W Warszawie wystąpi na jedynym koncercie w Polsce Kwartet Wayne Shortera. Ten najwybitniejszy dzisiaj saksofonista jazzu wraz z uhonorowanym najważniejszymi nagrodami kwartetem zagra 24 kwietnia w warszawskiej Filharmonii Narodowej.
Karierę rozpoczął w latach 50-ych w zespołach pianisty Horace’a Silvera i trębacza Maynarda Fergussona. Na scenie zaistniał w legendarnej grupie Jazz Messengers Arta Blakeya, skąd przechwycił zdolnego muzyka Miles Davis. W kwintecie Milesa grał wspólnie z Herbiem Hancock’em, Tonym Williamsem i Ronem Carterem. Od 1970 roku Wayne Shorter jest liderem bodaj najpopularniejszej formacji jazzu elektrycznego – grupy Weather Report. W tym samym czasie nagrywa i koncertuje z Herbiem Hancock’em (grupa VSOP), Carlosem Santaną. Shorter grał najpierw na klarnecie, jednak jako nastolatek przerzucił się na saksofon tenorowy. W połowie lat 50. studiował muzykę na uniwersytecie w Nowym Jorku, zanim został powołany do wojska. Jako student grał z różnymi zespołami, m.in. u Horace’a Silvera, a po wyjściu z wojska związał się z zespołami Johna Coltrane’a. Przez krótki okres pracował też z Maynardem Fergusonem, gdzie poznał Joe Zawinula. W 1959 r. został muzykiem grupy Jazz Messengers Arta Blakeya i pozostał w niej do 1963 r. Rok później przyłączył się do Milesa Davisa, z którym koncertował i nagrywał do 1970 r. Pod koniec tego roku razem z Zawinulem, założył Weather Report – jedną z najważniejszych formacji fusion – jazzu.
W czasie pracy z Blakeyem i Davisem, Shorter dużo pisał, a jego kompozycje stworzyły wcześniej podstawę kilku eksperymentalnych sesji płytowych dla wytwórni Blue Note; komponował dla nowego zespołu, a także dla siebie i grupy V.S.O.P., z którą współpracował w połowie i pod koniec lat 70. Lata spędzone z Zawinulem jeszcze bardziej poszerzyły wachlarz jego zainteresowań, podkreślając uznanie dla wolnych form i uwalniając jego fascynację muzycznymi osobliwościami. Zespół Weather Report położył podwaliny pod rozwój muzyki fusion, jednak coś co grupę rzeczywiście wyróżniało, to sposób w jaki pozwalała zachować obu indywidualnościom ich silne muzyczne osobowości. W późniejszym okresie, kiedy zespół nabrał brzmienia podobnego do innych grup grających fusion, Shorter realizował się w formacjach, które zakładał poza Weather Report. Shorter skomponował jedne z najlepszych nagrań zespołu Blakeya z okresu, kiedy był jego członkiem; był także autorem wielu udanych utworów Davisa w drugiej połowie lat 60.
Nowy Septet Wayne Shortera pojawił się wraz z albumem High Life. Ten album – rekomendował swój pierwszy, od siedmiu lat, autorski album Wayne Shorter – mówi o konieczności odzyskania spokoju i cierpliwości, mówi o jednej rzeczy, która dzieje się w Ameryce zbyt długo: nastawieniu na natychmiastowe spełnienie. Lubię muzykę, kiedy jest pełna, kiedy przedstawia kompletny obraz. Doskonale zafunkcjonował także na rynku impresyjny album 1 + 1 nagrany w duecie z Herbiem Hancock’em. Nagranie to natychmiast zyskało rekomendujące oceny krytyków i zyskało zachwyt publiczności. Saksofonista udowodnił, po raz kolejny, że jest jednym z najbardziej twórczych muzyków jazzowych – stale poszukując nowych horyzontów.
24.04.2007, godz.19.oo Warszawa – Filharmonia Narodowa
