awi\u0119k\u00f3w, sk\u0142adamy ho\u0142d ostatnim bohaterom \u2013 ale czy faktycznie Rzymu?<\/p>\n