W Warszawie zostanie otwarta wystawa malarstwa Krzysztofa Pająka – laureata Nagrody Talens’a w 2005 r. Doroczna Nagroda Talensa jest to prestiżowe wyróżnienie przyznawane w formie materiałów malarskich uzdolnionemu artyście mala¬rzowi za zasługi i wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa. Nagroda służy popularyzacji i promocji dokonań artystycznych wyróżnionego twórcy w kraju i za granicą. Dotychczasowymi laureatami nagrody byli: 1999 – Lidia Serafin, Janusz Petrykowski (zm. 2004), 2000 – Anna Trochim, 2001 – Apoloniusz Węgłowski, 2002 – Tomasz Kazikowski, 2003 – Mariusz Dąbrowski, 2004- Mikołaj Malesza.
Sztuka Krzysztofa Pająka jest wielowątkowa i bogata formalnie. Motywy, których artysta poszukuje w tematyce biblijnej, mitologicznej i współczesności, przełożone zostają na wielobarwny gąszcz znaków. Ten świadomy zabieg twórcy prowadzi widza w przestrzeń ponadczasową. Malarstwo to jego sposób na życie: chęć zatrzymania ulotności chwili i podzielenia się nią z innymi ludzmi.
Maluje głównie duże obrazy olejne. Tematem wielu jego prac są futurystyczne "Miasta”. Cykle "Twarze i maski", "Motyle" i "Sceny rodzajowe" inspirowane były malarstwem naskalnym oraz kulturą Australii i Oceanii. Większość obrazów Krzysztofa Pająka można również oglądać w specyficznym świetle ultrafioletowym. Światło to wydobywa nieznane przestrzenie, niewidoczne w świetle dziennym. Specjalnej farby, wywołującej efekt świecenia, Krzysztof Pająk używa również przy pokrywaniu rzeźb – totemicznych słupów, które są projekcjami wyobrażeń arysty. Uzyskana w ten sposób elektroniczna barwa – zdaniem malarza – dobrze odpowiada wrażliwości estetycznej naszych czasów.
W pracach Krzysztofa Pająka nie ma narracji. Artysta nie szuka skomplikowanych symboli i porównań. Sięga po znaki a raczej tworzy swój oryginalny język malarski. Wraca do prostych form i elementów. Zestawia je na nowo i zderza z nowoczesnością.
W jego twórczości dostrzegalne są nawiązania do sztuki ludów prymitywnych, artystów epoki paleolitu, biomorficznych przedstawień Jeana Miró, prac Paula Klee czy wreszcie malarstwa gestu Pollocka. Artysta sięga po elementy tradycji i te inspiracje są tu oczywiste. W gruncie rzeczy może bowiem okazać się, że to „dzisiaj” jest tylko ukrytym przez wieki, otoczonym kurzem „wczoraj” i to co współcześnie dostrzega Krzysztof Pająk podobnie jest tej prawdzie, jakiej szukali jego poprzednicy.
26 września o godz. 18, galeria LUFCIK OWZPAP, ul. Mazowiecka 11a
Wystawa czynna do 20 października 2006
