W lutym i marcu 2006 roku Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka w Krakowie zaprasza na dwie wystawy:
„Aktorzy Teatru Tadeusza Kantora” w Archiwum Cricoteki (ul. Kanonicza 5) oraz „Klasa” w Galerii-Pracowni Tadeusza Kantora (ul. Sienna 7).
Wystawa zatytułowana „Aktorzy Teatru Tadeusza Kantora” prezentuje portrety osób, które w blisko 60-letniej historii twórczości teatralnej artysty pojawiły się w jego spektaklach w charakterze aktorów. Ekspozycja obejmuje okres od 1943 do 1990 roku; składa się z fotografii dokumentujących udział poszczególnych osób w kolejnych przedstawieniach, przedmiotów scenicznych, stanowiących „atrybuty” aktorów w ich kolejnych rolach, wybranych kostiumów i fotografii prywatnych oraz prywatnej korespondencji.
Ekspozycji towarzyszy publikacja, na którą składają się wspomnienia zebrane podczas wywiadów przeprowadzonych z bohaterami wystawy przez Jolantę Kunowską, kuratora wystawy i zarazem redaktora tomu. Wypowiedzi pięćdziesięciu dwóch osób składają się na barwny, różnorodny i intymny bo subiektywny obraz tego fenomenu, jakim był zarówno twórca Teatru Cricot 2, jak i jego dzieło. Materiał ten opowiada nie tylko historię tej wielkiej przygody, jaką dla większości osób była współpraca z T. Kantorem ale – co nie mniej ważne – daje bogaty materiał do stworzenia pełnego i wiarygodnego portretu tego wielkiego artysty.
Archiwum Cricoteki, ul. Kanonicza 5 (czynne poniedziałki, środy, czwartki i piątki od 10.00 do 14.00, wtorki od 14.00 do 18.00).
Na wystawie „Klasa” można obejrzeć fotografie Jacka Marii Stokłosy.
„Prezentowany zestaw to zobrazowane przeze mnie wspomnienie Klasy, grupy ludzi których zjednoczyła wola Tadeusza Kantora. Decyzja ta wpłynęła na ich życie, na ich stosunek do otaczającej rzeczywistości, na ich psychikę, a nawet ich kondycję fizyczną. To była umieszczona w określonym czasie kilku lat, mała społeczność, żyjąca pod dyktando jednego człowieka. Ta uległość to wynik uznania i akceptowania jego wizji świata i sztuki. Ta grupa ludzi tworzyła spektakl „Umarła Klasa”, genialne dzieło, będące ukoronowaniem wieloletnich doświadczeń teatralnych wybitnego twórcy.
Klasa na całym świecie powodowała euforię u publiczności teatrów. Każdy spektakl był inny, zgodny z wolą reżysera, za każdym razem żłobił również nowe wzruszenia w jego odtwórcach.
Byłem trybikiem w tym sprawnym mechanizmie. W „złotej obsadzie” – jak to kiedyś w Rzymie oznajmił Tadeusz. Chcąc odtworzyć ten czas, te uniesienia, mniej skupiam się na spektaklu, staram się pokazać obrazy, ludzi, eksponaty, przypominam sytuacje towarzyszące, zapamiętane w naszej świadomości i odtwarzające klimat tych dni. Oto Balzak obserwujący kaczki pływające w stawie parku w Grazu. Zapisuję ten obraz tak charakterystyczny dla tego artysty, nie tylko malarza, człowieka, ale również wyrazistej postaci scenicznej.
Próbuję zatrzymać miniony czas montując go w kadry. Umarła Klasa nie może umrzeć. Umierają ludzie, jest ich coraz mniej, z nimi umierają wspomnienia, dlatego to wyjątkowe niejednoznaczne dzieło musi być zapisywane na wiele sposobów. Tylko tak można oddać jego złożoność. I to jest jedna z prób zapisu”.
Jacek Maria Stokłosa
Galeria-Pracownia Tadeusza Kantora, ul. Sienna 7/5 (czynne w poniedziałki, środy i piątki od 10.00 do 16.00; wtorki i czwartki od 10.00 do 18.00, w drugą sobotę i niedzielę miesiąca od 14.00 do 18.00).
