Na wystawie w krakowskich Krzysztoforach Zbigniew Warpechowski zaprezentuje prace z różnych okresów, zdjęcie z pracy konceptualnej na temet „NIC” (obraz), dokumentację fotograficzną z performance’u pt. „Obywatelstwo dla czystego odczucia Kazimierza Malewicza”, dwa obrazy nawiązujące do „Czarnego kwadratu”, które pokazywał na wystawie „malewiczowskiej” w Białymstoku w 2005 r.; oraz „Stół polski”, który to obraz ma długą historię. „Podobny temat, na którym można powiedzieć uczyłem się malować, malowałem w latach 1963-64, obraz wystawiany był w EMPiKu krakowskim (pod Teatrem Starym w 1966 r.), przekazałem go w depozyt, skąd został ukradziony, a potem sprzedany, po 40 latach wróciłem do tego tematu (Ostatnia Wieczerza w pionie)”.
Zbigniew Warpechowski Ur. w 1938r. na Wołyniu; 1956-63 studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, 1964-65 Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1962 r. uprawia malarstwo; Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum w Koszalinie.
Od 1964 pisze wiersze, tworzy performance poetyckie, publikuje w czasopismach (tomik „Papier” wyd. w Białymstoku). Od 1967 r. uprawia sztukę performance (dotychczas ponad 250 występów w 26 krajach, m. in. w Europie, Izraelu, USA, Kanadzie, Japonii. Uczestniczył między innymi w Festiwalu Sztuki w Edynburgu, Documenta 8 w Kassel, Edge 88 w Lodynie i NIPAF w Japonii. Od 1973 – filozoficzne rozważania o sztuce. Książki:
„Podrecznik” – wyd. Centrum Stuki Współcz. W-wa 1990;
„Zasobnik” – wyd. Słowo/ObrazTerytoria, Gdańsk 1998;.
„Podnosnik” – Sandomierz 2001;
„Statecznik” – Lublin 2004.
Na wystawie Sławomir Marzec prezentuje obrazy zbudowane na opozycji śladu (faktury) i pozoru (pojawiających się i zanikających form malowanych werniksem). Wpisane są one w powierzchnie obrazów składające się z niezliczonej liczby maleńkich drobin „wszystkich” kolorów (około 165, tyle bowiem odróżniamy świadomie barw). Te drobiny są zarówno przypadkowo nakrapiane, ale i pieczołowicie nakładane punkt po punkcie jako rodzaj korygowania przypadku. Tak zfragmentaryzowany kolor tworzy pulsację form – konturów, zarysów powstających jako ciąg specyficznych powidoków. Zmieniają się one co kilka sekund w rytm procesów fizjologii oka, a także w relacji na naszą intencjonalność. W pewnym sensie są to ruchome obrazy, gdzie można zobaczyć „wszystko”. Ponadto ważnym elementem, choć czasem na granicy błędu postrzegania, są odchylenia kształtu samego blejtramu, oraz tytuły.
Sławomir Marzec: Absolwent warszawskiej ASP i Kunstakademie w Düsseldorfie; od 1988 pedagog ASP w Warszawie, od 2003 także profesor KUL. Praktykuje różne formy sztuki wizualnej, publikuje także teksty z pogranicza krytyki i teorii sztuki (m.in. w NYArts, Exit, Obieg, Contemporary itd.). Autor ponad 30 wystaw indywidualnych i wielu zbiorowych (m.in. w Galerii XXI w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, CSW na Zamku Ujazdowskim w Warszawie, Critics`s Choice na Biennale w Łodzi, w Zachęcie w Warszawie i Socrates Sculpture Park w Nowym Jorku, oraz w BWA w Lublinie i innych).
15 maja 2006
Godz. 18.00
Galeria Krzysztofory
Kraków, ul. Szczepańska 2
