W Krakowie można oglądać wystawę prezentującą Cricotekę – archiwum Tadeusza Kantora, jej zbiory i działalność od początku istnienia (1980 r.) do śmierci artysty (1990 r.) jako unikalną, autorską instytucję. Ośrodek Teatru Cricot 2 w zamierzeniach jego twórcy stać się miał materialną realizacją jego Idei Pamięci. To jej powierzył pamięć swojego teatru, tu gromadzono i nadal kompletuje się dokumentację dotyczącą jego twórczości, przedmioty Teatru Cricot 2, rzeźby artysty.
W pomieszczeniach Ośrodka przy ul. Kanoniczej 5 artysta rekonstruował obiekty z wcześniejszych spektakli dla Muzeum Teatru Cricot 2, tworzył obiekty: Chłopiec w ławce z Umarłej klasy, Klasa szkolna – dzieło zamknięte, Dzieci w ławkach z „Umarłej klasy”, Pokój Odysa – przestrzeń spektaklu. Tu odbywały się próby spektakli: „Niech sczezną artyści”, „Nigdy tu już nie powrócę”, „Dziś są moje urodziny”, powstawały do nich przedmioty teatralne, kostiumy. Cricoteka była miejscem spotkań Tadeusza Kantora z publicznością, konferencji prasowych. Tutaj też artysta czasem malował swoje obrazy.
Na wystawie jest prezentowana część zbiorów archiwum, które są podzielone na kilka działów:
Rysunki, rękopisy (listy dotyczące pracy w Cricotece, rękopisy i szkice dotyczące spektakli, inne).
Druki (plakaty).
Recenzje (powiększenie w formacie A-3, których wystawy towarzyszyły każdej konferencji prasowej artysty).
Materiały audiowizualne (wystawa fotografii dokumentujących działalność Teatru Cricot 2 towarzysząca spektaklom teatru).
Obiekty, które w większości powstały i były rekonstruowane w Cricotece i stanowiły integralną część Archiwum (Szafa – interior imaginacji, Dzieci w wózku ze spektaklu „W małym dworku”, 1961, przedmioty ze spektaklu „Nadobnisie i koczkodany”, 1973, „Umarła klasa”, 1975, „Wielopole, Wielopole” 1980, i obiekty spektaklu „Nigdy tu już nie powrócę”, 1988) .
Kostiumy (kostium Jana „Nosorożca” E. Ionesco, Nieletniej z „Nadobnisie i koczkodany”, Wuja Stasia – Zesłańca i Odysa ze spektaklu „Nigdy tu już nie powrócę”).
Integralną częścią wystawy jest prezentacja działalności Cricoteki:
w formie pokazów zapisu wideo prób spektaklu „Nigdy tu już nie powrócę”, (Cricoteka dokumentowała wszystkie próby) i rejestracji powstawania obrazu „Klęska wrześniowa” malowanego przez Tadeusza Kantora w Cricotece. Obraz ten również jest eksponowany.
Odtworzono również wystawę, która odbyła się w Cricotece „Dziennik z podróży” (w formie jaka miała miejsce w Archiwum w 1990 r. – rysunki i komentarze artysty spisane na szarym papierze).
Katalog wystawy zawiera historię Cricoteki z czasu, kiedy jej funkcjonowanie było określane przez Tadeusza Kantora oraz Kronikę działalności Cricoteki w latach 1991-2006.
Kuratorzy wystawy: Anna Halczak, Bogdan Renczyński
