W Muzeum Narodowym w Warszawie otwarto wystawę pt. Piękno i rytuał starożytne brązy chińskie ze zbiorów Chińskiego Muzeum Narodowego w Pekinie. Starożytne brązy chińskie to w przeważającej części naczynia obrzędowe i kultowe, w których za czasów dynastii Shang i Zhou (XVI-III w. p.n.e.) umieszczano napoje i potrawy przeznaczone na ofiary podczas ceremonii związanych z kultem przodków. To również naczynia, w których królowie i arystokracja chińska spożywała i przechowywała potrawy i napitki, wreszcie przedmioty takie jak: instrumenty muzyczne, monety i broń. Chińskie brązy okresu starożytnego odznaczają się niezwykłym kunsztem rzemieślniczym, archaicznym pięknem form i dekoracji, dostarczają również cennych informacji o wysokim poziomie kultury materialnej tego okresu historii Chin. Nigdy później sztuka brązownicza nie doścignęła takiego kunsztu jak w okresie starożytnym. Od wielu wieków starożytne brązy chińskie były chętnie kolekcjonowane i uważane za niezwykle drogocenne. Dziś ich wartość kulturowa jest tym większa, tym większe jest i zainteresowanie nimi. Starożytne brązy chińskie są nie tylko jedną z wizytówek Chin, ale i obiektami najczęściej prezentowanymi podczas wystaw sztuki chińskiej.
Wystawa Piękno i rytuał obejmuje 60 eksponatów – autentycznych starożytnych brązów chińskich w całości ze zbiorów Chińskiego Muzeum Narodowego w Pekinie. Jest to pierwsza tego typu wystawa ze zbiorów pekińskich w Europie, prezentująca możliwie najpełniejszy obraz chińskiej kultury brązu. Obejmuje wszystkie aspekty rzemiosła tego okresu od naczyń kultowych i użytkowych, których jest najwięcej, po instrumenty muzyczne, broń, narzędzia, monety, jednostki miar i wag oraz inne przedmioty codziennego użytku. Najstarszy obiekt, niepozorny puchar jia pochodzi z XVI w. p.n.e., zaś najmłodsze eksponaty pochodzą z okresów Wiosen i Jesieni (770–476 p.n.e.) oraz Walczących Królestw (475–221 p.n.e.). Obiekty te w większości nigdy nie były pokazywane szerokiej publiczności. Naczynia i przedmioty z brązu ukazane są na szerszym tle starożytnej kultury chińskiej. Poza planszami informacyjnymi przybliżającymi znaczenie, użycie i technologię starożytnych brązów chińskich, aranżacja obejmuje estampaże ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie oraz reprodukcje malarskie.
Wystawie towarzyszy folder oraz ilustrowany katalog, zawierający pięć artykułów naukowych i szczegółowe informacje o prezentowanych eksponatach. Na ekspozycji znajduje się stanowisko komputerowe z prezentacją multimedialną dotyczącą różnych aspektów chińskiej epoki brązu oraz film o znalezisku archeologicznym w Sanxingdui, z którego pochodzi charakterystyczna głowa ludzka z brązu – ostatni eksponat na wystawie.
Komisarze: Joanna Popkowska, Marcin Jacoby
14 lipca-12 października 2006
