3 września w Galerii AG w Krakowie zostanie otwarta wystawa malarstwa Eugeniusza Markowskiego. Na wystawie pokazanych zostanie ok. 60 obrazów powstałych na przestrzeni lat od 1942 do 1999 roku.
1912 – Eugeniusz Markowski ur. się 8 listopada w Warszawie.
1939 – ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych w pracowni profesora T. Pruszkowskiego. Walczył w obronie Warszawy, był ranny.
1940 – 50 – przebywa we Włoszech. Jest członkiem “Libera Associazione Arti Figurative” i bierze regularnie udział w wystawach tej grupy oraz wystawach rzymskiego “Art Clubu”. Pracuje jako scenograf w Teatro delle Arti w Rzymie (pod kierunkiem dyr. Dayali)
1948 – pierwsza oficjalna wystawa – udział w Quadriennale malarstwa włoskiego w Rzymie.
1950 – 55 – pracuje jako charge´ d´affaires w ambasadzie polskiej w Kanadzie.
1955 – 69 – Dyrektor Biura Współpracy Kulturalnej z Zagranicą Ministerstwa Kultury i Sztuki.
1962 – Pierwsza indywidualna wystawa malarstwa i rysunku w “Zachęcie” otwiera bogatą (ok. 80) listę ekspozycji w kraju i za granicą. 0d 1970 roku był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Lata 80. – w związku z narastaniem tendecji neoekspresjonistycznych w malarstwie, twórczość E. Markowskiego została na nowo “odkryta” i doceniona. Jego twórczość malarska został zaliczona do nurtu nowej figuracji, a także uznana za prekursorską w stosunku do ruchu Neue Wilde (Bożena Kowalska, “Polska awangarda malarska 1945 – 1970. Szanse i mity”, 1988 r.). 1984 – Nagroda krytyki artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida “Za najwybitniejszą indywidualną wystawę plastyczną w 1984 r. w Warszawie” 1994 – Nagroda artystyczna “Exit” “Za konsekwentne poszukiwanie nowych znaczeń w malarstwie”; 1998 – Kapituła Nagrody Kolekcjonerów im. Doktora Lecha Siudy – “Wyróżnienie za całokształt twórczości malarskiej”.
