Wystawa prac Tadeusza Dominika

Warszawska Galeria Sztuk Pięknych prezentuje od 20 czerwca b.r. wystawę Tadeusza Dominika – artysty, który uchodzi za jednego z najważniejszych polskich malarzy współczesnych.

Wystawa zatytułowana „W harmonii z naturą” i ilustruje główny nurt w twórczości Tadeusza Dominika. Tak mówi sam artysta: „Moje malarstwo jest w całości efektem otwarcia na naturę, jest inspirowane naturą. Nie ilustruję natury, ale swoimi obrazami otwieram drogę widzowi do jej własnego postrzegania.”

Wystawa w Galerii Sztuk Pięknych jest przekrojową prezentacją osiągnięć artysty w ukazywaniu natury. A osiągnięcia te są szczególne, gdyż przyroda na obrazach prof. Dominika nie jest fotograficzną kalką rzeczywistości. W jego pejzażach nie dostrzeżemy szczegółów oddanej z pietyzmem przyrody. Artysta raczej sugeruje poprzez kolor, ogólne kształty, zaznaczone zaledwie elementy krajobrazu, jak odbierać naturę z jej bogactwem barw, lub czasem jedynie wielością odcieni jednego koloru, różnorodnością niepowtarzalnych form.

Tadeusz Dominik urodził się 14 stycznia 1928 roku. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1946-1951. Dyplom uzyskał w pracowni legendarnego prof. Jana Cybisa w 1953 r roku. Jeszcze przed otrzymaniem dyplomu został asystentem w pracowni prof. Wacława Waśkowskiego na wydziale Grafiki. Na Akademii przeszedł wszystkie stopnie kariery: od asystenta do profesora zwyczajnego (1988). Dwukrotnie, w latach 1971-1974 oraz 1987-1989 był dziekanem Wydziału Malarstwa.

Debiutował w 1951 roku na VII Wystawie Plastyki w Radomiu. Debiut zagraniczny to pokaz cyklu drzeworytów „Macierzyństwo” w XXVIII Biennale w Wenecji w 1956 roku. Jego pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w Zachęcie w 1957 r. Uprawia grafikę, malarstwo, akwarelę i grafikę komputerową; również zajmuje się tkaniną artystyczną. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień m. in..: 1955 Ogólnopolska Wystawa Młodej Plastyki, Warszawa Arsenał – II nagroda; 1958-1959 stypendysta Rządu Francuskiego; w latach 1961-1962 stypendysta Ford Foundation (USA); 1964 Festival International d’Art. Contemporain, Monte Carlo – I nagroda; 1973 nagroda im. Jana Cybisa, nagroda Rowneya. Uczestniczył w ponad stu prezentacjach sztuki polskiej za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Centrum Sztuki Studio w Warszawie, Galerii Zachęta w Warszawie, Museum of Modern Art. W Nowym Jorku, Museo dede Bellas Artes w Caracas, Albertina w Wiedniu, Stedlijk Museum Artel Amsterdamie, Contemporary Art. Museum w Skopje oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Niektórzy łączą malarstwo Tadeusza Dominika z tradycją polskiego koloryzmu i nurtem abstrakcji lirycznej. Jest to o tyle prawdą, że artysta wyrósł w kręgu kolorystów, był studentem Jana Cybisa, ale co należy podkreślić nie pozostał ślepym jego naśladowcą. Malarstwo Dominika posiada swój niepowtarzalny, łatwo rozpoznawalny charakter. Z wirtuozerią tworzy on pełne harmonii kształtów i barw kompozycję.

Wystawa została zorganizowana w ramach Warszawskiego Festiwalu Sztuk Pięknych WFSP ‘2006.