28 lutego (wtorek) o godz. 11.00 w kinie Kinoteka (PKiN) w sali nr 2 w Warszawie odbędzie się pokaz prasowy filmu „W Rytmie Serca” (De battre mon coeur s’est arrêté) w reżyserii Jacquesa Audiarda.
Film wejdzie do kin 24 marca w ramach cyklu Plus Dla Koneserów. W roli głównej wystąpił Romain Duris, obecnie najgorętsze nazwisko francuskiego kina, aktor porównywany do młodego Alaina Delona czy Jean-Paula Belmondo.
„W Rytmie Serca” jest faworytem francuskich Oscarów, otrzymał az 10 nominacji. Ostanio nagrodziła go Brytyjska Akademia Filmowa i Telewizyjna, przyznając mu BAFTĘ w kategorii najlepszy film nienaglojęzyczny.
Tom (Romain Duris) ma 28 lat, a jego przeznaczeniem zdaje się być, podążanie śladami ojca w zdemoralizowanym, czasem wręcz brutalnym, biznesie obrotu nieruchomościami. Dzięki nieoczekiwanym wydarzeniom zaczyna wierzyć, że mógłby, jak matka, stać się pianistą. Z determinacją rozpoczyna przygotowania do przesłuchań. Pomaga mu w tym chińska pianistka – wirtuozka, która nie mówi słowa po francusku. Muzyka jest ich jedynym wspólnym językiem. Jednak presja z ciemnej strony świata Toma, staje się wkrótce ponad jego siły…
Jacques Audiard (reżyser, scenarzysta)
Karierę filmową rozpoczynał jako asystent montażysty m.in. przy filmie R. Polańskiego „Lokator”. Nieco później zajął się pisaniem scenariuszy m.in. (1984) Ennemi public no2, (1989) Frequence meutre, (1994) Patrz na upadłych mężczyzn. Ten ostatni film, debiut reżyserski, doceniony został na festiwalu Francuskiej Akademii Filmowej, Cezarem za reżyserski debiut. W 1996 otrzymał w Cannes nagrodę za scenariusz do Wielce Skromnego Bohatera, a w 2000 kolejnego Cezara tym razem za scenariusz do Vénus Beauté.. Wyreżyserował także (2001) Na moich ustach, (2005) W rytmie serca, a w tym roku pracuje nad nowym filmem Les disparus.
Romain Duris – Tom
Urodzony w artystycznej rodzinie, Romain Duris, był studentem uczelni plastycznej, kiedy na ulicy wypatrzył go szef castingu, szukający nowej twarzy do „Le peril jeune”, filmu telewizyjnego w reżyserii Cedrica Klapischa, tworzonego w ramach serii „Les annes lycee” („Lata licalne”) w 1993 roku. Sukces tego grupowego portretu, w którym grali także Vincent Elbaz i Helene De Fougerolles, był tak wielki, że dwa lata później film pojawił się w wersji kinowej. W międzyczasie Duris wystąpił w „Freres” („Bracia”), filmie telewizyjnym innego obiecującego reżysera – Olivera Dahana.
Z doskonałym wyglądem, uroczym uśmiechem i mnóstwem energii, Romain Duris wkrótce został jednym z najpopularniejszych aktorów swojego pokolenia. Ponownie pracował u Dahana w filmie „Deja mort” i stał się ulubionym aktorem Cedricka Klapischa, który obsadził go w „Chacun cherche son chat” (1996) i „Maybe”(1999). Duris pracował także z Tonym Gatlifem, który zawiózł go do Rumunii, gdzie wprowadził go w świat Cyganów w filmie „Gadjo dilo”. Duris otrzymał za ten film nominację do Cezara dla najbardziej obiecującego młodego aktora 1999 roku.
W roku 2002 ogromny sukces „Smaku życia” („L’auberge espagnole”), komedii Klapischa opowiadającej o codziennym życiu grupy studentów w Barcelonie, był ważnym punktem w jego karierze. Grając nadal w bardziej niszowych projektach (od „Osmose” po eksperymentalny „Schimkent Hotel”), wystąpił również w filmach głównego nurtu – u boku Isabelle Adjani w filmie „Adolphe” i w roli tajemniczego dżentelmena-włamywacza w filmie „Arsene Lupin” obok Kristen Scott Thomas.
