Instytut Teatralny w Warszawie (Aleje Ujazdowskie 6) zaprasza 31 stycznia o godz. 18.oo na kolejne spotkanie z cyklu "Rozmowy na parterze" pod hasłem: Jakie poglądy polityczne ma polski teatr?
W ostatnich sezonach powstała w Polsce seria zaangażowanych przedstawień o polskiej rzeczywistości. Reżyserzy i dramaturdzy poruszają drażliwe tematy, takie jak bezrobocie, korupcja, zaangażowanie Polski w wojnę w Iraku, eksplozja nihilizmu i przemocy w życiu publicznym, nietolerancja wobec mniejszości. Odważnie pokazują zagubienie młodej generacji, rozpad rodziny i kryzys polskich elit i autorytetów, w tym Kościoła. Czy teatr jest odpowiednim miejscem do politycznych manifestów? Jakie poglądy społeczne i polityczne mają artyści teatru i dlaczego obawiają się je pokazywać na scenie?
Czy nowy teatr w Polsce jest prawicowy czy lewicowy? Jaką rolę ma do odegrania teatr w polskiej debacie publicznej?
Gośćmi spotkania będą:
Izabella Cywińska – reżyserka teatralna i filmowa, minister kultury w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, w latach 80. autorka zaangażowanych politycznie przedstawień, takich jak „Oskarżony: Czerwiec 56” w Teatrze Nowym w Poznaniu.
Jan Klata – reżyser i dramatopisarz, autor radykalnych interpretacji klasyki („Rewizor” Gogola w Wałbrzychu, „H.” według Szekspira w Stoczni Gdańskiej, „Lochy Watykanu” według Gide’a we Wrocławiu ). Ostatnio wystawił w Wałbrzychu „…córkę Fizdejki” według Witkacego, w której pokazał wejście Unii Europejskiej do Polski jako groteskowy najazd neokrzyżaków.
Jacek Głomb – reżyser, dyrektor Teatru im. Modrzejewskiej w Legnicy, który wystawia zaangażowane, ostre politycznie spektakle. Zrealizował m.in. „Obywatela M.” – sztukę o karierze Leszka Millera i „Balladę o Zakaczawiu”, powojenną historię legnickiej dzielnicy bezprawia. Ostatnio jego teatr wystawił w byłym supersamie sztukę Przemysława Wojcieszka „Made in Poland”
portret anarchistycznej młodzieży z blokowisk.
Sławomir Sierakowski – publicysta i redaktor naczelny lewicowego kwartalnika „Krytyka Polityczna”, publikował m.in. na łamach „Rzeczpospolitej” i „Polityki”.
