“Bona Sforza – królowa Polski i księżna Bari” – to tytuł wystawy prezentowanej aktualnie na Zamku Królewskim na Wawelu w Krakowie.
Jednym z podstawowych celów wystawy jest ukazanie wizerunku Bony oraz jej rodziny w sztuce. Organizatorzy wystawy mają również nadzieję, że ekspozycja i komentarz, oparte na archiwaliach i dotychczasowych badaniach naukowców, uzupełnią i uporządkują wiedzę o tytułowej bohaterce, przyznając jej właściwe miejsce w historii.
Wystawa na Wawelu pokazuje Bonę jako postać wybitną, cenioną przez Włochów i szeroko znaną w Polsce.
Podkreślić należy, że Księstwa Bari i Rossano przeżyły pod jej rządami znaczny rozkwit gospodarczy i kulturalny, a dzięki planowanemu małżeństwu z królem Rzeczpospolitej polskiej Zygmuntem I Starym weszły w orbitę polityczną wczesnego świata.
Wraz z nią na Wawel przybyły nowe prądy kulturalne, zwłaszcza w zakresie literatury i muzyki, oraz inne sposoby gospodarowania ziemią, czy też pewne potrawy, głównie jarzyny.
Na uwagę zasługuje prezentowany na wystawie zbiór portretów królewskich w grafice, na medalach wybitnych artystów: Jana Marii Mosca zw. Padovano, Jana Jakuba Caraglio, oraz popiersia tłoczone na pięknych skórzanych oprawach ksiąg. [j.z]
