Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián-Donostia, Rencontres de Cinema d’Amerique Latine w Tuluzie oraz Instytut Cervantesa postanowiły wspólnie realizować projekt pt. Kino w Budowie począwszy od 2002 roku, który obejmowałby niezależne długometrażowe filmy latynoamerykańskie napotykające różnego typu trudności w fazie realizacji.
Ta pierwsza w swoim rodzaju inicjatywa w skali europejskiej jest odpowiedzią na naglące zapotrzebowanie producentów i reżyserów latynoamerykańskich borykających się z dużymi trudnościami przy realizacji filmów niskobudżetowych. Praca postępuje w dużej mierze dzięki pomysłowości i umiejętnościom ich twórców, niemniej te niezależne produkcje nie mogą obejść się bez dofinansowania, by móc się zaprezentować w formacie 35 mm wymaganym na festiwalach i przejść do fazy dystrybucji, by dotrzeć na wielkie ekrany kina komercyjnego i móc się objawić widzom, którzy, w ostatecznej instancji, decydują o ich zaistnieniu.
Przegląd "niezależnych długometrażowych filmów latynoamerykańskich napotykających różnego typu trudności w fazie realizacji" Kino W Budowie 2005, odbędzie się na początku października w Kino.Lab w Warszawie a następnie dotrze do Łodzi i Krakowa;
Kino.Lab CSW, Warszawa, 1 – 5. października 2005
Kino Charlie, Łódź, 4-8. 1 – 5. października 2005
Kino Pod Baranami, Kraków, 6- 10. 1 – 5. października 2005
W czasie przeglądu zostaną zaprezentowane filmy:
Cień wędrowca. Reż. Ciro Guerra, Kolumbia, 2003. Historia beznogiego Mañe, który jest przedmiotem drwin i ma kłopoty ze znalezieniem pracy oraz tragarza żyjącego z dźwigania na swoich plecach osób za $500 pesos. Pomiędzy mężczyznami rozwija się serdeczna przyjaźń, która sprawia, że ich życie staje się lżejsze w czekającej na swoje odkrycie Bogocie. Akcja czarno-białego filmu, w formacie cyfrowego wideo, rozwija się na szóstej ulicy, na wzgórzu Monserrate i w dzielnicach La Perseverancia, Las Nieves i Ricaurte.
Drugie podejście. Reż. Santiago Palavecino, Argentyna, 2004 (czarno/biały). Młody reżyser wraca do swojego rodzinnego miasta, by nakręcić swój pierwszy film, który ma być adaptacją opowiadania Perfumowana noc Haroldo Contiego, pisarza również pochodzącego z Chacabuco, a zaginionego za czasów ostatniej dyktatury wojskowej. Młody reżyser ostatecznie wikła się w dochodzenie na temat samobójstwa swojego przyjaciela z młodości.
Najbliższe wyjście ,Reż. Nicolas Tuozzo, Argentyna, 2004 to historia byłych pracowników kolei, w różnym wieku i znajdujących się w różnej sytuacji, którzy próbują odbudować swoje życie stawiając czoła coraz gorzej układającemu się losowi. Film otrzymał nagrody: dla Najlepszego Debiutującego Reżysera i Nagrodę Krytyki w ramach 45. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cartagenie (Kolumbia).
Pueblo Chico. Reż. Fernán Rudnik, Argentyna, 2003. Ustronna miejscowość nadmorska. Od trzydziestu lat regionem zarządza ten sam alkad. Jego młoda narzeczona pracuje na poczcie. Marynarz Toni przybywa do miejscowości z misją sporządzania raportów o sytuacji w regionie. Wszyscy dzielą wspólnie życie w spokoju. Pewnego dnia pojawiają się zagraniczni inwestorzy w celu zaprowadzenia postępu. Alkad sprzeciwia się temu stanowczo. Stolica wstrzymuje dostawy żywności i odcina połączenie radiowe, odizolowując miejscowość pogrążoną w głodzie i samotności. Jednak jej mieszkańcy nie poddają się. To historia o tych, którzy chcą przetrwać.
Poza grą. Víctor Arregui, Boliwia, 2003. Juan jest młodym Ekwadorczykiem z ubogiej rodziny, który marzy o emigracji w ucieczce przed przygnębiającą sytuacją w kraju. W poszukiwaniu pieniędzy potrzebnych do urzeczywistnienia marzeń, a także zdesperowany swoją sytuacją i wpływem, jaki wywiera na jego rodzinie i otoczeniu kryzys społeczno-gospodarczy i moralny w państwie, wikła się w działania przestępcze. Nieśmiałość, doświadczenie nieodwzajemnionej miłości, ubożenie jego rodziny, namiętność do przyjaciółki, w połączeniu z represjami i powszechną korupcją, sprawiają, że zdesperowany młodzieniec, za podszeptem złych rad, decyduje się na popełnienie przestępstwa, aby zdobyć środki pozwalające na realizację złotej iluzji opuszczenia kraju i spróbowania szczęścia na innym kontynencie. Akcja filmu rozgrywa się w Quito i nawiązuje do epizodów z najnowszej historii Ekwadoru a jego celem jest, zgodnie ze słowami reżysera, by „wnieść poważny wkład do zbiorowej pamięci Ekwadorczyków”.
