Koleją odsłoną Warszawskiego Festiwalu Sztuk Pięknych 2006 „Komunikacja, Identyfikacja, Dostęp” będzie wystawa jurorów: prof. Jacka Dyrzyńskiego, Moniki Małkowskiej, prof. Janusza Pastway, prof. Ryszrada Sekuły, prof. Stanisława Wieczorka, prof. Apoloniusza Węgłowskiego.
Do udziału w Festiwalu zgłasza się liczne grono artystów (w ubiegłorocznej edycji ponad trzystu) – jego otwarta formuła bardzo temu sprzyja. Już ten jeden fakt powoduje, że to środowiskowe spotkanie, by nie stać się artystycznym "pospolitym ruszeniem", musi być spotkaniem ocenianym. Co więcej, ocena powinna być bardzo rygorystyczna, by zapewnić zamykającej Festiwal wystawie wysoki poziom. Demokracja ma swoje prawa, więc i oceniający będą oceniani. Komentarze odnoszące się do dokonań jurorów, zapewne będą bardziej bezlitosne, niż oceny prac zgłoszonych do udziału w Festiwalu. Przyznać jednak trzeba, że zasada swoistej jawności, jest bardzo pociągająca. "Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą". Słowa Ewangelii według św. Mateusza nie pozostawiają złudzeń. Niepodobna uciec przed nieustającymi ocenami. Każda ludzka aktywność je prowokuje. Oceny w świecie sztuki, są jego niezbywalnym składnikiem. Wydając się na osąd ogółu, jurorzy przestają być jakimiś "onymi", by stać się konkretnymi osobami, postaciami pozbawionymi anonimowości, zwyczajnie, jak wszyscy inni, określonymi poprzez swoje umiejętności i horyzont zainteresowań. Ani lepsi, ani gorsi, tylko chwilowo oddelegowani przez los do innych zadań. A mając w pamięci słowa Ewangelisty – jak się zdaje, gorzej jest być oceniającym, niż ocenianym. Wydając się na osąd nikogo nie krzywdzimy, osądzając możemy. (Bogusław Deptuła)
17 maja 2006 r., godzina 19.00. Wystawa czynna do 2 czerwca 2006 r.
Galeria Schody
ul. Nowy Świat 39
Warszawa
