Unia Teatr Niemożliwy wystawi w Warszawie spektakl na motywach opowiadania Franza Kafki pt. „Schron”
„Schron to plastyczno-muzyczna opowieść o wyobcowaniu, o zewnętrzu przenikającym wewnętrze. Bohater trwa we własnoręcznie skonstruowanym Schronie, twierdzy mającej zapewnić bezpieczeństwo w momencie zagrożenia. Tak też skonstruowana jest scenografia autorstwa Piotra Dumały – widz otoczony jest schronowym światem, dekoracja jest dookolna, w trakcie przedstawienia nie możemy opuścić kafkowskiego świata – zanurzeni w cieniu, świetle, głosie i kolorze. Spektakl porusza kwestię strachu przed światem zewnętrznym i potrzebę obrony, izolacji, a z drugiej strony uzmysławia widzowi, że największe niebezpieczeństwo czai się w nas samych. Jest rozważaniem o świadomości, granicy bycia zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, tu i tam, jednoczesnego obserwowania wejścia do schronu i przebywania w nim.”
Reżyser spektaklu Wojciech Olejnik:
„Głównym budulcem myślowo – tekstowym przedstawienia jest jedno z ostatnich – niedokończone opowiadanie Kafki pt. "Schron" (tłumaczone także jako "Jama"). Autorzy scenariusza zaczerpnęli z niego jednak tylko pewna idee przewodnia i ledwie kilka zdań. Posłużyło, zatem jako pretekst do wejrzenia w pełen rozterek i leków świat Franza K. Nie znaczy to wszelako, ze powstało przedstawienie o Kafce; nie portretuje bowiem Kafki i odchodzi od jego głównej obsesji – literatury. Słowo usiłuje zastąpić autonomiczna wizja plastyczno-muzyczna, posługując się przy tym kruchością papieru, gra cieniem, światłem i dźwiękiem, ograniczeniem przestrzeni widza. Balansuje na pograniczu eksperymentu teatralnego.”
Unia Teatr Niemożliwy
scenariusz i reżyseria: Dorota Anna Dabek i Wojciech Olejnik
scenografia: Piotr Dumała
muzyka: Bogdan Szczepanski
występuja: Zofia Blandyna Borucinska, Andrzej Kwiatkowski, Wojciech Olejnik, Grzegorz Małkowski
Galeria Stara Prochoffnia, ul. Boleść 2, Warszawa
5, 6 i 7 maja 2006
