Pierwszym impulsem do zderzenia ze sobą artystycznych praktyk i strategii Danuty Karsten, Katarzyny Józefowicz i Dominika Lejmana są wizualne paralele, jakie wychwycić można w ich pracach; opartych na grze ze skalą, multiplikacji i wykorzystaniu znalezionego materiału (recyclingu surowców – papieru, tkanin u Karsten i Józefowicz, zarejestrowanych ruchomych obrazów – u Lejmana). Te wizualne podobieństwa mają jednak głębsze źródło, wynikające z osobistych motywacji trójki artystów i ich zbliżonego podejścia do takich zagadnień jak: ornamentyka, repetatywność, szczegół, seryjność, a co za tym idzie, pewnego rodzaju duchowość, oparta na powtarzalnym doświadczeniu codzienności, spinająca klamrą trzy indywidualne filozofie artystyczne.
Wystawa jest poszukiwaniem niemal biologicznej symbiozy między pracami trójki artystów, podkreśleniem otwartej struktury ich działań. Ich instalacje wchodzą ze sobą w nieprzewidywalne relacje, zachodzić na siebie, stymulować. Koncept organizmu, który zalewa instytucję galerii i wchodzi w dialog z zastaną architekturą, oparty jest na refleksji o swego rodzaju fiksacji na detalu, z którego budowane są monumentalne instalacje Karsten i Józefowicz i wideofreski Lejmana. Mają one być źródłem niekończącej się ciekawości widza, który śledzić efekty mozolnej, czasochłonnej pracy trójki artystów. Ich prace są nieprzewidywalne, mają organiczną naturę: przeobrażają się, mutują.
Katarzyna Józefowicz, Pokój, 2006 – 2007
Danuta Karsten, Instalacja 1, Instalacja 2, 2007
Dominik Lejman, Przekażcie Sobie Znak Pokoju, fresk video, 2006
Wystawę można oglądać od 6 czerwca do 5 sierpnia 2007.
CSW Łaźnia
