Muzeum Architektury we Wrocławiu prezentuje aktualnie wystawę pt. „Sztuka jako pomost. Kassak – Bortnyik – Pap", którą będzie można oglądać do 27 listopada b.r.
Na wystawie pokazane są 43 prace trzech awangardowych artystów węgierskich: Lajosa Kassaka, Sandora Bortnyika, Gyuli Papa, związanych z weimarskim bauhausem.
Lajos Kassák (1887-1967) – pisarz, poeta, malarz, grafik i teoretyk sztuki. Przywódca węgierskiej awangardy. Genialnie uzdolniony artysta-samouk. Z powodu działalności pisarskiej zmuszony do emigracji, podczas której zainteresował się sztuką. Od 1920 r. tworzył dadaistyczne kolaże, rzeźby i konstruktywistyczne obrazy. Nawiązał kontakt z większością ówczesnych centrów sztuki konstruktywistycznej. Współpracował m.in. z Kurtem Schwittersem, Aleksandrem Archipenką i Moholy Nagym. W 1950 r. ze względów politycznych musiał zrezygnować z działalności literackiej i wrócił do malarstwa. Odegrał bardzo ważną rolę w procesie tworzenia się ruchów awangardowych na Węgrzech. Jego obrazy i kolaże były prezentowane na największych międzynarodowych wystawach dadaistów i konstruktywistów.
W Budapeszcie oraz na emigracji w Wiedniu wydawał czasopismo „Ma” („Dzisiaj”) – najważniejsze czasopismo węgierskiej awangardy. Jest autorem koncepcji obrazu – architektury (Bildarchitektur).
Sándor Bortnyik (1893-1976) – był ściśle związany z grupą artystów skupionych wokół Lajosa Kassáka. Na jego styl ogromny wpływ wywarły niemiecki ekspresjonizm i francuski kubizm. W latach 30. duże znaczenie miała jego działalność graficzna. Jego twórczość znacząco oddziaływała na sztukę plakatu węgierskiego. Był dyrektorem Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Budapeszcie w latach 1949–1956.
Gyula Pap (1899-1983) – był nie tylko wyśmienitym artystą malarzem, lecz także znakomitym pedagogiem, który pozostawił po sobie bogatą spuściznę artystyczną. Jego obrazy są przeniknięte duchowością, którą jako ówczesny zwolennik Bauhausu odziedziczył po swoich mistrzach. Sam wykształcił grono artystów, z których wielu osiągnęło później uznanie międzynarodowe.
