Wyznaczamy dzisiejszą wagę Świętości, Parwdę wystawiamy na sprzedaż, Patrotyzm odbijamy z rąk ideologów. Symulujemy Twoje marzenia, badamy geografię sumienia – deklarują twórcy Lilli Wenedy, reżyser spektaklu Wiktor Rubin i dramaturg Bartosz Frackowiak. Ich spektakl mówi o współczesności językiem klasycznej literatury. Mocno, dosadnie, przenikliwie. Akcja rozgrywa się w idealnej przestrzeni ekskluzywnego SPA. Basen na środku sceny, fototapeta okalająca jej przestrzeń oraz rozsypany nadmorski piasek wyznaczają terytorium kapitalistycznego marzenia nowej klasy średniej.
Bohaterowie wchodzą w swoje role i zajmują pozycje w dwóch wrogich obozach (politycznych, mentalnych, estetycznych, światopoglądowych): Lechitów, reprezentujących nowoczesne, indywidualistyczne i ahistoryczne społeczeństwo, oraz Wenedów, tradycjonalistów i konserwatystów, żyjących zgodnie z ideologią konsolidującą ich wspólnotę.
Jak podkreślają twórcy spektaklu, Lechici i Wenedzi reprezentują dwa żywioły w ramach jednego społeczeństwa Polaków. Żywioły które przenikają się wzajemnie, prowadząc do chaosu w porządku symbolicznym kraju. Kto jest patriotą? Kto katolikiem? Co to znaczy wierzyć w Boga? Co jest ważniejsze – zaufanie w mądrość pokoleń, czy emancypacyjne unieważnienie krępujących uprzedzeń, stereotypów i mitologii? W jaką estetykę ubrać dziś swoją egzystencję?
Rosa Weneda to przedstawicielka jednego z tych obozów – jako główny ideolog Wenedów strzeże ducha narodu. To specjalistka od propagandy. Ultranowoczesna, piękna, wyemancypowana i dominująca Gwinona to druga, nie mniej groźna, strona konfliktu. Jak zapowiadają twórcy, konfliktu, który nie ma charakteru zbrojnego. Wojna toczy się bowiem na symbole.
Symboliczną przestrzeń sztuki Słowackiego w spektaklu Rubina i Frąckowiaka zastąpiła wyobraźnia wycięta wprost z katalogu Neckermanna – luksusowy basen, malownicze reprodukcje oraz pieczołowicie wykonywane zabiegi pielęgnacyjne stają się tłem dla współczesnych debat publicznych oraz głosów dobiegających z przeszłości. W tej współczesnej mitologicznej przestrzeni rozegra się dramat o narodzie.
Premiera: 24 marca 2007
Reżyseria: Wiktor Rubin
Dramaturg: Bartosz Frąckowiak
Scenografia: Paweł Wodziński
Muzyka: Piotr Bukowski
Teatr Wybrzeże, Duża Scena, Gdańsk
