Orkiestra Titanic to sztuka o zacieraniu granicy pomiędzy tym co realne, a co nierealne. O podróży od czegoś co istnieje naprawdę ku rzeczywistości, której nie potrafimy uchwycić. Na opustoszałej stacyjce kolejowej mieszka czwórka włóczęgów. Dzień po dniu próbują napad na pociąg. Opracowali już wszystkie szczegóły, pociągi mijają jednak ich stację bez zatrzymywania. Jednak pewnego dnia pociąg zatrzymuje się. Na peronie w wielkim hukiem ląduje skrzynia, a z niej wychodzi tajemniczy gość. Słynny iluzjonista, który z pomocą włóczęgów przygotuje najbardziej niesamowity numer świata.
Sztukę Bojczewa często umieszcza się pośród dzieł spod znaku teatru absurdu, trudno nie dostrzec jednak jej związku z realizmem magicznym. Jak podkreśla Bojczew, człowiek podąża za iluzją nawet wtedy, kiedy zmierza ku nieznanemu. Tworzy obrazy mijające się z prawdą, kiedy poszukuje szczęścia. Harry jednak to nie tylko iluzjonista, to również znakomity showman. Dzięki temu Orkiestra Titanic to historia również o życiu jako występie oraz o człowieku, który nie tylko gra w nim główną rolę, ale również sam ją reżyseruje.
Christo Bojczew
Dramatopisarz, autor tekstów teatralnych, scenariuszy i utworów satyrycznych. W 1983 roku porzucił wyuczony zawód inżyniera i napisał swoją pierwsza sztukę. Dwa lata później podjął w Sofii studia dramatopisarskie. W 1996 roku kandydował w wyborach na prezydenta. Próbował swoich sił również jako gospodarz autorskiego show w telewizji bułgarskiej.
Reżyseria: Rudolf Zioło
Scenografia: Robert Rumas
Muzyka: Bolesław Rawski
Choreografia: Katarzyna Chmielewska
Prestidigitator: Stanisław Miłosz
Występują:
Grzegorz Gzyl
Krzysztof Matuszewski
Małgorzata Oracz
Maciej Szemiel
Jarosław Tyrański
Premiera 14 kwietnia 2007 Malarnia
Teatr Wybrzeże
ul. św. Ducha 2, Gdańsk
